Οι Dropkick Murphys δεν θέλουν φασίστες στη συναυλία τους στο Rockwave

Οι Dropkick Murphys δεν θέλουν φασίστες στη συναυλία τους στο Rockwave Facebook Twitter
0
Οι Dropkick Murphys δεν θέλουν φασίστες στη συναυλία τους στο Rockwave Facebook Twitter
«Σχεδόν όλοι μας μεγαλώσαμε σε φτωχές οικογένειες της Μασαχουσέτης, όμως είχαμε πολύ rock and roll και πολλή ιρλανδέζικη μουσική στα σπίτια μας!» Οι Dropkick Murphys θα παίξουν στο Rockwave την Κυριακή 5 Ιουνίου, με headliners τους The Last Shadow Puppets.

Οι Dropkick Murphys φτιάχτηκαν το 1996 στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Υπέγραψαν με την Hellcat Records κι έγιναν γνωστοί, αρχικά στην Μασαχουσέτη, για τις δυναμικές συναυλίες τους. Το 2004 με το "Tessie" έγιναν γνωστοί και πέρα απ' τα όρια της χώρας τους ενώ το "I'm Shipping Up to Boston" μερικά χρόνια μετά έγινε πλατινένιο και ακουγόταν στην οσκαρική ταινία The Departed.

Είναι γνωστοί όμως και για την πολιτική τους στάση, πέρα απ' τις μουσικές τους. Το 2013 συζητήθηκαν έντονα όταν σε συναυλία τους ανέβηκε ένας νεοναζί στη σκηνή και έκανε χιτλερικό χαιρετισμό. Ο μπασίστας τους τον πέταξε με τις κλωτσιές απ' τη σκηνή και αναφώνησε: "Nazis are not fucking welcome at a Dropkick Murphys' show"

Πριν λίγες μέρες το συγκρότημα τιμήθηκε για τη φιλανθρωπική του δράση με το βραβείο "Robert F. Kennedy Children's Action Corps' Embracing the Legacy Award" . Η απονομή έγινε στην Προεδρική Βιβλιοθήκη John F. Kennedy, και μετά απ' αυτό, το γκρουπ μπήκε στο αεροπλάνο για να συνεχίσει την παγκόσμια περιοδεία του. Λίγο πριν έρθουν στην Αθήνα για να εμφανιστούν στο Rockwave (την Κυριακή 5 Ιουνίου, με headliners τους The Last Shadow Puppets), ο ντράμερ τους Matt Kelly, μας μίλησε για όλα...

—Πώς ήταν η παιδική σας ηλικία; Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με τη μουσική;

Σχεδόν όλοι μας μεγαλώσαμε σε φτωχές οικογένειες της Μασαχουσέτης, όμως είχαμε πολύ rock and roll και πολλή ιρλανδέζικη μουσική στα σπίτια μας! Ο πατέρας μου και πολλοί απ’ τους συγγενείς μου έπαιζαν (και κάποιοι παίζουν ακόμα) μουσική. Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους της μπάντας. Η μουσική ήταν πάντα το νούμερο ένα μας. Μπορείς να ανακαλύψεις τόσα πολλά μέσω αυτής.

—Πώς αποφασίσατε να φτιάξετε την μπάντα;

Ξεκινήσαμε από ένα στοίχημα! Αρέσαμε τελικά στον κόσμο, κι έτσι παραμείναμε μαζί – κλείνουμε φέτος τα 20 χρόνια!

—Και ποια ήταν τα όνειρά σας πριν από 20 χρόνια, όταν δημιουργήσατε τους Dropkick Murphys; Πραγματοποιήθηκαν;

Βασικά το όνειρό μας ήταν απλά να παίξουμε συναυλία στο Rathskeller, που είναι το αντίστοιχο “CBGB” της Βοστώνης. Ήταν ο κλασικός συναυλιακός χώρος της πόλης, που έπαιζαν όλες οι διάσημες μπάντες όταν πρωτοξεκινούσαν ή όταν πρωτοέπαιζαν στην Βοστώνη.

Οπότε ναι, τώρα που το σκέφτομαι, το όνειρό μας πραγματοποιήθηκε, επειδή καταλήξαμε να παίζουμε εκεί σχεδόν ΚΑΘΕ Σαββατοκύριακο πλέον! (Γελάει). Απλά μυαλά, απλές απολαύσεις!

—Πολλές ταμπέλες σας έχουν βάλει οι κριτικοί για να περιγράψουν το στυλ της μουσικής σας: Celticpunk, χαρντ ροκ, Oi!. Εσείς πώς περιγράφετε τους εαυτούς σας;

Είμαστε μια πανκ μπάντα με επιρροές από πολλά είδη μουσικής, η έμφασή μας όμως είναι στην ιρλανδέζικη φολκ, την αγγλική και ιρλανδέζικη πανκ – και τους AC/DC…

—Πώς γράφετε τα τραγούδια; Τι σας εμπνέει πιο πολύ;

Συνεργαζόμαστε με πάρα πολλούς τρόπους και θα βαρεθείτε αν σας τους απαριθμήσω όλους. Να πω όμως ποια πράγματα μας εμπνέουν, μεταξύ των άλλων: η σπουδαία πόλη μας η Βοστώνη, η αδικία, η ιστορία, οι παραδόσεις, η βία και η διασκέδαση.

Θεωρώ πως όσοι δεν είναι σίγουροι για τα πιστεύω τους, έλκονται πιο εύκολα σε ακραίες πολιτικές ομάδες, είτε στην ακροδεξιά ή στην ακροαριστερά...

—Κι η πολιτική;

Η μόνη πολιτική στάση στην οποία συμφωνούμε όλα τα μέλη της μπάντας είναι πως υποστηρίζουμε τις εργατικά συνδικαλιστικά σωματεία. Είναι κάτι το οποίο μας ένωνε απ’ την αρχή, και έχουμε γράψει και μερικά ωραία τραγούδια σχετικά.

Βέβαια εξαιτίας της πολιτικής υπάρχει ο κίνδυνος να γίνεις στρατευμένη μπάντα, πράγμα που δεν θέλουμε. Υπάρχει μια χρυσή τομή. Πάντα θα ξενερώνεις κάποιον με τις απόψεις σου, οπότε τουλάχιστον ας είσαι ειλικρινής κάνοντας αυτό που θεωρείς σωστό. Και όλα θα γίνουν.

—Έχετε πει ότι δεν θέλετε Ναζί στις συναυλίες σας. Σας έχουν απειλήσει μετά το περιστατικό που συνέβη σε συναυλία σας; Φοβάστε να μιλήσετε πια;

Δε φοβόμαστε να μιλήσουμε, αλλά δεν είχαμε και τρομερές αντιδράσεις, αν εξαιρέσεις καναδυό ανθρώπους εδώ και κει που φώναξαν χοντράδες. Δεν θέλουμε να το μεγαλοποιήσουμε ή να παραστήσουμε τους ήρωες. Κι επίσης δεν νιώθουμε πως είμαστε, ξερωγώ, τίποτα Σταυροφόροι του Αντιφασισμού.

Προσωπικά προτιμώ να πιστεύεις κάτι χαζό εσύ και να διαφωνώ μαζί σου, παρά να σε υποχρεώσω να συμφωνείς 100% μαζί μου μόνο για να νιώσω τη δικαίωση πως πιστεύω το σωστό. Θεωρώ πως όσοι δεν είναι σίγουροι για τα πιστεύω τους, έλκονται πιο εύκολα σε ακραίες πολιτικές ομάδες, είτε στην ακροδεξιά ή και στην ακροαριστερά.

—Έχετε ξαναέρθει στην Ελλάδα; Ξέρετε τίποτα για την τωρινή μας κατάσταση;

Δεν έχουμε ξανάρθει! Πάντα ήθελα να έρθω στην Hellas, είτε για διακοπές είτε με την μπάντα. Ανυπομονούμε πραγματικά να έρθουμε και να παίξουμε για πρώτη φορά συναυλία στην όμορφη χώρα σας.

Τώρα για την κατάσταση, ναι, διαβάζω τα διεθνή νέα συνέχεια. Έχετε τόσα προβλήματα, το εξωφρενικό χρέος, την ανεργία, τα μέτρα λιτότητας. Δεν ξέρω τι να πω και τι συμπέρασμα να βγάλω...

—Τι να περιμένουμε απ’ τη συναυλία σας στο Rockwave;

Να περιμένετε ενέργεια και σούπερ δυνατό rock and roll! Είναι η 20η επέτειος της μπάντας μας και τα δίνουμε όλα. Θα ακούσετε παλιά κομμάτια, νέα, τα πάντα. Με την ευκαιρία να πω στους Έλληνες υποστηρικτές μας ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αφοσίωσή τους, και θα ήθελα να πω και κάτι στα ελληνικά:

Εβίβα!  

 

Η συνεργασία τους με τον Bruce Springsteen, όταν τραγούδησαν μαζί το δικό τους τραγούδι Rose Tattoo για φιλανθρωπικούς σκοπούς.  

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μουσική / HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μισή άνθρωπος και μισή άλογο, η 26χρονη Γερμανίδα DJ και παραγωγός φέρνει στην ηλεκτρονική μουσική κάτι σχεδόν ξεχασμένο: την καθαρή διασκέδαση, το χάος και την ελευθερία τού να μην παίρνεις τον εαυτό σου υπερβολικά στα σοβαρά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα 70 μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ