Ο Δημήτρης Μανιάτης γράφει κείμενα για τη Σπείρα - Σπείρα

Ο Δημήτρης Μανιάτης γράφει κείμενα για τη Σπείρα - Σπείρα Facebook Twitter
0

Ο Δημήτρης Μανιάτης γράφει κείμενα για τη Σπείρα - Σπείρα Facebook Twitter

 

Ξέρω πως εκτός από συνεργάτες είστε και στενοί φίλοι, οπότε θα ήθελα να σου ζητήσω να μου περιγράψεις με λίγα λόγια τον Σταμάτη Κραουνάκη που εσύ γνωρίζεις. 

Ο Κραουνάκης είναι νομίζω η τελευταία περίπτωση δημιουργού που ιεραρχεί στον βίο του την προφορικότητα και άρα τους θύλακες της. Άνθρωπος του καφενείου και της καφετέριας, σχεδιάζει, καπνίζει, σκαρώνει παραστάσεις εν μέσω διάδρασης, καφέδων, φίλων και μεζέδων. Μοιραία θα συναντιόμασταν αφού κι εγώ είμαι παιδί των καφενείων, των σφαιριστηρίων, της ταβέρνας και της μικρής κλίμακας των ανθρωπίνων σχέσων. Ο συνάδελφος και φίλος Παύλος Ηλ. Αγιαννίδης μου έκανε το δώρο να μου τον γνωρίσει και να απολαύσω την γενναιοδωρία, την διαχυτικότητα αλλά και το βουβό μέτρο και την πειθαρχία του όταν κάτσει να δημιουργήσει, όταν καλείται να συνεργαστεί.

Πόσο σημαντική είναι η πολύχρονη πλέον παρουσία μιας καλλιτεχνικής ομάδας όπως η  Σπείρα – Σπείρα; Ποιά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της και γιατί κατά τη γνώμη σου έχει τόσο φανατικούς ακόλουθους;

Δεν μου έρχεται στο μυαλό άλλη κολεκτίβα με τόσο μακρύ και πυκνό βίο. Ένα μετά-φυτώριο που κατά καιρούς ανέδειξε μεγάλα ταλέντα: Ηρώ Σαϊα, Ρίτα Αντωνοπούλου, Γιώργος Νανούρης, Ευσταθία, Τζένη Μπότση κ.α. Το από το «εγώ στο εμείς» του Μακρυγιάννη νομίζω είναι το κλειδί της και βέβαια η γκάμα θεαμάτων που με κόπο και φως υπηρετεί, αυτό το μπουλούκι των φτωχών αλλά άξιων ηθοποιών-ερμηνευτών-περφόρμερς.

 

Ο Δημήτρης Μανιάτης γράφει κείμενα για τη Σπείρα - Σπείρα Facebook Twitter

Τί θα δούμε φέτος στην παράσταση “Όταν έχω εσένα”; Ο μέσος “νεοφιλελές” θα αντέξει τη θεματολογία της;

Νούμερα που γράψαμε με τον Σταμάτη και τον οξυδερκή Φώτη Μιχαλόπουλο, το κορυφαίο αριστερό τρολ του fb. Χαρακτήρες από το σήμερα, τύπους νεοελλήνων που ξέρουμε, μας θυμώνουν αλλά που τους επαναβαφτίσαμε στην πηγάδα του σουρεαλισμού και βγήκαν πιο ωραίοι. Στον δεύτερο μέρος, απλά αγαπημένα και ανέκδοτα τραγούδια του Κραουνάκη. Σημειώστε την εικαστική επένδυση του πολύπειρου και ευφάνταστου Ντίνου Πετράτου. Αν δεν έλθουν οι νεοφιλελεύθεροι φίλοι μας και προτιμήσουν τα tea party του Φίλιον, θα στενοχωρηθώ. Χωρίς αυτούς δεν θα θυμώναμε και δεν θα γράφαμε. 

Πώς αποφάσισες να εμπλακείς στη συγγραφή των κειμένων; Από πού αντλήσατε έμπνευση για τα θέματά σας; Και πώς συνδέονται με τα τραγούδια του Σταμάτη;

Πάντα λοξοκοίταγα στην συγγραφή. Το συρτάρι μου είναι γεμάτο με σχεδιάσματα. Χρόνια παλεύω την βιογραφία του Πάνου Γαβαλά, έχω στα σκαριά ένα θεατρικό με τον τίτλο Ουλετάγιε, έχω σκαρώσει στιχάκια και κάτι διηγήματα. Με παρότρυνε ο Σταμάτης για αυτό που θα δείτε. Και αυτό έγινε. Θα δείτε μια ενιαία φόρμα λόγου και τραγουδιών αφού η ζωή δεν είναι θραύσματα αλλά το άθροισμα των ενιαίων μας αφηγήσεων. Θυμός, Κρίση, Παθογένειες, Έρωτας, Νέα Φτώχεια, δεν θα μπορούσαν να μην συνδέονται με το ογκώδες έργο του Κραουνάκη που έχει κατά καιρούς καταπιαστεί με όλα.

 

Ο Δημήτρης Μανιάτης γράφει κείμενα για τη Σπείρα - Σπείρα Facebook Twitter

Είσαι από τους λίγους ανθρώπους αγαπούν, έχουν μελετήσει, στηρίζουν και προωθούν το ελληνικό τραγούδι. Πώς τα βλέπεις τα πράγματα;

Όσο υπάρχει ο ημιυπαίθριος, η λύτρωση μετά το πέμπτο Jameson στο μπαρ του Μπάτμαν, ο ήλιος, το ελληνικό καλοκαίρι δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτε. Το τραγούδι είναι στην πιο ενδιαφέρουσα και ρευστή συνάμα στιγμή του. Η φθίνουσα δισκογραφία απελευθέρωσε την αγωνιώδη προσπάθεια του καλλιτέχνη να επιστρέψει εκεί που ανήκε. Στο live και στον κόσμο του. Και στην χειροποίητη παραγωγή. Και σήμερα ξεπηδούν πρόσωπα που οφείλουμε να δούμε και να ακούσουμε. Ο Boy (Το «Κουστουμάκι» του είναι ο «Μπάλλος» της ψηφιακής εποχής), ο Λειβαδάς, ο Θόδωρος Οικονόμου, Οι Κόρε Ύδρο, ο Φελιζόλ, η Μαρία Κώττη από τους Χαίνηδες, η Ασπασία Στρατηγού, Η Γιώτα Γρίβα στα δημοτικά, ο Λάλεζας επίσης, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, αν και λίγο πιο μεγάλη η Γιώτα Νέγκα στα λαϊκά και βέβαια τα δεκάδες παιδιά που βγήκαν από τα μουσικά σχολεία, από το ΤΕΙ Άρτας, τα ωδεία ή την Εστουδιαντίνα και είναι μεγάλοι δεξιοτέχνες στα παραδοσιακά όργανα. Μια νέα πλειάδα παιδιών επίσης με μεράκι σκύβει πάνω από το μπουζούκι. Μόνον να περιμένουμε έχουμε- και τρίβω τα χέρια μου.

Πιστεύεις πως οι σταθμοί που ασχολούνται με το έντεχνο στην Ελλάδα κάνουν καλή δουλειά; Πόσο εύκολο είναι να έχεις playlists με ένα ιδιοσυγκρασιακό υλικό όπως είναι το ελληνικό τραγούδι;

Εξίσου σπουδαία με την Μουσική, θεωρώ την κριτική και την δημοσιογραφική καταγραφή. Το ένα πάντα έσπρωχνε το άλλο και όπως οι κριτικοί οφείλουν να είναι διαβασμένοι και να κοπιάσουν με τα θεωρητικά τους εργαλεία έτσι και οι μουσικοί θα έπρεπε να αποζητούν την άρτια κριτική. Λυπάμαι που τα ραδιόφωνα σήμερα έχουν παραδοθεί στο play list που θυμίζει Μνημόνιο στο Τραγούδι, στην χώρα που έχει τέτοια δεξαμενή προφορικής παράδοσης. Δυστυχώς για χρόνια το Τραγούδι έπεσε θύμα μιας παρέας παραγωγών που κατά βάσιν δεν ξέραν να ξεχωρίσουν το λαούτο από το μπουζούκι και γεμίζοντας καλλολογικά στοιχεία τα κείμενα ή την πρόζα τους, νομίζαν πως μας έπιαναν κορόιδα. Μάλλον, από ιντερνετικούς σταθμούς θα δούμε κάτι, αφού τα καλά παραδείγματα των αναλογικών συχνοτήτων είναι λίγα.

Τα πέντε τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη που αγαπά ιδιαίτερα ο Δημήτρης:

 

«Το Κάστρο», γιατί κάποτε σε ένα παράξενο road trip από Επίδαυρο μέχρι την παραλία της Πλύτρας της Λακωνίας κατάλαβα τι σημαίνει το «Αγάπη μου είμαστε ένοχοι/αγάπη μου και λίγοι».

«Πώς Έφυγες», για τα πολυφωνικά που επιχειρήσαμε χιλιάδες φορές μεθυσμένοι και βέβαια για τον αναιρετικό στίχο του που ιερούργησε η Μοσχολιού.

«Του Έρωτα Μέγα Κακό» για την ύψιστη ερμηνευτική στιγμή που έφτασε η Βιτάλη πριν βυθιστεί στο σκοτάδι για πρώτη φορά.

«Λήσταρχος Νταβέλης» με την φωνή του Τσακνή, ένα μεταλαϊκό για τον θάνατο.

 «Ποιος αντέχει Απόψε Μόνος» με Μητσιά. Γιατί άντεξα, ίσως επειδή κατά βάσιν παρέμεινα μόνος.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ + ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ
"Όταν έχω εσένα" Νέα μουσική Παραγωγή
Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013 ανοικτή γενική δοκιμή με συμβολικό εισιτήριο
Πρεμιέρα: Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2013. Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο, στις 21:00
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα 177 78, τηλ. 210 3418 550, φαξ. 210 3418 570 Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο : [email protected] Ιστοσελίδα: www.mcf.gr

Συντελεστές Συγγραφική Ομάδα: Δημήτρης Μανιάτης, Φώτης Μιχαλόπουλος, Σταμάτης Κραουνάκης
Σκηνοθεσία: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης, Άρης Βλάχος
Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Χορογραφία: Τατιάνα Μύρκου
Μουσική διεύθυνση: Άρης Βλάχος
Παίζουν τραγουδούν χορεύουν και υποδέχονται στην αίθουσα: Σπείρα Σπείρα Χρήστος Γεροντίδης Μπάμπης Γούσιας Αναστασία Έδεν Τζέρομ Καλούτα Σάκης Καραθανάσης Χρήστος Μουστάκας Κώστας Μπουγιώτης Ελευθερία Σικινιώτη Γιώργος Στιβανάκης
Οι μουσικοί : Άρης Βλάχος - Πιάνο, πλήκτρα Παντελής Ντζιάλας - Κιθάρες, μπουζούκι Γιώργος Φιλίππας - Κρουστά
Θέατρο Τιμές εισιτηρίων: 15€ 12€, Κάθε Πέμπτη 10€, ομαδικό εισιτήριο (από 10 άτομα) 10€, Μαθητικό /Φοιτητικό / Νεανικό (έως 26 χρονών)/ Κάτοχοι Κάρτας Persona (φίλοι της Σπείρας)/ Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) & Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) & Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων/ Κάτοχοι Κάρτας Πολιτισμού/ Κάτοχοι Κάρτας Club IFA (Γαλλικού Ινστιτούτου) / Κάτοχοι Κάρτας ΙΤΙ (ΕΚΔΙΘ) /ΑμΕΑ / Άνω των 65 **********

Εισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση Αγορά με πιστωτική κάρτα: 210 3418579, Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και στην Ιστοσελίδα του Ιδρύματος www.mcf.gr

 

Μουσική
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Borderline 2026: Ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της μουσικής

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Argonauts: DJ set σε πρωτότυπα μέρη με ιστορία σε όλη την Ελλάδα

Μουσική / Οι Argonauts κάνουν live sessions στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας

Ο Nicholas Vibes έφτιαξε ένα πρότζεκτ μοναδικό στην Ευρώπη. Στόχος του είναι να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μέσα από την ηλεκτρονική μουσική, και να οργανώσει ένα μεγάλο event στην Ακρόπολη.
M. HULOT
Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ