Ένας καθηγητής μαθηματικών γράφει την πιο όμορφη καλοκαιρινή ποπ

Ένας καθηγητής μαθηματικών γράφει την πιο όμορφη καλοκαιρινή ποπ Facebook Twitter
0
Ένας καθηγητής μαθηματικών γράφει την πιο όμορφη καλοκαιρινή ποπ Facebook Twitter
Ο Μιχάλης Παπουλάκος το πρωί είναι καθηγητής μαθηματικών. Τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας γίνεται GDaddie και η μουσική είναι το κύριο ενδιαφέρον του. Γράφει κομμάτια, παίζει ως DJ, κάνει ραδιόφωνο...

«Δεν είμαι ειδικός, δεν ξέρω αν γράφω ποπ» λέει ο GDaddie, σχολιάζοντας τα κομμάτια του νέου του EP ως Beat Remvie. «Εγώ κάνω ό,τι μου κατεβαίνει! Σίγουρα υπάρχουν κάποια στοιχεία τα οποία συναντάει κάποιος στην ποπ μουσική κουλτούρα. Νομίζω ότι είναι θέμα αντίληψης και εμπειριών του κάθε ακροατή η συγκεκριμένη ταμπέλα. Για παράδειγμα, το "Live well and prosper" κάποιος μου είπε ότι είναι indie-rock, κάποιος άλλος ότι του θυμίζει Thievery Corporation, άλλος Ian Brown και κάποιος άλλος μου είπε ότι είναι μαλακία. Αν ποπ είναι όλα αυτά μαζί, τότε πάσο. Νομίζω ότι στη δημιουργία όλα είναι μια στιγμή κατά την οποία συντονίζεται ο εσωτερικός κόσμος του καθενός με τον εξωτερικό και αυθόρμητα βγαίνει ένα κομμάτι, μια μελωδία, ένα αριστούργημα ή μια κλανιά. Αβίαστα».

Ο Μιχάλης Παπουλάκος το πρωί είναι καθηγητής μαθηματικών. Τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας γίνεται GDaddie και η μουσική είναι το κύριο ενδιαφέρον του. Γράφει κομμάτια, παίζει ως DJ, κάνει ραδιόφωνο. «Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ γιατί φτιάχνω μουσική» λέει. «Απλώς δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Ειδικά η διαδικασία της δημιουργίας είναι αυτό που απολαμβάνω περισσότερο. Να παίρνεις μια ιδέα, μια μελωδία, και να χτίζεις πάνω σε αυτήν μια ενορχήστρωση ή και αντίστροφα, να έχεις ένα beat και πάνω εκεί να βρίσκεις μελωδικές γραμμές. Μου έρχονται πολλές ιδέες. Συνήθως συμβαίνει πριν πάω για ύπνο και βρίσκω κάποια μαγεία σε όλο αυτό. Αρκετά μικρός έπαιζα με ό,τι έβρισκα, από κουτάλια μέχρι μια παλιά κιθάρα της μάνας μου ή ένα μικρό αρμόνιο που είχα. Πιο μετά τύμπανα – ήθελα να γράφω κομμάτια, στίχους, ό,τι να 'ναι. Σχεδόν αυτοδίδακτος. Χρησιμοποιούσα ένα κασετόφωνο που είχε ενσωματωμένο μικρόφωνο για να κάνω τις εγγραφές των οργάνων. Έγραφα ένα beat τριών λεπτών, στη συνέχεια το έβαζα να παίζει από ένα άλλο, μεγαλύτερο στερεοφωνικό και με το μικρό έγραφα ατμόσφαιρες από ένα αρμόνιο της κακιάς ώρας. Η ίδια διαδικασία συνεχιζόταν για τα υπόλοιπα όργανα και τη φωνή. Την εγγραφή στον υπολογιστή και το midi την ανακάλυψα αρκετά χρόνια αργότερα, στο πανεπιστήμιο. Έπαιζα κιθάρα σε μια μπάντα που είχαμε με τον Evan Handlet και παράλληλα άρχισα να ανακαλύπτω samplers, synths, ableton κ.λπ. Γενικά, έχω παίξει από black metal, jungle, britpop, trip hop, dub, garage electro rock μέχρι hiphop, με διάφορα πρότζεκτ-μπάντες. Τα τελευταία χρόνια ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, να παίζω πλήκτρα και να χρησιμοποιώ τη φωνή μου».

Μου έρχονται πολλές ιδέες. Συνήθως συμβαίνει πριν πάω για ύπνο και βρίσκω κάποια μαγεία σε όλο αυτό. Αρκετά μικρός έπαιζα με ό,τι έβρισκα, από κουτάλια μέχρι μια παλιά κιθάρα της μάνας μου ή ένα μικρό αρμόνιο που είχα.


Στα τραγούδια του νέου του EP, που μόλις κυκλοφόρησε, είναι σχεδόν αγνώριστος, με πιο παραδοσιακές φόρμες στα 4 τραγούδια, με πλούσια παραγωγή και εκλεκτούς guests. Και τα τέσσερα θα μπορούσαν να γίνουν επιτυχίες. «Αρχικά, τα κομμάτια είναι δεν είναι sample based, όπως στις προηγούμενες κυκλοφορίες, και ξεφεύγει γενικότερα από αυτό που έκανα ως GDaddie», λέει, «γι' αυτό και δεν ήθελα να το βγάλω ως GDaddie. Παράλληλα, μέσω της εκπομπής "Spread your love" ήρθα σε επαφή με αρκετούς καλλιτέχνες που είχαμε ως καλεσμένους και μου ήρθε η ιδέα να κάνω μια σειρά από κυκλοφορίες με συνεργασίες. Πάντα μου άρεσαν τα άλμπουμ με συνεργασίες, όπως π.χ. αυτές των Massive Attack, Death In Vegas, Pinch, Diplo, SBSTRKT. Μου αρέσει που κάθε guest βάζει κάτι προσωπικό, μέσα σε ένα σύνολο που πολλές φορές είναι ξένο σε σχέση με αυτό που κάνει συνήθως. Είναι μια πρόκληση. Και εδώ κάτι τέτοιο προσπάθησα να κάνω». Σε τρία από τα τέσσερα κομμάτια του EP συμμετέχουν η Sarah P., η Γεωργία Καρύδη και ο Evan Handlet και του χαρίζουν μερικές από τις πιο όμορφες ποπ στιγμές που έχουμε ακούσει τελευταία. «Ο NTEIBINT με βοήθησε πολύ με τη μείξη των κομματιών» λέει ο Μιχάλης. «Μου αρέσουν πολύ οι παραγωγές του, νομίζω ότι είναι από τους πιο ταλαντούχους σε αυτό που κάνει και φαίνεται και από την πορεία του. Ήθελα ένα φρέσκο αυτί να κάνει αυτήν τη δουλειά και ο Γιώργος βοήθησε πολύ σε αυτό. Το "Beat Remvie" (χτύπα τη ρέμβη ή, αλλιώς, beat της ρέμβης) είναι σαν ένα κάλεσμα να σταματήσει κάποιος απλώς να ρεμβάζει, χωρίς να προσπαθεί να κάνει πράξη αυτό που ονειρεύεται».

Ένας καθηγητής μαθηματικών γράφει την πιο όμορφη καλοκαιρινή ποπ Facebook Twitter
Συνήθως, μετά από λίγο καιρό έρχεται κάποιο παιδάκι και μου λέει "Σας βρήκα στο facebook! Είστε ο GDaddie;"


«Τα μαθηματικά σε βοηθάνε όταν γράφεις μουσική;». «Με βοηθάνε να μετράω. Δεν έχω χρησιμοποιήσει τα μαθηματικά στη μουσική, είμαι λίγο πιο αυθόρμητος στη διαδικασία της σύνθεσης, μου αρέσει να πειραματίζομαι σε σημείο που πολλές φορές δεν θυμάμαι πώς έχω κάνει τι και πρέπει να κρατάω σημειώσεις. Θα ήθελα κάποια στιγμή να ασχοληθώ και με κάτι τέτοιο».


«Πώς είναι η κατάσταση στο σχολείο του 2015;». «Σε πολλές περιπτώσεις παραμένει ίδια από τότε που πήγαινα κι εγώ σχολείο. Τα παιδιά έχουν αλλάξει, με εντυπωσιάζουν και με την καλή και με την κακή έννοια. Κάποια φαίνονται πολύ πιο έξυπνα από τη δική μου γενιά και κάποια άλλα αποκομμένα από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Σαν να μην υπάρχει ενδιαφέρον για τίποτα, παρά μόνο γι' αυτά που προβάλλονται στην τηλεόραση ή το Ιnternet. Το Ιnternet έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό. Δέχονται (και δεχόμαστε) τόσο πολλή πληροφορία και δεν ξέρουν πώς να τη διαχειριστούν. Πολλοί άνθρωποι, και κυρίως παιδιά, νομίζω ότι το παίρνουν ως δεδομένο αυτό και έχουν την αίσθηση ότι όλα έρχονται τόσο εύκολα, όσο μια αναζήτηση στο Google».


«Υπάρχει ελπίδα;». «Ακόμα και να μην υπάρχει, πρέπει να προσπαθούμε. Δεν μπορεί να αλλάξει μια κατάσταση έτσι απλά. Ο καθένας με τον τρόπο του, όπως και απ' όπου μπορεί. Η μόρφωση, η ανοιχτή σκέψη, η δημιουργία, είναι έννοιες που μας πάνε μπροστά, εκεί βρίσκεται ελπίδα. Είναι ένα χαρακτηριστικό των νέων ανθρώπων. Όσο μεγαλώνουν, δεν αναρωτιούνται καν αν στην πραγματικότητα υπάρχει ελπίδα. Ακόμα και όσοι το λένε, σκέφτονται αν υπάρχει ελπίδα να μην πληρώσουν την εφορία ή τον ΕΝΦΙΑ. Σεβαστό και αυτό, αλλά δεν μπορούμε να τα μετράμε όλα σε ευρώ».


«Ξέρουν τα παιδιά ότι φτιάχνεις μουσική;». «Κάποιοι μαθητές μου το ξέρουν. Δεν τους το αναφέρω εξαρχής αυτό. Συνήθως, μετά από λίγο καιρό έρχεται κάποιο παιδάκι και μου λέει "Σας βρήκα στο facebook! Είστε ο GDaddie;". Μετά αρχίζουν και λένε για τα κομμάτια ή τις φωτογραφίες. Κάποια έχουν έρθει και σε live. Έχει πλάκα...».

Το EP «Beat Remvie» κυκλοφορεί από τη Flexibilia Recordings.

www.facebook.com/remviebeat

Ολόκληρο το EP μπορείς να το ακούσεις εδώ

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT