Στο βίντεο που προανήγγειλε την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ του Mufasha ένας ηλικιωμένος κύριος φοράει τα καινούργια του αθλητικά παπούτσια, απλώνει σε ένα γραφείο το artwork του άλμπουμ σε διάφορα χρώματα, στη συνέχεια δηλώνει αργά, με ήρεμη φωνή, ότι έρχεται το «555» και συμπληρώνει γελώντας ότι «η τέχνη και το μυστήριο δεν σταματούν εδώ».
Ακούγοντας το «555», καταλαβαίνεις ότι είναι ένα άλμπουμ τόσο ξεχωριστό όσο και το τρέιλέρ του. Ο 20χρονος Mufasha, μεγαλωμένος στην Κατερίνη, με θητεία ήδη στο emo trap και στον ήχο της Raw Records, παρουσιάζει έναν δίσκο με φουτουριστικό τραπ και ψυχεδελικά vibes, βαθιά συναισθηματικό, με προσωπικούς στίχους που περισσότερο τους τραγουδάει παρά τους ραπάρει, σε παραγωγές που είναι σχεδόν όλες δικές του. Το «555» είναι ένα απρόσμενο άλμπουμ με αναφορές στον ήχο περασμένων δεκαετιών, αλλά εντελώς φρέσκο και σημερινό.
Ο Mufasha θυμάται να έχει από μικρός μουσικά ερεθίσματα και ανησυχίες.
«Το όνειρό μου όσον αφορά την ελληνική μουσική σκηνή είναι να δουλέψω με τον Φοίβο. Είμαι υπέρ της μουσικής, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Μπορούμε να κάνουμε κάτι που είναι πολύ trash μουσικά να ακούγεται πολύ καλό. Το θέμα είναι να υπάρχει απ' όλους τους καλλιτέχνες ενδιαφέρον για την ποιότητα».
«Η καψούρα μου ήταν τα ντραμς, αλλά έμαθα ηλεκτρική κιθάρα. Έτσι μου μπήκε το μικρόβιο της μουσικής. Άκουγα συνέχεια Metallica και το όνειρό μου ήταν να βγάλω όσο πιο ποιοτική μουσική μπορώ», λέει. «Έκραζα την ποπ και το ραπ όσο άκουγα metal, μέχρι που το 2017 μπήκε στη ζωή μου ο Lil Peep και ο X. Κατάλαβα ότι το ραπ μπορεί να γίνει τέχνη, ότι έχει και μουσικά στοιχεία που μέχρι τότε δεν είχα προσέξει».
555 Album trailer
Οι δουλειές που έκανε με την ομάδα της Raw Records, εκτός του ότι έδειξαν πως η Κατερίνη, μια επαρχιακή πόλη, βγάζει σύγχρονο ήχο, τον διαμόρφωσαν μουσικά, έτσι πειραματίστηκε με διάφορα είδη μέχρι να καταφέρει να δώσει το 100% των δυνατοτήτων του. Κομμάτια όπως το «Emo trap», το «Ktm», το «Nosferatu» και το «Nana» δείχνουν ότι πέρασε από διαφορετικές φάσεις, πειραματιζόμενος με διαφορετικά στυλ.
«Νομίζω ότι τα κομμάτια που έχω κάνει μέχρι τώρα μπήκαν στη ζωή μου απλώς και μόνο για να ωριμάσω. Για να με προετοιμάσουν να κάνω αυτό που θεωρώ ότι είμαι φτιαγμένος να κάνω. Δεν ήταν ποτέ στόχος μου να κάνω ραπ, ήθελα να κάνω μουσική, αλλά αυτά τα χρόνια που κάνω ραπ στη Raw Records μού έδωσαν πατήματα και δεξιότητες ώστε να τελειοποιήσω το τραγούδι».
Pes Mou
«Ξεκίνησα να κάνω τα πρώτα μου κομμάτια το 2017, emo rap. Ο λόγος που το έκανα αυτό ήταν γιατί δεν μπορούσα να γράψω metal. Ήθελα να μπω σε ένα στούντιο με ντραμς, μπάσο, κιθάρες, αλλά δεν είχα ούτε τα λεφτά ούτε τους μουσικούς, οπότε έγραφα ραπ στα σπίτια φίλων μου. Για δύο χρόνια ήμουν μόνος. Τότε γνώρισα τον Lil Barty και τον FY – ήταν να μπω σε κομμάτια τους, αλλά τότε έχωνα στίχους μόνο στα αγγλικά. Μπήκα για πρώτη φορά στο στούντιο με τον FY και μετά δοκίμασα και στίχο στα ελληνικά. Ο Raf με έσπρωξε πιο πολύ στο να κάνω ραπ. Από την πρώτη μέρα δέσαμε, βρήκε και αυτός και εγώ αυτό που ψάχναμε και είμαστε αγαπημένοι χρόνια τώρα».
Όταν τον ρωτάω για τον δίσκο που μόλις κυκλοφόρησε, μου λέει με σιγουριά: «Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου που έβγαλα αυτό που είχα μέσα μου. Τον έγραψα στο σπίτι, μόνος μου, εκεί έβγαλα τα σωθικά μου». Εξηγεί ότι πάντα τον ενθουσίαζαν τα συνθεσάιζερ και θυμάται να ακούει '80s instrumentals και να ταξιδεύει.
«Όλος ο δίσκος θυμίζει πάρα πολύ '80s pop, άλλα έχει και στοιχεία 2023 trap», λέει. «Υπάρχει μόνο ένα ραπ κομμάτι στον δίσκο, όλα τα άλλα είναι τραγουδιστά. Εμπνεύστηκα πάρα πολύ από το “Stranger Things” και από ένα ντοκιμαντέρ που είδα για τον Michael Jackson». Με εξαίρεση τα beats στα κομμάτια «bbb» και «LSD», όλο το πρότζεκτ είναι συνολικά δουλειά του Mufasha. Το mix, το master, τα beats, όλο το ταξίδι του «555» είναι μοναχικό και περνά από τον ίδιο, ενώ έχει συμμετοχές από τους Slogan και Rare.
«Δεν ήθελα απλώς να κάνω μουσική, ήθελα να κάνω τον κόσμο να σκέφτεται. Γι' αυτό και όλα τα clips μου έχουν πάρα πολλά κρυμμένα μηνύματα», συμπληρώνει.
Όταν τον ρωτάω αν θεωρεί ότι υπάρχει ρατσισμός στη μουσική σήμερα, μου λέει:
«Νομίζω απλά ότι ο κόσμος μπερδεύεται αν σε έχει μάθει με έναν τρόπο και εμφανιστείς με κάτι διαφορετικό. Χαίρομαι πάρα πολύ που δεν πέτυχα με το ραπ, γιατί αν με μάθαινε ο κόσμος ως ράπερ και έκανε εκατομμύρια το “say10”, θα περίμεναν να βγάλω το επόμενο “say10”, ενώ δεν είναι αυτό που ήθελα να κάνω. Νομίζω ότι έχει να κάνει με τον τρόπο που το πλασάρεις στον κόσμο. Το τρέιλερ με τον παππού ήταν μια κίνηση που σε προετοίμαζε ότι κάτι θα αλλάξει. Αν έβγαζα λαϊκό μετά τα προηγούμενα releases μου, ο κόσμος θα μπερδευόταν εντελώς, ενώ τώρα τον έκανα να σκεφτεί ότι δεν είναι αυτό το όριό μου, ότι υπάρχει και κάτι παραπάνω. Ουσιαστικά σκότωσα τον παλιό μου εαυτό και έβγαλα τον καινούργιο».
Η πόλη της Κατερίνης, με την Topsy, τους Raw Records και άλλα παραδείγματα μουσικών που κάνουν σύγχρονο ήχο, δείχνει ότι είναι σε καλό δρόμο δημιουργικά. Πόση υποστήριξη έχει ένας καλλιτέχνης που ζει εκεί και ποια η διαφορά με έναν artist που εξελίσσεται στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα;
«Όση υποστήριξη έχω πάρει, την έχω πάρει απ' όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Η πόλη δεν με έχει στηρίξει καθόλου», αναφέρει. «Δεν μπορούν να το χωνέψουν ότι μπορείς να φύγεις από εδώ. Το πιο θετικό πράγμα είναι η ησυχία, δεν περνούν αμάξια και στη φύση είναι καθαρό το κεφάλι μου. Από εδώ, βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να αρπάξεις τις ευκαιρίες που υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Η Κατερίνη είναι η πρωτεύουσα του ερωτικού ελληνικού ραπ και τα τελευταία χρόνια ο δήμος υποστηρίζει πολύ τη μουσική, έχει κάνει πολλά lives, είναι υπέρ του ραπ, αλλά η πόλη δεν μας έχει δώσει ακόμα τον αέρα που χρειαζόμαστε». Τα κομμάτια του Μufasha έχουν καθαρό στίχο και, όπως μου εξηγεί, ο σεξιστικός στίχος τον αηδιάζει.
«Δεν είμαι υπέρ του να λες στα κομμάτια σου “την πουτάνα τη θέλω στα τέσσερα”», συμπληρώνει. «Το θέμα δεν είναι τι θα πεις αλλά πώς θα το πεις, εκεί μπερδεύονται οι περισσότεροι ράπερ. Έχει περάσει στον ακροατή ότι αυτό είναι νορμάλ. Όχι, δεν είναι. Και δεν σημαίνει ότι επειδή ακούγεται ωραία στον αγγλικό στίχο, θα ακούγεται και στα ελληνικά. Οι έννοιες διαφέρουν. Όλοι οι ράπερ προσπαθούν να φέρουν αυτό που κάνουν από τα αγγλικά στα ελληνικά, αλλά σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να αποτυπώσεις κάτι που θέλεις να πεις από τη λέξη “πουτάνα”».
Με το «555» ο Mufasha μοιάζει να έχει κάνει το δικό του ξεκίνημα, το όραμά του όμως είναι μεγαλύτερο. Με έναν δεύτερο δίσκο να ετοιμάζεται και με το ύφος του να φέρνει κάτι φρέσκο στη σκηνή σήμερα, πρόκειται για έναν artist που σίγουρα θα αφήσει το δικό του στίγμα στον χώρο. Παράλληλα σπουδάζει Μουσική Τεχνολογία και μέσα από αυτό θέλει να δημιουργήσει ένα από τα καλύτερα στούντιο της Ελλάδας.
«Το όνειρο μου όσον αφορά την ελληνική μουσική σκηνή είναι να δουλέψω με τον Φοίβο. Είμαι υπέρ της μουσικής, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Μπορούμε να κάνουμε κάτι που είναι πολύ trash μουσικά να ακούγεται πολύ καλό. Το θέμα είναι να υπάρχει από όλους τους καλλιτέχνες ενδιαφέρον για την ποιότητα».
Μπορείτε να ακούσετε το «555» στο spotify εδώ και στο YouTube εδώ
