Η Τρέισι Έμιν ήταν για χρόνια θερμή υποστηρίκτρια του κόμματος των Εργατικών μέχρι και πριν δέκα χρόνια περίπου όταν άλλαξε ρότα και τάχθηκε στο πλευρό των Συντηρητικών και μάλιστα με πολύ ενεργό τρόπο, συμμετέχοντας σε συσκέψεις, προσφέροντας συμβουλές για πολιτιστικά ζητήματα στους αρμόδιους υπουργούς, ενώ το αποκορύφωμα του ειδυλλίου αυτού με τους Τόρις υπό την ηγεσία του Ντέιβιντ Κάμερον, ήταν μια εγκατάσταση από νέον που δημιούργησε για να τοποθετηθεί στην Ντάουνινγκ Στριτ.
Αρχικά όμως το Ιράκ και στη συνέχεια το Brexit άλλαξαν ριζικά τις απόψεις της, όπως δήλωσε χθες, τονίζοντας ότι ο Μπλερ και ο Κάμερον αμαύρωσαν τη φήμη τους «κάνοντας τα πιο ηλίθια πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος πολιτικός».
«Είναι πραγματικά τρελό. Αν φύγουμε από την Ευρώπη και όλα εξελιχθούν ομαλά και μείνουμε εμείς εδώ πέρα ευτυχισμένοι με τη νοοτροπία νησιώτη να τρώμε τα λάχανά μας, τότε εντάξει, να το δεχτώ. Δε νομίζω όμως να γίνουν έτσι τα πράγματα...»
Και συνέχισε: «Και οι δύο αυτοί άντρες, που εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν αξιόλογοι πολιτικοί και κατ' ουσία καλοί άνθρωποι, θα μείνουν στην ιστορία για τα φριχτά πράγματα με τα οποία χρέωσαν το πολιτικό μας σύστημα. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς το έκαναν και με θλίβει βαθιά η γνώση ότι κάποτε τους υποστήριξα. Είναι απίστευτο το χάλι που μας κληροδότησαν. Δεν μπορώ να διανοηθώ κάτι πιο ειδεχθές από το Brexit...»
«Είναι πραγματικά τρελό. Αν φύγουμε από την Ευρώπη και όλα εξελιχθούν ομαλά και μείνουμε εμείς εδώ πέρα ευτυχισμένοι με τη νοοτροπία νησιώτη να τρώμε τα λάχανά μας, τότε εντάξει, να το δεχτώ. Δε νομίζω όμως να γίνουν έτσι τα πράγματα...»
Η Έμιν, η οποία έχει ταχθεί υπέρ νέου δημοψηφίσματος για το Brexit, δήλωσε επίσης ότι η Τερέζα Μέι μπορεί να μην είναι σε κανένα επίπεδο η ιδανική της πρωθυπουργός, δεν βλέπει όμως τίποτα άντρες να δηλώνουν εθελοντές για να κάνουν τη δουλειά: «Είδα κάτι γελοίους κόπανους σαν τον Μπόρις Τζόνσον να το βάζουν στα ποδιά όταν ξαφνικά τους ήρθε η επιφοίτηση για το τι ακριβώς είχαν κάνει».
Οι δηλώσεις έγιναν στη διάρκεια των εγκαινίων της έκθεσής της με τίτλο "A Fortnight of Tears" (Ένα δεκαπενθήμερο δακρύων) στην γκαλερί White Cube του Λονδίνου, την πρώτη της στη βρετανική πρωτεύουσα εδώ και μια πενταετία, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 7 Απριλίου.
Η έκθεση περιλαμβάνει νέους πίνακές της, πολλοί από τους οποίους στρέφονται σε προσωπικά / εξομολογητικά θέματα που πάντα αποτελούσαν το επίκεντρο του έργου της, όπως το τραύμα της άμβλωσης που είχε κάνει, του βιασμού της σε παιδική ηλικία και του θανάτου της μητέρας της το 2016.
Μια μεγάλη αίθουσα της γκαλερί είναι γεμάτη από τις μεγεθυμένες φωτογραφίες – «σέλφι» (52 συνολικά) που τράβηξε η Έμιν καταγράφοντας την «όλο και πιο ψυχοφθόρα» αυπνία που την βασανίζει εδώ και μια δεκαετία περίπου, την οποία χαρακτήρισε ως «έναν πρόωρο θάνατος ο οποίος προέρχεται από μέσα».
Σε μια άλλη αίθουσα βρίσκεται ένα μεγάλο προσχέδιο του επιβλητικού αγάλματος (ύψους τουλάχιστον επτά μέτρων) που κοντεύει να ολοκληρώσει και το οποίο θα τοποθετηθεί στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Edvard Munch στο Όσλο το 2020. Το άγαλμα αποκαλείται «Η Μητέρα» και αποτελεί μια τρισδιάστατη αναπαράσταση της μητέρας της.
Με στοιχεία από τον Guardian
