Τρεις γυναίκες και μια κολλεκτίβα για το βραβείο Τέρνερ

Τρεις γυναίκες και μια κολλεκτίβα για το βραβείο Τέρνερ Facebook Twitter
0
Τρεις γυναίκες και μια κολλεκτίβα για το βραβείο Τέρνερ Facebook Twitter
Kολεκτίβα Assemble, σε ώρα κατασκευής σε υποβαθμισμένες περιοχές

Tο γεγονός της φετινής χρονιάς για τα βραβεία Turner, είναι ότι για πρώτη φορά στην ιστορία τους θα φιλοξενηθούν στην Σκωτία, στη Γλασκώβη.

Το δεύτερο αξιοσημείωτο γεγονός για το βραβείο που είναι συνδεδεμένο με την καλλιτεχνική ελευθερία και ένα από τα πιο μεγάλα εικαστικά βραβεία παγκοσμίως είναι το γεγονός, ότι φέτος στην βραχεία λίστα υπάρχουν 3 γυναίκες και μια αρχιτεκτονική κολεκτίβα.

Οι φετινοί υποψήφιοι κάνουν πολιτική τέχνη με κοινωνική συνείδηση. Οι περσινοί σχολιαστές θεώρησαν ότι το περσινό βραβείο Turner ήταν πολύ σκοτεινό, πολύ απόκρυφο, πολύ ακατανόητο. Μπορεί να πουν το ίδιο και για τους φετινούς υποψήφιους.

Υποψήφιες είναι οι Bonnie Camplin, Janice Kerbel, Nicole Wermers, και το σύνολο των 18 ατόμων, σχεδιαστών και αρχιτεκτόνων Assemble. Οι τέσσερις υποψηφιότητες δείχνουν την σαφή τάση της ανάδειξης της πολιτικής και κοινωνικής τέχνης. Η κολεκτίβα Assemble για παράδειγμα, έχει πιστωθεί με την αναβίωση ενός σχεδίου στέγασης σε μια εγκαταλελειμμένη περιοχή του Λίβερπουλ, κάτι που δημιουργεί προηγούμενο για τους επόμενους υποψηφίους, αλλά είναι και ένα προβάδισμα για το βραβείο.

 

Τρεις γυναίκες και μια κολλεκτίβα για το βραβείο Τέρνερ Facebook Twitter
Janice Kerbel, η οπερατική εκδοχή των καταστροφών του κόσμου

"Σε μια εποχή όπου οτιδήποτε μπορεί να είναι τέχνη, γιατί να μην είναι ένα συγκρότημα κατοικιών;» λέει το μέλος της κριτικής επιτροπής των Τέρνερ και διευθυντής του Ινστιτούτου Τέχνης Middlesbrough, Alistair Hudson. Η Πηνελόπη Κέρτις, η οποία  πρόκειται σύντομα να εγκαταλείψει τη θέση της ως διευθύντρια της γκαλερί Tate Britain και η οποία προήδρευσε της κριτικής επιτροπής, αναγνώρισε ότι ορισμένοι μπορεί να θεωρούν δύσκολη αυτή την επιλογή ή ακόμα και απρόσιτη. «Το βραβείο παρασοβάρεψε», δήλωσε. «Έχει χάσει αυτή την πλευρά του εντυπωσιασμού που είχε παλιότερα και αυτό είναι καλύτερο σήμερα. Σημαίνει ότι η ποιότητα της συζήτησης γύρω από την τέχνη έχει αναβαθμιστεί, δεν είναι τόσο απλοϊκή πια. Αυτοί οι καλλιτέχνες σήμερα, θέτουν ερωτήσεις που είναι δύσκολες για όλους μας. "

Το Βραβείο Τέρνερ είναι 40.000 λίρες. 25.000 λίρες για τον νικητή και 5.000 λίρες για τον καθένα από  τους άλλους καλλιτέχνες που επελέγησαν. Το βραβείο, που θεσπίστηκε το 1984, απονέμεται σε έναν Βρετανό καλλιτέχνη κάτω των  πενήντα για μια εξαιρετική έκθεση ή άλλη παρουσίαση του έργου τους κατά το δωδεκάμηνο μέχρι τον Απρίλιο του 2014. Σκοπός του βραβείου είναι να προωθήσει τη δημόσια συζήτηση για τις νέες εξελίξεις στη σύγχρονη βρετανική τέχνη και αναγνωρίζεται ευρέως ως ένα από τα πιο σημαντικά και σημαντικά βραβεία για τις ευρωπαϊκές εικαστικές τέχνες.

Τρεις γυναίκες και μια κολλεκτίβα για το βραβείο Τέρνερ Facebook Twitter
Nicole Wermers, γούνινα παλτό ραμένα σε καρέκλες

  

Οι φετινοί υποψήφιοι κάνουν πολιτική τέχνη με κοινωνική συνείδηση. Οι περσινοί σχολιαστές θεώρησαν ότι το περσινό βραβείο Turner ήταν πολύ σκοτεινό, πολύ απόκρυφο, πολύ ακατανόητο. Μπορεί να πουν το ίδιο και για τους φετινούς υποψήφιους. Η Bonnie Camplin σε ένα στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα στο νότιο Λονδίνο δημιούργησε ένα είδος αρχείου σε ένα δωμάτιο  όπου κάλεσε τους ανθρώπους να εξερευνήσουν τα θέματα γύρω από την "συναινετική πραγματικότητα", ιδίως όσον αφορά την ψυχική υγεία.

Η Janice Kerbel κάνει μια οπερατική απόδοση για έναν χαρακτήρα που ονομάζεται Doug που βιώνει εννέα καταστροφικά γεγονότα και η Nicole Wermers, καρέκλες με γούνινα παλτό ραμμένες επάνω τους. «Πώς κρίνουμε τα πράγματα και με τι μοιάζουν»; είναι το θέμα της. Και οι τέσσερις υποψήφιοι εργάζονται μακριά από την τέχνη που σημαίνει ψυχαγωγία. Η κριτική επιτροπή τους παρομοιάζει με όσους έχουν ζήλο να αλλάξουν τον κόσμο, τους προραφαηλίτες ή το κίνημα Bauhaus. Το τρανταχτό παράδειγμα των υποψήφιων που έχει συγκεντρώσει όλα τα φώτα της δημοσιότητας είναι η κολεκτίβα, στην οποία όσοι συμμετέχουν είναι κάτω των 30 ετών  και κάνουν  άμεσες παρεμβάσεις σε υποβαθμισμένες περιοχές. Μοιράζονται ένα στούντιο στο ανατολικό Λονδίνο και αποδέχθηκαν την υποψηφιότητα μόνο μετά από συνεδρίαση της ομάδας. Είναι μια συλλογική κοινωνική δράση, στην οποία δεν πρωταγωνιστεί μια και μόνο ιδιοφυία.

Τα  έργα τους θα εκτεθούν αφού ο σκοπός του βραβείου είναι να «προωθήσει τη δημόσια συζήτηση για τις νέες εξελίξεις στη βρετανική τέχνη". Στη θυελλώδη ιστορία του θεσμού, αυτή είναι η πρώτη χρονιά που η συζήτηση για την πολιτική και την κοινωνία άνοιξε με το καλημέρα!  Η ανακοίνωση του νικητή θα γίνει τον Δεκέμβριο. 

 

Τρεις γυναίκες και μια κολλεκτίβα για το βραβείο Τέρνερ Facebook Twitter
Bonnie Camplin, και η συναινετική πραγματικότητα

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ