Ο ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΙ ΕΙΧΕ ΔΗΛΩΣΕΙ τον περασμένο μήνα ότι είναι έτοιμος να επιστρέψει στην υποκριτική μετά από χρόνια στην «ερημιά» κατόπιν των εις βάρος του καταγγελιών για σεξουαλική επίθεση.
«Ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να με προσλάβουν τη στιγμή που θα απαλλαγώ από τις κατηγορίες στο Λονδίνο», είχε πει στο περιοδικό της γερμανικής Zeit ο δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός.
Πράγματι, ο Σπέισι απαλλάχτηκε πριν από λίγες μέρες από τις εννέα κατηγορίες σεξουαλικής επίθεσης που αντιμετώπιζε, σχεδόν έναν χρόνο αφότου ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο στο Μανχάταν τον απάλλαξε από την κατηγορία της σωματικής βλάβης σε άλλη υπόθεση. Αλλά οι αστραφτεροί ρόλοι του Χόλιγουντ μπορεί να μην επιστρέψουν σύντομα, αν επιστρέψουν ποτέ.
Οι επιστροφές ήταν πάντα δύσκολες στο Χόλιγουντ, το οποίο μπορεί να είναι πολιτικά φιλελεύθερο αλλά καλλιτεχνικά και οικονομικά είναι συντηρητικό. Για εκείνους που τα κατάφεραν, όπως ο Μελ Γκίμπσον και ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, ο δρόμος ήταν μακρύς.
Παρά τη νομική του δικαίωση, η δημόσια αντίληψη για το πρόσωπό του είναι «αμαυρωμένη» και αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για τα στούντιο και τις υπηρεσίες streaming, λέει ο Στίβεν Γκάλογουεϊ, πρύτανης του Dodge College of Film and Media Arts του Πανεπιστημίου Chapman. «Πρέπει κανείς να επαναρυθμίσει πλήρως τη φήμη του. Στο "οχυρό Χόλιγουντ", η γέφυρα έχει τραβηχτεί και η τάφρος είναι επικίνδυνη για να κολυμπήσει κανείς».
Από τη μεριά του, ο Μάικ Πολ, ειδικός στις δημόσιες σχέσεις και στη διαχείριση κρίσεων, δηλώνει ότι λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των κατηγοριών που αντιμετώπισε ο Σπέισι, πρέπει να αποφύγει να «ρίξει έστω και μια σταγόνα βενζίνη σε εύφλεκτα ζητήματα». Το Χόλιγουντ, λέει, απαιτεί σε τέτοιες περιπτώσεις ένα χρονικό διάστημα ενδοσκόπησης και περισυλλογής μακριά από τη δημοσιότητα. «Η καλύτερη περίπτωση είναι να αναπτύξει πρότζεκτ για την εταιρεία παραγωγής του, την Trigger Street, ή να στραφεί σε ανεξάρτητες δουλειές που εκτιμούν την υποκριτική του δεινότητα ή θεωρούν ως μπόνους τη δημοσιότητα, έστω και κακή».
Οι δύο επερχόμενοι ρόλοι του Σπέισι είναι σε μικρές ταινίες: στο «Control», μια βρετανική ταινία στην οποία υποδύεται έναν χάκερ (ο ρόλος του είναι μόνο φωνητικός), και στο «Peter Five Eight», ένα κωμικό θρίλερ στο οποίο υποδύεται έναν μυστηριώδη άγνωστο που φτάνει σε μια μικρή ορεινή κοινότητα.
«Είναι πιθανό η Ευρώπη να είναι πιο δεκτική», λέει ο κροατικής καταγωγής σκηνοθέτης και προσωπικός φίλος του Σπέισι, Ντόμινικ Σέντλαρ, ο πατέρας του οποίου γύρισε φέτος μια ταινία στην οποία ο ηθοποιός υποδύεται τον Φράνιο Τούτζμαν, τον πρώτο πρόεδρο της Κροατίας μετά την ανεξαρτησία της χώρας από την Γιουγκοσλαβία.
Τα τελευταία χρόνια, πάντως, τόσο το φεστιβάλ της Βενετίας όσο και το φεστιβάλ των Καννών μετά χαράς παρουσίασαν δουλειές σκηνοθετών και ηθοποιών των οποίων η φήμη έχει μαγαριστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες – όπως ο Γούντι Άλεν, ο Ρομάν Πολάνσκι και ο Τζόνι Ντεπ. Οι εκπρόσωποι των δύο φεστιβάλ δήλωσαν ότι οι καλλιτεχνικοί τους διευθυντές δεν ήταν διαθέσιμοι για να σχολιάσουν σχετικά.
Παρόμοια υπήρξε και η στάση από επιφανή μέλη του θεατρικού κόσμου του Λονδίνου, όπου ο Κέβιν Σπέισι ήταν τακτικός πρωταγωνιστής στις δεκαετίες του 1990 και του 2000 ενώ διετέλεσε και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Old Vic από το 2004 έως το 2015. Θεατρικοί παραγωγοί, ιδιοκτήτες θεάτρων του Γουέστ Εντ και καλλιτεχνικοί διευθυντές είτε απέρριψαν είτε δεν απάντησαν στο αίτημά για δηλώσεις σχετικά με τις προοπτικές του ηθοποιού στο σανίδι.
Ο Άλιστερ Σμιθ, διευθυντής του The Stage, της μεγαλύτερης θεατρικής εφημερίδας στη Βρετανία, δήλωσε σε ηλεκτρονικό μήνυμά του ότι «η επιστροφή του κ. Σπέισι είναι εξαιρετικά απίθανη». Το 2017 το Old Vic δημοσίευσε τα ευρήματα ανεξάρτητης έρευνας για τη θητεία του Κέβιν Σπέισι, η οποία αποκάλυψε 20 ανώνυμες καταγγελίες για ανάρμοστη συμπεριφορά εις βάρος του. «Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ ικανοποιητικά από τον ίδιο» δήλωσε ο Σμιθ. «Αν δεν συμβεί αυτό, δύσκολα μπορώ να τον δω να εργάζεται ξανά στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου».
Οι επιστροφές ήταν πάντα δύσκολες στο Χόλιγουντ, το οποίο μπορεί να είναι πολιτικά φιλελεύθερο αλλά καλλιτεχνικά και οικονομικά είναι συντηρητικό. Για εκείνους που τα κατάφεραν, όπως ο Μελ Γκίμπσον και ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, ο δρόμος ήταν μακρύς.
Πηγή: The New York Times
