«Light of my Life»: Σπουδαία νέα ταινία από τον Κέισι Άφλεκ

«Light of my Life»: Σπουδαία νέα ταινία από τον Κέισι Άφλεκ Facebook Twitter
Ο Κέισι Άφλεκ στη συνέντευξη τύπου της νέας του ταινίας «Light of my Life», που έκανε πρεμιέρα στο Πανόραμα του 69ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Φωτο: Pascal Le Segretain/Getty Images
0

Περίεργη σύμπτωση: ο Άνθρωπος Ελέφαντας, μια από τις ελάχιστες «straight», μαζί με το Straight Story, ταινίες στη σουρεαλιστική φιλμογραφία του Ντέιβιντ Λιντς επηρέασε τελεσίδικα δυο Αμερικανούς ηθοποιούς στο να γυρίσουν κι εκείνοι ταινίες.

Κι ενώ ο Μπράντλεϊ Κούπερ, ο οποίος είδε τη δραματοποιημένη ιστορία του παραμορφωμένου Ντέιβιντ Μέρικ, όταν ήταν παιδί στο σινεμά με τον πατέρα του –και μάλιστα έπαιξε τον ίδιο ρόλο, με θριαμβευτικές κριτικές, χρόνια αργότερα στο Broadway–, επέλεξε μια τελείως άσχετη παραβολή για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, το A Star is Born, ο Κέισι Άφλεκ εμφανίζεται για δεύτερη φορά πίσω από την κάμερα με το Light of my Life, την ιστορία ενός πατέρα και της μικρής του κόρης, σε ένα ανελέητο, ελικοειδές κρυφτό από τους άνδρες που επιβίωσαν από μια απροσδιόριστη, τρομακτική πανδημία, που στοίχισε τη ζωή σχεδόν όλων των γυναικών του πλανήτη.

Είχε προηγηθεί ένα φανταχτερό, κενό ντεμπούτο, το I'm Still Here, αν θυμάστε, με το τρικ της ψευδοντοκιμαντερίστικης καταγραφής της απόσυρσης από τα καλλιτεχνικά δρώμενα ενός εμφανώς μαστουρωμένου, ή τουλάχιστον έτσι μας άφησε να πιστεύουμε, παρανοϊκού, εχθρικού Χοακίν Φίνιξ.

Όπως αποδεικνύει το «Light of my Life», θα ήταν κρίμα να είχε διακοπεί η καλλιτεχνική ανησυχία ενός ανθρώπου που έχει κάτι να πει και που εδώ το εκφράζει με έναν τρυφερό ύμνο στη γυναίκα, μέσα από ένα σκληρό road movie.

Το τέχνασμα δεν έπιασε, ούτε έπεισε: ο Φίνιξ επανήλθε, δηλώνοντας πως το όλο θέμα ήταν ένα παιχνίδι συμβόλων και σημάτων πάνω στις παγίδες της show business, η ταινία ήταν κακή, και σαν να μην έφταναν αυτά, δυο γυναίκες, συνάδελφοί του, κατηγόρησαν τον Κέισι πως υπερέβη τους κανόνες της συναίνεσης και του έκαναν μηνύσεις.

Ο λαβωμένος ηθοποιός και σκηνοθέτης αρχικά σιώπησε, στη συνέχεια απολογήθηκε, και το Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου για το Manchester by the Sea χλώμιασε από το στίγμα, με την παρουσιάστρια Μπρι Λάρσον αμήχανη και αρνητική απέναντί του, τη στιγμή που του εγχείριζε το αγαλματάκι, αλλά και σε δηλώσεις της λίγες εβδομάδες μετά.

 

O Κέισι Άφλεκ κερδίζει το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για το «Manchester by the Sea»

Η καριέρα του Άφλεκ σάστισε αλλά δεν ανεστάλη. Σοφά ποιώντας, αντιμετώπισε το ζήτημα ευθέως, έμαθε να ακούει και όποτε η κουβέντα, κυρίως σε συνεντεύξεις, ερχόταν στο προκείμενο, γενικά και ειδικά, αντί να αποστρέψει τα λόγια του, φάνηκε συνετισμένος και μετανοημένα υποστηρικτικός στη μεταβατική πορεία των γυναικών προς την αυτό-απενοχοποίηση, ταυτόχρονα με τη δημόσια υπόδειξη των αυτουργών.

Όπως αποδεικνύει το Light of my Life, θα ήταν κρίμα να είχε διακοπεί η καλλιτεχνική ανησυχία ενός ανθρώπου που έχει κάτι να πει και που εδώ το εκφράζει με έναν τρυφερό ύμνο στη γυναίκα, μέσα από ένα σκληρό road movie.

Όλα ξεκίνησαν από τα παραμύθια που ο Άφλεκ έλεγε στους δυο γιους του, για να τους βάλει για ύπνο, Έχοντας σχηματίσει παραβολές στο μυαλό του, άρχισε να γράφει ένα σενάριο βασισμένο στην εμπειρία αυτή.

Τα παιδιά του τον απέτρεψαν στην επιλογή του φύλου, προτείνοντάς του να γυρίσει μια ταινία για έναν πατέρα και την κόρη του.

Το δυστοπικό φόντο είναι η ώθηση προς την περιπέτεια, μια αφορμή για ακραία κατάσταση που βοηθά την ίντριγκα και ενδυναμώνει την ένταση και το επείγον. Οι αισθητικές του αναφορές είναι, εκτός από το είδος της επιστημονικής φαντασίας που ανέκαθεν τον γοήτευε, το εμβληματικό La Jetée του Κρις Μαρκέρ και η Ίντατου Πάβελ Παβλικόφσκι.

Μουντό και σχεδόν μονοχρωματικό, το Light of my Life επιχειρεί μια μακριά εισαγωγή με ένα παραμύθι, βιβλικό και παιδικό μαζί, που λέει ο πατέρας στο κορίτσι, λίγο πριν κοιμηθούν σε μια τέντα, μέσα στο δάσος. Οι εφιαλτικές συνθήκες ζεσταίνουν τον ολοσχερή χειμώνα που τους περιβάλλει.

Μπορεί να είναι άλλη μια ταινία για έναν post apocalyptic εφιάλτη, αλλά ο Άφλεκ κοντράρει μια απαθή αφήγηση (ενώ το πρόσφατο, οικογενειακά προσανατολισμένο Ένα Ήσυχο Μέρος φόρτσαρε προς όλες τις κατευθύνσεις) με την απόλυτη συνενοχή ανάμεσα στον προστάτη και το ζωοφόρο ανθρώπινο είδος προς εξαφάνιση.

Το κορίτσι, κοντοκουρεμένο για να μη δίνει στόχο, αθώο αλλά πανέξυπνο, προσεκτικό και γεμάτο περιέργεια και γόνιμες απορίες, σαστισμένο αν και διαισθητικά alert προς τον κίνδυνο που ελλοχεύει, εξαρτάται από τη μοναδική άγκυρα που του έχει απομείνει, την ίδια στιγμή που ο ενήλικος πατέρας το σκεπάζει με το τρεμάμενο βλέμμα του και υπολογίζει ως το φως της ζωής του, τον άσβεστο φάρο μια απλανούς πορείας προς το άγνωστο.

«Light of my Life»: Σπουδαία νέα ταινία από τον Κέισι Άφλεκ Facebook Twitter
O Κέισι Άφλεκ με τη μικρή Anna Pniowsky στα γυρίσματα του «Light of my Life»

Η μικρή δεν έχει γίνει ακόμη «γυναίκα», και σε μια έξοχη σκηνή, σταθερή και γυμνά αληθινή, ο Άφλεκ της εξηγεί στεγνά, όσο γίνεται πιο πατρικά, τη διαδικασία της μητρότητας, μια και η φυσική της δασκάλα, η μητέρα της (την υποδύεται σε αποσπασματικά flashbacks η Ελίζαμπεθ Μος) δεν ζει για να την καθοδηγήσει με τις κατάλληλες, καίριες λέξεις και την εγγενή κατανόηση.

Σαν κυνηγοί και κυνηγημένοι, οι δυο τους περιπλανώνται μακριά από την αδηφάγο αδιακρισία των πεινασμένων ανδρών που έχουν απομείνει, σαν κεραυνοχτυπημένα ζόμπι. Το μοναδικό μυστικό που δεν τολμά να πει στο παιδί του, ενώ ξέρει πως κάποια στιγμή πρέπει να το εκστομίσει, είναι το τι θα πάθει αν πέσει στα χέρια τους.

Οι περισσότερες δυστοπικές περιπέτειες χάνουν χρόνο και νόημα στις περιγραφές και τις λεπτομέρειες, ξοδεύονται στο πλαίσιο και χάνουν σε βάθος – έτσι έγινε με το πολύ αναμενόμενο, αλλά κενό The Road του Τζον Χίλκοουτ.

Το χρονικό του Άφλεκ, σπαρτιάτικο και φιλοσοφικό, μιλά για τη ζωή που ξεπηδά μετά από το πένθος, για τον σπόρο της αγάπης του γονιού που φυτρώνει χάρη στην αφοσιωμένη ανατροφή και την άδολη, σπλαχνική φροντίδα. Χωρίς περιττές κλάψες, σκηνοθετικά κόλπα, αχρείαστα κρεσέντι ή θεαματικές ανατροπές.

Δεν έχει τόση σημασία αν ο Άφλεκ ισχυρίζεται πως κάρφωσε την κάμερά του όπως η Σαντάλ Ακερμάν στη Jeanne Dielman. Ούτε καν ότι η ταινία (όντως) αναφέρεται εκτεταμένα, σχεδόν ψυχαναλυτικά, στον ίδιο, στις εμπειρίες του και τα συναισθήματά του μετά το διαζύγιο, τις προσωπικές του περιπέτειες και ενδεχομένως σε μια οδύνη που έχει επιλέξει μέχρι στιγμής να μη μοιραστεί καλλιτεχνικά – σε κάποια στιγμή, το κορίτσι τον ρωτάει ποια είναι η διαφορά μεταξύ της ηθικής και της δεοντολογίας, και εκείνος αισθάνεται την υποχρέωση να της δώσει τον ορισμό, μάλλον για να τον εμπεδώσει ο ίδιος.

Ακόμη κι αν δεν γνωρίζαμε πως την ταινία υπογράφει ο Κέισι Άφλεκ, κι όχι κάποιος με καθαρό ποινικό, ηθικό και οσκαρικό μητρώο, η αξία θα ήταν η ίδια.

Το Light of my Life, ένας τίτλος που παραφράζει ελαφρώς την Ανδρομάχη του Ευριπίδη, δεν πρόκειται να κερδίσει τη Χρυσή Άρκτο. Ο λόγος είναι απλός: δεν τοποθετήθηκε στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα, αλλά στο Πανόραμα, το παράλληλο τμήμα, έστω κι αν προβλήθηκε στο Βερολίνο, παραδόξως χωρίς γερμανικούς υπότιτλους (τόσο τελευταίας στιγμής ήταν η άφιξή της;) χωρίς να γνωρίζει κάποιος το γιατί.

Κρίμα, διότι... κινδυνεύει να είναι η καλύτερη ταινία του φεστιβάλ.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Movies

Οθόνες / Η σπαρταριστή επιστροφή των «Τρελών Σφαιρών» και 9 ακόμα λόγοι για να πάτε σινεμά

Ο Λίαμ Νίσον δείχνει την κωμική στόφα του, η Άλισον Μπρι και ο Ντέιβ Φράνκο πρωταγωνιστούν στην πιο αναμενόμενη ταινία τρόμου της χρονιάς, η νέα ταινία των αδερφών Νταρντέν και 4 επανεκδόσεις – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM