HBO σημαίνει ως γνωστόν πρεστίζ, ποιότητα, προϋπολογισμός. Σημαίνει επίσης σκηνές γυμνού ερωτισμού που άλλα κανάλια δεν τολμούν κατά κανόνα να συμπεριλάβουν στις παραγωγές τους. Το “The Idol”, η νέα φιλόδοξη σειρά της πλατφόρμας με πρωταγωνίστρια την κόρη του Τζόνι Ντεπ και της Βανέσα Παραντί, Λίλι-Ρόουζ Ντεπ (φτυστή η μαμά της), έγινε διαβόητη για τις «σκανδαλώδεις» σκηνές της πριν καν ξεκινήσει να προβάλλεται.
Κόστισε επίσης ένα σκασμό λεφτά. Σύμφωνα με σχετικές πηγές, ο δημιουργός της Σαμ Λέβινσον, γνωστός από μια άλλη «σκανδαλώδη» σειρά του HBO, το “Euphoria”, έκαψε γύρω στα 70 εκατομμύρια δολάρια για την ολοκλήρωσή της, αδυνατώντας όμως να της εξασφαλίσει το απαιτούμενο πρεστίζ, παρά την πρόθεσή του να αποτυπώσει στην χλιδάτη παραγωγή τo high-end κολαστήριο της σύγχρονης showbiz και παρά την «θριαμβευτική» επίσημη πρεμιέρα των δύο πρώτων επεισοδίων στο πρόσφατο φεστιβάλ των Καννών.
Η Ντεπ υποδύεται μια σύγχρονη ποπ σταρ που περνά περίοδο κλονισμού και βαθιάς σύγχυσης μετά την απώλεια της μητέρας της και βρίσκει καταφύγιο στις BDSM ορέξεις ενός μυστηριώδη ιδιοκτήτη κλαμπ, τον οποίον υποδύεται ένας πραγματικός ποπ σταρ, ο Abel "The Weeknd” Tesfaye, ο οποίος συγχρόνως φέρει τον τίτλο του συν-δημιουργού της σειράς.
Μακάρι να έμοιαζε το “The Idol” στο αλήστου μνήμης ερωτικό θρίλερ «Βασικό ένστικτο» ή στο “Showgirls” – τότε θα μπορούσαμε τουλάχιστον να πούμε ότι είναι τόσο αποενοχοποιημένα κακό που γίνεται υπερβατικό, και αν μη τι άλλο ψυχαγωγικό στην επιδεικτική του ακρότητα.
Δεν είναι ξεκάθαρο το τι ακριβώς του βρίσκει, όταν πάντως η ταλαίπωρη βοηθός της τής λέει ότι έχει το προφίλ βιαστή (“he’s so rapey”), εκείνη της απαντά στο πρώτο επεισόδιο (όπου πληροφορούμαστε μεταξύ άλλων ότι «η ψυχική ασθένεια είναι σέξι»), «ναι, μ΄ αρέσει αυτό πάνω του». Λίγο πριν, βλέπουμε τις δυο τους να παρακολουθούν στην υπερπολυτελή έπαυλη που διαμένει η πρωταγωνίστρια, το «Βασικό Ένστικτο». Μακάρι να έμοιαζε το “The Idol” σ’ εκείνο το αλήστου μνήμης ερωτικό θρίλερ ή στο “Showgirls” – τότε θα μπορούσαμε τουλάχιστον να πούμε ότι είναι τόσο αποενοχοποιημένα κακό που γίνεται υπερβατικό, και αν μη τι άλλο ψυχαγωγικό στην επιδεικτική του ακρότητα.
Αντ’ αυτού, παρακολουθήσαμε – στο πρώτο επεισόδιο τουλάχιστον – ένα οργιαστικό μπάχαλο που οι «προκλητικές» σκηνές του δεν προκαλούν σοκ ή κατάπληξη αλλά αμηχανία και πλήξη. Και είναι κρίμα ίσως, γιατί κάπου εκεί μέσα φαίνεται πού και πού να κρύβεται μια οξεία και εκ των έσω σάτιρα της υψηλής showbiz, η οποία ίσως να είχε πραγματωθεί αν παρέμενε στη θέση της η αρχική σκηνοθέτρια της σειράς, η ‘Ειμι Σέιμετζ, υπεύθυνη πριν από μερικά χρόνια για τους δύο αριστουργηματικούς κύκλους του “The Girlfriend Experience”. Τελικά όμως απομακρύνθηκε και τα ηνία ανέλαβε ο Λέβινσον, ο οποίος δημιούργησε ένα κωμικοτραγικό πυροτέχνημα που παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά σοβαρά.
