Ένας από τους εκ των ων ουκ άνευ συντελεστές της απίστευτης επιτυχίας του «Seinfeld» ήταν ο Μάικλ Ρίτσαρντς. Ο Κόσμο Κρέιμερ που έπλασε μέσα από την παράλογη κωμωδία με έμπνευση έναν γνωστό δικό του και του Τζέρι δυναμίτιζε κάθε προσπάθεια γείωσης του «show περί του τίποτα» και πρόσθετε μια ανακουφιστική τρέλα στην αγωνία των υπολοίπων. Ο Ρίτσαρντς πάντα έπαιρνε τον εαυτό του σοβαρά και την περίπτωσή του ως εξαίρεση. Όταν το 2006 επιτέθηκε φραστικά σε έναν heckler, όπως λένε τους θεατές-παρενοχλητές, που του φώναζε πως δεν είναι καθόλου αστείος στο stand up σόου του, έκανε το λάθος να τον αποκαλέσει επαναλαμβανόμενα και δυνατά με τη λέξη που ξεκινά με το γράμμα «n», και δεν εξαιρέθηκε ούτε τον κατάλαβε ακριβώς κανένας.
Στη χώρα όπου ο Ντόναλντ Τραμπ καταδικάστηκε για 34 αδικήματα και κάλλιστα δύναται να κατεβεί στις εκλογές κανονικά και αν κερδίσει, να κυβερνήσει ακόμη και μέσα από τη φυλακή, ο τυπικά αθώος Σπέισι παύεται, όπως και ο Γούντι Άλεν – αν μιλάμε για υψηλού προφίλ κινηματογραφιστές που αισθάνονται πως σέρνονται ως εξιλαστήρια θύματα
Το περιστατικό κυκλοφόρησε στα social της εποχής, ο Ρίτσαρντς ψέλλισε κάποιες σύντομες εξηγήσεις και συνοπτικά εξαφανίστηκε. Τελείως. Σαν να μην έγινε ποτέ, αυτός όχι η φάση. Ώσπου πριν από μία εβδομάδα βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «The View», σε φιλικό περιβάλλον και κολακευτικό κλίμα, για να παρουσιάσει ένα βιβλίο του, αντιδρώντας άκαμπτα και σχεδόν άναρθρα μπροστά στα ενθαρρυντικά χαμόγελα της Γούπι Γκόλντμπεργκ και της Τζόι Μπέαρ. Φυσικά, κλήθηκε να εξηγήσει τι έγινε. Εμφανώς ταραγμένος, δικαιολογήθηκε πως δεν είχε καμία απολύτως δικαιολογία να μπει ξαφνικά σε αμυντική διαδικασία και ως χαρακτήρας να βρίσει από τη σκηνή τον θαμώνα που εξέφρασε μια άποψη αγενώς – αν και ο Άντι Κάουφμαν επί χρόνια επιδίωκε ακριβώς βίαιη αντιπαράθεση με τους υβριστές του και θα έκανε πάρτι με το θέμα.
Εκτός ελαχίστων σποραδικών παρενθέσεων, ένας τόσο sui generis καλλιτέχνης όπως ο Ρίτσαρντς επέλεξε να αποσυρθεί, αντικρίζοντας στον καθρέφτη των ερασιτεχνικών βίντεο που κυκλοφόρησαν ένα τέρας που αναγνώρισε και του προκάλεσε αηδία – όπως, αντίθετα, τραγουδιστές που ακούνε τις αδυναμίες τους σε ανάλογα βίντεο από συναυλίες συνήθως μισούν τους απρόσκλητους εικονολήπτες. Μπορεί να ψεύδεται ο Ρίτσαρντς, να υποκρίνεται ταπεινά τον μετανοημένο. Ωστόσο, επέλεξε μια τιμωρία και την ακολούθησε απαρέγκλιτα. Το βλέμμα του έδειχνε αυθεντική ντροπή.
Ο Μάικλ Ρίτσαρντς απολογείται στην εκπομπή του Ντέιβιντ Λέτερμαν
Ο φοβιστικά εύστροφος, δικανικά εύγλωττος Κέβιν Σπέισι μπορεί να κάνει πολλά, δεν διαθέτει ωστόσο την αιδώ στο ρεπερτόριό του. Μοιάζουν αιώνες από τότε που απολύθηκε από το Χόλιγουντ, ξεριζώθηκε από τη σειρά που εκείνος ανέδειξε και εκδιώχθηκε στα μισά μιας ταινίας που χάρισε στον αντικαταστάτη του, τον Κρίστοφερ Πλάμερ, μια εκδικητική υποψηφιότητα για Όσκαρ, και παρά τις προσπάθειές του να επανέλθει, μόλις πρόσφατα απέκτησε μια μικρή ομάδα υποστηρικτών από το σινάφι που κάποτε τον υμνούσε και τον καλούσε σε κάθε αυτοσυγχαρητήριο πάρτι της κοινότητας.
Σε όλες τις δίκες αθωώθηκε και εν όψει μια νέας υπόθεσης ξεκαθάρισε στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη πως δεν έχει ουδεμία πρόθεση να κάτσει να φάει ξύλο στο μέλλον με σταυρωμένα χέρια – ενδιαφέρον. Ίσως αυτή η συγκροτημένων συναισθημάτων και σκέψεων τηλεοπτική του εμφάνιση, χωρίς τις αινιγματικές ειρωνείες των χριστουγεννιάτικων μηνυμάτων του από House of Cards, να προκάλεσε και μια σχετική κινητοποίηση και μια απορία: πόσο καιρό θα μένει εξοστρακισμένος ένας άνθρωπος που ανέλαβε τις ευθύνες του και κατέρριψε στο δικαστήριο όλα τα φερόμενα ως θύματά του;
Στη χώρα όπου ο Ντόναλντ Τραμπ καταδικάστηκε για 34 αδικήματα, έχει προοπτικές για άλλα τόσα και ακόμη παραπάνω, και κάλλιστα δύναται να κατεβεί στις εκλογές κανονικά και αν κερδίσει, πράγμα εξαιρετικά πιθανό, να κυβερνήσει ακόμη και μέσα από τη φυλακή, ο τυπικά αθώος Σπέισι παύεται, όπως και ο Γούντι Άλεν – αν μιλάμε για υψηλού προφίλ κινηματογραφιστές που αισθάνονται πως σέρνονται ως εξιλαστήρια θύματα.
Από την άλλη, υπάρχει και ο Άρμι Χάμερ με τις κανιβαλιστικές απειλές του κι ένα σεξουαλικό παρελθόν στην γκρίζα ζώνη της κακοποιητικής συμπεριφοράς και του ερωτικού kink. Όλες οι κατηγορίες εναντίον του έχουν κριθεί ανεπαρκείς, αποσύρθηκαν ή απλώς δεν υπήρξαν ποτέ, όπως υποστηρίζει η υπεράσπισή του. Ωστόσο το βάρος δεν έχει αρθεί και η καριέρα του έχει εξατμισθεί εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια. Το χρονικό της μετεωρικής πτώσης του κατέγραψαν οι Έλι Χακάμι και Τζούλιαν Ντομπς, δημιουργοί του ντοκιμαντέρ House of Hammer, συνέδεσε το πώς πήρε φωτιά το διαδίκτυο λόγω των μηνυμάτων που υποτίθεται πως έγραψε ο πρωταγωνιστής του Social Network με το σόι του και τις τουλάχιστον συζητήσιμες συμπεριφορές των συγγενών του, μιας ομάδας Αμερικανών πατρικίων με βίτσια που όντως παρέπεμπαν στον βαμπιρικό Οίκο των Χάμερ.
Ο βιασμένος από πάστορα, όπως ισχυρίζεται, Άρμι δεν έχει βγάλει ακόμα άκρη, πρακτικά μιλώντας. Διανύει μια περίοδο που βιώνει τις συνέπειες, χωρίς κανείς να του εξασφαλίζει αν η ακύρωση που έχει υποστεί θα ανατραπεί ή θα παραμείνει στον αέρα, σαν στίγμα αβέβαιης διάρκειας και έντασης. Χωρίς καταδίκη, ούτε καν charge (your honor), απώλεσε την επαγγελματική του τιμή, όπως περίπου και ο Ρίτσαρντς και ο Σπέισι, τουλάχιστον όμως βοήθησε τους Χακάμι και Ντομπς να επινοήσουν έναν αφηγηματικό νεολογισμό.
Με άξονα την παραθετική δομή του House of Hammer, το καινούργιο τους serial ντοκιμαντέρ με τίτλο Deadly Influence: Τhe social media murders, που όντως καταγράφει μια σειρά φόνων στον χώρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προσεγγίζει το δημοφιλέστατο είδος των αληθινών εγκλημάτων με τον ρυθμό που κινούνται τα social media και τη μονταζιακή χορογραφία που υπαγορεύουν στον θεατή, σαν κλιπαρισμένα ειδησεογραφικά αποσπάσματα που ξεπετάγονται βιαστικά και θυμωμένα. Ο οπτικοακουστικός τρόπος με τον οποίο ο χρήστης καταναλώνει τα νέα δημιουργεί πρωτόγνωρη ροή στο ντοκιμαντέρ. Ζωντανός, τεράστιος pop-up οργανισμός που θα μπορούσε να ονομάζεται «Επιρροή», τρέχει σαν τη φιξιόν, αν και κρατά το πρόσχημα της τεκμηρίωσης μιας αλήθειας. Ψάχνει τον ένοχο και, προσπερνώντας επίσημες αποφάσεις, δεν αποκαλύπτει αν θα δώσει άφεση· κυρίως δεν αποκαλύπτει ποιος είναι ο χρονικός ορίζοντας των συνεπειών
Deadly Influence: The Social Media Murders
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.
