«Horizon»: O ρομαντικός των ανοιχτών πεδιάδων επανέρχεται

Horizon: Ένα αμερικάνικο έπος **1/2 Facebook Twitter
Παρότι κυριαρχεί, δεν μπορεί να κρύψει τον κεκτημένο ναρκισσισμό του, σαν να επιθυμεί την περιστροφή της πολύπλοκης ταινίας του γύρω από τον λακωνικά ηρωικό χαρακτήρα του.
0

O ρομαντικός των ανοιχτών πεδιάδων επανέρχεται με ένα κράμα σχοινοτενούς ουτοπίας και ματαιόδοξης ανασκόπησης του γουέστερν. Την πρώτη ώρα του (πιο) αμερικανικού (δεν γίνεται) έπους Horizon, η Σιένα Μίλερ και η κόρη της είναι από τους λίγους που σώζονται από τη σφαγή που πραγματοποιούν οι Απάτσι στην Κοιλάδα του Σαν Πέδρο το 1859, ενώ στη συνέχεια ο ακέραιος λοχαγός (Σαμ Γουόρδινγκτον) υπόσχεται να τις οδηγήσει σε ασφαλέστερη κοινότητα.

Στη δεύτερη ώρα εμφανίζεται ο Κέβιν Κόστνερ ως έμπορος αλόγων και προστατεύει, σε μια παρατεταμένη ανταλλαγή διαλόγων και πυρών, μια κοπέλα από μια συμμορία που την κυνηγά για το μυστικό που παίρνει μαζί της. Και στην τελική ευθεία, ένα καραβάνι ετερόκλητων χαρακτήρων, πρόσωπα που έχουμε ήδη δει και καινούργια, με αφεντικό τον Λιουκ Γουίλσον, που μοιάζει να ξεπήδησε από γουέστερν του παρελθόντος, ταξιδεύει, αντιμετωπίζοντας επικίνδυνες παγίδες στο δρόμο προς Σάντα Φε.

Από την συρραφή σκηνών του φινάλε που προλογίζουν το επόμενο τρίωρο saga προκύπτει μια μεγάλη ερώτηση: τι αινιγματικά συνωμοτικό κρύβεται πίσω από μια παρέα που εκτυπώνει φυλλάδια διαφημιστικά ενός επίγειου παραδείσου στη Δύση, δηλαδή του περιζήτητου Ορίζοντα του τίτλου; Βέβαια, το μεγάλο ερώτημα παραμένει. Τι ακριβώς πέρασε από το μυαλό του Κέβιν Κόστνερ, ώστε να επιμείνει τόσο πολύ στην προσωπική επιμέλεια, παραγωγή και χρηματοδότηση μιας σειράς ιστοριών για την αιματηρή ουτοπία της Άγριας Δύσης;

Ως πρωταγωνιστής, ο Κόστνερ ορθώνει το αρχοντικό του παράστημα και προτιμά να περιβάλλεται από ένα ήσυχο, χαμηλότονο μυστήριο, παρά να ανοίξει τα χαρτιά του, προς το παρόν.

Στο Φεστιβάλ Καννών εξηγήθηκε μέσα από πολλές συνεντεύξεις. Σκηνοθετεί, για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια και το Open Range, γιατί κανείς άλλος δεν φαίνεται πρόθυμος να αναλάβει το όραμά του και όχι διότι καίγεται ιδιαίτερα να πιάνει κάμερες στα χέρια του. Επίσης, έριξε στην ταινία δικά του χρήματα, ποσά διόλου ευκαταφρόνητα, βρίσκοντας studio διανομής (σε αντίθεση με τον πιο τζογαδόρο Κόπολα) γιατί πραγματικά πιστεύει πως το χρονικό της κατάκτησης της Αμερικής χρειάζεται εκλαΐκευση μέσα από μικρά stories με άξονα τον Εμφύλιο και έξτρα κίνητρο την απόδοση δικαιοσύνης στις μάχες μεταξύ των διεκδικητών εποίκων και των γηγενών «Ινδιάνων».

Horizon: Ένα αμερικάνικο έπος **1/2 Facebook Twitter
Ο Κόστνερ χρηματοδότησε ο ίδιος την ταινία με ποσά διόλου ευκαταφρόνητα.
Horizon: Ένα αμερικάνικο έπος **1/2 Facebook Twitter
H πλάστιγγα κλίνει συντριπτικά υπέρ των «Λευκών» και η ισορροπία δεν έρχεται ποτέ, τουλάχιστον σε ένα πρώτο μέρος δηλωτικό της ελλιπούς φύσης του.
Horizon: Ένα αμερικάνικο έπος **1/2 Facebook Twitter
Οι γυναίκες συλλήβδην φαντάζουν ως τέλειες δραματουργικές κατασκευές που περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να ανατρέψουν την προκατάληψη για το φύλο τους, τη συγκεκριμένη εποχή.

Η πρόθεση διόρθωσης μιας αδικίας που ολοένα περισσότερο απασχολεί τους κινηματογραφιστές, εκτός από τους ιστορικούς, χωλαίνει, καθώς η πλάστιγγα κλίνει συντριπτικά υπέρ των «Λευκών» και η ισορροπία δεν έρχεται ποτέ, τουλάχιστον σε ένα πρώτο μέρος δηλωτικό της ελλιπούς φύσης του. Αναγκαστικά, η προοπτική μιας τετραλογίας απισχναίνει τη συνοχή και εν τέλει αποδυναμώνει την αφήγηση – κάποιες εναλλαγές μελοδράματος και ρεαλισμού κρατούν το ενδιαφέρον, με τη συνοδεία της americana μουσικής επένδυσης του Τζον Ντέμπνι που ακούγεται σαν να ανακυκλώνει παλιά κλασικά western θέματα, αλλά το σύνολο χάσκει, τραβάει, απλώνεται σαν τις αχανείς εκτάσεις που ανέκαθεν γοήτευαν τον δημιουργό του Χορεύοντας με τους Λύκους. Υπάρχουν χαρακτήρες που ιντριγκάρουν, άλλοι που απλώς στέλνουν σήματα για τη συνέχεια (όπως συνέβη και στο πρώτο Dune, εξού και μερικές συγκρίσεις) και οι γυναίκες συλλήβδην φαντάζουν ως τέλειες δραματουργικές κατασκευές που περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να ανατρέψουν την προκατάληψη για το φύλο τους, τη συγκεκριμένη εποχή.

Horizon: Ένα αμερικάνικο έπος **1/2 Facebook Twitter
Υπάρχουν χαρακτήρες που ιντριγκάρουν, άλλοι που απλώς στέλνουν σήματα για τη συνέχεια

Ως πρωταγωνιστής, ο Κόστνερ ορθώνει το αρχοντικό του παράστημα και προτιμά να περιβάλλεται από ένα ήσυχο, χαμηλότονο μυστήριο, παρά να ανοίξει τα χαρτιά του, προς το παρόν. Παρότι κυριαρχεί, δεν μπορεί να κρύψει τον κεκτημένο ναρκισσισμό του, σαν να επιθυμεί την περιστροφή της πολύπλοκης ταινίας του γύρω από τον λακωνικά ηρωικό χαρακτήρα του. Ως σκηνοθέτης και συνσεναριογράφος μαζί με τον Τζον Μπερντ, και αρωγό τον Τζέικ Κάσνταν, δείχνει την ευγενή του διάθεση να εξαργυρώσει το momentum του Yellowstone, μεταφέροντας μια καθαρά τηλεοπτική δομή 12 επεισοδίων για τηλεοπτική χρήση στη μεγάλη οθόνη, εκεί όπου πιστεύει πως ταιριάζει από πλευράς κλίμακας, οπτικοακουστικής εμπειρίας, νοσταλγίας αν θέλετε, πεποίθησης και προσωπικού γούστου. Ειρωνικά, το αποτέλεσμα, χωρίς να είναι κακό, θα λειτουργούσε καλύτερα αλλιώς κομμένο. Διότι έτσι είναι μεγάλο αλλά λίγο. Και εμφανώς ένα πρώτο επεισόδιο, και μάλιστα πριν από πολλά που έπονται, με πατίνα που απευθύνεται αποκλειστικά σε ένα νοσταλγικό κοινό.

Η ταινία θα κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη 27 Ιουνίου στους κινηματογράφους.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μήπως έχει παραγίνει το κακό με τους εξορκισμούς στο σινεμά;

The Review / Μήπως έχει παραγίνει το κακό με τους εξορκισμούς στο σινεμά;

Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος είδαν τον «Εξορκισμό» και συζητούν για κινηματογραφικούς εξορκιστές, για τη θητεία του Ράσελ Κρόου σε τέτοιους και για τότε που ο ηθοποιός είχε εκνευριστεί με τον Θοδωρή και τον έβρισε.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ