ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΥΜΠΑΘΗΣΩ τον σκληρά εναλλακτικό Άγιο Βασίλη, αλλά ο ακραία αντιπαθής Fatman του Μελ Γκίμπσον δεν μου το επέτρεψε. Όχι πως ευθύνεται ο Γκίμπσον γι' αυτό: δεν έχει υπογράψει την ταινία, δεν ενεπλάκη στην παραγωγή, ούτε το Fatman αποτελεί δικό του πρότζεκτ. Ο Έσομ και ο Ίαν Νελμς σκηνοθετούν, υπό την υψηλή εποπτεία του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν (ο οποίος, θυμίζουμε, το έχει γυρίσει στα Halloween) μια διαφορετική, σχεδόν αγνώριστη εκδοχή ενός μοντέρνου Άι Βασίλη, Αμερικανού, ντυμένου ατημέλητα, εμφανώς κουρασμένου και ηθικά απογοητευμένου, που ζει με τη στωική Αφροαμερικανίδα σύζυγό του, τη Ρουθ, σε μια μικρή πόλη της Αλάσκας, διατηρεί ένα κατάστημα χριστουγεννιάτικων παιχνιδιών (με ξωτικά, για να μην ξεχνιόμαστε, επίσης εξαντλημένα), που πάει τόσο χάλια οικονομικά, ώστε αναγκάζεται να ζητήσει τη βοήθεια της κυβέρνησης, και πιο συγκεκριμένα του στρατού, για να βγάλει τη χρονιά!
Ο Κρις Κρινγκλ στέλνει παιχνίδια στα καλά παιδιά και ένα κομμάτι κάρβουνα σε όσα δεν αξίζουν την πραγματοποίηση της ευχής τους. Ένας ενήλικος κακοποιός, μισθοφόρος παραγγελιοδόχος δολοφονιών, κι ένας νεαρός γόνος καλής οικογενειας, με απόντα πατέρα και μια γιαγιά στην οποία φέρεται τάχα μου ευγενικά, γίνονται ορκισμένοι εχθροί του «Χοντρού» – στην ταινία αποφεύγεται η χριστιανική του ιδιότητα. Επειδή έχουν απωθημένα που θεωρούν ανυπέρβλητα, συμμαχούν για να τον εξοντώσουν.
Ο Κρινγκλ ξέρει τι τον περιμένει, όπως παραδοσιακά γνωρίζει το όνομα κάθε νυν ή πρώην παιδιού που κλήθηκε κάποια στιγμή να ανταμείψει. Πρoπονείται όσο το επιτρέπουν οι μειωμένες δυνάμεις του. Ζει σε ένα πνεύμα όπου απουσιάζει η γιορτινή ζέση. Τη χαρά και τον ενθουσιασμό έχουν αντικαταστήσει η απαισιοδοξία για τον θεσμό της ετήσιας χαράς και η πεποίθηση πως το ανθρώπινο γένος, και δη τα πιτσιρίκια, έχουν μολυνθεί από τη μοχθηρία του υλισμού, τον ατομισμό έναντι της αλληλεγγύης, την ιδιοκτησία του δώρου ως προνομίου που δεν χρειάζεται αγαθότητα για να αποκτηθεί.
Ο μεταποκαλυπτικός «Fatman» του 2020 απεκδύεται τον χριστιανικό μανδύα του παλιού καλού Klaus και φορά μια εντελώς βιβλική εκδικητικότητα, με τον οφθαλμό αντί οφθαλμού προφανέστατα τοποθετημένο σε κρίσιμο σημείο της κάθαρσης.
Το πρόβλημα με το Fatman, που θα προβληθεί χωρίς να έχει προηγηθεί έξοδος του σε αίθουσα, από την PVoD υπηρεσία Movies Club της Cosmote TV, είναι η άγαρμπη ανισορροπία των ειδών που ασπάζεται. Πρόκειται για μια πρωτότυπη, κατά κάποιον τρόπο ριψοκίνδυνη ιδέα που ξεχειλώνει από τα πρώτα λεπτά: λανσάρεται ως σάτιρα που δεν βρίσκει τον δρόμο της γιατί εμφανίζεται σποραδικά και άτολμα, βαδίζει προς την κωμωδία αλλά δεν έχει καθόλου πλάκα, υπαινίσσεται τη βαθύτερη καταγγελία σε ηθικό επίπεδο, αν και από ένα σημείο κι έπειτα, δείχνει τις μηχανικές προθέσεις της.
Με τον στρατό αναμεμειγμένο στο μείγμα της πλοκής, τα πράγματα θα πάρουν μια αιματοβαμμένη τροπή, χωρίς δεύτερη σκέψη. Από τη στιγμή που το συμβόλαιο θανάτου υπογράφεται σαν ανάθεμα από τους δύο πολέμιους, το Fatman μετατρέπεται σε ένα θρίλερ, αλλά χωρίς σασπένς, και με περιορισμένη δράση, σαν εκτροχιασμένο γουέστερν στα χιόνια.
Ο Μελ Γκίμπσον είναι πλέον σχεδόν αδύνατον να παίξει κάτι διαφορετικό από τον εκ των περιστάσεων ή απρόθυμο ήρωα δράσης που επί δεκαετίες παραλλάσσει – μήπως στο Αυτό που Θέλουν οι Γυναίκες εντοπίζεται τελικά η καλύτερη ερμηνεία του, γιατί απέχει τόσο πολύ από το φυσικό του περιβάλλον; Ο Κρινγκ που ελλειπτικά πλάθει είναι μια διασταύρωση του ασάλευτου Μαντ Μαξ με ψήγματα της μεσιανικής αυτοθυσίας του Γουίλιαμ «Braveheart» Γουάλας, χωρίς να αποκλείει όλες τις βίαιες αναφορές του από τις γνωστές ταινίες του.
Ο μεταποκαλυπτικός Fatman του 2020 απεκδύεται τον χριστιανικό μανδύα του παλιού καλού Klaus και φορά μια εντελώς βιβλική εκδικητικότητα, με τον οφθαλμό αντί οφθαλμού προφανέστατα τοποθετημένο σε κρίσιμο σημείο της κάθαρσης. Η διαφορά του με τις λίγες αντι-γλυκαντικές προσεγγίσεις του παρελθόντος, όπως το πιο γνήσιο στην εκτροπή του Bad Santa, είναι πως παραχαράσσει την ταυτότητα του πασίγνωστου μύθου, χωρίς να έχει τα φόντα να τον αποτελειώσει με θράσος, κινηματογραφικό ή έστω νοηματικό.
Το «Fatman» προβάλλεται σε PVoD πανελλήνια πρεμιέρα στην on demand υπηρεσία Movies Club της COSMOTE TV που δίνει τη δυνατότητα στους συνδρομητές να απολαύσουν κινηματογραφικές ταινίες, με τιμή ενοικίασης από 4,90 ευρώ – οι συνδρομητές θα μπορούν να τις παρακολουθήσουν εντός 48 ωρών από την ενοικίασή τους.
