No.1

«Δεν είχα κανένα δέος με τον Σάκη!»

«Δεν είχα κανένα δέος με τον Σάκη!» Facebook Twitter
0

Μιλώντας για την ταινία και το ότι είναι γυρισμένη ψηφιακά, ο διευθύνων της Village Χάρης Αντωνόπουλος τη χαρακτήρισε το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου. Πώς είναι να κουβαλάς το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου στις πλάτες σου;
Χα, εντάξει, δεν νομίζω ότι είναι στις πλάτες μου, νομίζω η ουσία είναι ότι σκανάραν όλο το φιλμ και μετά κάνανε ψηφιακή επεξεργασία στην εικόνα και όλα αυτά, και είναι και η πρώτη ταινία που θα παιχτεί από σκληρό δίσκο, σε δύο αίθουσες της Village. Το παλεύουν να το πάνε έτσι, και για τη Village νομίζω πως τώρα δύσκολα μπορούνε να πάνε προς τα πίσω, δηλαδή να κάνουνε μια ταινία, έστω με χαμηλότερο budget, και να μην είναι ψηφιακή.

Εσύ ζεις και δουλεύεις στην Αγγλία. Πώς μπήκες σ' αυτό το project και σε ποια φάση;
Βασικά υπήρχε η ιδέα απ' τη Village, δηλαδή είναι μια ταινία για την οποία ουσιαστικά την ιδέα την είχε η Village μόνη της: ξέρανε ότι είχαν τον Σάκη, θέλανε να κάνουν μια εμπορική ταινία. Εγώ τούς ήξερα στη Village από μια άλλη ταινία που τους είχα πάει, ένα σενάριο, το οποίο τους άρεσε αλλά δεν ήταν εμπορικό, και δεν ήταν γι' αυτούς. Αλλά έτσι με θυμηθήκαν. Τα πρώτα δύο προσχέδια τα 'χε γράψει η Βάνα Δημητρίου. Με φέρανε να γράψω κι εγώ, σαν σεναριογράφος μπήκα δηλαδή. Μετά άρχισε ο Γιώργος Κοργιανίτης τη σκηνοθεσία, κάποια στιγμή στις αρχές των γυρισμάτων έφυγε, και μου λένε «θες;». Και ήθελα.

Υπάρχει αλήθεια σ' αυτά που ακούστηκαν, ότι δηλαδή ο πρώτος σκηνοθέτης, ο Γιώργος Κοργιανίτης, έφυγε γιατί έκανε την ταινία πολύ σκοτεινή για τα γούστα της Village;
Απ' όσο ξέρω μόνος του έφυγε, για δικούς του λόγους. Ο Γιώργος μπορεί να το πήγαινε πιο σοβαρά. Αλλά όχι, δεν το πηγαίναμε σε άλλη κατεύθυνση... Άλλωστε αυτή η ταινία είναι της Village. Και το ξέραμε όλοι, και το συνεργείο και οι ηθοποιοί, ότι δεν είναι κάτι να βγάλεις τον κουλτουριάρη από μέσα σου, είναι μια ταινία που, αν με το καλό βγάλει λεφτά, θα δώσει πολλές ευκαιρίες να γίνουν κι άλλες ταινίες. Αυτός είναι ο σκοπός, και από τη Village, και από μας.

Πέρα από το τεχνικό κομμάτι, θα έλεγες ότι υπάρχει κάτι και στο δημιουργικό στήσιμο της ταινίας που τη διαφοροποιεί απ' τις ελληνικές που συνήθως βλέπουμε;
Κοίτα, αν το κάναμε σωστά ή όχι δεν ξέρω, νομίζω αυτό που προσπάθησα απ' την αρχή να κάνω είναι να αλλάζει το συναίσθημα. Να μην είναι συνεχώς δραματική ή συνεχώς κωμωδία. Τώρα αν το πετύχαμε δεν ξέρω, σε όσες προβολές έχω πάει, πάντως, ο κόσμος γελάει γενικά, και μερικοί βουρκώνουν κιόλας σε κάποια σημεία. Αυτό -βέβαια δεν έχω δει πολλές ελληνικές ταινίες απ' τις καινούριες- είναι κάτι που δεν το βλέπω γενικά, δηλαδή ή πάνε για την κωμωδία ή για το πιο δραματικό. Εγώ προσπάθησα να κάνω ένα μείγμα, νομίζω είναι καλό.

Ήξερες, φαντάζομαι, το μέγεθος Sakis πριν έρθεις στην Ελλάδα για την ταινία...
Ε, τον Σάκη τον ξέρουν όλοι, απλά δεν τον είχα ζήσει όπως τον ζούμε εδώ. Είναι λίγο διαφορετικά στην Αγγλία, ας πούμε έχω πάει σε pub κι έχω δει τον Robbie Williams, κι όλοι τον αφήνουν εκεί να πιει το ποτό του. Εδώ αν ο Σάκης πάει σε ένα bar και τον αφήσουν μόνο του, κάτι έχει πάει πολύ στραβά.

Τιναζόσουν καθόλου όταν σκεφτόσουν «σκηνοθετώ τον Σάκη Ρουβά»;
Επειδή είχα μπει απ' το σενάριο και τον είχα γνωρίσει από εκείνο το στάδιο, δεν ήταν τόσο «αμάν, είναι ο Σάκης Ρουβάς». Καμιά φορά όταν μου λέγαν «ψιτ, είναι απ' τις πιο μεγάλες παραγωγές στην Ελλάδα», τότε ένιωθα την πίεση.

Πώς σου φαίνεται στην πρώτη του κινηματογραφική εμπειρία;
Εγώ νομίζω ότι είναι καλός. Δεν μπαίνω και με την σκέψη ότι είναι ο Σάκης, ή ότι τραγουδάει αυτό το Μακαρόνια με Κιμά, ή κάτι τέτοιο, που μου λένε όλοι - δεν είμαι και πολύ εξοικειωμένος με τη δισκογραφία του. Ξέρω ότι είναι pop κι αυτό αμέσως το κάνει πιο δύσκολο για τον Σάκη, αλλά νομίζω ότι είναι πάρα πολύ καλός, είναι επαγγελματίας, και άνετα δούλευα μαζί του ξανά σε ταινία. Και νομίζω ότι πρέπει να το συνεχίσει, νομίζω το έχει.

Πόσο πιστεύεις ότι τον προκαλεί η ταινία να βγάλει στην οθόνη κάτι περισσότερο απ' τις χαλαρές απαιτήσεις που μπορεί να έχει ο αρνητικά προδιατεθειμένος θεατής;
Όταν έγραφα και σκεφτόμουν «είναι ο Σάκης», δεν μου άρεσε, έβγαινε ακόμα πιο light απ' αυτό που τελικά κάναμε. Αλλά τελικά τον σπρώχνει, νομίζω, η ταινία να κάνει και πράγματα που δεν έχει ξανακάνει. Έχει και τις πιο σοβαρές σκηνές του, έχει και τα κωμικά του... Εγώ πιστεύω πως τα κωμικά είναι πιο δύσκολα για έναν ηθοποιό...

0

No.1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Το ελληνικό σινεμά στα πάνω του

The Review / «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Μια καλή ταινία

Η οδύσσεια μιας νεαρής ταλαντούχας τζουντόκα που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το θέμα της ταινίας του Γιώργου Γεωργόπουλου που απέσπασε ήδη θετικά σχόλια όπου έχει προβληθεί. Μιλήσαμε για την ταινία με τον σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες πίσω απ' τις κάμερες

76η Berlinale / Γιατί οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες σκηνοθέτιδες;

Με αφορμή το «Couture», τη νέα ταινία με την Αντζελίνα Τζολί, εντοπίζουμε την τάση Γαλλίδων σκηνοθέτιδων να συνεργάζονται με σταρ του Χόλιγουντ, που αναζητούν μια φρέσκια παρένθεση από το αγγλόφωνο αφήγημα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Από το βιβλίο στην οθόνη»

Οθόνες / Βιβλία που έγιναν ταινίες. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Μεγάλοι δημιουργοί όπως οι Όρσον Γουέλς, Φρανσουά Τριφό, Μιχάλης Κακογιάννης, Ζιλ Ντασέν και Κώστας Γαβράς ζωντανεύουν βιβλία των Νίκου Καζαντζάκη, Φραντς Κάφκα, Κοσμά Πολίτη και άλλων σπουδαίων λογοτεχνών.
M. HULOT
Frederick Wiseman (1930-2026 : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Αποχαιρετισμοί / Frederick Wiseman (1930-2026) : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Ήρεμος κριτής των θεσμών και ευαίσθητος παρατηρητής συνηθισμένων ανθρώπων, ο Φρέντερικ Γουάϊζμαν παρέδωσε ένα εντυπωσιακό αρχείο θεμάτων με έμφαση σε οικονομικές και πολιτικές συνισταμένες, ξεκινώντας από το χρονικό ενός φρικαλέου ιδρύματος και ολοκληρώνοντας το έργο του με ένα gourmand εστιατόριο!
THE LIFO TEAM
76η BERLINALE: Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

76η Berlinale / Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

Οι αντιδράσεις για την απουσία δέσμευσης του 76oυ Φεστιβάλ Βερολίνου όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα επισκίασαν τη γυναικεία παρουσία, ιδίως την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Σάντρα Χιούλερ στην ταινία «Rose».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
«Uchronia»: Τα ΦΥΤΑ πάνε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου με μια κουήρ ταινία για τον Rimbaud

Οθόνες / ΦΥΤΑ: «Ήρθε η ώρα να επεκτείνουμε το hate-base μας»

Ο Φιλ και ο Φοίβος, το conceptual duo που αποτελεί τα θρυλικά ΦΥΤΑ, μιλούν στη LifO για τη νέα τους ταινία. Το «Uchronia» είναι εμπνευσμένο από το το βιβλίο του Rimbaud «Μια εποχή στην κόλαση», και είναι η μόνη ελληνική ταινία που συμμετέχει φέτος στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
M. HULOT
«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Οθόνες / «Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Το ντοκιμαντέρ για την πολυτάραχη διαδρομή της «βασίλισσας του grunge» προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Sundance, προκαλώντας αίσθηση, ωστόσο η ίδια δεν παρευρέθηκε στην πρεμιέρα, για αδιευκρίνιστους λόγους.
THE LIFO TEAM