Θα σε περιμένω αδελφή μου

Θα σε περιμένω αδελφή μου Facebook Twitter
Αντίο, αδελφή, πολυαγαπημένη μου ψυχή, κι ελπίζω να είσαι καλά...
0

Πρέπει να ήταν δύσκολη η ζωή για την Κλαυδία Σεβέρα στο οχυρό της Vindolanda στη Βρετανία. Απομονωμένη από τους συγγενείς της, αισθανόταν ότι βρισκόταν στην άκρη του κόσμου - και με έναν τρόπο ήταν: η Vindolanda ήταν ένα συνοριακό οχυρό στο βορειότερο άκρο της ρωμαϊκής επικράτειας στη Βρετανία.

 

Η Σεβέρα σκεφτόταν συνέχεια τη ζωή της στη Ρώμη και αδημονούσε για την επιστροφή. Τί μπορούσε όμως να κάνει, ως σύζυγος στρατιωτικού, παρά να περιμένει μέχρι να πάρει εκείνος, ο Aelius Brocchus τη μετάθεσή του;

 

Ήταν αρχές Αυγούστου και σκεφτόταν ότι τον άλλο μήνα θα γιόρταζε τα γενέθλιά της. Μακάρι να είχε κοντά της κάποιον από την αγαπημένη της οικογένεια, να γιορτάσουν όπως παλιά. Τότε της ήρθε η ιδέα!

 

Φώναξε τον γραφέα κι εκείνος πήρε μια ξύλινη πινακίδα λεπτή, κάπως σαν τη σημερινή καρτ ποστάλ, κι άρχισε να γράφει αυτό το μήνυμα.

 

Η Κλαυδία Σεβέρα στέλνει χαιρετισμούς στην αδελφή της. Την τρίτη μέρα των Ιδών του Σεπτεμβρίου, αδελφή μου, για την ημέρα του εορτασμού των γενεθλίων μου, σου στέλνω θερμή πρόσκληση για να βεβαιωθώ ότι θα μας έρθεις, για να κάνεις αυτή τη μέρα πιό χαρούμενη για μένα με τον ερχομό σου, με την παρουσία σου. Δώσε τους χαιρετισμούς μου στον Cerealis σου. Ο Αίλιός μου κι ο μικρός μου γιος του στέλνουν τους χαιρετισμούς τους.

 

Δεν άντεξε και πήρε την πινακίδα και τη γραφίδα από το χέρι του γραφέα. Έγραψε μόνη της, με τα ωραία καλλιγραφικά της γράμματα που σίγουρα θα αναγνώριζε η αδελφούλα της:

 

Θα σε περιμένω αδελφή μου. Αντίο, αδελφή, πολυαγαπημένη μου ψυχή, κι ελπίζω να είσαι καλά, σε χαιρετώ.

 

Τα δάκρυα δεν την άφηναν να γράψει άλλο.

 

Ο γραφέας πήρε την πινακίδα από τα χέρια της σιωπηλός και υπέγραψε

 

Στην Σουλπικία Λεπιδίνα, σύζυγο του Cerealis, από τη Σεβέρα.

 

 

Η ξύλινη πινακίδα βρέθηκε στην ανασκαφή του ρωμαϊκού οχυρού της Vindolanda στο Northumberland της σημερινής Βόρειας Αγγλίας και χρονολογείται τον 1ο αι. μ.Χ. Θεωρείται το αρχαιότερο δείγμα γραφής από γυναικείο χέρι στα Λατινικά.


Ως φαίνεται η Σεβέρα αλληλογραφούσε τακτικά με την αδελφή της. Στη Vindolanda έχουν σωθεί δύο ακόμη πινακίδες γραμμένες από το χέρι επαγγελματία γραφέα αλλά και με δικές της χειρόγραφες προσθήκες.

 

Στο ένα διακρίνονται ελάχιστα ίχνη γραμμάτων, αλλά από το άλλο, που είναι εκτενέστερο, προκύπτει ότι η Σεβέρα πήρε τελικά την άδεια του συζύγου της να επισκεφθεί για λίγο την αδελφή της Λεπιδίνα.

 

 

Θα σε περιμένω αδελφή μου Facebook Twitter

 

Το ρωμαϊκό συνοριακό οχυρό στη Vindolanda, βρίσκεται αμέσως νότια του τείχους του Αδριανού, στο σύγχρονο Northumberland

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πώς ήταν τα αρώματα στην αρχαιότητα; Μια πινακίδα αποκάλυψε μια συνταγή

Αρχαιολογία & Ιστορία / Πώς ήταν τα αρώματα στην αρχαιότητα; Μια πινακίδα αποκάλυψε μια συνταγή

Η Ομότιμη Καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών Cynthia W. Shelmerdine ερευνά τα ευρήματα των ανασκαφών στην Πύλο, στα Νιχώρια και την Ίκλαινα της Μεσσηνίας όλη της τη ζωή. Πρόσφατα, σε συνεργασία με τον αρωματοποιό Μάικλ Νόρντστραντ, ανασυνέθεσαν  ένα άρωμα 3.000 χρόνων από το ανάκτορο του Νέστορα, για μία έκθεση που έρχεται και στην Αθήνα.
M. HULOT
Ακαδημία «Λέοντες»: Ένα βράδυ στον Πειραιά με σπαθιά και βυζαντινές πανοπλίες

Living / Ένα βράδυ στον Πειραιά με σπαθιά και βυζαντινές πανοπλίες

Παρακολουθήσαμε μια προπόνηση των «Λεόντων», μιας ακαδημίας ιστορικών ευρωπαϊκών πολεμικών τεχνών, και ανακαλύψαμε τα μυστικά ενός αθλήματος που ισορροπεί μεταξύ Ιστορίας και σωματικής άσκησης.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΙΛΑΛΗΣ
Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Βιβλίο / Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Το βιβλίο «Με τους Ευρωπαίους περιηγητές στα χαμάμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» φωτίζει όψεις αυτών των χώρων, τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν, όπως και τον ρόλο τους στη ζωή της Ανατολής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τότε που οι Αμερικανοί μάς έφερναν τον Ντίζι Γκιλέζπι στην Αθήνα

Ιστορία μιας πόλης / Τότε που οι Αμερικανοί μάς έφερναν τον Ντίζι Γκιλέζπι στην Αθήνα

Ο Ψυχρός Πόλεμος δεν εκτυλίχθηκε μόνο σε χάρτες και διπλωματικές αίθουσες. Στην Αθήνα του ’50 και του ’60 περνούσε και από συναυλίες, εκθέσεις, θεατρικές σκηνές και βραδιές τζαζ στο κέντρο της πόλης.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Το Βυζάντιο στις Κυκλάδες: Μια άγνωστη ιστορία

Ιστορία μιας πόλης / Το Βυζάντιο στις Κυκλάδες: Μια άγνωστη ιστορία

Όταν σκεφτόμαστε τις Κυκλάδες, το μυαλό μας ταξιδεύει συνήθως χιλιάδες χρόνια πίσω, στον προϊστορικό κυκλαδικό πολιτισμό. Κι όμως, στα ίδια νησιά, αιώνες αργότερα, έζησαν άνθρωποι της βυζαντινής εποχής που άφησαν το αποτύπωμά τους χαραγμένο στην πέτρα.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τα Χριστούγεννα αλλιώς: Γιατί κάποτε στολίζαμε καραβάκια

Ιστορία μιας πόλης / Γιατί στολίζουμε καράβια τα Χριστούγεννα;

Ποια είναι η ιστορία του πρώτου χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Ελλάδα και τι διαφορετικό έχει από το σημερινό στολισμένο έλατο; Τι ιστορίες έχουν να αφηγηθούν τα καραβάκια και οι ξύλινες εκκλησίες που στόλιζαν σε άλλα μέρη της χώρας; Η Μαίρη Βέργου, επιμελήτρια του Μουσείου Παιχνιδιών του Μουσείου Μπενάκη, απαντά.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Απιστεύτου θρασύτητος πράξις»: 8 κομμουνιστές αποδρούν από τις φυλακές Συγγρού το 1931

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Απιστεύτου θρασύτητος πράξις»: 8 κομμουνιστές αποδρούν από τις φυλακές Συγγρού το 1931

Η πρώτη μαζική απόδραση από ελληνικές φυλακές, με βάση τα ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ακρόπολις», πήρε διαστάσεις πολιτικού και κατασκοπευτικού θρίλερ.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών: Ο νέος τόμος του «Κύκλου των Μουσείων»

Αρχαιολογία & Ιστορία / Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών: Ο νέος τόμος του «Κύκλου των Μουσείων»

Ένας τόμος που καταγράφει τη μακρά πορεία της Πάτρας από την προϊστορική εποχή έως τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, όπως εκτίθεται και στο αρχαιολογικό της μουσείο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Κηφισός: Ο αθέατος άξονας της πόλης

Ιστορία μιας πόλης / Κηφισός: Ο αθέατος άξονας της πόλης

Όλοι μιλάμε για «το μποτιλιάρισμα στο ποτάμι», αλλά ελάχιστοι γνωρίζουμε τον πραγματικό ποταμό πίσω από τον σύγχρονο αυτοκινητόδρομο. Ο Κηφισός υπήρξε κάποτε ιερός, ζωτικής σημασίας για την αγροτική παραγωγή και τον σχηματισμό των πρώτων οικισμών της Αττικής. Σήμερα ρέει σχεδόν αόρατος, εγκιβωτισμένος και καλυμμένος, μα συνεχίζει να καθορίζει την πόλη - από το περιβάλλον μέχρι την καθημερινότητά μας.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Εργοστάσιο ναρκωτικών ανακαλύφθηκε στη (μεσοπολεμική) Θεσσαλονίκη

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Πράκτορες, ονόματα κυριών, ποσότητες κοκαΐνης»: Λαθρεμπόριο ναρκωτικών στον Μεσοπόλεμο

Ρεπορτάζ της «Ακροπόλεως» το καλοκαίρι του 1933 αποκαλύπτει πώς διακινούνταν τα ναρκωτικά στη Μακεδονία και πώς τα κυνηγούσε η Υπηρεσία Δίωξης.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Σέμνη Καρούζου: «Πιστεύω στον ευγενισμό των αρχαίων»

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η Σέμνη Καρούζου, κορυφαία Ελληνίδα αρχαιολόγος, μιλά στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο

Σαν σήμερα πέθανε η σπουδαία αρχαιολόγος, σύζυγος του Χρήστου Καρούζου. Μαζί θεμελίωσαν το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η συνέντευξη, που δόθηκε στο σπίτι της στην οδό Δεινοκράτους στις 4 Ιανουαρίου 1987, ψηφιοποιείται για πρώτη φορά.
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ
Επίσκεψη στη Μπάρα, την αμαρτωλή γειτονιά της Θεσσαλονίκης

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Με τη σειρά, βρε παιδιά... κάντε υπομονή»: Στο Βαρδάρι του 1930

Τη δεκαετία του 1930 ο καλλιτέχνης και δημοσιογράφος Κωστής Μπέζος και ο ρεπόρτερ Αριστείδης Αγγελόπουλος επισκέφθηκαν τον Βαρδάρη στη συμπρωτεύουσα με διαφορά τριών χρόνων και κατέγραψαν τις εντυπώσεις τους. Στην περιοχή όπου «βρισκόταν κάθε καρυδιάς καρύδι».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Οι Αθηναίοι και η εμμονή με το πώς θα τους θυμούνται

Ιστορία μιας πόλης / «Έτσι θέλω να σε θυμάμαι»: Η ταφική τέχνη στην αρχαία Αθήνα

Η αρχαιολόγος Κάτια Μαργαρίτη εξηγεί πώς δηλώνεται η θλίψη και το πένθος στα επιτύμβια ανάγλυφα και τι είδους αγάλματα χρησιμοποιούσαν οι Αθηναίοι για τη σήμανση των τάφων.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Μια επίσκεψη στο Άσυλο Ανιάτων το 1932

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Άνθρωπος ή τέρας; Άγνωστον»: Επίσκεψη στο Άσυλο Ανιάτων το 1932

Ο ρεπόρτερ της εφημερίδας «Ακρόπολις», κατόπιν έκκλησης των υπευθύνων του ασύλου, επισκέπτεται τα διαμερίσματα της «στεγασμένης αυτής αθηναϊκής κολάσεως» στην Κυψέλη και περιγράφει όσα είδε με λέξεις που σήμερα ξενίζουν. 
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ