ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ 27ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1929, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ακρόπολις», «η πόλις των Αθηνών απήλαυσε το γοητευτικὸν πράγματι θέαμα της διελεύσεως του μεγίστου των γερμανικών αεροπλάνων, του γνωστού από το θριαμβευτικόν του ταξείδιον εις την Ν. Υόρκην “Κόμητος Ζέππελιν”».
Ένας ασυνήθιστος θόρυβος κινούμενου μοτέρ έδωσε λίγο πριν από τις 7 το πρωί την αφορμή να ερευνηθεί από τους αραιούς διαβάτες της ώρας εκείνης ο αθηναϊκός ορίζοντας. Οι πληροφορίες των εφημερίδων περί της προσεχούς διέλευσης του «Ζέππελιν» ήταν ο λόγος ώστε η προσοχή να ενταθεί.
Πράγματι, το πρώτο «στίγμα» σημειώθηκε προς τον Νότο και άρχισε να διακρίνεται καθαρότερο, οπότε ξεχώρισε μέσα στην πρωινή ομίχλη η σιλουέτα του τεράστιου αερόπλοιου, που κινούνταν σε αρκετό ύψος και με ελαττωμένη ταχύτητα πάνω από την πόλη.
Ο «Κόμης Ζέππελιν» εμφανίστηκε με κατεύθυνση προς Νότο. Διέσχισε υπερήφανα τον αθηναϊκό ορίζοντα, πέρασε από όλες σχεδόν τις αθηναϊκές συνοικίες και μετά κατευθύνθηκε προς το Φάληρο, για να χαθεί στο βάθος του ορίζοντα προς την Αίγινα.
Μολονότι τόσο νωρίς, η εμφάνιση του αερόπλοιου προκάλεσε αληθινό συναγερμό. Τα παράθυρα και οι ταράτσες των οικιών γέμισαν αμέσως από κόσμο, ο οποίος, όπως όπως, άφηνε το κρεβάτι του και έσπευδε να απολαύσει το πρωτόγνωρο θέαμα. Στους δρόμους επίσης στέκονταν όλοι για να το παρακολουθήσουν και πολλοί κινούσαν τα μαντίλια για χαιρετισμό.
Η πρώτη εμφάνιση δεν ικανοποίησε την περιέργεια του κόσμου αρκετά, καθώς το αερόπλοιο ίπτατο σε μεγάλο ύψος και μόλις διακρινόταν. Ο όγκος του διαγραφόταν στον ορίζοντα, η μορφή του όμως δεν φαινόταν καθαρά. Μόνο όσοι έτυχε να έχουν παρακολουθήσει από τις εφημερίδες τις λεπτομέρειες της κατασκευής του και της πρώτης του πτήσης στην Αμερική γνώριζαν περί ποίου «κολοσσιαίου» αερόπλοιου επρόκειτο και διαφώτιζαν και τους υπόλοιπους σχετικά.
Ο «Κόμης Ζέππελιν», έπειτα από λίγο, εξαφανίστηκε πίσω από τα σύννεφα που έκρυβαν την Πεντέλη, ενώ τα βλέμματα όσων δεν πρόφτασαν να δουν το αερόπλοιο προσηλώθηκαν στον ορίζοντα, αναμένοντας την επανεμφάνισή του.
Ήταν μια απόλαυση πράγματι σπάνια, την οποία ελάχιστοι μόνο στερήθηκαν, «χάρις εις την προφανή καλωσύνην του κυβερνήτου του αεροπλοίου, ο οποίος έκαμε και δευτέραν υπὲρ τας Αθήνας πτήσιν πρὶν συνεχίσῃ το ταξείδιόν του».
Εν τω μεταξύ, το αερόπλοιο πλησίαζε και ελάττωνε το ύψος που το χώριζε από την πόλη. Και τώρα, ιπτάμενο σε χίλια περίπου μέτρα, διακρινόταν μεγαλοπρεπέστατο και τεράστιο, προκαλώντας τον γενικό θαυμασμό.
Το αερόπλοιο, με κατεύθυνση από Νότο προς Βορρά, περνούσε εν τω μεταξύ πάνω από τον Λυκαβηττό, έστρεψε προς τα Τουρκοβούνια και, έπειτα από λίγη ώρα, εξαφανίστηκε στο βάθος του ορίζοντα, προς το Τατόι.
Η δεύτερη εμφάνιση
Ήταν πρωτοφανής η απογοήτευση την οποία δοκίμασαν αργότερα όσοι, ξυπνώντας μετά τις 7, πληροφορήθηκαν ότι το «Ζέππελιν» είχε ήδη διέλθει πάνω από την πόλη. Η διέλευσή του ήταν το θέμα που απασχολούσε την πόλη από τις πρώτες στιγμές της εμφάνισής του. Συζητήσεις παντού, για τη ναυπήγησή του, τα ταξίδια του, τις ανέσεις του, την πλοηγική του ικανότητα. Και ενώ όσοι είχαν απολαύσει το ωραίο θέαμα της διέλευσής του αφηγούνταν τις εντυπώσεις τους και όσοι είχαν στερηθεί το θέαμα άκουγαν με κατάπληξη και λύπη, ακούστηκε και πάλι απροσδόκητα ο θόρυβος των μοτέρ.
Ήταν ακριβώς 9:10 και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από κόσμο. Τότε, κυριολεκτικά, αναστατώθηκε το σύμπαν. Η ζωντανή Αθήνα συγκεντρώθηκε με ασφυκτική ροή στους δρόμους, στις στέγες, στα παράθυρα, στους εξώστες και στις ταράτσες. Κανείς πλέον δεν ασχολούνταν με τίποτε άλλο και όλα τα βλέμματα καρφώθηκαν στο ωραίο θέαμα.
Ο «Κόμης Ζέππελιν» εμφανίστηκε με κατεύθυνση προς Νότο, να ίπταται σε πολύ μικρότερο ύψος από πριν. Διακρινόταν καθαρότατα τώρα ο μεγαλοπρεπής όγκος του και κάτω από αυτόν οι εξώστες και τα παράθυρά του. Διέσχισε υπερήφανα τον αθηναϊκό ορίζοντα, πέρασε από σχεδόν όλες τις αθηναϊκές συνοικίες, από την πλατεία Συντάγματος, την οδό Σταδίου και την οδό Αιόλου και στράφηκε προς την Ακρόπολη. Εκεί πήρε πλέον κατεύθυνση προς το Φάληρο και χάθηκε στο βάθος του ορίζοντα προς την Αίγινα.
Το αερόπλοιο έριξε κατά τη διέλευσή του φάκελο με επιστολές προς τον αντιπρόσωπο του πρακτορείου «Ουλστάιν». Τον φάκελο, που έπεσε στη συνοικία του Κολωνακίου, βρήκε ένας γαλακτοπώλης, ο οποίος και τον μετέφερε στην οδό Κέας 5, όπου κατοικούσε ο αντιπρόσωπος του πρακτορείου.
«Το πρώτον εναέριον υπερωκεάνειον»
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εσπερινή» στις 27 Μαρτίου 1929, «το γιγαντιαίον αερόπλοιον, εκτοπίσματος 3.750.000 κυβικών ποδών, μήκους 236 μέτρων και μεγίστης διαμέτρου 30.5 μέτρων, δύναται να θεωρηθή ως το πρώτον εναέριον υπερωκεάνειον».
Η τεράστια ανάπτυξη της γερμανικής εμπορικής αεροπορίας «παρακολουθείται με τόσον ενδιαφέρον υπὸ του γερμανικού κοινού, ώστε ο “Κόμης Ζέππελιν” θεωρείται ένα είδος εθνικού αεροπλοίου. Τα ταξείδια του θεωρούνται υπὸ των Γερμανών ειδικών ως επιδείξεις των θαυμαστών τελειοποιήσεων τας οποίας έχουν επιφέρει εις την αεροπορίαν και συνάμα ως δοκιμαστικαί διαδρομαί διὰ τον καθορισμὸν των δρομολογίων ενός διεθνούς δικτύου εναερίων συγκοινωνιών. Μελετῶνται σχέδια εναερίου συνδέσεως της Γερμανίας με την Κίναν καὶ με τας Ινδίας, η οποία μόνον δι' ἀεροπλοίων είναι επὶ του παρόντος εφικτὴ και ασφαλής».
Η όλη διαρρύθμιση του «Κόμη Ζέππελιν» κύριο σκοπό είχε τη δημιουργία ενός επιβατικού και φορτηγού αεροπλοίου, το οποίο θα υπερέβαινε σε ταχύτητα τα πλοία και θα παρουσίαζε την ασφάλεια εκείνη, την οποία δεν είχε κατορθώσει ακόμη να αποκτήσει το αεροπλάνο.
«Ἐφωδιασμένον με τρεις κινητήρας δυνάμεως 520 ίππων έκαστον, παρουσιάζει εξαιρετικὴν στερεότητα η οποία εδοκιμάσθη κατὰ την σφοδροτάτην θύελλαν την οποίαν συνήντησε και αντιμετώπισεν υπεράνω του Ατλαντικού. Παρά την πλήρη καταστροφήν του ενός πτερυγίου ισορροπίας το οποίον επεσκευάσθη προχείρως κατά την διάρκειαν της πτήσεως, το αερόπλοιον έφθασεν ασφαλώς εις το τέρμα του ταξειδίου του, σημειώσαν μάλιστα ρεκόρ κατά την διαδρομὴν της επανόδου του».
Όμως, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εσπερινή», το χαρακτηριστικό του αερόπλοιου δεν ήταν ούτε η ταχύτητα ούτε η αντοχή αλλά ότι στη μεγάλη λέμβο περιλαμβάνονταν, πλην του θαλάμου διεύθυνσης και του θαλάμου του αξιωματικού, είκοσι θαλαμίσκοι για επιβάτες, πολυτελέστατοι και αρκετά ευρύχωροι. Επίσης, περιλαμβανόταν «θαυμάσιο μαγειρείο, που λειτουργούσε με ηλεκτρισμό, και πολυτελής αίθουσα φαγητού».
Μια Αγγλίδα δημοσιογράφος, η οποία επέβαινε σ’ αυτό κατά τις δοκιμαστικές πτήσεις και κατά το ταξίδι στην Αμερική, είχε περιγράψει ως εξής τις εντυπώσεις της:
«Ξεύρετε, επί τέλους, ότι δεν θα πέσετε και αν ακόμη όλοι οι κινητήρες σταματήσουν αποτόμως. Τα γόνατά σας δεν συνθλίβονται επάνω εις το ερεισίνωτον ή την πλάτην κάποιου άλλου επί ώρας ολοκλήρους. Ημπορείτε να ξαπλωθείτε σε μια καμπίνα, να καθήσετε, ή να περιπατήσετε, ο βόμβος των κινητήρων δεν σας ξεκουφαίνει, η συνομιλία είναι ευχαρίστησις: πρόγευμα, γεύμα και τσάι σερβίρονται και τρώγονται εν ανέσει, ραδιογραφήματα εκπέμπονται και λαμβάνονται όπως και επὶ των υπερωκεανείων».
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ακρόπολις», στο μεγάλο αερόπλοιο είχαν γίνει αλλαγές και τελειοποιήσεις πριν από την αναχώρησή του, που αφορούσαν ιδίως την πιο άνετη διαμονή των επιβατών του και την καλύτερη λειτουργία του ασυρμάτου του. Εγκαταστάθηκε νέος σταθμός ασύρματου πομπού για βραχέα κύματα, ώστε να μπορεί να συνεννοείται με όλους τους σταθμούς κατά το ταξίδι του: «Μόνον δε με τους ελληνικούς σταθμούς ασυρμάτου δεν επετεύχθη συνεννόησις».
Η διαδρομή και οι επιβάτες του
Ο «Κόμης Ζέππελιν» είχε ξεκινήσει τρεις μέρες νωρίτερα, τα μεσάνυχτα της Κυριακής 21 Μαρτίου 1929, από το αεροδρόμιο κοντά στη λίμνη της Κωνσταντίας. Το ταξίδι αυτό θα ήταν κατά το ήμισυ μακρύτερο από εκείνο που είχε επιχειρήσει πριν από μερικούς μήνες μέχρι την Αμερική. Αφορούσε την εξακρίβωση της αντοχής του και θα διαρκούσε πέντε ημέρες.
Στο αερόπλοιο επέβαιναν ο πρόεδρος του γερμανικού Ράιχ, ο τέως πρωθυπουργός της Γερμανίας, ο τέως υπουργός Δικαιοσύνης και ο υφυπουργός των Ταχυδρομείων. Επέβαιναν επίσης η μοναχοκόρη του κόμη Ζέππελιν, εφευρέτη των γερμανικών πηδαλιουχουμένων,. Στο σύνολο τους, οι ταξιδιώτες ανέρχονταν σε είκοσι πέντε, οι οποίοι, μαζί με τους τρεις αξιωματικούς αεροπόρους και τους σαράντα άνδρες του πληρώματος, ανέβαζαν τον αριθμό των επιβατών σε εξήντα οκτώ.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Εσπερινή», ο «Κόμης Ζέππελιν» θα περνούσε από τη Συρία και την Παλαιστίνη και έπειτα θα διερχόταν από τις παραλίες της Αδριατικής για να κατευθυνθεί διά της Βιέννης στο Βερολίνο.
