Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Κοσμική κυρία στο Βερολίνο του 1932, παίρνει την τακτική της δόση κοκαΐνης...

Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί

0

Οι τεχνητοί παράδεισοι στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν en vogue. Οι άνθρωποι προτιμούσαν να καταφεύγουν σε ψεύτικους κόσμους, παρά να αντιμετωπίζουν την ολοένα και λιγότερο ρόδινη πραγματικότητα - ένα φαινόμενο που χαρακτήρισε κατ’ απόλυτο τρόπο αυτήν, την πρώτη δημοκρατία επί γερμανικού εδάφους, τόσο πολιτικά όσο και πολιτισμικά.

Δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν τους πραγματικούς λόγους της στρατιωτικής ήττας, αρνούνταν να αποδεχτούν τη συνυπευθυνότητα του αυτοκρατορικού-εθνο-γερμανικού καθεστώτος στο πολεμικό φιάσκο.

Την εποχή εκείνη διαδόθηκε ο κακόβουλος μύθος της «πισώπλατης μαχαιριάς»: Ο γερμανικός στρατός είχε χάσει τον πόλεμο επειδή προδόθηκε από το εσωτερικό της χώρας, και συγκεκριμένα από τους αριστερούς.

Αυτή η τάση φυγής από τα εγκόσμια ξεσπούσε αρκετά συχνά σε τυφλό μίσος ή σε εκδηλώσεις πολιτισμικών ακροτήτων.

Το Βερολίνο δεν ήταν μόνο στο μυθιστόρημα του Ντέμπλιν η πόρνη Βαβυλώνα, η πόλη με τον πιο πρόστυχο υπόκοσμο,που αναζητούσε τη σωτηρία της στις αισχρότερες ακολασίες, που αρκούσε η σκέψη της και μόνο για να πάει ο νους σου στα ναρκωτικά.

 

Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Η «βασίλισσα της παρακμής» του Βερολίνου κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, Ανίτα Μπέρμπερ. Στην επόμενη εικόνα: η Μπέρμπερ, στον εμβληματικό πίνακα του Ότο Ντιξ
Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter

«Η βερολινέζικη νυχτερινή ζωή, αδελφάκι μου! Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα! Στο παρελθόν είχαμε έναν εξαιρετικό στρατό· τώρα έχουμε εξαιρετικές διαστροφές!» έγραψε ο συγγραφέας Κλάους Μαν. 

Η πόλη στον ποταμό Σπρέε κατάντησε συνώνυμο της ηθικής παρακμής, και όταν το νόμισμα έπιασε πάτο -λόγω της εκτεταμένης συνολικής προσφοράς χρήματος για την αποπληρωμή του κρατικού χρέους, και, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, το 1923 η ισοτιμία έπεσε στο 1 δολάριο Αμερικής προς 4,2 δισεκατομμύρια μάρκα- φάνηκε να παρασύρεται μαζί στην πτώση και το σύνολο των ηθικών αξιών.

Ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα εκείνης της εποχής, η ηθοποιός και χορεύτρια Ανίτα Μπέρμπερ, προγευμάτιζε βουτώντας λευκά πέταλα τριαντάφυλλου μέσα σε κοκτέιλ από χλωροφόρμιο και αιθέρα, για να τα γλείψει κατόπιν.

Τα πάντα στροβιλίζονταν ανάκατα μέσα σε μια τοξική θύελλα. Ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα εκείνης της εποχής, η ηθοποιός και χορεύτρια Ανίτα Μπέρμπερ, προγευμάτιζε βουτώντας λευκά πέταλα τριαντάφυλλου μέσα σε κοκτέιλ από χλωροφόρμιο και αιθέρα, για να τα γλείψει κατόπιν.

Στους κινηματογράφους παίζονταν ταινίες με θέμα την κοκαΐνη και τη μορφίνη και στις γωνιές των δρόμων μπορούσες να αγοράσεις, χωρίς συνταγή, ό,τι ναρκωτικό τραβούσε η όρεξή σου.

Εικάζεται ότι το σαράντα τοις εκατό των γιατρών στο Βερολίνο ήταν εξαρτημένοι από τη μορφίνη. Στη Φριντριχστράσε, κινέζοι έμποροι από την πρώην μισθωμένη περιοχή Κιαουτσού διατηρούσαν τεκέδες οπίου.

Παράνομα κέντρα διασκέδασης λειτουργούσαν στα πίσω δωμάτια διαμερισμάτων στο κέντρο της πόλης. Κράχτες μοίραζαν φυλλάδια στον σταθμό Ανχάλτερ, διαφήμιζαν παράνομα πάρτι και «διαγωνισμούς ομορφιάς».

Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Το περίφημο Haus Vaterland στην Ποτσντάμερπλατς, ίσως το πιο φημισμένο κλαμπ της εποχής
Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Κοκαΐνη, μυθιστόρημα της εποχής από τον F. W. Koebner με θέμα τον εθισμό στην κοκαΐνη, Βερολίνο, δεκαετία του 1920

Τα μεγάλα κλαμπ, όπως το διάσημο Haus Vaterland στην Ποτσντάμερπλατς, το κακόφημο Ballhaus Resi στην Μπλουμενστράσε, γνωστό για τη διοργάνωση αχαλίνωτα διεστραμμένων σεξουαλικών οργίων, ή μικρότερα κέντρα, όπως το Kakadu-Bar ή το Weisse Maus, στην είσοδο των οποίων διανέμονταν μάσκες για να διασφαλίζεται η ανωνυμία των πελατών, τραβούσαν κατά κοπάδια όλους εκείνους που διψούσαν για διασκέδαση.

Από τις γειτονικές δυτικές χώρες και από πς ΗΠΑ είχε αρχίσει να αναδύεται μια πρώιμη μορφή ψυχαγωγικού ναρκωτουρισμού, καθώς το Βερολίνο ήταν συναρπαστικό αλλά και σχετικά φτηνό.

Ο Παγκόσμιος Πόλεμος χάθηκε, όλα επιτρέπονται: Η μητρόπολη μεταλλάχθηκε σε πειραματόζωο της Ευρώπης. Αφίσες στους τοίχους, σε έντονη, εξπρεσιονιστική γραφή, npoειδοποιούσαν: Βερολίνο, συγκρατήσου, συλλογίσου, χορεύεις με τον θάνατο!

Η αστυνομία έπαψε πια να ασχολείται-  η τάξη άρχισε να διασαλεύεται στην αρχή σποραδικά, έπειτα συστηματικά, και η κουλτούρα του ευδαιμονισμού ήρθε να γεμίσει το κενό όσο καλύτερα μπορούσε, όπως σκιαγραφείται σ' ένα δημοφιλές τραγουδάκι της εποχής:

Κάποτε φτιαχνόμασταν με αλκοόλ,
Τέρας γλυκό,

Όμως ακρίβυνε πολύ κι αυτό.

Κι εμείς εδώ στο Βερολίνο

Το ρίξαμε στην κόκα και στην πρέζα

Ας πέφτουν έξω αστραπόβροντα όσο θέλουνε,

Εμείς εδώ σνιφάρουμε, σουτάρουμε! [...]

 

 Το 1928, μόνο στα φαρμακεία του Βερολίνου, διανεμήθηκαν με νόμιμες συνταγές 73 κιλά μορφίνη και ηρωίνη. 

Όσοι είχαν την οικονομική άνεση έκαναν χρήση κοκαΐνης: το απόλυτο όπλο για την εντατικοποίηση της εμπειρίας. Σνιφάριζαν και ένιωθαν: Χρόνε, στάσου! Είσαι τόσο όμορφος!

Η χρήση της κόκας είχε διαδοθεί παντού και αποτελούσε το σύμβολο της έκλυτης εποχής. Αντίθετα, οι κομμουνιστές και οι ναζί, οι οποίοι συγκρούονταν στους δρόμους διεκδικώντας την εξουσία, την αντιμετώπιζαν με καχυποψία, ως «εκφυλιστικό δηλητήριο».

Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Γυναίκες φλερτάρουν (μέσω ενός ιδιότυπου «τηλεφώνου») με άλλους θαμώνες του μπαρ Resi, στο Βερολίνο του 1930
Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Το χαλασμένο κλίμα της Βαϊμάρης εκφράστηκε και μέσω του λοξού έπους του Φασμπίντερ «Μπερλίν Αλεξάντερπλατς», βασισμένο στο βιβλίο του Ντέμπλιν

Οι αντιδράσεις εναντίον της υπερβολικής ελευθεριότητας άρχισαν να πυκνώνουν. Οι εθνικιστές εξοργίζονταν με την «παρακμή των ηθών», όμως και από το στρατόπεδο των συντηρητικών εξαπολύονταν ανάλογες επιθέσεις. Παρόλο που αισθανόταν υπερηφάνεια για την αναβάθμιση του Βερολίνου σε πολιτιστική μητρόπολη, ήταν ειδικά η αστική τάξη -της οποίας η θέση είχε ήδη αρχίσει να κλονίζεται τη δεκαετία του '20- που εξέφρασε την ανασφάλειά της με τη ριζική καταδίκη της ευδαιμονικής και μαζικής κουλτούρας, η οποία αποδοκιμάστηκε ως εκφυλισμένη.

 

Η χρήση της κόκας είχε διαδοθεί παντού και αποτελούσε το σύμβολο της έκλυτης εποχής. Αντίθετα, οι κομμουνιστές και οι ναζί, οι οποίοι συγκρούονταν στους δρόμους διεκδικώντας την εξουσία, την αντιμετώπιζαν με καχυποψία, ως «εκφυλιστικό δηλητήριο». 

Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί Facebook Twitter
Oι εθνικοσοσιαλιστές καίνε δημοσίως βιβλία, στις 10 Μαΐου 1933, απαγγέλλοντας τους «Όρκους της Πυρκαγιάς»

 

Η πλέον οργισμένη αντίδραση εναντίον της αναζήτησης της ευτυχίας μέσω των ναρκωτικών την εποχή της Βαϊμάρης προήλθε από τους εθνικοσοσιαλιστές. Η ανυπόκριτη αποστροφή τους προς το κοινοβουλευτικό σύστημα, η περιφρόνησή τους προς τη δημοκρατία per se, όπως και προς την αστική κουλτούρα μιας ανοιχτής κοινωνίας, έβρισκε την έκφρασή της σε ταβερνόβια συνθήματα κατά των δήθεν χαλαρών συνθηκών που επικρατούσαν στη μισητή «Δημοκρατία των Εβραίων», τα οποία, μεταξύ άλλων, συνέβαλαν και στη συγκρότηση της δικής τους ταυτότητας.

Οι ναζί είχαν έτοιμη τη δική τους συνταγή για την εξυγίανση του λαού και υπόσχονταν σωτηρία, τη δική τους ευτυχία. Γι’ αυτούς μόνο μία νομιμοποιημένη έκσταση μπορούσε να είναι δυνατή, η φαιά ιδεολογία. Διότι ακόμα και ο εθνικοσοσιαλισμός επιδίωκε υπερβατικές καταστάσεις: Το εθνικοσοσιαλιστικό φαντασιακό,το οποίο οφείλε να σαγηνεύσει τους Γερμανούς, επιστράτευσε από την αρχή τεχνικές της έκστασης.

Οι κοσμοϊστορικές αποφάσεις -έτσι το είχε γράψει ήδη ο Χίτλερ στο εμπρηστικό του βιβλίο Ο Αγών μου- πρέπει να λαμβάνονται σε συνθήκες εκστατικού ενθουσιασμού ή εν ανάγκη και υστερίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα) από τη μια δημιουργούσε εντυπώσεις με λαϊκίστικα επιχειρήματα, από την άλλη στόχευε στην επίτευξη συνθηκών συλλογικής έκστασης με λαμπαδηδρομίες, παρελάσεις, επιβλητικές συνελεύσεις και δημόσιες ομιλίες. Να προσθέσουμε και τη «μέθη της βίας» των SA (Ταγμάτων Εφόδου), την οποία αρκετά συχνά πυροδοτούσε η κατάχρηση οινοπνευματωδών.

Η άσκηση ρεαλιστικής πολιτικής υποτιμούνταν ώς αντιηρωικό αγελαδοπάζαρο: Η νηφάλια πολιτική οφείλει να μετατραπεί σε ένα είδος κοινωνικής κατάστασης μέθης.

Αν η Δημοκρατία της Βαϊμάρης θεωρείται ψυχο-ιστορικά ως καθεστώς καταπίεσης, οι υποτιθέμενοι αντίπαλοί της, οι εθνι- κοσοσιαλιστές, ήταν η αιχμή του δόρατος αυτής της τάσης. Μισούσαν τα ναρκωτικά, γιατί ήθελαν οι ίδιοι να είναι ναρκωτικά.

 

ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΤΟΥ 1920 ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΜΑΚΙ ΕΠΟΧΗΣ

 

 


______________

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Norman Ohler «Υπερδιέγερση, Τα ναρκωτικά στο Τρίτο Ράιχ», σε μετάφραση Χρήστου Κοκκολάτου και Βασίλη Τσαλή, σελίδες: 416, εκδ. Μεταίχμιο

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΙΣ 31.3.2019

Αρχαιολογία & Ιστορία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΠΕΑΝ: Όταν ανατινάχτηκαν τα γραφεία της φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ στην οδό Γλάδστωνος

Ιστορία μιας πόλης / ΠΕΑΝ: Όταν ανατινάχτηκαν τα γραφεία της φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ στην οδό Γλάδστωνος

Ποια ήταν η ολιγομελής ομάδα ΠΕΑΝ που έμεινε στην ιστορία για τις ριψοκίνδυνες δράσεις της ενάντια στους Ναζί; Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον Ευάνθη Χατζηβασιλείου για την Πανελλήνιο Ένωση Αγωνιζομένων Νέων.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Χαιρώνεια: Η μάχη που γέννησε τον σύγχρονο άνθρωπο

Ιστορία μιας πόλης / Χαιρώνεια: Η μάχη που γέννησε τον σύγχρονο άνθρωπο

Στις 2 Αυγούστου του 338 π.Χ. ο Φίλιππος Β’ οδηγεί τους Μακεδόνες σε μία μάχη η έκβαση της οποίας θα αλλάξει τον κόσμο. Τι σήμανε για τη Μακεδονία, την Αθήνα και τον ελλαδικό χώρο η Μάχη της Χαιρώνειας; Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον Παναγιώτη Ιωσήφ, συνεπιμελητή της έκθεσης που έχει ως θέμα την ιστορική μάχη και τρέχει αυτό το διάστημα στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Ανέκδοτες και σπάνιες εικόνες από την κατασκευή του Ηλεκτρικού στην Ομόνοια (πριν έναν αιώνα)

Αρχαιολογία & Ιστορία / Ανέκδοτες και σπάνιες εικόνες από την κατασκευή του Ηλεκτρικού στην Ομόνοια, πριν από έναν αιώνα

Η LiFO, σε συνεργασία με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, θα παρουσιάσει μια σειρά από ανέκδοτα και σπάνια ντοκουμέντα για διάφορα θέματα από τη λαμπρή, ή και όχι τόσο, ιστορία του τόπου μας. Ξεκινάμε με τον ιστορικό σταθμό του Ηλεκτρικού στην Ομόνοια, που δεν ήταν πάντοτε υπόγειος.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΛΑΣΑΚΗΣ
Όταν ανέβηκε στην Αθήνα η οπερέτα «Χασίς»

Ιστορία μιας πόλης / Όταν ανέβηκε στην Αθήνα η οπερέτα «Χασίς»

Ποιοι κάνουν χρήση ναρκωτικών στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ελλάδα και ποιο είναι το κοινωνικό αποτύπωμα των ναρκωτικών στην Αθήνα της εποχής; Η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με τον ιστορικό και ερευνητή Κωστή Γκοτσίνα.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Πώς ζούσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες; Η καθημερινή ζωή των ανθρώπων πίσω απ’ την πολεμική μηχανή

Αρχαιολογία & Ιστορία / Πώς ζούσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες; Η καθημερινότητα πίσω απ’ την πολεμική μηχανή

Μια νέα έκθεση στο Βρετανικό Μουσείο αποκαλύπτει τη ζωή των Ρωμαίων που έζησαν μέσα στις τάξεις του στρατού της Αυτοκρατορίας και την υπηρέτησαν πιστά.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Δεν ξέρουμε πού βρίσκεται το σώμα του Αλέξανδρου, όμως ο τάφος του είναι σίγουρα στην Αλεξάνδρεια»

Αρχαιολογία & Ιστορία / «Δεν ξέρουμε πού βρίσκεται το σώμα του Αλέξανδρου, όμως ο τάφος του είναι σίγουρα στην Αλεξάνδρεια»

Η Καλλιόπη Λημναίου-Παπακώστα, διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου-Ιδρύματος Αλεξανδρινού Πολιτισμού, που σκάβει στην Αλεξάνδρεια από το 1998 μιλά για τις ανασκαφές που πραγματοποιεί εκεί, τα μέχρι στιγμής ευρήματα, τον Μεγαλέξανδρο, τη σχέση του με την Αίγυπτο και το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ του Netflix, στο οποίο συμμετείχε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Στοά Νικολούδη, Σαρόγλειο, Μέγαρο Υπατία: Τα έργα του Α. Νικολούδη έδωσαν ευρωπαϊκό αέρα στην Αθήνα

Ιστορία μιας πόλης / Στοά Νικολούδη, Σαρόγλειο, Μέγαρο Υπατία: Τα έργα του Α. Νικολούδη έδωσαν ευρωπαϊκό αέρα στην Αθήνα

Τα κτίρια του Αλέξανδρου Νικολούδη υπάρχουν παντού στην Αθήνα. Όμως γιατί γνωρίζουμε τόσο λίγα γι' αυτόν τον αρχιτέκτονα; Η Αγιάτη Μπενάρδου μιλά με την Αμαλία Κωτσάκη.
THE LIFO TEAM
Βυζάντιο και Αφρική: Μια έκθεση με τα εκπληκτικά καλλιτεχνικά επιτεύγματα ενός ανεξερεύνητου κόσμου

Αρχαιολογία & Ιστορία / Αφρική και Βυζάντιο: Τα εκπληκτικά καλλιτεχνικά επιτεύγματα ενός ανεξερεύνητου κόσμου

Μέσα από σπάνια αντικείμενα η νέα έκθεση του Met αφηγείται την κεντρική θέση της Αφρικής στα διηπειρωτικά δίκτυα εμπορίου και πολιτιστικών ανταλλαγών με το Βυζάντιο.
THE LIFO TEAM
Οι δυτικοί λόφοι της αρχαίας Αθήνας

Ιστορία μιας πόλης / Πνύκα, Νυμφών, Φιλοπάππου: Οι δυτικοί λόφοι της αρχαίας Αθήνας

H Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με τη Λήδα Κωστάκη και τον Μάρκο Κατσιάνη για τους τρεις λόφους που βρίσκονται απέναντι από την Ακρόπολη (Πνύκας, Νυμφών και Μουσών-Φιλοπάππου) και καθόρισαν την εξέλιξη του αστικού ιστού της Αθήνας.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Μια σκηνή συμποσίου υψηλής ζωγραφικής σε έναν αρχαίο μακεδονικό τάφο

Nothing Days / Μια σκηνή συμποσίου υψηλής ζωγραφικής σε έναν αρχαίο μακεδονικό τάφο

Η άριστα διατηρημένη τοιχογραφία στον τάφο ενός στρατηγού-εταίρου του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης είναι ένα από τα ελάχιστα δείγματα ζωγραφικής της αρχαιότητας.
M. HULOT