Με ευρωπαϊκό βραβείο τιμήθηκε η περιφέρεια Θεσσαλίας στην ανάδειξη καινοτόμων, εναλλακτικών τουριστικών προϊόντων με προστιθέμενη αξία για την οικονομία, τον πολιτισμό και τις τοπικές κοινωνίες.

 

Το έργο του Υποθαλάσσιου Μουσείου της Περιστέρας στην Αλόννησο της Περιφέρειας Θεσσαλίας απέσπασε το 1ο Βραβείο στην κατηγορία: «Καινοτομία και ψηφιοποίηση στον αειφόρο πολιτιστικό τουρισμό, προς έξυπνους προορισμούς» του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτιστικού Τουρισμού ECTN. Το έργο αναγνωρίστηκε ως παράδειγμα αριστείας που εμπνέει άλλους τουριστικούς προορισμούς και ενθαρρύνει την περαιτέρω ανάπτυξη βιώσιμων και υπεύθυνων πρωτοβουλιών πολιτιστικού τουρισμού.

 

Οι νικητές ανακοινώθηκαν διαδικτυακά, στην τελετή απονομής των βραβείων η οποία πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του 13ου Διεθνούς Συνεδρίου για τον Πολιτιστικό Τουρισμό με θέμα «Ανάπτυξη και προώθηση του τουρισμού με βάση την πολιτιστική κληρονομιά». 

 


 

«Η Θεσσαλία καινοτομεί στην πράξη και βραβεύεται από την Ευρώπη. Ήδη το ναυάγιο της Περιστέρας συγκαταλέγεται στους έξι πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως» δήλωσε ο Περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός.

 

«Τόσο το επισκέψιμο ναυάγιο της Περιστέρας στην Αλόννησο, ισάξιο με τον Παρθενώνα από άποψη μοναδικότητας, καθώς είναι το αρχαιότερο επισκέψιμο ναυάγιο στον κόσμο, όσο και τα υπόλοιπα ναυάγια στον Δυτικό Παγασητικό που αξιοποιούμε σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού ώστε να γίνουν επισκέψιμα, δημιουργούν προϋποθέσεις για μια τεράστια τουριστική και πολιτιστική υπεραξία στη Θεσσαλία, τόσο συμβολική όσο και πραγματική» ανέφερε ο κ. Αγοραστός προσθέτοντας πως ο πολιτισμός είναι βαθιά αναπτυξιακό εργαλείο και τα μνημεία πρέπει να αποδίδονται στην ανθρωπότητα γιατί μόνο έτσι προστατεύονται και συντηρούνται. 

 

Το υποβρύχιο μουσείο που οριοθετήθηκε πολύ κοντά στις ακτές της ακατοίκητης νησίδας Περιστέρας και σε απόσταση αναπνοής από τις ανατολικές ακτές της Αλοννήσου, εγκαινιάστηκε φέτος τον Αύγουστο και είναι επισκέψιμο για όποιον θέλει να θαυμάσει τα εκθέματα στον βυθό του περίφημου ναυαγίου που ανάγεται στον 5ο π.Χ. αιώνα.

 

Το πλοίο βυθίστηκε μεταξύ του 425 και 415 π.Χ. και μετέφερε εμπόρευμα κρασιού από τις οινοπαραγωγικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδος, όπως η Μένδη στη Χαλκιδική και τα νησιά των Σποράδων, Σκόπελος και Αλόννησος.

 

Το ναυάγιο εντοπίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990.