ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
24.1.2021 | 21:52

Ποδήλατο στην Αθήνα...

Τους τελευταίους μήνες έχω αποκτήσει μια πολύ όμορφη καθημερινή συνήθεια! Πάω παντου με το ποδήλατο μου! Κανει καλο στην καρδιά και στην ψυχολογία μου! Αυτο που με στεναχωρεί ομως ειναι η νοοτροπία των οδηγών απεναντι στους ποδηλάτες. Τις περισσότερες φορές παω στην άκρη του δρόμου για να νιωθω πιο ασφαλής ή σε πεζοδρόμια χωρις βεβαια να ενοχλώ τους πεζούς. Ωστοσο, προχθες σε ανηφορικό δρόμο της γειτονιας μου, ενα αυτοκίνητο βρέθηκε πίσω μου και μου κορναρε χωρις ελεος και με πλησίαζε βρίζοντας με χυδαιοτατα. Φοβηθηκα να μην με πατήσει και εκανα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Η καρδιά μου κόντευε να σπάσει απο την πίεση και το φόβο και οταν έστριψα για το σπιτι μου ειχα γινει κατακόκκινη. Αλλες φορες μου εχει τύχει να με πλησιάζουν τα αυτοκίνητα τοσο κοντα απο το πλάι σαν να θέλουν να με πετάξουν κι ας ειμαι στην άκρη του δρόμου. Πολλοί παραβιάζουν τα "stop" κι ας έρχομαι από δρόμου που εχει προτεραιότητα. Σε κάποια σημεία συναντάω ποδηλατοδρομο. Κάθε μερα θα βρω παρκαρισμένα αυτοκίνητα πανω στην κόκκινη λωρίδα για τους ποδηλάτες αλλα και κάδους απορριμάτων του Δήμου και κλαδιά, με αποτέλεσμα να πρέπει να κατέβω στον δρόμο. Αυτο που με στεναχωρει ειναι οτι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στους δρόμους οι οποίοι δεν θα διστάσουν να προκαλέσουν ατύχημα απο το να καταπιουν τον εγωισμό τους. Και για να λέμε και την φωτεινη πλευρά των πραγμάτων...εσάς που μου δίνετε δρόμο να περάσω, πολυ σας αγαπώ βρε παιδιά!!! :)
6
 
 
 
 
σχόλια
Πόσο δικιο έχεις. Εγώ πάλι έχω βαρεθεί, εκεί που περπατώ στο πεζοδρόμιο να αισθάνομαι αυτοκίνητα να με ακολουθούν αργά και αθόρυβα σε σημείο να με τρομάζουν γιατί δεν τα είχα δει, ή να πετάγονται ξαφνικα από τον δρόμο πάνω στο πεζόδρομο και να μου κλείνουν τον δρόμο. Απαράδεκτο.
Να προσέχεις γενικά στο δρόμο. Εγώ που περπατώ πάντα πεζή, φοβάμαι κάποιες φορές να διασχίσω το δρόμο, διότι υπάρχουν πολλοί που περνούν ξυστά από τα πόδια μου, οδηγούν πολύ γρήγορα και γενικά δεν σέβονται καθόλου τον πεζό.
Λατρεύω να κάνω ποδήλατο! Αλλά φοβάμαι τόσο μα τόσο πολύ να βγω σε αυτούς τους δρόμους που οι περισσότεροι δεν προσέχουν.. έχεις δίκιο σε όλα όσα λες και συμφωνώ μαζί σου, απλά θα σου έλεγα να προσέχεις πάρα πολύ.
Αυτό συμβαίνει επειδή βρίσκεσαι στην Ελλάδα, μια χώρα που, αν και (λένε ότι) βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, αναμφίβολα έχει περισσότερα κοινά με την Ανατολή παρά με τη Δύση... Η Αθήνα, ας πούμε, μοιάζει περισσότερο με τη Βαγδάτη ή τη Δαμασκό παρά με το Άμστερνταμ ή τη Ζυρίχη. Η ποδηλασία σε μια τυπική, ελληνική πόλη μοιάζει με άθλο και σου αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια! Stay safe!

ΤΩΡΑ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ
Βγάλε από μέσα σου ό,τι κρύβεις
ή φοβάσαι να παραδεχτείς

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ