Την περιπέτεια του αφηγείται μετανάστης στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο οποίος δέχτηκε την επίθεση έξι μαυροντυμένων νεαρών στο σταθμό Λαρίσης, κοντά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Ο μετανάστης βρισκόταν προηγουμένως σε καφενείο όπου είχε δει ματς και δέχτηκε την επίθεση, λίγο μετά την αποχώρηση του. Έξι μεγαλόσωμοι, ο ένας με μαλλιά μοικάνα τον έδειξαν και μετά άρχισε η επίθεση. Τρεις μπροστά, τρεις πίσω. Τον πέταξαν κάτω με γροθιές και κλωτσιές και άρχισαν να τον χτυπούν, όταν κατάφερε από ένα «άνοιγμα» να σηκωθεί και να το βάλει στα πόδια. Μόλις έχει ανακοινώσει ο κ. Δένδιας τον αριθμό για τις καταγγελίες για ρατσιστική βία και ο μετανάστης που στην εφημερίδα φοβάται να πει το όνομα του και δηλώνει «Ανταμ», αποφασίζει- ελπίζοντας ότι θα βρει αυτή τη φορά μιαν άκρη- να τηλεφωνήσει.
Κατ’αρχάς ανακαλύπτει ότι ο αντιρατσιστικός πενταψήφιος 11414 δεν είναι δωρεάν, βλέποντας τις μονάδες από την κάρτα του να αδειάζουν. Αυτό είναι το λιγότερο αφού, όσα ακολουθούν, όταν κάποιος σηκώνει το τηλέφωνο είναι σαν κείμενο από επιθεώρηση.
Η εφημερίδα δημοσιεύει όλο τον απομαγνητοφωνημένο διάλογο που είχε ο μετανάστης με τον αστυνομικό στην άλλη άκρη της γραμμής. Η ουσία από αυτό το διάλογο είναι ότι ο αστυνομικός αφού ξοδεύει το χρόνο ρωτώντας, «ποιος σας επιτέθηκε» και αν «γνωρίζετε τα ονόματά τους;» , στο τέλος λέει στον Άνταμ ότι όλα είναι οκ, αφού έχει τον αριθμό του τηλεφώνου του και θα τον καλέσει εκείνος, αν χρειαστεί κάτι.
Στην επιμονή του μετανάστη, ο οποίος του λέει «κάποιοι τραυματίζονται, κάποιοι μπορεί να πεθάνουν, κι εσείς μου λέτε ότι είμαστε οκ;», ο αστυνομικός του συστήνει αν του ξαναεπιτεθούν να πάρει την αστυνομία!.
Δημοσιεύουμε ενδεικτικά το τελευταίο τμήμα του «Γουατέβερ» διαλόγου:
Α. Αν ξανασυμβεί αυτό, πάρτε την αστυνομία
Μ. Εσείς δεν είστε η αστυνομία;
Α. Ναι!
Μ. Είστε η Αστυνομία.
Α. Αλλά όταν βρεθούν κοντά σας πάρτε την αστυνομία.
Μ. Την πρώτη φορά που μου επιτέθηκαν κύριε πήρα την αστυνομία. Μου έσπασαν το χέρι. Η Αστυνομία ρώτησε αν έχω χαρτιά
Α. Αχά!
Μ. Το βρίσκετε σωστό;
Α…
Μ Απλά ήθελα να μάθω τι είναι το σωστό
Α. Γουατέβερ! Εχω τον αριθμό σας. Όταν σας χρειαστώ, θα σας πάρω
Μ Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ που με ακούσατε.
