Τι κοινό έχουν η Beyoncé κι ο Ιναρίτου;

4

Η πρόσφατη μήνυση κατά της Beyoncé για κλεμμένα πλάνα στο trailer του οπτικού άλμπουμ της Lemonade και η αντιπαραβολή των δύο οπτικών έργων σε εικόνες φέρνει ξανά στο νου την άλλη μέγιστη αντιγραφή που απασχόλησε το σινεφίλ κοινό φέτος, την περίπτωση Ιναρίτου. Σε ένα βίντεο 2:40" που έχει δημιουργήσει ο γραφίστας Μίσα Πέτρικ παρουσιάζεται ο καταφανής δανεισμός και η σχεδόν copy & paste απόδοση εικόνων από διαφορετικές ταινίες του Ταρκόφσκι στο βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και Α' ανδρικού ρόλου για τον Ντι Κάπριο, The Revenant. Έπειτα από τις κατηγορίες ότι κατάκλεψε το έργο του Ταρκόφσκι, ο Ιναρίτου ισχυρίστηκε ότι σκοπός του ήταν να αποτίσει φόρο τιμής στον σπουδαίο σκηνοθέτη.
Κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας ή έμπνευση; Δείτε το κι αποφασίστε:

4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά;

Κρίστοφερ Κινγκ / Ένας «ξένος» ξέρει τα ελληνικά χωριά καλύτερα από εμάς

Στο ντοκιμαντέρ «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά;» ο Αμερικανός συλλέκτης και ερευνητής Κρίστοφερ Κινγκ διασχίζει το ελληνικό τοπίο απ’ άκρη σ’ άκρη και καταγράφει όσα δεν φτάνουν στις μεγάλες πόλεις. Μαζί με την Κατερίνα Καφεντζή, υπεύθυνη για την έρευνα και την αρχισυνταξία του ντοκιμαντέρ, μίλησαν στη LifO.
M. HULOT
ΕΠΕΞ «Ζούμε ανάμεσά σας»

Οθόνες / Ένα ντοκιμαντέρ για να γίνει ορατή μια νόσος “αόρατη”

H Μαρία Κατσικαδάκου (Cyber) μιλά με ζέση αλλά και χιούμορ για το βιωματικό DIY ντοκιμαντέρ της για τον διαβήτη, του οποίου η πρώτη προβολή θα πραγματοποιηθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
10 επιλογές από το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15/3)

Οθόνες / 10 ταινίες που ξεχωρίσαμε από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τιμά με Χρυσό Αλέξανδρο τον Μπιλ Μόρισον και τη Βουβούλα Σκούρα, υποδέχεται τη Ζιλιέτ Μπινός και ξεδιπλώνει ένα πλούσιο πρόγραμμα με αφιερώματα, διεθνείς συμμετοχές και δυνατές ιστορίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κώστας Μπακιρτζής: «Στα λερωμένα καθίσματα και στους τοίχους του Βίλμα έχουν αποτυπωθεί ιστορίες έρωτα και πάθους»

Οθόνες / «Τα λερωμένα καθίσματα του "Βίλμα" λένε ιστορίες έρωτα και πάθους»

Οι Κώστας Μπακιρτζής και Κωστής Σταμούλης μιλούν για τον τελευταίο κινηματογράφο ερωτικών ταινιών λίγο πριν από την πρεμιέρα της ταινίας «Βίλμα: Το τελευταίο αντίο» στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Culture / Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Παρότι εμφανίστηκε στην οθόνη για λιγότερο από τρία λεπτά, η ερμηνεία της Elsa Lanchester άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ η ίδια έζησε μια αντισυμβατική, μποέμ ζωή στο Λονδίνο και το Χόλιγουντ του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM
Οι Callas έφτιαξαν μια DIY οδύσσεια τσέπης

Οθόνες / Η νέα ταινία των The Callas είναι μια DIY οδύσσεια τσέπης

Με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία τους ο Λάκης και ο Άρης Ιωνάς γύρισαν μια ιστορία γυναικείας αλληλεγγύης, περιέργειας και αγάπης για το «ξένο» με χιούμορ, που ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής αφήγησης.
M. HULOT
Είναι ο Τζιμ Κάρεϊ «σπουδαίος ηθοποιός»;

Οθόνες / Είναι ο Τζιμ Κάρεϊ «σπουδαίος ηθοποιός»;

Οι Γάλλοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον Καναδό ηθοποιό. Το απέδειξαν με ένα εγκάρδιο βραβείο Σεζάρ για την καριέρα του, που συνοδεύτηκε από ενθουσιώδες standing ovation, σε μια σάλα που είχε από Ιζαμπέλ Ιπέρ μέχρι Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Το ελληνικό σινεμά στα πάνω του

The Review / «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Μια καλή ταινία

Η οδύσσεια μιας νεαρής ταλαντούχας τζουντόκα που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το θέμα της ταινίας του Γιώργου Γεωργόπουλου που απέσπασε ήδη θετικά σχόλια όπου έχει προβληθεί. Μιλήσαμε για την ταινία με τον σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες πίσω απ' τις κάμερες

76η Berlinale / Γιατί οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες σκηνοθέτιδες;

Με αφορμή το «Couture», τη νέα ταινία με την Αντζελίνα Τζολί, εντοπίζουμε την τάση Γαλλίδων σκηνοθέτιδων να συνεργάζονται με σταρ του Χόλιγουντ, που αναζητούν μια φρέσκια παρένθεση από το αγγλόφωνο αφήγημα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Από το βιβλίο στην οθόνη»

Οθόνες / Βιβλία που έγιναν ταινίες. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Μεγάλοι δημιουργοί όπως οι Όρσον Γουέλς, Φρανσουά Τριφό, Μιχάλης Κακογιάννης, Ζιλ Ντασέν και Κώστας Γαβράς ζωντανεύουν βιβλία των Νίκου Καζαντζάκη, Φραντς Κάφκα, Κοσμά Πολίτη και άλλων σπουδαίων λογοτεχνών.
M. HULOT
Frederick Wiseman (1930-2026 : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Αποχαιρετισμοί / Frederick Wiseman (1930-2026) : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Ήρεμος κριτής των θεσμών και ευαίσθητος παρατηρητής συνηθισμένων ανθρώπων, ο Φρέντερικ Γουάϊζμαν παρέδωσε ένα εντυπωσιακό αρχείο θεμάτων με έμφαση σε οικονομικές και πολιτικές συνισταμένες, ξεκινώντας από το χρονικό ενός φρικαλέου ιδρύματος και ολοκληρώνοντας το έργο του με ένα gourmand εστιατόριο!
THE LIFO TEAM
76η BERLINALE: Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

76η Berlinale / Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

Οι αντιδράσεις για την απουσία δέσμευσης του 76oυ Φεστιβάλ Βερολίνου όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα επισκίασαν τη γυναικεία παρουσία, ιδίως την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Σάντρα Χιούλερ στην ταινία «Rose».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ

σχόλια

1 σχόλια
εάν,μέχρι τον κατηγορήσουν,δεν είχε αναφέρει ποτέ τον ταρκόφσκυ ως επιρροή,τότε είναι περίεργη,έως ύποπτη,η σιωπή του.εμένα μου θύμισε πολύ τέρενς μάλικ,πάντως,όπως έγραψα και σε εκτενές σχόλιό μου:http://www.lifo.gr/guide/oscars/critics/90820#1636026
Τα πλάνα είναι του Ταρκόφσκι οπότε αυτόν έκλεψε και όχι τον Μάλικ. Άλλωστε οποιαδήποτε σύγκριση ανάμεσα στον Ταρκόφσκι και Μάλικ θα ήταν ατυχής. Τώρα διαβάζοντας το μακροσκελές άρθρο σου πάλι απορώ. Γιατί με την λογική σου όλοι έκλεψαν τον Griffith γιατί αυτός εξέλιξε τόσο τα αφηγηματικά μέσα του σινεμά. Τώρα όλοι οι σκηνοθέτες θα πάρουν από αυτόν τον Αϊζενστάιν και Ουέλς και θα προσπαθήσουν να κάνουν κάτι δικό τους. Αλλά το κλέψιμο του Ιναρίτου στον Ταρκόφσκι δεν έχει προηγούμενο και πέρα από άσχετος θα πρέπει να είσαι και τυφλός για να μην το δεις. Αυτή είναι η άποψη μου.
Μα,δεν αμφιβάλλω πως έκλεψε από ταρκόφσκυ,απλώς λέω πως έκλεψε ΚΑΙ απ΄αυτόν.Για μένα η κλοπή(άχαρη και άδικη λέξη,αλλά ελλείψει καλύτερης...)στην τέχνη έγκειται κυρίως στην ψυχή(εξ ου και η χρήση του ρήματος "θύμισε")ενός έργου κι όχι τόσο στο εξωτερικό περίβλημα,δηλαδή τα κάδρα/πλάνα και την φωτογραφία.το τρέξιμο που έριξε ο steadycam κάθ' όλο το revenant,μόνο στο αντίστοιχο σπριντ στα έργα του μάλικ το'χω ξαναδεί! ενώ,ο ταρκοφσκυ είχε συνήθως τρίποδι.εξάλλου,έκλεψε καμιά δεκαριά πλάνα,όχι ολόκληρη αφηγηματική ροή,στον ρώσο κοιμόμουνα,στον μεξικανό πάλι,όχι!πάντως,τα έργα των μάλικ και ταρκόφσκυ τα 'χω δει μόνο μία φορά,καλά,δεν μιλάω για γκρίφιθ,που δεν είδα ποτέ,οπότε,μάλλον εσύ ξέρεις καλύτερα!!
Ο ρυθμός, το στιλ, είναι Μάλικ που έχω δει τρεις ταινίες του με καλύτερη την λεπτή κόκκινη γραμμή και και με χειρότερη το δέντρο της ζωής που δεινοπάθησα στο σινεμά.Τώρα επειδή σου είπα διάβασα και το άλλο σχόλιο σου, εγώ πιστεύω πως ο Ιναριτους όταν συνεργαζόταν με τον Αριάγκα έκανε καλύτερες ταινίες.Γιατί το Amores Peros, το 21 γραμμάρια και το Βαβέλ είναι καλύτερες ταινίες για μένα.Επίσης θα σου πρότεινα να δεις και Γκρίφιθ και αν δεν έχεις δει-που πιστεύω πως έχεις δει- Λαγκ, Μιγιογκούτσι, Ντράγκερ, Ισιχάρα, Στρονχάιμ, Μουρνάου και Αιζεστάιν. κ.α.Καλές προβολές μια και το σινεμά δεν τερματίζει.