Η συμφωνία των Βρυξελλών την 13η Ιουλίου έχει κλονίσει τα θεμέλια του ευρώ πολύ περισσότερο απ’ ό,τι πιστεύεται, αναφέρει σε άρθρο του στους N.Y. Times ο πρώην σύμβουλος του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών και του Προέδρου του Ευρωπαικού Συμβουλίου ο οποίος αναφέρει εν περιλήψει στο εκτενές άρθρο του ότι μια έξοδος από το κοινό νόμισμα γερμανική ή γαλλική είναι πλέον τώρα ποιο πιθανή.
Ο Σαχίν σημειώνει ότι η Γερμανία πάντα έβλεπε το ευρώ ως ένα βελτιωμένο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών χτισμένο γύρω από το γερμανικό μάρκο, ενώ η Γαλλία από την πλευρά της πίστευε σε ένα πραγματικό διεθνές νόμισμα, ως όχημα μιας κεϋνσιανής οικονομικής πολιτικής. Φρανσουά Μιτεράν και Χέλμουτ Κολ κάλυψαν τις διαφορές τους και συμφώνησαν ότι το ενιαίο νόμισμα θα πρέπει πρώτα απ 'όλα να χρησιμεύσει ως ένα μέσο προς την κατεύθυνση του μεγαλύτερου στόχου, αυτού της ευρωπαϊκής πολιτικής ολοκλήρωσης.
Όμως τώρα με αφορμή την Ελλάδα η κόλλα που ένωνε Παρίσι και Βερολίνο φαίνεται να χαλάει, καθώς τα ευρωπαικά θεσμικά όργανα με επικεφαλής τη Γερμανία έχουν αποφασίσει ότι διεξάγουν μια ιδεολογική μάχη ενάντια σε μια απείθαρχη και ερασιτεχνική άκρα αριστερά που κυβερνά την Ελλάδα και πως αυτή η μάχη πρεπει να υπερισχύσει των 60 ετών ευρωπαϊκής συναίνεσης που χτίστηκε με κόπο από τους ηγέτες όλου του πολιτικού φάσματος.
Το Βερολίνο χρησιμοποίησε απέναντι στην Ελλάδα το οικονομικό εμπάργκο, πολύ πιο βίαιο από τις ευρωπαικές κυρώσεις στη Ρωσία, για να αναγκάσει την Ελλάδα να αλλάξει κυβέρνηση ή να συνθηκολογήσει. Τελικά κατάφερε το δεύτερο.
Μέσα από τη στάση της αυτή η Γερμανία επιβεβαίωσε την απόφαση της να εξοντώνει πλήρως την κυριαρχία και την εθνική δημοκρατία κάθε μέλους που αμφισβητεί τους κανόνες πάνω στους οποίους βασίζεται η νομισματική ένωση. Στην ουσία, η Γερμανία απέδειξε ότι ορισμένες δημοκρατίες είναι πιο ίσες από τις άλλες. Με αυτόν τον τρόπο, η συμφωνία επιδιώκει να αφαιρέσει την πολιτική και την κρίση από τη λειτουργία της νομισματικής ένωσης, μια ιδέα που ήταν από καιρό πολύ αγαπητή στους Γάλλους….ίσως το πιο σημαντικό, η Γερμανία σηματοδότησε στη Γαλλία ότι ήταν διατεθειμένη να προχωρήσει μόνη της και να πάρει μια σαφή αντιφατική στάση σε ένα κρίσιμο πολιτικό ζήτημα.
Αυτή η δυναμική στάση αποκάλυψε ότι η νομισματική ένωση που θέλει η Γερμανία είναι πιθανώς ριζικά ασυμβίβαστη με αυτή που η γαλλική ελίτ μπορεί να δεχτεί και το γαλλικό κοινό να θελήσει. Η επιλογή θα είναι σύντομα αν η Γερμανία θέλει να χτίσει το ευρώ με τη Γαλλία ή αν το κοινό νόμισμα θα καταρρεύσει.
Η Γερμανία θα μπορούσε αναμφίβολα να οικοδομήσει μια πολύ επιτυχημένη νομισματική ένωση με τις χώρες της Βαλτικής, την Ολλανδία και μερικά άλλα έθνη, και μακροπρόθεσμα η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία, για να αναφέρουμε μόνο μερικά κράτη, δεν θα λάβουν μέρος σε μια τέτοια ένωση, όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή δεν θέλουν…Τελικά, η αντιπαράθεση είναι αναπόφευκτη.
Ο αρθρογράφος κάνει λόγο για «δυστυχισμένο γάμο» και για τον κίνδυνο επιστροφής της «γερμανοφοβίας» προβλέποντας ότι η διάλυση του ευρώ είναι πολύ πιθανή, με την αποχώρηση είτε της Γαλλίας, είτε της Γερμανίας.
