Η Ελλάδα δεν μπορεί να μιμηθεί το παράδειγμα της ισλανδικής χρεοκοπίας δηλώνει ο Πρωθυπουργός της χώρας σε συνέντευξη του στο CNN, με αφορμή διάφορες δηλώσεις ότι η Ελλάδα θα μπορούσε ενδεχομένως να ακολουθήσει αυτή τη λύση.
«Φυσικά, η κρίση στην Ισλανδία έχει πολλές ομοιότητες με διάφορες άλλες οικονομικές κρίσεις στον κόσμο, όμως, από την άλλη ήταν και μια ξεχωριστή περίπτωση. Γι' αυτό και χρειάστηκε να ακολουθήσουμε ανορθόδοξες μεθόδους για να ξεφύγουμε από την κρίση και μια από αυτές ήταν τα capital controls. Το θέμα είναι ότι η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και βρίσκεται κάτω από κοινό νόμισμα. Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά με την έννοια ότι η Ελλάδα, ως μέλος της ένωσης, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα όπλα που είχαμε εμείς. Βέβαια, από την άλλη, το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα-μέλος, αυτομάτως καθιστά το πρόβλημά της και πρόβλημα όλης της ΕΕ», είπε ο Σίγκμουντουρ Νταβίντ Γκουνλάουγκσον.
Τόνισε επίσης ότι μετά τα capital controls η χώρα του έβαλε μπροστά την εφαρμογή διάφορων αναπτυξιακών μοντέλων για να αναθερμάνει την οικονομία της. Όπως είπε ακόμη αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην Ισλανδία επενδυτές, παρά τα capitals control, αλλά και διάφορα προγράμματα σε μια προσπάθεια να ξεφύγει η χώρα από το οικονομικό αδιέξοδος το οποίο εισήλθε πριν από 7 χρόνια.
Financial Times: Το χρέος πρέπει να κοπεί από τη ρίζα
Στο «παράδειγμα» της Ισλανδίας αναφέρεται και δημοσίευμα των Financial Times, σημειώνοντας ότι πρόκειται για ένα ένα πρωτοποριακό αντιπαράδειγμα στον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη χειρίστηκε την κρίση χρέους.
«Η Ισλανδία αναδιάρθρωσε τις τράπεζες, αφήνοντας τους πιστωτές να μάχονται για τα απομεινάρια, ενώ οι νέες τράπεζες συνέχισαν να εξυπηρετούν την τοπική οικονομία. Άφησε το νόμισμα να κατρακυλήσει. Κι επέβαλε έλεγχους στο συνάλλαγμα, αποτρέποντας τον μαζικό εκπατρισμό ξένων κεφαλαίων», ανέφερε.
Για την τακτική της Ευρώπης στην περίπτωση της Ελλάδας γράφει: «Οι ηγέτες της ευρωζώνης επέλεξαν μια διαφορετική πορεία κι από τις τρεις αυτές απόψεις. Πρώτον, επέλεξαν να διασώσουν τους τραπεζίτες αντί να διαγράψουν τα χρέη. Η δεύτερη πολιτική, η υποτίμηση, δεν ήταν στη διάθεσή τους εκτός κι αν συνοδευόταν από εγκατάλειψη του ευρώ. Και ως προς το τρίτο, απέφυγαν τους ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων, εκτός από την περίπτωση της Κύπρου».
Συμπεραίνει δε ότι δεν χρειάζεται η πλήρης αντιγραφή του ισλανδικού μοντέλου, όμως «θα πρέπει να διακρίνουμε τι λειτούργησε και τι όχι, ή τι ήταν τελικά αντιπαραγωγικό».
«Το χρέος θα πρέπει να διαγραφεί από τη ρίζα και οι έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων μπορεί κάποια στιγμή να εξεταστούν, αλλά θα πρέπει να είναι περιορισμένοι, ώστε να καταπολεμήσουν μόνο αυτές τις εκροές που πρέπει πραγματικά να αποφευχθούν», τονίζει ο αρθρογράφος..
