“H διεθνής τραπεζική κοινότητα προσπαθεί να αγοράσει όσο πιο φτηνά γίνεται την περιουσία της Ελλάδας”; αναρωτιέται ο βραβευμένος οικονομικός αναλυτής του Market Watch Brett Arends για να δώσει μόνος του την απάντηση.
Ο αρθρογράφος τονίζει ότι αυτή είναι η τακτική του ΔΝΤ από όσες χώρες έχει περάσει. Η υλοποίηση του δόγματος του σοκ , όπως το περιγράφει στο βιβλίο της η Ναόμι Κλάιν. “Είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας σας σε κατάρρευση; Τι κρίμα. Αλλά πριν σας αποστείλουμε δέματα με τρόφιμα, παρακαλούμε να υπογράψετε αυτό το έγγραφο συμφωνώντας να πουλήσετε τα περιουσιακά σας στοιχεία σε κεφάλαια-γύπες”.
Όπως αναφέρει μπορεί να ακούγεται σαν θεωρητικός συνομοσιολογικών σεναρίων, κάτι που μισεί, όμως είναι σίγουρος για αυτό.
Χαρακτηρίζει δε ως ένα από τα πιο περίεργα στοιχεία για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα την επιμονή ότι ως μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας διάσωσης, η κυβέρνηση θα πρέπει να συμφωνήσει να πουλήσει ένα μεγάλο μέρος της εγχώριας περιουσίας της.
“Αυτά κυμαίνονται από το λιμάνι του Πειραιά, τις μετοχές των Ελληνικών Πετρελαίων, το αεροδρόμιο της Αθήνας, την εθνική υπηρεσία ταχυδρομείου, τις εταιρείες ύδρευσης, και μια ποικιλία ακινήτων. Οι εκτιμήσεις σχετικά με την «αξία» του χαρτοφυλακίου ποικίλλει, αλλά σίγουρα αποτιμάται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια”, σημειώνει.
Όπως αναφέρει, εδώ είναι και το “ψητό”. “Στη χρηματοοικονομική κρίση η απαίτηση αυτή δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά δεν θα βοηθήσει τους 1 εκ. ανέργους να βρούν δουλειά, ούτε το ξεπούλημα των κυβερνητικών κτιρίων, ούτε το ξεπούλημα των εταιρειών υδρευσης”.
“Η ιδιωτικοποίηση αυτών των κρατικών στοιχείων δεν μπορεί να έχει νόημα σε μακροπρόθεσμη βάση. Είναι απολύτως πιθανό ότι αυτές οι ενέργειες γίνονται για να περάσουν σε ιδιωτικά χέρια χωρίς αυτό να έχει καμία επίδραση στην τρέχουσα οικονομική κρίση της χώρας”, σημειώνει ο Brett Arends.
“Η συγκυρία, όπως διαμορφώθηκε σύμφωνα με το “Δόγμα του Σοκ” είναι εξαιρετικά ευνοική. Ποτέ τα στοιχεία αυτά δεν ήταν τόσο φτηνά. Ο αντίστοιχος χρηματιστηριακός δείκτης είναι κάτω από τα επίπεδα του 2007 κατά το εντυπωσιακό 85%”, γράφει.
Επισημαίνει ότι δεν μπορείς να αποτιμάς τις επενδύσεις κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, επειδή τα κέρδη έχουν εξατμιστεί προσωρινά. Η κρατική περιουσία αυτού του είδους πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εξαιρετικά μακροπρόθεσμο στοιχείο ενεργητικού (με ορίζοντα 10ετίας) και το ποιές εταιρείες κέρδισαν πέρυσι, ή θα κερδίσουν το επόμενο έτος, δεν είναι πραγματικά σημαντικό.
“Σύμφωνα με μια νέα ανάλυση από την Wellershoff & Partners, μια εταιρεία ιδιωτικών επενδύσεων στη Ζυρίχη, όσοι αγοράζουν ελληνικές μετοχές σήμερα θα αποκομίσουν κέρδη της τάξης του 20% ετησίως πάνω από τον πληθωρισμό για τα επόμενα πέντε χρόνια”.
“Η Ελλάδα πάσχει από μια καταστροφική έλλειψη νομίσματος. Ο φούρναρης δεν έχει χρήματα, έτσι δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να πληρώσει έναν κουρέα για να κόψει τα μαλλιά του. Ως αποτέλεσμα, ο κουρέας δεν έχει χρήματα - έτσι δεν μπορεί να πληρώσει για το ψωμί του. Το αποτέλεσμα είναι ότι και οι δύο είναι εκτός εργασίας, γράφει ο αρθρογράφος και παραπέμπει στα στοιχεία της εργασίας και της ανεργίας. Το 2008, 4.600.000 Έλληνες εργάστηκαν και παρήγαγαν 244 δισεκατομμύρια ευρώ, σήμερα, είναι μόλις 3.6 τα εκατομμύρια των Ελλήνων που δουλεύουν και η παραγωγή μόλις € 183 δισεκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι πλέον 27% - και περισσότερο από 50% μεταξύ των νέων. Αυτά είναι καταστροφικά επίπεδα”, τονίζει.
Αφού αναφέρεται και στο πλεόνασμα αλλά και στην απελπιστική κατάσταση ο Arends αναρωτιέται:
“Το μυστήριο είναι γιατί ο Έλληνας Πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας δεν χφρησιμοποιεί ένα νέο εθνικό νόμισμα για να ξαναδώσει δουλειά στους 1 εκατ. Ανέργους και να πεί στο ΔΝΤ και την ΕΕ να πηδήξουν σε μια λίμνη”.
