Οι δέκα αγαπημένες ταινίες του Ανδρέα Αγγελιδάκη*

Facebook Twitter
1

 

Blade Runner του Ridley Scott

 

Είναι η πρώτη ταινία που μου έρχεται πάντα στο μυαλό, δεν ξέρω πόσες φορές την εχω δει. Μάλλον επειδή παρουσιάζει το μέλλον σαν πραγματικότητα.

 

Sans Soleil του Chris Marker

Σαν ατμόσφαιρα το Sans Soleil είναι παρόμοιο με το Bladerunner, χωρίς πλοκή, χωρίς υπόθεση, μόνο με συναισθήματα ανακατεμένα με αναμνήσεις. Ολος ο πλανητης ειναι δικος μου.

 

 

Querelle του Fassbinder

Φανταστικό σέξι παραμύθι, από τα πιο ωραία σκηνικά που θυμάμαι, οι πιο ωραίοι φωτισμοί, και ο Brad Davies με τον Franco Nero το πιο ωραίο ζευγάρι που δεν έγινε ζευγάρι.

 

Happy Together του Wong Kar-Wai

  

Όλες οι ταινίες του Wong Kar-wai μου προκαλούν ένα παράξενο σταμάτημα του χρόνου, σαν να μην ξέρω πόσο διαρκεί η ταινία, αν ξεκινάει ή τελειώνει, και ούτε με νοιάζει. Στο Happy Together, όταν οι εραστές θυμούνται την Μανίλα η ταινία γυρνάει ανάποδα, για να μας θυμίσει ότι βρίσκονται στην άλλη μεριά του κόσμου.

 

 

Boom του Joseph Losey

Πρώτη φορά είδα το Boom πολύ μικρός στην τηλεόραση ένα βράδυ. Δεν ήξερα πως λεγόταν, αλλά δεν μπορούσα να ξεχάσω το σπίτι και τις εικόνες της Elizabeth Taylor. Αργότερα, όταν την ξαναείδα, αναγνώρισα μέχρι και τα έργα του Gaetano Pesce στο σκηνικό.

 

 

Hair του Milos Forman

Και το Hair το είδα πολύ μικρός σε ενα τεράστιο άδειο σινεμά στο Όσλο. Ήταν μάλλον η πρώτη ταινία που είδα, που παρουσιάζει γκέι αγόρια σαν να μη τρέχει τίποτα, καταπληκτικά τραγούδια και σούπερ χορογραφία από την Twyla Tharp.

 

Dracula του Francis Ford Coppola

Το ξαναείδα  πριν μερικές μέρες, ο Gary Oldman μάλλον στον καλύτερο του ρόλο, τα κουστούμια από τα καλύτερα που έχω δει.

Victor-Victoria του Blake Edwards

Η μητέρα μου κάποτε μου είπε “έπρεπε να το καταλάβω ότι είσαι γκέι αφού όταν έφευγες για Αμερική ήθελες το τελευταίο βράδυ να δούμε το Victor Victoria”. Όντως έπρεπε να το είχε καταλάβει.

 

Mulholland drive του David Lynch

Ίσως η ταινία που περιγράφει καλύτερα από όλες το Λος Άντζελες, τα σουρεαλιστικά χαμένα όνειρα των φερελπιδων σταρ που δεν έγιναν παρά σερβιτόρες, μια αίσθηση χρόνου παρόμοια με του Wong Kar-wai, που για μένα μοιάζει ο πιο σύγχρονος χρόνος, κάπως σαν το ατέλειωτο απομεσήμερο του ίντερνετ

 

 

Amores Perros του Alejandro Gonzalez Inarritu

Έχει ίσως μια από τις αγαπημένες μου σκηνές σε ταινίες, το αυτοκινητιστικό ατύχημα του μοντέλου, για το οποίο τίποτα δεν μας προετοιμάζει. Αργότερα κατάλαβα οτι μάλλον είναι και αναφορά στη διάσημη φωτογραφία του  Μεξικανού Enrique Metinides. Αν και το Amores Perros το έχω δει μόνο μια φορά, κάπως δεν μπορώ να το ξεχάσω.

*Ο Ανδρέας Αγγελιδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή Southern California Institute of Architecture (Sci-ARC) με μεταπτυχιακά στο πανεπιστήμιο Columbia. Διατηρεί ένα πειραματικό αρχιτεκτονικό γραφείο στην Αθήνα, όπου ερευνά τον χώρο ανάμεσα στην οθόνη και το τοπίο. Συνήθως λειτουργεί στην διασταύρωση συστημάτων όπως της Αρχιτεκτονικής με την Τέχνη, του εικονικού με το πραγματικό, του κτιρίου και της φύσης, του ερείπιου και της κατασκευής. Περισσότερα στο  www.angelidakis.com

 

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

1 σχόλια

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ