Η ταράτσα είναι το δημόσιο μπαλκόνι, το μεγάλο παράθυρο με θεά εκεί που η δροσιά έρχεται και κάθεται. Λες έχω υψοφοβία και κάθεσαι κάπως «διστακτικά» στην κουπαστή. Μπορεί να πέσεις, μπορεί και να πετάξεις. Το πιο σύνηθες είναι να πιεις και να αφήσεις το ποτό να κάνει μέσα σου παιχνίδι. Είμαι σε κατάσταση- ταράτσα σημαίνει ότι είναι καλοκαίρι κι εγώ κάπου ψηλά ανεμίζω τον ερωτισμό μου, ανακαλύπτω τον δικό σου/ τους ,προσπαθώ να απαλύνω το αιχμηρό της μέρας, και εκεί στο ψηλά της πόλης να ξορκίσω ό,τι μπορώ. Επιχειρώ να αισθανθώ το καλοκαίρι με μια αισθητική πιο καλή σαφώς από εκείνη του γραφείου, σε μια ώρα δοξαστική την πιο ωραία εποχή της πόλης που ιδρώνει και μυρίζει... αγοραίο έρωτα και μοναξιά.

Στο Grand Balcon: Στο ξενοδοχείο Lucabettys με την Ακρόπολη στο πιάτο η πόλη δείχνει απενοχοποιημένη και όμορφη, γιατί είναι νύχτα και οι κεραίες είναι κόσμημα, γιατί είναι νύχτα και κάπως δρόσισε και τίποτα δεν πειράζει πολύ. Ζήτησε να πιεις Cosmopolitan, ζήτησε και ένα δεύτερο στο τρίτο κι όλα θα φαίνονται καλύτερα. Μην πάρεις μετά το αυτοκίνητο, γύρνα με τα πόδια, το αλκοτέστ είναι μια ενοχλητική παρενέργεια. Μέθυσε και στο τέλος της νύχτας, πες θέλω και μπορώ.

Στο Fresh Ηotel: Με θέα και Ακρόπολη και δυτική Αττική, με δροσερά κοκτέιλ, με καναπέδες και πολύχρωμα μαξιλαράκια και μακρόσυρτες κουβέντες και μουσικές τζαζ και βραδιές καλοκαιρινές. Συμπαθητικές φατσούλες. Συμπαθητική η σπείρα, συμπαθητικό και το σύμπλεγμα.

Μεγάλη Βρετανία και King George: Ωραία θέα, κάτι από χλιδή, κάτι από πολλά αστέρια, κάτι που σε σπρώχνει σε μια Life in style κατάσταση. Η μουσική απαλή ταιριάζει με το θρόισμα. Μπορείς να αναλύσεις ό,τι χωράει αναλύσεις, μπορείς να πιεις μερικά ωραία κοκτέιλ, μπορείς να νιώσεις κοσμικός/κη χωρίς να έχεις κάνει πολλά πράγματα.

Galaxy στο ΗILTON: Από τις καλύτερες Μαργαρίτες στην πόλη. Τόση τεκίλα σε ποιο αστείο να χωρέσει; Από τις πιο ωραίες ταράτσες της πόλης. Ιδανική ώρα: στη δύση του ηλίου. Για να δεις το ηλιοβασίλεμα και να έρθει ο ουρανός να γίνει μοβ και να ακολουθήσει μετά η ψυχή και το σώμα.

Mayo στο Γκάζι:Συμπαθητική ταράτσα όταν θέλω να δω ωραία αγόρια με T-shirt που κολλούν πάνω τους σαν εμμονή, δίχως προκατάληψη για μια βότκα - σκέτη βότκα με πάγο.

Γκαζάκι: Ταράτσα χωρίς ιδιαίτερη θέα, μα εδώ ο κόσμος χορεύει. Ίσως η μοναδική ταράτσα που ο κόσμος χορεύει από βαλς μέχρι ντίσκο. Για ελεύθερη πτώση, για ελεύθερη δόση.

Κύβος: Στο Μοναστηράκι με θέα στην Ακρόπολη γιατί ο κύβος 45 μοίρες στο Γκάζι: Πιο ροκοκατάσταση, βλέπεις τεχνόπολη και στο βάθος κάτι από Ακρόπολη. Πίνω φτηνή μπύρα και ξεβιδώνομαι.

Μικρό πολυτεχνείο Ασωμάτων:Ωραία θέα, ωραίος τρόπος για να κλείσω το βράδυ μου με σεμινάριο κινηματογράφου, ποίησης ή μόνο με σκέτο τζιν και πάγο και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.

Μarabu στην Πανόρμου: H θέα τόσο αστική, ακριβώς σαν να στέκεσαι στο μπαλκόνι σου. Βλέπεις τις κεραίες, τα μαγαζάκια, είσαι μέσα στην πόλη και θέλεις να πιεις, να ερωτευτείς, να καλοκαιριάσεις, να ξεχάσεις, να ξαναπιείς και, όταν τελειώσει η μουσική, να φύγεις. Χαμηλή πτήση.