H επιλογή του «βιολογικού» είναι ουσία ή μόδα;

Σαφέστατα ουσία, και μακάρι να γίνει γενικευμένη στάση ζωής. Τη γεύση την προσφέρει η φύση και όχι η χημεία. Για μας η επιλογή να χρησιμοποιήσουμε πρώτη ύλη βιολογικής καλλιέργειας ήταν μονόδρομος, μολονότι αύξανε σημαντικά το κόστος παραγωγής και την τελική τιμή του προϊόντος, κάνοντας δυσκολότερη την τοποθέτησή του στην αγορά. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε μια δυσκολία στο να υιοθετήσουμε μια συνειδητοποιημένη βιολογική άποψη. Εμείς, παρά τις αντιξοότητες, επιμένουμε σταθερά σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Λένε ότι η μπίρα έχει πολλά προτερήματα. Παχαίνει; Μεθάει; Τι ισχύει τελικά;

Όπως στην Ελλάδα λέμε «ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα», οι Γερμανοί συνηθίζουν να λένε «το ζυθοποιείο είναι το καλύτερο φαρμακείο» (die Brauerei ist die beste Apotheke). Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπίρας είναι γνωστές από την αρχαιότητα και σχετίζονται άμεσα με τα προτερήματα του συμπλέγματος βιταμινών Β, που περιέχει σε μεγάλη ποσότητα. Με την προϋπόθεση ότι η μπίρα ζυθοποιείται και ωριμάζει αβίαστα, χωρίς τεχνικές, χημικές ή θερμικές παρεμβάσεις, που καταστρέφουν τόσο τα γευστικά όσο και τα θρεπτικά συστατικά.

Επίσης, δεν παχαίνει! Αυτά που παχαίνουν είναι τα φαγητά με τα οποία συνήθως καταναλώνουμε την μπίρα, οι πίτσες, τα σουβλάκια, τα τσιπς… Επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει πως η θερμιδική αξία της μπίρας είναι πολύ χαμηλότερη από άλλων ποτών, όπως άλλωστε και η περιεκτικότητά της σε αλκοόλ. Στην πραγματικότητα συνήθως έχει τους μισούς αλκοολικούς βαθμούς (5-6 βαθμοί) απ’ ό,τι το κρασί (12 βαθμοί). Όμως, ας είμαστε προσεκτικοί, η μπίρα δεν παύει να είναι ένα αλκοολούχο ποτό και η κατανάλωσή της χρειάζεται μέτρο.

Τον τελευταίο καιρό συναντάμε την Πειραϊκή σε όλο και περισσότερα σημεία. Πού πουλάει περισσότερο η μπίρα σας;

Η Πειραϊκή απευθύνεται στους επαναστάτες της γεύσης και της ποιότητας, είτε αυτοί είναι έμποροι που επιλέγουν χωρίς συμβιβασμούς και εξαρτήσεις να την τοποθετήσουν στο κατάστημά τους είτε καταναλωτές που δεν χειραγωγούνται και γνωρίζουν να διακρίνουν τη διαφορά. Πουλάει λοιπόν εκεί που υπάρχει απαιτητική εμπορική αντίληψη και σεβασμός και ειλικρίνεια στον καταναλωτή.

Περιμένατε τόση επιτυχία;

Ξεκίνησα το όλο εγχείρημα με μεγάλη αγωνία. Για να παραχθεί το προϊόν που επιθυμούσα χρειάζονταν εξαρχής μία άρτια και σύγχρονη εγκατάσταση, που απαιτούσε μεγάλη οικονομική δαπάνη. Έπρεπε να χρησιμοποιηθούν ίδιοι πόροι, καθώς υπήρχε τεράστια επενδυτική επιφύλαξη από το χρηματοπιστωτικό σύστημα σχετικά με τη βιωσιμότητα και την προοπτική μιας τέτοιας επιχείρησης. Η επιμονή μου σε συγκεκριμένες επιλογές, όπως ο βιολογικός προσανατολισμός, η εφαρμογή του γερμανικού νόμου «περί καθαρότητας» του ζύθου, ο παραδοσιακός τρόπος ζυθοποίησης και ωρίμανσης και η επιλογή παραγωγής «φρέσκου» προϊόντος, τρίμηνης διάρκειας, σαφώς δεν ήταν αποδεκτή εμπορικά. Εξάλλου, η συνολική αντίληψή μου για τη γευστική και ποιοτική δυνατότητα της μπίρας ήταν εντελώς αντίθετη με τη γενικότερη κουλτούρα που επικρατεί στην Ελλάδα και αντιμετωπίζει την μπίρα εμπορικά και γευστικά σαν να πρόκειται για αναψυκτικό! Και είμαι χαρούμενος που βρέθηκαν πολλοί να συμμεριστούν αυτήν την αντίληψη και να μας ενθαρρύνουν καθημερινά να συνεχίσουμε χωρίς συμβιβασμούς.

Και για το μέλλον τι προβλέπετε;

Ο διπλός στόχος της αλλαγής αντίληψης για την μπίρα, αλλά και της προτίμησης σε ένα «φρέσκο» ποτό (μην ξεχνάμε ότι η «Πειραϊκή» εκτός από ημερομηνία λήξης έχει και ημερομηνία παραγωγής, ενώ ενδείκνυται να διατηρείται στο ψυγείο), δεν κατακτιέται εύκολα. Είμαστε στην αρχή μιας μεγάλης προσπάθειας.