Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΤΑΞΙΔΙΑ

Το οδοιπορικό ενός Έλληνα στις πολεμοχαρείς φυλές της Αιθιοπίας

Ο Ιανός Μυτιληναίος, μέσα από σαβάνες και αποξηραμένα ποτάμια της Αιθιοπίας, έφτασε στους πολεμοχαρείς Mursi και το χωριό των Hammer. Αφηγείται την εμπειρία στο LIFO.gr

 

Στο μετρό για αεροδρόμιο ξεφύλλισα τις σημειώσεις για το ταξίδι. Το χειρόγραφο πρόγραμμα στο πίσω μέρος του οδηγού προϊδέαζε για 15 συναρπαστικές μέρες στην Αιθιοπία. Ιδανική παρέα οι φίλοι, Παναγιώτης Σκανδάλης και Παναγιώτης Παπαϊωάννου... 

 

«Αντίς Αμπέμπα» σημαίνει «Νέο Λουλούδι» 

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε ξημερώματα. Μετά από δύο ώρες αναμονής στην πολυπολιτισμική ουρά για την έκδοση Βίζα, ήμασταν στην Αντίς Αμπέμπα. Δρόμοι γεμάτοι ανθρώπους. Δρόμοι δαιδαλώδεις, κάποτε ασφαλτοστρωμένοι, κάποτε χωματόδρομοι. Το καυσαέριο σε ασυνήθιστα ενοχλητικά επίπεδα δημιουργεί μια ομιχλώδη ατμόσφαιρα. Δρόμοι ανώνυμοι. Καμία δυνατότητα προσανατολισμού, καμιά λειτουργικότητα του χάρτη.

 

Σε κανένα ξενοδοχείο δεν τηρήθηκαν οι αρχικές κρατήσεις και τιμές, ακόμα κι αν υπήρχαν αντίγραφα από τις διαδικτυακές κρατήσεις, ακόμα κι αν είχαμε επιμείνει τηλεφωνικά για επιβεβαίωση των συμφωνηθέντων. Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρχε σαφώς εσκεμμένη παρανόηση, σε άλλες απειρία και χάσμα επικοινωνίας.

 

Η προσαρμογή ομολογουμένως δεν ήταν εύκολη. Το αίσθημα ανασφάλειας από όσα είχα διαβάσει περί εγκληματικότητας στην Αντίς Αμπέμπα άρχισε να φθίνει την επόμενη μέρα. Άνθρωποι άρχισαν να μας χαμογελάνε, προσπαθούσαν να μας βοηθήσουν στις αναζητήσεις μας, ακόμη κι αν δεν υπήρχε κοινός κώδικας επικοινωνίας. Περπατήσαμε αρκετά χιλιόμετρα και πήραμε πολλές φορές mini-bus (βανάκια τύπου volkswagen). Για να επιβιβαστείς σε αυτά χρειάζεται να αγωνιστείς σκληρά! Σε μια διαδρομή ο Παναγιώτης Π. έμεινε απέξω κι ήρθε με το επόμενο. Εκεί γνωρίστηκε με έναν νεαρό δάσκαλο, ο οποίος επέμεινε να του πληρώσει το εισιτήριο. Κάποια στιγμή, λοιπόν, συνειδητοποίησα ότι ήμουν παραπάνω καχύποπτος με αυτούς τους ανθρώπους. Πλέον φορούσα άφοβα τη φωτογραφική μηχανή στο λαιμό.

 

Τις μέρες που ζήσαμε στην Αντίς γνωρίσαμε στο Εθνικό μουσείο τη Λούσι (τον παλαιότερο όρθιο άνθρωπο – 3.2 εκατ. χρονών), απολαύσαμε τη διαδρομή στο βουνό Εντότο, ηρεμήσαμε στον εντυπωσιακό ναό της Αγίας Τριάδας. Παρεμπιπτόντως η πλειονότητα των Αιθιόπων είναι Χριστιανοί ορθόδοξοι – μονοφυσίτες (ενώ στις φυλές είναι Ανιμιστές). Στους δρόμους που περπατήσαμε δεν είδαμε άλλο λευκό να κυκλοφορεί.

 

Το αγόρι της Yinka
Το αγόρι της Yinka

Στη Φυλή Karo
Στη Φυλή Karo

 

Χαμένοι στη μετάφραση

Σε κανένα ξενοδοχείο δεν τηρήθηκαν οι αρχικές κρατήσεις και τιμές, ακόμα κι αν υπήρχαν αντίγραφα από τις διαδικτυακές κρατήσεις, ακόμα κι αν είχαμε επιμείνει τηλεφωνικά για επιβεβαίωση των συμφωνηθέντων. Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρχε σαφώς εσκεμμένη παρανόηση, σε άλλες απειρία και χάσμα επικοινωνίας. Κριτήριο για να θεωρηθεί ένα κατάλυμα κατάλληλο (ιδίως στο Νότο) είναι η μερική παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και η ύπαρξη χαρτιού υγείας. Ένα βράδυ, κυρίως για λόγους οικονομίας, μείναμε σε ένα φθηνό Motel στο Arba Minch. Η τουαλέτα δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κανέναν λόγο και παρότι κοιμηθήκαμε στους υπνόσακους, ο ένας μας την επόμενη μέρα ξύπνησε γεμάτος σπυριά στο σώμα. Τέτοια λάθη στην Αφρική δεν τα κάνεις.

 

Ναός Αγίου Γεωργίου
Ναός Αγίου Γεωργίου

Ποταμός Omo
Ποταμός Omo

 

Ένα ολόκληρο έθνος… στο δρόμο

Προϋπόθεση για να επισκεφθείς τις φυλές στην κοιλάδα του ποταμού Omo είναι να κλείσεις διαδικτυακά ένα τζιπ με έναν έμπειρο οδηγό και να προμηθευτείς βασικά αγαθά για 6 μέρες. Ένα ολόκληρο έθνος 94 εκατομμυρίων ανθρώπων πηγαινοέρχεται στο πλάι του εθνικού δρόμου. Γυναίκες και παιδιά μεταφέρουν νερό για τις ανάγκες της ημέρας, άνδρες βόσκουν τα αδύναμα μοσχάρια και τα κατσίκια, μικρά χωριά με καλύβες από λάσπη κι άχυρο, μεγάλες υπαίθριες αγορές και δίπλα άνδρες να πλένονται ομαδικά στο λιγοστό νερό ενός παραποτάμου. Σε κάθε χωριό που σταματούσαμε, δεκάδες παιδιά (κι όχι μόνο) έτρεχαν να μας ζητήσουν καραμέλες, νερό, άδεια πλαστικά μπουκάλια, οτιδήποτε φορούσαμε. Μας κοιτούσαν σαν να έβλεπαν κάτι απόκοσμο, ενώ εντυπωσιάζονταν από τα γένια μας και τις τρίχες στα χέρια (και δε δίσταζαν να μας αγγίζουν). Τα σακουλάκια με τις καραμέλες άδειασαν γρήγορα. Ένα παιδί έγλειψε την τελευταία καραμέλα και έπειτα την έδωσε και στους φίλους του. Κι όλοι έκαναν το ίδιο.

 

Φυλή Arbore
Φυλή Arbore

Άνδρες κάνουν μπάνιο
Άνδρες κάνουν μπάνιο

 

Κάποια στιγμή έπαψε να υπάρχει δρόμος και το τζιπ πέρασε μέσα από τη σαβάνα και από αποξηραμένα ποτάμια που είχαν διαμορφώσει φυσικούς δρόμους. Το τοπίο ήδη μας είχε αποζημιώσει. Στη λίμνη Chamo είδαμε ιπποπόταμους, κροκόδειλους, εξωτικά πουλιά και γύρω από τη λίμνη τους φιλοπερίεργους μπαμπουΐνους. Σε κάθε φυλή χρειάστηκε να πληρώσουμε κάποιο αντίτιμο για να μας δεχτούν και να μας ξεναγήσουν. (Δεν ξεπερνούσε τα 10 ευρώ/άτομο). Έτσι, μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τη φυλή Arbore, φτάσαμε στο εντυπωσιακό χωριό της φυλής Karo σε έναν λόφο πάνω από τον επιβλητικό ποταμό Omo. Σκέφτηκα ότι αν γεννιόμουν εκεί, θα ήμουν ευτυχισμένος. Μας ξενάγησαν στο χωριό, τα παιδιά έτρεχαν πάλι γύρω μας, ένας άνδρας με βαθύ τραύμα στο χέρι μας ζήτησε κάποιο φάρμακο (περιποιηθήκαμε πρόχειρα το τραύμα και τους δώσαμε betadine, γάζες, παυσίπονα που είχαμε μαζί μας. Αντέδρασαν λες και τους χαρίσαμε αξονικό τομογράφο…).

 

Φυλή Karo
Φυλή Karo

 

ι πολεμοχαρείς Mursi (γνωστοί από τα πιατάκια των γυναικών στα χείλη και στα αυτιά) ζουν απομονωμένοι στη ζούγκλα Mago. Για να φτάσουμε σε αυτούς έπρεπε να «νοικιάσουμε» έναν οπλισμένο στρατιώτη για την «προστασία» μας (αν και περισσότερο ως τουριστική ατραξιόν το εξέλαβα). Τα πρόσωπα του χωριού μας κοιτούσαν αυστηρά. Ο πανύψηλος αρχηγός μας προσέγγισε με ηγετικό ύφος, καμαρώνοντας για το καλάσνικόφ του. Στο χωριό τους ζει εδώ και μήνες ένας Καναδός ο οποίος επιδιώκει να καταγράψει τη διάλεκτό τους.

 

Kροκόδειλος στη λίμνη Chamo
Kροκόδειλος στη λίμνη Chamo

Φυλή Mursi
Φυλή Mursi

 

Εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο ζωής αυτών των ανθρώπων. Τα παιδιά μας κοιτούσαν γεμάτα απορίες. Κάποια στιγμή έσκυψα να βγάλω μια φωτογραφία κι ένιωσα το χεράκι ενός μικρού παιδιού να πιάνει τα γένια μου. Γυρνώντας ξαφνιασμένος είδα ένα βλέμμα πρωτόγονο, άγριο, μεστό από ομορφιά. Η αλήθεια είναι ότι οι φυλές έχουν προσαρμοστεί στα δεδομένα του τουρισμού. Έτσι, αν και διστακτικός, συμμετείχα στο εμπόριο φωτογραφίας, καθώς για να φωτογραφίσεις κάποιον έπρεπε να του δώσεις 10 λεπτά του ευρώ. Απογοητεύτηκα αφενός γιατί δεν υπήρχε δυνατότητα αυθόρμητης φωτογράφισης και αφετέρου γιατί με κυνηγούσαν και με παρακαλούσαν να τους επιλέξω. Κι ήταν πράγματι μια από τις πιο αμήχανες στιγμές της ζωής μου.

 

Υπήρξε βέβαια και μια εξαίρεση στον κανόνα. Τη μέρα που είχαμε προγραμματίσει να επισκεφτούμε ένα χωριό των Hammer, γινόταν τελετή ενηλικίωσης σε ένα μακρινό μέρος και όλοι οι Hammer θα ήταν συγκεντρωμένοι εκεί. Με ένα μικρό αντάλλαγμα επέτρεψαν τη παρουσία μας και την ελεύθερη αλλά διακριτική φωτογράφιση. Γυναίκες τραγουδούσαν και χόρευαν προκαλώντας τους άνδρες να τις μαστιγώσουν στην πλάτη. Όσα περισσότερα σημάδια έχει το σώμα μιας γυναίκας Hammer από την κακοποίηση, τόσο πιο όμορφη και θελκτική θεωρείται. Έπειτα μεταφερθήκαμε σε έναν λόφο, όπου έφεραν μοσχάρια και ταύρους.

 

Στη Φυλή Mursi
Στη Φυλή Mursi

Φυλή Hammer
Φυλή Hammer

Φυλή Hammer
Φυλή Hammer

 

O τιμώμενος άνδρας πήδηξε τρεις φορές γυμνός πάνω από τους ταύρους, ενώ τριγύρω το πλήθος παρακολουθούσε εναγωνίως (αφρικανικά ταυροκαθάψια σα να λέμε!). Αν δεν τα κατάφερνε, θα έμενε ανύπαντρος, ντροπή και μίασμα για την οικογένειά του, για μέρες κλεισμένος σε μια καλύβα, χωρίς φαγητό. Ευτυχώς, η τελετή που παρακολουθήσαμε έληξε με τη δύση του ηλίου επιτυχώς. Αυτή ήταν σίγουρα για μένα η καλύτερη εμπειρία του ταξιδιού και μια από τις εντονότερες της ζωής μου.  

 

Τελετή της φυλής Hammer
Τελετή της φυλής Hammer

Φυλή Hammer
Φυλή Hammer

Φυλή Hammer
Φυλή Hammer

Φυλή Hammer
Φυλή Hammer

 

Το ταξίδι στο Νότο ξεκίνησε με επίσκεψη στο χωριό Dorze, όπου ο Rastafari αρχηγός μας παρακάλεσε να του χαρίσουμε το τσίπουρο που τον κεράσαμε, και ολοκληρώθηκε στο πανέμορφο και κατάφυτο χωριό Konso, όπου ο δάσκαλος του χωριού μας υποδέχτηκε στο σχολείο με τους μαθητές του! Ως εκπαιδευτικοί και οι τρεις μας, νιώσαμε ιδιαίτερη συγκίνηση και συνυπευθυνότητα για όλες τις βασικές ελλείψεις. Δε ξέρω τελικά πώς μπορεί να αλλάξει κάτι άμεσα. Το σίγουρο είναι ότι το χάσμα διευρύνεται.

 

Φυλή Hammer
Φυλή Hammer

 

Το σπίτι του Αβραάμ

Τις επόμενες μέρες κινηθήκαμε στη Βόρεια Αιθιοπία. Ηρεμήσαμε στη λίμνη Τάνα (τη μεγαλύτερη λίμνη της Αιθιοπίας, τα νερά της οποίας καταλήγουν στη Μεσόγειο μέσω του Νείλου), περιηγηθήκαμε στο αρχοντικό Bahir Dar, στα Χριστιανικά μοναστήρια του 13ου αιώνα που βρίσκονται σε ορισμένα από τα 20 νησάκια της λίμνης, εντυπωσιαστήκαμε από τους καταρράκτες του Γαλάζιου Νείλου, τα κάστρα του Γκοντάρ και φυσικά την πανέμορφη Λαλιμπέλα.

 

Στο σχολείο του Konso
Στο σχολείο του Konso

 

Η Λαλιμπέλα είναι ένα χωριό γύρω από τους μυστηριακούς μονολιθικούς σκαλιστούς ναούς, στην κορυφή ενός βουνού και πάνω από ένα καταπράσινο οροπέδιο που εκτείνεται μέχρι εκεί που φτάνει το ανθρώπινο μάτι. Στη θέα αυτή στάθηκα και κοιτούσα χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Αετοί και άλλα άγρια πουλιά πετούσαν δίπλα μας, καθώς βρισκόμασταν 2.500 μέτρα πάνω από τη θάλασσα.

 

Tην επόμενη μέρα, μας έπνιξαν τα σύννεφα και ενώ περπατούσαμε στον κεντρικό πεζόδρομο του χωριού ξέσπασε τροπική καταιγίδα. Δεν υπήρχε μέρος να κρυφτούμε και τρέχαμε προς το ξενοδοχείο. Ο Αβραάμ, ένα αγόρι περίπου 12 χρονών μας άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και μας φώναξε να μπούμε μέσα. Ένα μικρό σκοτεινό δωμάτιο. Χώμα για πάτωμα, τάβλες και στρωσίδια για κρεβάτι των γονιών, δυο ξύλινα μαδέρια για κρεβάτι των παιδιών. Σε αυτά τα μαδέρια κάτσαμε μέχρι να σωπάσει η καταιγίδα, ενώ η μητέρα των παιδιών ζέσταινε νερό στο μαγκάλι. Μόλις μπήκαμε στο σπίτι, εκείνη σηκώθηκε με συστολή και κοιτούσε χαμογελώντας αμήχανα το πάτωμα. Ακούγοντας τον γιο της να επικοινωνεί στα Αγγλικά με τους «ξένους», ένιωσε περήφανη και σκούπισε τα μάτια της, διατηρώντας αυτό το χαμόγελο της συστολής. Μετά από λίγο σταμάτησε η βροχή και φεύγοντας αφήσαμε στον Αβραάμ ένα φιλοδώρημα ευγνωμοσύνης. Εκείνος έβγαλε από την τσέπη του τρία μικρά ξύλινα σταυρουδάκια και μας τα χάρισε.

 

Εκείνο το παιδί που χάιδεψε το πρόσωπό μου και κοίταξε με στόμα ανοιχτό την οθόνη της φωτογραφικής, οι φίλοι που μοιράστηκαν μία καραμέλα, ο Αβραάμ και η ταλαιπωρημένη μητέρα του που μας άνοιξαν το σπίτι τους, ο νεαρός δάσκαλος με τα πλαστικά πεδιλάκια που πλήρωσε το εισιτήριο του Παναγιώτη και τα εκατοντάδες παιδιά που έτρεχαν από πίσω μας, με έκαναν να νιώθω ενοχές για την αρχική μου καχυποψία, έκλεψαν κάτι από μέσα μου και μου έδωσαν ένα ανεκτίμητο μάθημα ανθρωπιάς.  

 

Λαλιμπέλα
Λαλιμπέλα

 

Στην Αθήνα φτάσαμε ξημερώματα. Από το τζάμι του λεωφορείου έβλεπα κάτι γνώριμο, το οποίο όμως για κάποιο λόγο το ένιωθα ξένο. Μέρες μετά κατάλαβα ότι ενώ το σώμα είχε μπει στο αεροπλάνο της επιστροφής, στην πραγματικότητα κοιτούσα ακόμα το οροπέδιο της Λαλιμπέλα, τριγύρναγα στις αφρικανικές σαβάνες και άκουγα το τραγούδι των φυλών.

 

Σε αυτά τα ταξίδια πάντα κάτι αφήνεις πίσω. Συμπληρώνεις όμως το κενό με κάτι άλλο, πιο ουσιαστικό, που σου χαρίζεται απλόχερα. Να την ταξιδεύεις την ψυχή σου…

 

 

Για πληροφορίες σχετικές με το ταξίδι, μη διστάσεις : [email protected] /  Instagram :  ianos_mitilinaios

[Ευχαριστούμε τον Βασίλη Κωνσταντινίδη, πρώην εκπαιδευτικό στο Ελληνικό σχολείο της Αντίς Αμπέμπα, για την πολύτιμη συμβολή του στον προγραμματισμό του ταξιδιού. Επίσης, ευχαριστούμε τον Οδυσσέα και την οικογένειά του για τη βοήθεια και την φιλοξενία τους στην Αντίς Αμπέμπα.]   

 

 

Γεννήθηκε το 1978 στη Θεσσαλονίκη όπου και ζει. Ενδιαφέρεται για τα πάντα - και γράφει κυρίως γι' αυτά που του αρέσουν. (Κι έχει βγάλει 13 παιδικά βιβλία στις εκδόσεις Μεταίχμιο)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η ειλικρινής, πολύχρωμη, σέξι, προβληματισμένη γενιά του Spyros Rennt (NSFW)

Η ειλικρινής, πολύχρωμη, σέξι, προβληματισμένη γενιά του Spyros Rennt (NSFW)

ΤΑΞΙΔΙΑ
Τα εμβληματικά πορτρέτα της Joni Mitchell με αφορμή τα 75α της γενέθλια

Τα εμβληματικά πορτρέτα της Joni Mitchell με αφορμή τα 75α της γενέθλια

ΤΑΞΙΔΙΑ
Η Μισέλ Ομπάμα για τα ρούχα της, τη Vogue και τον «τραμπούκο, ελεεινό» Τραμπ

Η Μισέλ Ομπάμα για τα ρούχα της, τη Vogue και τον «τραμπούκο, ελεεινό» Τραμπ

ΤΑΞΙΔΙΑ
20  σπάνιες φωτογραφίες από το Πολυτεχνείο, 14 έως 19 Νοεμβρίου 1973

20 σπάνιες φωτογραφίες από το Πολυτεχνείο, 14 έως 19 Νοεμβρίου 1973

ΤΑΞΙΔΙΑ
Οι Nan Goldin, Tilda Swinton και άλλοι καλλιτέχνες φτιάχνουν αφίσες διαμαρτυρίας στην εποχή του ακτιβισμού

Οι Nan Goldin, Tilda Swinton και άλλοι καλλιτέχνες φτιάχνουν αφίσες διαμαρτυρίας στην εποχή του ακτιβισμού

ΤΑΞΙΔΙΑ
Μια βόλτα στη Νέα Υόρκη, του Πάρι Ταβιτιάν

Μια βόλτα στη Νέα Υόρκη, του Πάρι Ταβιτιάν

ΤΑΞΙΔΙΑ
Για να διαβούμε ξανά τα μονοπάτια στις οροσειρές της Πίνδου

Για να διαβούμε ξανά τα μονοπάτια στις οροσειρές της Πίνδου

ΤΑΞΙΔΙΑ
Από το Τόκιο στο Κιότο και πάλι πίσω: Στο φακό του Ιωάννη Μαλέκου

Από το Τόκιο στο Κιότο και πάλι πίσω: Στο φακό του Ιωάννη Μαλέκου

ΤΑΞΙΔΙΑ
Δύο Έλληνες φωτογράφοι οργώνουν τη ελληνική επαρχία καταγράφοντας τα έθιμα και τα πανηγύρια της

Δύο Έλληνες φωτογράφοι οργώνουν τη ελληνική επαρχία καταγράφοντας τα έθιμα και τα πανηγύρια της

ΤΑΞΙΔΙΑ
Οι φωτογράφοι της «Πείνας»

Οι φωτογράφοι της «Πείνας»

ΤΑΞΙΔΙΑ
Street artists επεμβαίνουν πάνω στις εικόνες της Janette Beckman με τους '80s θρύλους του ραπ

Street artists επεμβαίνουν πάνω στις εικόνες της Janette Beckman με τους '80s θρύλους του ραπ

ΤΑΞΙΔΙΑ
 Ένα Αθηναϊκό σημειωματάριο της Κατοχής που βρήκαμε στα παλιατζίδικα

Ένα Αθηναϊκό σημειωματάριο της Κατοχής που βρήκαμε στα παλιατζίδικα

ΤΑΞΙΔΙΑ
Η μεγαλύτερη αναδρομική που έγινε ποτέ με έργα του Πίτερ Μπρέγκελ του πρεσβύτερου μόλις ξεκίνησε

Η μεγαλύτερη αναδρομική που έγινε ποτέ με έργα του Πίτερ Μπρέγκελ του πρεσβύτερου μόλις ξεκίνησε

ΤΑΞΙΔΙΑ
 Ημερολόγιο ανωνύμων

Ημερολόγιο ανωνύμων

ΤΑΞΙΔΙΑ
Ένα ασυνήθιστο λοφτ στην οδό Γερανίου

Ένα ασυνήθιστο λοφτ στην οδό Γερανίου

ΤΑΞΙΔΙΑ
14 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar lampara 17.2.2016 | 11:13
Γιατι κανεις για να νιωσει ανθρωπια πρεπει να ταξιδεψει μεχρι την αφρικη;
avatar Ianos.mit 18.2.2016 | 01:08
Την ανθρωπιά μπορείς να τη βιώσεις παντού. Ας μην είμαστε μηδενιστές.
Τα ταξίδια σε αυτές τις χώρες ωστόσο είναι πάντα ευκαιρία για ενδοσκόπηση και επαναπροσανατολισμό στην ουσία.
Gravity09 Gravity09 17.2.2016 | 12:35
Όμορφες φωτογραφίες! Αν κάποιος θέλει να δει περισσότερα για το τοπίο και τους ανθρώπους πρέπει να δει κι αυτό: https://www.flickr.com/photos/[email protected]/albums/72157600183007816
avatar Ianos.mit 18.2.2016 | 01:12
Συγκλονιστικές φωτογραφίες! Συγχαρητήρια!
avatar boxer 18.2.2016 | 10:22
Πήγα εκεί πριν 15 χρόνια! τότε για την ξενάγηση στα χωριά δεν ζητούσαν καν χρήματα, ίσως 2-3 μπιρ, τίποτα δηλαδή. Μόνο δώρα, σαπούνι και ξυραφάκια για να ξυρίζουν τα κεφάλια τους.
avatar BlondieClo 25.2.2016 | 14:14
Γιατι τώρα μπορούν να καλύψουν και άλλες ανάγκες με τα χρήματα φαΐ όπως ρύζι ,φάρμακα
avatar Slalom 15.3.2016 | 08:18
Πολυ όμορφες φωτογραφίες, συγχαρητηρια!
Είχα δει ενα μεσημερι σε ενα ξενοδοχείο του Harar 2 ελληνες , πιθανώς να ησαστε εσεις, ηταν εκείνες τις μερες, κρίμα που δεν μιλήσαμε. Καθομουν κι εγω παραδίπλα :)
Καλη συνέχεια στα ταξίδια!
avatar Auday 27.5.2018 | 14:14
Μπράβο για τις ωραίες φωτογραφίες. Το πως αισθάνεται κανείς όταν πηγαίνει πρώτη φορά σ'ένα μέρος τόσο διαφορετικό, είναι προσωπικό θέμα. Και το πως γράφει κανείς γι'αυτό, αλλάζει με το χρόνο (ειδικά αν πας και ξαναπάς ή πας και μείνεις μόνιμα). Ένα ωραίο (και κάπως κλασσικό και αστείο) κείμενο - οδηγός για το πως να ΜΗ γράφουμε για την Αφρική είχε δημοσιευτεί παλιά στο Granta.
avatar Πιο Μαυρος 1.6.2018 | 10:37
Συγκεκριμένες φωτο του άρθρου και κείμενα είναι πολύ προσβλητικα για την ιστορία των ανθρώπων αυτών. Τρεις πολύχρωμοι στη τρελή χαρά -εκπαιδευτικοί μάλιστα!- να καδράρονται στην κύρια φωτο του άρθρου μπροστά στον καταυλισμό των ανθρώπων αυτών παραπέμπει σε τρόπαια... Το να φωτογραφίζεσαι με τα παιδιά δεν είναι κακό αλλά να δημοσιοποιείς τις φωτο αυτές σαν τους άλλους απίθανους world party που είχαν βάλει τα παιδια να βαράνε παλαμάκια είναι επίσης ακατανόητο εντελώς τουριστικό και ρηχό. Εχω ζήσει πολύ στην Αφρική και κατανοώ τον ενθουσιασμό πολλών. Ο καθένας μπορεί να βγάζει οτι φωτο θέλεί αλλά να τις κρατάει για τον εαυτό του και να προσέχει τι δημοσιοποιεί.

Αλήθεια όλο αυτό το σκηνικό με τα 10λεπτα του ευρώ για φωτο δε σας προσβάλει. Ο τύπος με το όπλο που παίρνει τα πολλά με τον ατζέντη και δίνει peanuts στους ανθρωπους αυτούς. Τι αλισβερίσι!!! Τι Τιμή!!! Οι γορίλες στη Ρουάντα θέλουν 800$ οι άνθρωποι αυτοί να πούμε θα θέλανε τα διπλά..τα τριπλά;;;; ΔΕΝ έχουν τιμή γιατί θα μπορούσαν να πάρουν πολλαπλά και σύντομα θα γίνει αυτό με την τουριστική ανοησία. Respect... Αφήστε τους ανθρώπους είναι απο τις λίγες φυλές που απομειναν μαζί με τις του Αμαζονίου και Ινδονησίας... Κρίμα
Εννοειτε ότι οι ανθρωποι εχουν δημοσιευσει ψευδεις και κατασκευασμενες εικονες και αφηγησεις; Η' οτι οι εικονες και οι αφηγησεις δεν είναι "πολιτικα" ορθες;


Εαν οι εικονες και οι αφηγησεις είναι αληθινες τότε προς τι η ενσταση περι "δεν προσεξαν τι δημοσιευσαν";

Προσοπικα εγω δεν "ενοιωσα" καμια ανθρωπια σε όλα αυτα που είδα, αντιθετα μαλιστα είδα ακραια φτωχια και αναχρονιστικες κοινωνικες πρακτικες...αυτο όμως είναι και ο λογος του ταξιδευειν, να βλεπεις πως ζει ο υπολοιπος κοσμος, βεβαια εδω να τονιστει ότι οι εν λογο φυλες δεν είναι η καθολικη εικονα της Αφρικης.

Συμπαθατε με αλλα εαν οι φολκ πρακτικες εκλειψουν τοτε θα εχουν βελτιωθει τα ανθρωπινα δικαιωματα των μελων αυτων των φυλων, εμφυλη βια με προσχημα την ομορφια, κοινωνικος στιγματισμος αρρενων που απετυχαν να αποδειξουν τον αντρισμο τους κτλ, είναι "ωραια και ρομαντικα" όταν τα ζουν αλλοι μακρια απο εμας αλλα....
avatar Πιο Μαυρος 5.6.2018 | 15:54
Δεν καταλάβατε. Φυσικά και είναι αληθή όλα αυτά. Αλλά ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητας αυτών των λίγων φυλών στον πλανήτη, η προσέγγιση της παρέας είναι για τους λόγους που έγραψα προσβλητική. ΑΝ ζήσετε στην Αφρική θα το καταλάβετε. Επίσης ο τίτλος εντελώς πιασάρικος και τουριστικός
avatar Ianos.mit 12.6.2018 | 00:27
Λυπάμαι πολύ που από όλο αυτό αποκομίσατε κάτι αρνητικό. Προφανώς ζώντας κάποτε στην Αφρική έχετε άλλη οπτική. Με το παραπάνω σκεπτικό όμως δε θα έπρεπε να γίνεται καμία ταξιδιωτική εκπομπή, να μην κυκλοφορεί καμία φωτογραφία και γενικά ο κόσμος να μη μάθει ποτέ τι συμβαίνει στον κόσμο. Όσο κι αν σας φαίνεται ρηχό, αυτό το άρθρο αποτέλεσε αφορμή για όμορφα πράγματα (που δε θα ήθελα να αναφέρω). Κι αυτό από μόνο του δείχνει πώς μπορεί να λειτουργήσει θετικά ένα τέτοιο άρθρο, αρκεί κάποιος να το αναγνώσει με θετική διάθεση.
avatar Πιο Μαυρος 12.6.2018 | 21:26
Δεν αμφισβήτησα την πρόθεσή σας και κατανόησα τον ενθουσιασμό σας. Υπάρχει η Αφρική, τεράστια, αχανής.. και οι τελευταίοι πυρήνες της. Αυτοί οι πυρήνες θέλουν ιδιαίτερη δημόσια προσέγγιση. Προσωπικά ο καθένας μπορεί να το δεί όπως θέλει αν και πιστεύω οτι και σε προσωπικό επίπεδο είναι πολύ λεπτό θέμα. Δημόσια με συγχωρείται όχι. Η σύζυγός μου που είναι Αφρικανή ήταν πολύ αρνητική επίσης σε όλη αυτή την προσέγγιση. Θα το καταλάβετε αν συνεχίσετε να ταξιδεύετε στην υπέροχη αυτή Ήπειρο. Οι άνθρωποι αυτοί μισούν όλα αυτά κατά βάθος. Τους υποχρεώνουν να δέχονται επισκέπτες
Επίσης μπορείτε να αναλογιστείτε κάτι αντίστροφο..
avatar Auday 1.7.2018 | 21:01
Ιανέ, δεν έκανες κάτι 'παράνομο'. Δεν είναι εκεί το θέμα. Ούτε είναι θέμα 'πολιτικής ορθότητας'. Αν θες να μετρήσεις κάτι καλύτερα, ίσως αυτό να ναι ο ενθουσιασμός σου και ο τροπος που αντιμετωπίζεις του ντόπιους. Όχι φυσικά γιατί δε πρεπει να ναι κανείς χαρούμενος όταν ταξιδεύει. Ο καθένας όπως νοιώθει. Απλά υπάρχουν κάποια εύκολα κλισε που θα μπορούσες να αποφύγεις. Ο 'πιο μαύρος' έχει δίκιο στα περισσότερα που γράφει. Έτσι είναι τα πράγματα για τους μη τουρίστες
Προηγούμενα 1 Επόμενα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ