Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

7 συγκλονιστικές έγχρωμες φωτογραφίες της Παξινού από τις Βάκχες στην Επίδαυρο το 1962

Η τραγωδία του Ευριπίδη ανέβηκε το 1962, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, και η Παξινού είχε το ρόλο της Αγαύης.
Η Παξινού ως Αγαύη (1962)

Η Κατίνα Παξινού είχε το προνόμιο να πρωταγωνιστήσει στο πρώτο έργο που ανέβηκε στο θέατρο της Επιδαύρου, μετά την αρχαιότητα. Ήταν το 1938, στο ρόλο της Ηλέκτρας του Σοφοκλή, σε μετάφραση Ι. Γρυπάρη. Το έργο παίχτηκε στην αρχαία ορχήστρα του «ωραιότερου θεάτρου του κόσμου» χωρίς σκηνικά και –ελλείψει ηλεκτροδότησης– χωρίς φωτισμούς, με το φυσικό φως του απογεύματος. Τη διοργάνωση της ιστορικής αυτής παράστασης είχε αναλάβει η Περιηγητική Λέσχη, με στόχο την καθιέρωση στη συνέχεια ετήσιας «σαιζόν Επιδαύρου», όμως ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος και ο Εμφύλιος ανέστειλαν τα φιλόδοξα σχέδια. Έτσι, τα Επιδαύρια έμελλε να ξεκινήσουν ουσιαστικά το 1954, με τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη, πάλι σε σκηνοθεσία Δ. Ροντήρη, και η επίσημη έναρξή τους να συμπέσει με την εκκίνηση του Φεστιβάλ Αθηνών το 1955, με τον Αλέξη Μινωτή να σκηνοθετεί την Εκάβη. 

 

Τη διοργάνωση της ιστορικής αυτής παράστασης είχε αναλάβει η Περιηγητική Λέσχη, με στόχο την καθιέρωση στη συνέχεια ετήσιας «σαιζόν Επιδαύρου», όμως ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος και ο Εμφύλιος ανέστειλαν τα φιλόδοξα σχέδια. Έτσι, τα Επιδαύρια έμελλε να ξεκινήσουν ουσιαστικά το 1954.

 

Η μεγάλη τραγωδός εμφανίστηκε έκτοτε πολλές φορές στο αρχαίο θέατρο. 

Σήμερα σάς παρουσιάζουμε σπάνιες έγχρωμες φωτογραφίες από τις Βάκχες του Ευριπίδη, το 1962, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, στις οποίες η Παξινού είχε το ρόλο της Αγαύης.

 

 

 

 

 

Η Κατίνα Παξινού στο ρόλο της Αγαύης επιδεικνύει στο χορό το κομμένο κεφάλι του γιού της πάνω σε ένα κοντάρι
Η Κατίνα Παξινού στο ρόλο της Αγαύης επιδεικνύει στο χορό το κομμένο κεφάλι του γιού της πάνω σε ένα κοντάρι

 

 

 

 

 

Ο Αλέξης Μινωτής και η Άννα Συνοδινού.
Ο Αλέξης Μινωτής και η Άννα Συνοδινού.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά)
Μια σπάνια ανάγνωση για το ραδιόφωνο από την κορυφαία ελληνίδα τραγωδό.
Ο εκδότης Σταύρος Πετσόπουλος μιλά για τον Βασίλη Παπαβασιλείου και την «Ελένη» του
Σε αποκλειστικότητα το σημείωμα που διαβάστηκε στη συνέντευξη τύπου του Θεάτρου Τέχνης, με αφορμή τα είκοσι χρόνια της εμβληματικής παράστασης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Ρίττερ, Ντένε, Φος» στο Θέατρο Τέχνης: Δύσκολη αποστολή, αξιοθαύμαστη παράσταση
«Ένα θεατρικό διαμάντι»: Κριτική για την παράσταση «Ρίττερ, Ντένε, Φος» του Τόμας Μπέρνχαρντ στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα.
Μηνάς Χατζησάββας: «Να μπορώ να είμαι ευτυχισμένος μέχρι τέλους»
Μικρή αναδρομή στη μεγάλη πορεία του χαρισματικού ηθοποιού, τέσσερα χρόνια μετά τον αιφνίδιο θάνατό του
 «Ωραία μου κυρία» σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα: Απότομη προσγείωση σε ένα μεταμοντέρνο σύμπαν
Κριτική για το μιούζικαλ «Ωραία μου κυρία» των Λέρνερ και Λόου, προσαρμοσμένο από το θεατρικό έργο του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, που ανεβαίνει στην Εναλλακτική Σκηνή της Λυρικής.
Queer ήρωες στα αθηναϊκά θέατρα: Όσα σήμερα θεωρούνται δεδομένα ήταν κάποτε απαγορευμένα
Από την πρώτη παράσταση αθηναϊκού θεάτρου με λεσβιακό θέμα το 1926 μέχρι την Ομάδα Εδάφους του Δημήτρη Παπαϊωάννου, μια καθαρόαιμη queer θεματική και αισθητική φτάνει μέχρι τις μέρες μας και διαπερνά μερικές από τις πιο σημαντικές προτάσεις στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.
Passinho Carioca: Από τις φαβέλες του Ρίο στους «Όρνιθες» του Καραθάνου στη Στέγη
Η βραζιλιάνικη ομάδα χορού πλαισιώνει την ανανεωμένη διανομή στην παράσταση του Νίκου Καραθάνου που επιστρέφει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
Κριτική για το «Πριν την αποχώρηση» του Μπέρνχαρντ: Μπορούμε να γελάσουμε με τον ναζισμό;
Κριτική για την παράσταση «Πριν την αποχώρηση» του Τόμας Μπέρνχαρντ στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.
«Ωραία μου κυρία»: Η ιστορία του θρυλικού μιούζικαλ που ανεβαίνει στη Λυρική από τον Γιάννο Περλέγκα
Το εμβληματικό μιούζικαλ των Λέρνερ & Λόου σκηνοθετεί ο Γιάννος Περλέγκας για την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, χωρίς να παραλείπει τα ισχυρά του μηνύματα για την ηθική της μεσαίας τάξης.
Tom in Greece: Η ομοφοβική και μίζερη ελληνική επαρχία στη σκηνή της Στέγης
Οι συντελεστές της πολυαναμενόμενης παράστασης που ανεβαίνει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και αποτελεί μεταφορά στα καθ’ ημάς του έργου «Tom à la ferme» μιλούν για την ομοφοβία, το bullying, την παθογένεια της ελληνικής οικογένειας και διαχωρίζουν την «επαρχία» από τον «επαρχιωτισμό».
Ευριπίδη Λασκαρίδη, γιατί ονόμασες τη νέα σου παράσταση «Elenit»;
Το παράδοξο σκηνικό σύμπαν του Ευριπίδη Λασκαρίδη σε μια υπερπαραγωγή της Στέγης με χιούμορ, υπερβολή αλλά και απόλυτη σοβαρότητα.
«Το καινούργιο σπίτι» σε σκηνοθεσία Γ. Σκουρλέτη: Ένα απίθανο μπαρόκ νεκροταφείο στη σκηνή του Rex
Η διαχρονική κωμωδία του Κάρλο Γκολντόνι φέρνει τη Βενετία του 18ου αιώνα στο Εθνικό Θέατρο
Τι συνέβαινε στην Ελλάδα, στις τέχνες και τα γράμματα, τον ταραγμένο Νοέμβρη του 1973;
Θέατρο, κινηματογράφος, μουσική, βιβλίο, χορός, εικαστικά, διαλέξεις, αλλά και η λογοκρισία να δουλεύει...
Η Ελένη Βεργέτη επικοινωνεί με τον άλλο κόσμο στο νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου
H ταλαντούχα ηθοποιός που πρωταγωνιστεί στο «Νερό της Κολωνίας» του Εθνικού Θεάτρου αρνείται να αναλωθεί μιλώντας για τη δυστυχία γύρω μας.
Η «Λούλου» σε σκηνοθεσία Χουβαρδά: Ένα αινιγματικό κείμενο, μια διεκπεραιωτική παράσταση
Ο Γιάννης Χουβαρδάς ανεβάζει τη «Λούλου» του Φρανκ Βέντεκιντ στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
«Μαρίκα» και «Οι Φάλαινες του Αυγούστου»: Ο Πέτρος Ζούλιας σκηνοθετεί δύο έργα που τον αφορούν
Ο σκηνοθέτης μιλά για τις νέες του παραστάσεις και τη συνεργασία του με τα κορυφαία ονόματα της ελληνικής υποκριτικής
Μεγάλα θέατρα, μεγάλο κοινό: Τα θεατρικά blockbusters της σεζόν είναι εδώ
Μερικές από τις παραστάσεις που αναμένεται να κυριαρχήσουν στο φετινό αθηναϊκό box offfice
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή