Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

7 συγκλονιστικές έγχρωμες φωτογραφίες της Παξινού από τις Βάκχες στην Επίδαυρο το 1962

Η τραγωδία του Ευριπίδη ανέβηκε το 1962, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, και η Παξινού είχε το ρόλο της Αγαύης.
Η Παξινού ως Αγαύη (1962)

Η Κατίνα Παξινού είχε το προνόμιο να πρωταγωνιστήσει στο πρώτο έργο που ανέβηκε στο θέατρο της Επιδαύρου, μετά την αρχαιότητα. Ήταν το 1938, στο ρόλο της Ηλέκτρας του Σοφοκλή, σε μετάφραση Ι. Γρυπάρη. Το έργο παίχτηκε στην αρχαία ορχήστρα του «ωραιότερου θεάτρου του κόσμου» χωρίς σκηνικά και –ελλείψει ηλεκτροδότησης– χωρίς φωτισμούς, με το φυσικό φως του απογεύματος. Τη διοργάνωση της ιστορικής αυτής παράστασης είχε αναλάβει η Περιηγητική Λέσχη, με στόχο την καθιέρωση στη συνέχεια ετήσιας «σαιζόν Επιδαύρου», όμως ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος και ο Εμφύλιος ανέστειλαν τα φιλόδοξα σχέδια. Έτσι, τα Επιδαύρια έμελλε να ξεκινήσουν ουσιαστικά το 1954, με τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη, πάλι σε σκηνοθεσία Δ. Ροντήρη, και η επίσημη έναρξή τους να συμπέσει με την εκκίνηση του Φεστιβάλ Αθηνών το 1955, με τον Αλέξη Μινωτή να σκηνοθετεί την Εκάβη. 

 

Τη διοργάνωση της ιστορικής αυτής παράστασης είχε αναλάβει η Περιηγητική Λέσχη, με στόχο την καθιέρωση στη συνέχεια ετήσιας «σαιζόν Επιδαύρου», όμως ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος και ο Εμφύλιος ανέστειλαν τα φιλόδοξα σχέδια. Έτσι, τα Επιδαύρια έμελλε να ξεκινήσουν ουσιαστικά το 1954.

 

Η μεγάλη τραγωδός εμφανίστηκε έκτοτε πολλές φορές στο αρχαίο θέατρο. 

Σήμερα σάς παρουσιάζουμε σπάνιες έγχρωμες φωτογραφίες από τις Βάκχες του Ευριπίδη, το 1962, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, στις οποίες η Παξινού είχε το ρόλο της Αγαύης.

 

 

 

 

 

Η Κατίνα Παξινού στο ρόλο της Αγαύης επιδεικνύει στο χορό το κομμένο κεφάλι του γιού της πάνω σε ένα κοντάρι
Η Κατίνα Παξινού στο ρόλο της Αγαύης επιδεικνύει στο χορό το κομμένο κεφάλι του γιού της πάνω σε ένα κοντάρι

 

 

 

 

 

Ο Αλέξης Μινωτής και η Άννα Συνοδινού.
Ο Αλέξης Μινωτής και η Άννα Συνοδινού.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά)
Μια σπάνια ανάγνωση για το ραδιόφωνο από την κορυφαία ελληνίδα τραγωδό.
Ο εκδότης Σταύρος Πετσόπουλος μιλά για τον Βασίλη Παπαβασιλείου και την «Ελένη» του
Σε αποκλειστικότητα το σημείωμα που διαβάστηκε στη συνέντευξη τύπου του Θεάτρου Τέχνης, με αφορμή τα είκοσι χρόνια της εμβληματικής παράστασης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Θέατρο Προσκήνιο: Αυτό θα είναι το επόμενο βήμα του Δημήτρη Καραντζά
Η LiFO παρουσιάζει αποκλειστικά τον νέο θεατρικό χώρο που θα διευθύνει καλλιτεχνικά ο Δημήτρης Καραντζάς από το φθινόπωρο και όλα τα σχέδιά του για το προσεχές διάστημα.
Ο Αναστάσης Ροϊλός θα μετακόμιζε στην Ιαπωνία, αλλά προέκυψαν οι «Άγριες Μέλισσες»
Ένας από τους πιο αγαπημένους νέους ηθοποιούς μιλά για τον ρόλο του «Νικηφόρου» και τη σαρωτική επιτυχία του σίριαλ «Άγριες Μέλισσες», λέει «όχι» στο εμπορικό θέατρο και θυμάται τα παιδικά του χρόνια.
50 χρόνια από την πρώτη, «άγνωστη» παρουσίαση του πολύκροτου μιούζικαλ «Hair» στην Ελλάδα
Τα τραγούδια, το γυμνό στο θέατρο, ο Λευτέρης Βουρνάς, η παράσταση του Γιάννη Πετρίτση το 1970, ο Λεωνίδας Χρηστάκης και οι απόψεις του Μίκη Θεοδωράκη για το «Hair» και την αντικουλτούρα.
«Το Θεάτρο της Δευτέρας»: η ιστορία μιας εκπομπής που έμαθε το θέατρο στους Έλληνες
Πώς μία ολόκληρη γενιά έμαθε το παγκόσμιο θέατρο και το κλασικό ρεπερτόριο χάρη σε μια τηλεοπτική εκπομπή της παλιάς ασπρόμαυρης ΕΡΤ.
Όταν ο Τένεσι Ουίλιαμς είχε διαλέξει τα αγαπημένα του τραγούδια
Με αφορμή τη σημερινή διαδικτυακή προβολή του «Λεωφορείο ο Πόθος» με την Γκίλιαν Άντερσον, ξανακούμε μια ραδιοφωνική εκπομπή του 1978 στην οποία ο συγγραφέας επέλεγε τα αγαπημένα του μουσικά κομμάτια.
 Αυτή την άνοιξη είδαμε την τέχνη στις οθόνες μας
Πόσο προετοιμασμένοι ήταν και πώς ανταποκρίθηκαν οι πολιτιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας στην ανάγκη για διάθεση ψηφιακού πολιτιστικού προϊόντος κατά τη διάρκεια του lockdown και πώς θα δημιουργηθεί το επόμενο διάστημα ψηφιακή τέχνη που να έχει λόγο ύπαρξης, μέχρι να επιστρέψουμε στα θέατρα, στα σινεμά και στις συναυλίες;
Ταξίδι στα βάθη του Αμαζονίου με τον Σάιμον ΜακΜπέρνι και το ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση
Δείτε από σήμερα online την εξαιρετική παράσταση «The Encounter» που είχε παρουσιαστεί στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση το 2016.
Κώστας Κουτσολέλος: «Tι είχαμε, τι χάσαμε!»
Ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε και ζει στην Καλλιθέα. Σε μια σαρωτική ανακεφαλαίωση όσων έζησε και ζήσαμε, μιλά για την άθλια εργασιακή κατάσταση στον χώρο του θεάτρου, την ψεύτικη ομοθυμία των καλλιτεχνών, τις νέες απαγορεύσεις της πανδημίας και την πεζή, τρομακτική ζωή γύρω απ' το Ίντερνετ.
Η ΕΛΣ υποδέχεται την Έξοδο και την άνοιξη με ένα διαδικτυακό φεστιβάλ
Ο Γιώργος Κουμεντάκης εξηγεί πώς η ΕΛΣ προσπαθεί να ξαναβρεί τον βηματισμό της με αισιοδοξία, βαδίζοντας σε αχαρτογράφητα νερά.
Το θέατρο σκιών, η πολύπλοκη λαϊκή τέχνη του Ευγένιου Σπαθάρη
Σαν σήμερα, το 2009, πεθαίνει ο καλλιτέχνης και μαριονετίστας που συνέδεσε το όνομά του με τη φιγούρα του Καραγκιόζη
Δημήτρης Παπαϊωάννου: «Εννοείται ότι θα ξαναζήσουμε μαζί»
Πώς συνδιαλέγεται με τον εγκλεισμό και την απόσταση ένας καλλιτέχνης που κύριο χαρακτηριστικό του είναι το πλησίασμα των σωμάτων; Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου μιλά για το μεγάλο ξεκαθάρισμα της νέας εποχής.
#SupportArtWorkers: Πέντε εργαζόμενοι στις Τέχνες μιλούν για το παρόν και το μέλλον του κλάδου τους
Τι πρέπει να διεκδικηθεί μακροπρόθεσμα από την καλλιτεχνική κοινότητα και τι ελπίζουν να μάθουν, ως σώμα εργαζομένων, από τη δοκιμασία που περνάνε.
O αργός θάνατος του ελληνικού θεάτρου: Ποιος θα τον εμποδίσει;
Ακόμη κι αν διεξαχθούν εκδηλώσεις το καλοκαίρι, ο χώρος του θεάματος έχει ήδη πληγεί επικίνδυνα. Η αγωνία για τα υπό εξαγγελία μέτρα κορυφώνεται. Ένα μόνο είναι σίγουρο: η κρίση του Πολιτισμού θα είναι διαρκής και θα χρειαστεί γενναία αντιμετώπιση.
Η μεγαλύτερη θεατρική απώλεια της δεκαετίας ήταν αυτή του Λευτέρη Βογιατζή
Σαν σήμερα πεθαίνει το 2013 ένας μεγάλος καλλιτέχνης που άλλαξε για πάντα το ελληνικό θέατρο
«Υπαίθρια, αλλά και ψηφιακά»: Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου μιλά για τις πολιτιστικές δράσεις του Ιδρύματος Ωνάση το προσεχές διάστημα
«Η ζωή χωρίς πολιτισμό είναι αφόρητα βαρετή», σύμφωνα με τη Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση, στο οποίο έχουν ήδη σχεδιάσει τα επόμενα βήματα για τη στήριξη της εγχώριας καλλιτεχνικής δραστηριότητας και την παραγωγή αξιόλογου πολιτιστικού προϊόντος.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή