Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Συγκινητικά πορτραίτα αποχαιρετισμού: Το μακρύ αντίο των γονιών στις φωτογραφίες τριών δεκαετιών

Κάθε φορά που πήγαινε να επισκεφτεί τους ηλικιωμένους γονείς της, η Αμερικανίδα φωτογράφος Deanna Dikeman τους τραβούσε την ίδια σχεδόν φωτογραφία την ώρα που έβγαιναν να την αποχαιρετήσουν

Στο τέλος κάθε επίσκεψης της κόρης τους, όπως αναρίθμητοι άλλοι γονείς στα προάστια, οι γονείς της φωτογράφου Deanna Dikeman έβγαιναν κι εκείνοι έξω από το σπίτι για να την αποχαιρετήσουν καθώς έβαζε μπροστά το αμάξι για να φύγει. Μια μέρα του 1991, σκέφτηκε να τους φωτογραφίσει σ΄ αυτήν την πόζα μέσα από το αυτοκίνητο, παρακινούμενη από μια έντονη συνειδητοποίηση ότι τα γαλήνια χρόνια δεν θα κρατούσαν για πάντα. Η ίδια βάδιζε στην τέταρτη δεκαετία και οι γονείς της είχαν περάσει τα εβδομήντα.
 

Η εικόνα τους δείχνει να υψώνουν μαζί τα χέρια σε κίνηση αποχαιρετισμού. Για πάνω από είκοσι χρόνια, η Dickerman συνέχιζε να τους φωτογραφίζει μαζί την ίδια στιγμή μετά από κάθε επίσκεψη, κατεβάζοντας το παράθυρο του οδηγού και σημαδεύοντας με την κάμερά της το σπίτι. Η μητέρα της την πείραζε συχνά για τις ατέλειωτες λήψεις. «Έλα, Ντιάνα, άστο αυτό το μαραφέτι επιτέλους», της έλεγε. Έβγαιναν όμως κι οι δύο έξω κάθε φορά, βρέξει-χιονίσει.

 

1995
1995

 

1996
1996

 

1996
1996

 

1997
1997

 

Στη σειρά φωτογραφικών πορτραίτων που λειτουργεί και ως οικογενειακό άλμπουμ, με τίτλο "Leaving and Waving" (Φεύγοντας και Αποχαιρετώντας), η Deanna Dikeman συμπυκνώνει χρονολογικά τρεις δεκαετίες αποχαιρετισμών (το 2009 κυκλοφόρησε και ένα φωτογραφικό βιβλίο με εικόνες αυτής της σειράς και τίτλο "27 Good-byes"). Καθεμιά από τις φωτογραφίες δηλώνει εκ νέου την ήρεμη αφοσίωση των γονιών της σ' αυτή την παράδοση αποχαιρετισμού.

 

1998
1998

 

2000
2000

 

2001
2001

 

Απεικονίζονται να υποχωρούν στο θερμό φέγγος που βγαίνει από το γκαράζ τα βροχερά βράδια και να χαμογελάνε κάτω από τις μαρκίζες όταν ο καιρός είναι καλός. Το καλοκαίρι, στέλνουν φιλιά από τον περίβολο. Τον χειμώνα, φοράνε κασκόλ και στέκονται πίσω από σωρούς χιονιού. Αναπόφευκτα, γερνάνε. Κάποια από τα πορτραίτα της Dikeman, κροπαρισμένα έτσι ώστε να περιλαμβάνουν το εσωτερικό του αυτοκινήτου, προδίδουν την εξέλιξη της δικής της ζωής.

 

2001
2001

 

2002
2002

 

Έρχεται μια στιγμή που εξαφανίζεται η βέρα του γάμου από το χέρι που ρυθμίζει τον φακό της κάμερας και διακρίνεται σε κάποιες εικόνες μέσα από τον εξωτερικό καθρέπτη. Πρώιμες εικόνες της σειράς δείχνουν ένα γερασμένο σκυλί στο αυτοκίνητο και το θολό πρόσωπο του γιού της, βρέφους ακόμα τότε. Αργότερα, το αγόρι έχει μεγαλώσει και εικονίζεται στο τιμόνι καθώς η μητέρα του φωτογραφίζει τους ηλικιωμένους γονείς της από τη θέση του συνοδηγού.

 

2004
2004

 

2006
2006

 

Πρώτα πέθανε ο πατέρας της, στα τέλη του 2009, έχοντας εμφανιστεί για τελευταία φορά στις φωτογραφίες της σειράς, τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς. Σ' αυτήν την εικόνα, κρατά με το ένα χέρι το μπαστούνι στήριξης και με το άλλο χαιρετά υποβασταζόμενος από τη γυναίκα του. «Όχι άλλες φωτογραφίες, Ντιάνα», της είπε η μητέρα της λίγες εβδομάδες μετά τον θάνατό του.

 

2008
2008

 

2009
2009

 

2009
2009

 

Ήταν όμως μια ήπια διαμαρτυρία. Η Dikeman συνέχισε να την φωτογραφίζει έξω από το σπίτι, κάποιες φορές με συγγενικά πρόσωπα πλάι της, μέχρι το 2017, όταν μεταφέρθηκε σε οίκο ευγηρίας, απ' όπου επίσης διακρίνεται σε κάποιες εικόνες να αποχαιρετά την κόρη της. Αργότερα την ίδια χρονιά, πέθανε ένα βράδυ στον ύπνο της

 

2013
2013

 

2014
2014

 

Οι περισσότερες από τις εικόνες της σειράς "Leaving and Waving" είναι στιγμιαίες λήψεις που τραβήχτηκαν την ώρα που το αυτοκίνητο απομακρύνεται. Μόνο η τελευταία λήψη, ενός άδειου περίβολου, επέτρεψε στην φωτογράφο την πολυτέλεια του χρόνου. Μετά την κηδεία της μητέρας της, πήγε κι έστησε ένα τρίποδο έξω από το σπίτι, ενώ η αδελφή της περίμενε σ ένα κοντινό Starbucks.

 

2015
2015

 

2017
2017

 

2017
2017

 

 

Την άνοιξη που μας πέρασε, ο γιος της έφυγε από το σπίτι για να ξεκινήσει κάπου στην Ανατολική Ακτή την πρώτη του δουλειά μετά το πανεπιστήμιο. Αφού φόρτωσαν μαζί το αυτοκίνητό του, και λίγο πριν βάλει μπρος για να φύγει, κοίταξε τη μητέρα του που στεκόταν έξω από το σπίτι και τη ρώτησε: «Δεν θα τραβήξεις φωτογραφία;». Αρχικά εξεπλάγη, αμέσως όμως μετά έτρεξε μέσα να πάρει την φωτογραφική της μηχανή, αποδεχομένη για πρώτη φορά έναν καινούριο ρόλο σε μια παλιά τελετουργία.

 

2017
2017

 

 

Πηγή: The New Yorker

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ας πάμε ως την άκρη του κόσμου
Ένας από τους πιο φημισμένους φωτογράφους άγριας φύσης στην Ευρώπη, ο Stefan Forster, φωτογραφίζει τα μαγευτικά σκανδιναβικά νησιά.
Η νέα πραγματικότητα της Νέας Υόρκης μετά το lockdown
O φωτογράφος Phil Penman αποτυπώνει την ερημιά της μεγαλούπολης.
Μένουμε σπίτι (1932)
Μία φωτογραφία του Brassaï
20 φώκιες πάνω σε ένα παγόβουνο της Ανταρκτικής: Οι βραβευμένες εικόνες άγριας φύσης 2020
Ανακοινώθηκαν οι νικητές ενός νέου διαγωνισμού φωτογραφίας για την άγρια φύση.
Το παράδειγμα της Ταϊβάν
Ο φωτογράφος Ιάσονας Μαρκάκης βρίσκεται αυτές τις μέρες στην Ταϊβάν. Μας παρουσιάζει την εικόνα ενός ευσυνείδητου και ψύχραιμου λαού που έχει τον δικό τρόπο του να αντιμετωπίζει με αποτελεσματικότητα την επιδημία.
25η Μαρτίου στην Τασκένδη
Ο Βασίλης Οικονόμου αναζητά τις οικογενειακές μνήμες
Το χίπικο Ιράν: Στις παραλίες του Νότου οι νέοι αναζητούν την δυσεύρετη ελευθερία τους
Οι νέοι του Ιράν ταξιδεύουν στον Νότο για να ξεφύγουν από την ασφυκτική επιτήρηση του κράτους. Ή μάλλον ταξίδευαν. Η μεγάλη διασπορά της πανδημίας στη χώρα τα έχει αλλάξει όλα.
Οι ανήσυχες χειρονομίες των επιβατών στο μετρό της Νέας Υόρκης, τις μέρες του κορωνοϊού
Η φωτογράφος Hannah La Follette Ryan φωτογραφίζει τα χέρια των επιβατών του μετρό της πόλης και καταγράφει τις νέες συνήθειες.
Φωτογραφίες ενός θρυλικού φωτογράφου βγαίνουν πρώτη φορά στη δημοσιότητα
Ο Stephen Shore κατάφερε να κρατήσει στην αφάνεια φωτογραφίες του για δεκαετίες.
Κοσμική Εκκλησία
Φωτ. Σπύρος Στάβερης
Η οδός των φαντασμάτων. Φωτογραφίες της Κατερίνας Καμπίτη.
'Εκθεση στο "Καμίνι", στη Νάουσα.
Το λευκό φόρεμα της Emily Dickinson
Αυτό το άσπρο φόρεμα είναι σημαντικό επειδή είναι τόσο προσωπικό και εκφράζει κυριολεκτικά το ποια ήταν η διάσημη ποιήτρια.
Λαϊκές ντίβες σε ανθισμένες αμυγδαλιές. Από τον Σπύρο Στάβερη
Λαϊκές τραγουδίστριες φωτογραφημένες για τις «Εικόνες του Κόσμου» σε περιβόλια της Αττικής, πάνω σε μια ιδέα του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου.
Η φαβέλα της Πειραιώς
Κούρδοι πρόσφυγες από το Ιράκ στην Αθήνα (Μάρτης 1996)
This is Gender: Φωτογράφοι απ' όλο τον κόσμο καταγράφουν τι σημαίνει φύλο
Εικόνες που ξεφεύγουν από τον στερεοτυπικό δυϊσμό του φύλου και αναδεικνύουν την ποικιλομορφία του.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή