Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Όταν ο Δημήτρης Μητροπάνος είχε αφηγηθεί τη ζωή του στη LIFO

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Ζει στο Παλαιό Ψυχικό. Είναι μεγάλος πια για να γυρνάει στα σκυλάδικα μέχρι τις 9 το πρωί.
Θεωρώ τον εαυτό μου πάρα πολύ τυχερό. Ούτε κουράστηκα, ούτε πάλεψα. Με το που μπήκα στην ιστορία γνώρισα τον Ζαμπέτα που με πήρε μαζί του. Μου ήρθαν πολύ βολικά τα πράγματα. Φωτο: LIFO/Σπύρος Στάβερης

Δεν είμαι Θεσσαλονικιός. Πολύς κόσμος νομίζει ότι είμαι από εκεί επειδή έχω ζήσει και έχω τραγουδήσει πολύ εκεί. Η Θεσσαλονίκη και τα Χανιά είναι οι αγαπημένες μου πόλεις. Η Αθήνα είναι τέρας, δεν είναι πόλη. Εδώ που μένω, στο Ψυχικό, ξέρεις τι μου λέει η κόρη μου: «Μπαμπά, κάθισα μισή ώρα στο παράθυρο και είδα μόνο έναν σκύλο να περνάει». Μου αρέσουν μόνο η Πλάκα και τα Εξάρχεια. Ό,τι και να λένε για τα Εξάρχεια, είναι από τις ωραιότερες περιοχές.

 

• Ήρθα στην Αθήνα το 1964. Έφυγα από τα Τρίκαλα γιατί δεν γινόταν να μείνω άλλο εκεί. Ήρθα για σπουδές, αλλά ακολούθησα άλλο δρόμο. Εξαιτίας και κοινωνικών φρονημάτων, δεν μπορούσα να σπουδάσω. Ούτε στο Δημόσιο μπορούσα να μπω. Τότε τραγούδησα σε μια συνεστίαση της δουλειάς του θείου μου και με άκουσε ο Μπιθικώτσης. Με φώναξε και μου είπε να ακολουθήσω το επάγγελμα.

 

• Μέχρι τότε γραφόμουνα παντού ορφανός. Ότι ζει ο πατέρας μου το έμαθα στα 17. Ήρθε τότε ένα γράμμα και έμαθα ότι είναι στη Ρουμανία. Είχε φύγει με το αντάρτικο. Δεν είχαμε ποτέ μια ιδιαίτερη σχέση. Αφού αποφάσισε και το έκανε, ας το πάρει μέχρι τέλος. Αυτή είναι η θεωρία που πιστεύω και εγώ. Στην πράξη δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω. Δεν θέλω να του ρίξω βάρος. Είναι πόσο αντέχει ο άνθρωπος.

 

• Το 1965 πρωτοτραγούδησα σε κέντρο με τον Ζαμπέτα. Δεκαεφτά χρόνων. Καθόμουνα μέχρι τις έντεκα και μισή γιατί μετά έπρεπε να κοιμηθώ για να πάω σχολείο. Με αντιμετωπίζανε σαν παιδάκι. Συνήθως Καζαντζίδη τραγουδούσα. Έπαιρνα και 50 δραχμές την ημέρα. Δεν σκεφτόμουνα να βρω άλλη δουλειά. Το τραγούδι ήταν η μόνη δουλειά που είχα τότε.

 

Έχω πει ότι χρωστάω μόνο στον Γιώργο Ζαμπέτα. Αυτός μου έδωσε τα πρώτα μου τραγούδια και από αυτόν διαμορφώθηκε η στάση μου απέναντι σε οτιδήποτε? ήταν κανονικός άνθρωπος, χωρίς το μυαλό πάνω από το κεφάλι. Το βασικό που έλεγε ήταν: «Σβήσαν τα φώτα; Να είσαι κανονικός άνθρωπος». Βασίστηκα σε αυτό και απ' ό,τι πιστεύω δεν την ψώνισα.

• Θεωρώ τον εαυτό μου πάρα πολύ τυχερό. Ούτε κουράστηκα, ούτε πάλεψα. Με το που μπήκα στην ιστορία γνώρισα τον Ζαμπέτα που με πήρε μαζί του. Μου ήρθαν πολύ βολικά τα πράγματα. Βέβαια, αν το σκεφτείς, τότε βγήκαμε 10 τραγουδιστές, οι πέντε κάνουν ακόμα καριέρα. Σήμερα βγαίνουν χίλιοι. Δεν χωράει η Ελλάδα τόσο πολλούς.

 

• Ο τραγουδιστής είναι από τα καλύτερα επαγγέλματα. Είναι αυτός που βγαίνει και εισπράττει κατευθείαν αυτό που άλλοι παλεύουν για καιρό. Εδώ κατευθείαν εισπράττεις αυτό που δίνεις.

 

• Είμαι λαϊκός τραγουδιστής. Το τραγούδι του Λάκη (σ.σ. «Για να σ' εκδικηθώ») που είπα έγινε επειδή μέναμε δίπλα δίπλα και μου το έφερε να το ακούσω και του είπα: «Ρε συ Λάκη, κρίμα να το πεις εσύ, θα πάει χαμένο» και μου απάντησε: «Πες το εσύ». Και το είπα. Καλά τραγούδια θέλω να λέω.

 

Ο τραγουδιστής είναι από τα καλύτερα επαγγέλματα. Είναι αυτός που βγαίνει και εισπράττει κατευθείαν αυτό που άλλοι παλεύουν για καιρό. Εδώ κατευθείαν εισπράττεις αυτό που δίνεις. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LIFO
Ο τραγουδιστής είναι από τα καλύτερα επαγγέλματα. Είναι αυτός που βγαίνει και εισπράττει κατευθείαν αυτό που άλλοι παλεύουν για καιρό. Εδώ κατευθείαν εισπράττεις αυτό που δίνεις. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LIFO

 

• Αν δεν έχεις τα βιώματα, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσεις να τραγουδήσεις ορισμένα πράγματα. Από καταβολής του λαϊκού τραγουδιού οι τραγουδιστές είναι από τη μέση τάξη και κάτω. Φαντάζεσαι να τραγουδήσει τη «Φτωχολογιά» ένας γιος εφοπλιστή; Γι' αυτόν θα είναι ένα άγνωστο πράγμα.

 

• Όταν τραγούδησα με τον Θεοδωράκη, ήμουνα δεν ήμουνα είκοσι χρόνων. Δεν με ένοιαζε. Όταν με φώναξε αργότερα και ήμουνα τριάντα πέντε, έτρεμα κι ας ήμουνα επαγγελματίας. Τότε είχα το πρόβλημα, γιατί ήξερα ποιος είναι ο Θεοδωράκης. Όλος αυτός ο «όγκος» σού κόβει τα πόδια.

 

• Έχω πει ότι χρωστάω μόνο στον Γιώργο Ζαμπέτα. Αυτός μου έδωσε τα πρώτα μου τραγούδια και από αυτόν διαμορφώθηκε η στάση μου απέναντι σε οτιδήποτε· ήταν κανονικός άνθρωπος, χωρίς το μυαλό πάνω από το κεφάλι. Το βασικό που έλεγε ήταν: «Σβήσαν τα φώτα; Να είσαι κανονικός άνθρωπος». Βασίστηκα σε αυτό και απ' ό,τι πιστεύω δεν την ψώνισα.

 

• Δεν βρίσκονται σήμερα παρόμοια μεγέθη. Τότε οι παρέες ήταν δημιουργικές. Σήμερα υπάρχει μια απομόνωση. Ο καθένας τραβάει μόνος του τον δρόμο του. Ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Μαρκόπουλος, ο Λοΐζος, ο Λεοντής έκαναν παρέα. Συζήταγαν και ζούσαν τα προβλήματά τους. Τη συζήταγαν τη μουσική.

 

Αν δεν έχεις τα βιώματα, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσεις να τραγουδήσεις ορισμένα πράγματα. Από καταβολής του λαϊκού τραγουδιού οι τραγουδιστές είναι από τη μέση τάξη και κάτω. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LIFO
Αν δεν έχεις τα βιώματα, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσεις να τραγουδήσεις ορισμένα πράγματα. Από καταβολής του λαϊκού τραγουδιού οι τραγουδιστές είναι από τη μέση τάξη και κάτω. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LIFO

 

• Τώρα ζούμε σε μια μεταβατική κατάσταση. Δεν είναι μόνο εδώ. Υπάρχει ένα παγκόσμιο πρόβλημα όσον αφορά την τέχνη. Φτάνουμε στο σημείο να επιζητούμε μια καταστροφή ή να δημιουργηθούν προβλήματα ώστε να προχωρήσει η τέχνη. Θα πρέπει, όμως, να μάθουμε κάποια στιγμή πως καλό είναι να μη δημιουργούνται προβλήματα απλώς για να γίνεται η τέχνη. Δεν θεωρώ ότι δεν υπάρχουν παιδιά με ταλέντο. Υπάρχουν και είναι πολλά. Απλά δεν υπάρχουν άνθρωποι, όπως ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης, να βάλουν μια τάξη.

 

• Με χαρά να συμμετάσχω, αν δημιουργηθεί μια τέτοια παρέα, αλλά πρέπει να ξέρετε πως ο τραγουδιστής είναι έξω από το δημιουργικό πράγμα. Άλλοι χαράζουν τον δρόμο και εγώ είμαι ο εκφραστής. Όσο υπήρχαν οι δημιουργοί, είχαν τον πρώτο λόγο και είχαμε και τα αποτελέσματα που είχαμε. Από τη στιγμή που οι εταιρείες δεν τα βρήκαν με τους συνθέτες, εμείς ήμασταν η πιο εύκολη λεία. Κάπου πιστέψαμε πως μπορούμε να κάνουμε και μόνοι μας και είδαμε την κατάντια μας.

 

• Η εποχή της Πλάκας ήταν για μένα καταπληκτική. Το γλέντι και η διασκέδαση ήταν πιο αυθόρμητα. Μετά ήρθε η «βιομηχανοποίηση». Δεν σηκώνονταν τότε διακόσιοι να χορέψουν. Θα σηκωνόταν ένας να το ευχαριστηθεί. Σήμερα σπρώχνονται και νομίζουν ότι χορεύουν. Κανείς δεν το ευχαριστιέται αυτό. Παλιά έλεγαν: «Πάμε να ακούσουμε αυτόν», τώρα λένε «Πάμε να δούμε αυτόν».

 

Δεν είμαι Θεσσαλονικιός. Πολύς κόσμος νομίζει ότι είμαι από εκεί επειδή έχω ζήσει και έχω τραγουδήσει πολύ εκεί. Η Θεσσαλονίκη και τα Χανιά είναι οι αγαπημένες μου πόλεις. Η Αθήνα είναι τέρας, δεν είναι πόλη. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LIFO
Δεν είμαι Θεσσαλονικιός. Πολύς κόσμος νομίζει ότι είμαι από εκεί επειδή έχω ζήσει και έχω τραγουδήσει πολύ εκεί. Η Θεσσαλονίκη και τα Χανιά είναι οι αγαπημένες μου πόλεις. Η Αθήνα είναι τέρας, δεν είναι πόλη. Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LIFO

 

• Ανταγωνισμός πάντα θα υπάρχει. Ανάλογα πώς το βλέπει ο καθένας. Εγώ πάντα με την έννοια του να τραγουδήσω καλύτερα. Και με τον πιο καλό μου φίλο να βγαίνω μαζί, θέλω εγώ να τραγουδήσω καλύτερα. Δεν κάνω κάτι εις βάρος του. Με τον Τερζή είμαστε τριάντα χρόνια φίλοι. Και εκεί υπήρχε ο ανταγωνισμός και από εμένα και από αυτόν.

 

Στα παρασκήνια τού έλεγα «θα σε φάω» και αυτός μου έλεγε το ίδιο. Όταν βγαίνω και έχω δύο τρεις τραγουδιστές που δεν τους υπολογίζω, δεν είμαι και εγώ καλός. Με τον Τερζή πεθαίναμε και οι δύο, «πτώματα» καταλήγαμε. Ζηλεύω το ρεπερτόριο του Μπιθικώτση. Αλλά σαν φωνή προτιμώ τον Καζαντζίδη.

 

• Αν όλα τα κάνεις φόρα παρτίδα, δεν έχεις κανέναν λόγο να φοβάσαι τις κακές γλώσσες. Και δεν ήμουν κανένα παιδάκι κλεισμένο στο σπίτι του. Κάθε βράδυ ξενύχταγα μέχρι τις επτά και οχτώ η ώρα το πρωί. Δεν υπήρχε σκυλάδικο που να μην έχω γυρίσει. Μέχρι να παντρευτώ και να κάνω τα παιδιά μου ήμουνα σκορποχώρι. Χέστηκα! Ας με πούνε και «σκυλά». Δεν με αφορά, ξέρω πολύ καλά ποιος είμαι. Μου άρεσε να ξενυχτάω, να πίνω. Εκεί μέσα μεγάλωσα.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πώς ο Γιώργος Ζαμπέτας εμπνεύστηκε τον θρυλικό «Πενηντάρη», μία από τις εκατοντάδες επιτυχίες του
Σαν σήμερα, το 1992, πεθαίνει στην Αθήνα ένας από τους σπουδαίους του ελληνικού πενταγράμμου
Δημήτρης Μητροπάνος
Αποσπάσματα από το βιβλίο Δημήτρη του Ευθύμη Φιλίππου

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Maya Jane Coles άφησε (προσωρινά) τη house για να κυκλοφορήσει ένα νέο urban άλμπουμ
Η Βρετανή σταρ της ηλεκτρονικής μουσικής μιλά στη LiFO για το άλμπουμ «Full Circle», το πρότζεκτ Nocturnal Sunshine, το Brexit και την LGBTQI+ κοινότητα στη χορευτική σκηνή.
Είδα τον Keiji Haino στο Temple
Η εμφάνιση του πρωτοπόρου Ιάπωνα αυτοσχεδιαστή στην Αθήνα απέδειξε ότι παραμένει ένας από τους πιο απρόβλεπτους καλλιτέχνες.
O Στέφανος Τσιαλής αντιμετωπίζει το μέλλον της κλασικής μουσικής στη χώρα μας με αισιοδοξία
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, μιλά εφ' όλης της ύλης λίγο πριν διευθύνει την περίφημη Β' Πράξη από την όπερα Τριστάνος και Ιζόλδη του Ρίχαρντ Βάγκνερ.
Η αλληλογραφία ανάμεσα στον Γιάννη Χρήστου και τον T.S. Eliot, αναφορικά με το μουσικό έργο «Έξι Τραγούδια σε Ποίηση T.S. Eliot»
Ένα από τα πιο φημισμένα έργα του συνθέτη Γιάννη Χρήστου – με αφορμή τα 50 χρόνια από τον θάνατό του
Είδα τον Φώτη Παπαδόπουλο σε ένα «Όνειρο Φευγάτο»
Η κυκλοφορία σε cd-βιβλίο μιας ανθολογίας τραγουδιών του με τη συμμετοχή γνωστών ερμηνευτών (εκδόσεις Μετρονόμος) ξαναφέρνει στο προσκήνιο έναν ιδιαίτερο, πολυτάλαντο άνθρωπο δυόμιση χρόνια από τον πρόωρο χαμό του
Johnny Labelle: Ένας lo-fi crooner από το κέντρο της Αθήνας
Small talk με τον νεαρό μουσικό με αφορμή το άλμπουμ «Cold Fruit».
Πού στο καλό πήγε η νέα μουσική στην Ελλάδα;
Μια ματιά στα line up των επερχόμενων καλοκαιρινών μουσικών φεστιβάλ αποδεικνύει πως έχουμε καταντήσαμε το πιο συντηρητικό κοινό της Ευρώπης, που πάει να δει φανατικά ό,τι είναι παλιό και αγνοεί εντελώς το καινούργιο.
The Bug: Ο μάγος του dub έρχεται για μια βραδιά στην Αθήνα
Ο Kevin Martin μιλά στη LiFO ενόσω κάνει babysitting στην κόρη του στο Βερολίνο, δηλώνει ότι ντρέπεται που είναι Βρετανός και αποκαλύπτει ότι στο Ρομάντσο θα είναι μία από τις σπάνιες φορές που δεν θα φέρει κάποιον MC μαζί του.
Η Λιάνα Μαστάθη και ο Pepper 96.6 επιλέγουν το soundtrack του Σαββατοκύριακου
7 τραγούδια που αξίζει να ακούσετε αυτό το Σ/Κ
Hot Jazz στην Αθήνα: 9 αγαπημένα τζαζ κομμάτια που θα ακούσουμε απόψε στο Χοροστάσιο
Τρεις παραγωγοί διαλέγουν από τρία αγαπημένα κομμάτια που θα παίξουν σε μια βραδιά αφιερωμένη στην τζαζ.
Το φετινό Open Day της Στέγης αγκαλιάζει το περιβάλλον
Για μία ημέρα, όλοι οι χώροι της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση θα γεμίσουν με μουσικούς που θα ερμηνεύουν έργα σύγχρονων συνθετών, με στόχο την αφύπνιση του κοινού σχετικά με το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.
Καμπάνες, αστραπόβροντα, βροχή, κι εκείνη η κοπέλα στο εξώφυλλο: 50 χρόνια “Black Sabbath”, 50 χρόνια heavy metal
Μισός αιώνας ακριβώς συμπληρώθηκε από το ιστορικό ντεμπούτο ενός από τα πιο επιδραστικά ροκ συγκροτήματα σε ολόκληρο το ροκ φάσμα - άλμπουμ που προκαλεί ακόμα δέος, όπως και το απόκοσμο, εμβληματικό εξώφυλλό του.
Ρίχαρντ Βάγκνερ, ο Απόλυτος
Σαν σήμερα πεθαίνει ο χαρισματικός συνθέτης-φιλόσοφος που αποθέωσε τον γερμανικό ρομαντισμό και άλλαξε την πορεία της κλασικής μουσικής φτάνοντάς τη σε δυσθεώρητα «άκρα». Υπήρξε μια από τις πιο μεγαλοφυείς, επιδραστικές αλλά και αμφιλεγόμενες –κυρίως για τα αντισημιτικά του γραπτά– προσωπικότητες του 19ου αιώνα.
Movement (1920-2020): Ένα φεστιβάλ για τη μετανάστευση πληθυσμών έρχεται στη Στέγη
Ας φανταστούμε έναν κόσμο πέρα από συνοριακούς, φυλετικούς και έμφυλους διαχωρισμούς.
10 εξαιρετικά ελληνικά άλμπουμ από το 2019
Μια λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς, που τώρα έχει μεγαλύτερο νόημα απ' ό,τι τον προηγούμενο Δεκέμβριο.
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar ddffgg11 30.9.2019 | 21:12
Η αλήθεια είναι ότι έπεσα από τα σύννεφα για 2 λόγους.

1) Όντως πίστευα ότι είναι Θεσσαλονικιός
2) Το ότι έμενε στο Παλαιό Ψυχικό. Τον είχα για λαϊκό παιδί, και ότι θα έμενε σε καμιά Νίκαια, σε κανένα Κερατσίνι ξερωγώ, άμα κατοικούσε στην Αθήνα, και όχι στην ελίτ περιοχή του ΠΨ.
avatar ddffgg11 1.10.2019 | 11:03
Κατά τα άλλα, έχει δίκιο για το Παλαιό Ψυχικό. Είναι όντως ερημιά ακόμα και την ημέρα, διότι υπάρχουν ελάχιστα μαγαζιά. Παρότι βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο της Αθήνας, έχει την ησυχία ενός χωριού.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή