Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΙNTERIORS

Ένα σπίτι στη Φωκίωνος Νέγρη με έπιπλα από θείες και έργα σύγχρονης τέχνης από σπέρμα

Στο σπίτι του καλλιτέχνη Αντωνάκη Χριστοδούλου που ζει και αναπνέει για τη μυθολογία και την αστική λάμψη της πιο «αθηναϊκής» πλατείας της πόλης

Έχει μια γοητεία διαχρονική ο πεζόδρομος της Φωκίωνος Νέγρη και παρόλο που για χρόνια υποβαθμίστηκε και ατόνησε, ωστόσο τελευταία φαίνεται να ζει μια αναγέννηση, προσελκύοντας νέους ανθρώπους που έρχονται εδώ γιατί κάτι τους τραβάει από την μυθολογία της περιοχής, από την αυθεντικότητά της, κάτι από τα φθηνά ενοίκια – αν και απ' ό,τι ακούω αυτό το τελευταίο τείνει να φθίνει.

 

Ο καλλιτέχνης Αντωνάκης Χριστοδούλου βέβαια μένει εδώ την τελευταία δεκαετία. «Είχα εμμονή με τη Φωκίωνος πολύ πριν μετακομίσω στην περιοχή. Ζω για όλες αυτές τις ιστορίες από προηγούμενες δεκαετίες που ακούω κατά καιρούς στην μπάρα του Au Revoir, τα φαντάσματα των συντελεστών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, τους ποιητές, μουσικούς και καλλιτέχνες της παλιάς Αθήνας, όπως τον Σακελλάριο, τη Βλαχοπούλου, την Καλουτά και τον Καζάκο – αυτός ο τελευταίος μένει ακόμα εδώ. Την Κουίντα και τον Μπάμπη Μουτσάτσο, το ζαχαροπλαστείο Select και τον κύριο Elite, τη θεϊκή πολυκατοικία της οικογένειας Λαναρά στην οδό Επτανήσου και τις ιστορίες για το μνημείο του Αγνώστου Σκύλου.

 

Έχω μαζέψει και βάλει στο σπίτι πολλά πράγματα που έχουν φτιάξει οι θείες μου. Χειροποίητα μάλλινα χαλιά φτιαγμένα στον αργαλειό με απίθανη επιλογή χρωμάτων και μοτίβων, κεντητά μαξιλάρια και κουβέρτες με περίτεχνα σχέδια, ακόμη και γάντια για τον φούρνο! Αγαπώ περισσότερο απ'όλα αυτές τις κουρτίνες - βελονάκι που έπλεξε η θεία μου ειδικά για το διαμέρισμα μου.

 

Κατά τη γνώμη μου είναι από τους ωραιότερους δρόμους της πόλης, δεν μοιάζει με κανέναν άλλο αθηναϊκό δρόμο. Έχει φασαρία όλο το 24ωρο, διαφορετικού είδους ανάλογα με την ώρα. Κυρίως όμως μου αρέσει ο ήχος από τα σιντριβάνια. Ξέρω ότι παλιά ήταν ποτάμι» λέει καθώς βολευόμαστε στους ρετρό καναπέδες μέσα στο σαλόνι του σπιτιού του, κάτω από ένα όμορφο vintage φωτιστικό που είχε αγοράσει από το Mofu. «Τους καναπέδες τους είχα πάρει από ένα μαγαζί που είχε το πιο υπέροχο όνομα. Λεγόταν "Η γάτα που την έλεγαν Uccello", αλλά δυστυχώς έκλεισε πριν από αρκετά χρόνια».

 

Μένω να χαζεύω έναν σωρό έργα τέχνης που είναι κρεμασμένα στους τοίχους «Είναι ένα από τα καλά του να είσαι καλλιτέχνης. Επειδή έχεις φίλους από τον χώρο αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα σου δωρίσουν κάτι δικό τους, όπως άλλωστε θα κάνεις κι εσύ».

 

Αναγνωρίζω με ευκολία αυτά του Κωνσταντίνου Κακανιά με την φανταστική ηρωίδα του, την Κυρία Τεπενδρή. Όμως υπάρχουν κι άλλα του ιδίου καλλιτέχνη. Ο Αντωνάκης μου δείχνει ένα σχέδιο του Κακανιά από σπέρμα! «Είχε κάνει αυτή τη σειρά από σχέδια το 1997 και τα παρουσιάσαμε στην έκθεσή μας "You Make Me Feel Like A Natural Woman", στο Remap 3, στην Αθήνα, το 2011».

 

Λίγο παραδίπλα κολλάω με μια παλιά φωτογραφία της Φωκίωνος Νέγρη. «Είναι τραβηγμένη νομίζω το 1957 από τον Κωνσταντίνο Μεγαλοκονόμο» ενώ στον απέναντι τοίχο μου δείχνει φωτογραφίες του κυρίου Elite, του Τάσου Κουτσούκου δηλαδή, που διατηρούσε το ομώνυμο, θρυλικό φωτογραφείο της οδού Θήρας. «Τις φωτογραφίες του τις βρήκα αφότου είχε φύγει από τη ζωή».

 

Στην πρώτη σειρά (Από πάνω προς τα κάτω): Αφίσα που του έχει δωρίσει ο Κωνσταντίνος Κακανιάς όταν τον φιλοξένησε στο Λος Άντζελες το 2013. Έργο του Jack McConvile - του το χάρισε όταν τον επισκέφτηκε στη Νεα Υόρκη το 2014. Έργο της Ciara Philips (συγκεκριμένα πορτρέτο της μητέρας της) - του το χάρισε ως αναμνηστικό από τη συνεργασία του; στο project της «Yours and Mine is Ours», στο Μουσείο Μπενάκη, το 2017. Ζωγραφικό έργο (σπουδή εσωτερικού του Fright Zone από τη σειρά κινουμένων σχεδίων (She-Ra: Princess of Power) για την έκθεση του «Release The Kraken» στην γκαλερί της Ελευθερίας Τσέλιου στην Αθήνα  το 2017. Αφίσα/flyer για live που βρήκε πεταμένη στη Sunset Boulevard του Λος Άντζελες, το 2013.
Στη δεύτερη σειρά: Σχέδιο του Κωνσταντίνου Κακανιά από σπέρμα (είχε κάνει αυτή τη σειρά από σχέδια το 1997 και τα παρουσιάσαμε στην κοινή τους έκθεση You Make Me Feel Like A Natural Woman στο Remap 3 στην Αθήνα το 2011). Φωτογραφία του Λέων Φραντζή (1889-1965) από παράσταση του Εθνικού Θεάτρου (με πρωταγωνίστρια την Ελένη Παπαδάκη).
Φωτογραφία της Φωκίωνος Νέγρη, τραβηγμένη μάλλον το 1957 από τον Κωνσταντίνο Μεγαλοκονόμο και πορτραίτο άγνωστης από τον κύριο Elite. 
Σειρά 3: Κέντημα που είχει κάνει η μητέρα του όταν ήταν μικρή. Έργο του γλύπτη James McLardy- του το χάρισε το 2014. Φωτογραφίες του κύριου Elite- τις βρήκα αφότου είχε φύγει από τη ζωή και το στουντιό του στην οδό Θήρας. Σχέδιο του δασκάλου του, Βασίλη Διονυσόπουλου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Στην πρώτη σειρά (Από πάνω προς τα κάτω): Αφίσα που του έχει δωρίσει ο Κωνσταντίνος Κακανιάς όταν τον φιλοξένησε στο Λος Άντζελες το 2013. Έργο του Jack McConvile - του το χάρισε όταν τον επισκέφτηκε στη Νεα Υόρκη το 2014. Έργο της Ciara Philips (συγκεκριμένα πορτρέτο της μητέρας της) - του το χάρισε ως αναμνηστικό από τη συνεργασία του; στο project της «Yours and Mine is Ours», στο Μουσείο Μπενάκη, το 2017. Ζωγραφικό έργο (σπουδή εσωτερικού του Fright Zone από τη σειρά κινουμένων σχεδίων (She-Ra: Princess of Power) για την έκθεση του «Release The Kraken» στην γκαλερί της Ελευθερίας Τσέλιου στην Αθήνα το 2017. Αφίσα/flyer για live που βρήκε πεταμένη στη Sunset Boulevard του Λος Άντζελες, το 2013. Στη δεύτερη σειρά: Σχέδιο του Κωνσταντίνου Κακανιά από σπέρμα (είχε κάνει αυτή τη σειρά από σχέδια το 1997 και τα παρουσιάσαμε στην κοινή τους έκθεση You Make Me Feel Like A Natural Woman στο Remap 3 στην Αθήνα το 2011). Φωτογραφία του Λέων Φραντζή (1889-1965) από παράσταση του Εθνικού Θεάτρου (με πρωταγωνίστρια την Ελένη Παπαδάκη). Φωτογραφία της Φωκίωνος Νέγρη, τραβηγμένη μάλλον το 1957 από τον Κωνσταντίνο Μεγαλοκονόμο και πορτραίτο άγνωστης από τον κύριο Elite. Σειρά 3: Κέντημα που είχει κάνει η μητέρα του όταν ήταν μικρή. Έργο του γλύπτη James McLardy- του το χάρισε το 2014. Φωτογραφίες του κύριου Elite- τις βρήκα αφότου είχε φύγει από τη ζωή και το στουντιό του στην οδό Θήρας. Σχέδιο του δασκάλου του, Βασίλη Διονυσόπουλου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ο Αντωνάκης αν και γεννήθηκε στην Αθήνα μεγάλωσε στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Η γιαγιά του μάλιστα, από τη μεριά της μητέρας του, ήταν η Λαυρεντία Μπερνιδάκη, η πρώτη γυναίκα από την Κρήτη που ηχογράφησε μουσική. «Μεγάλωσα κυρίως με εκείνη και τις δύο θείες μου, τις δύο μεγαλύτερες αδερφές του πατέρα μου. Μου έμαθαν πολύ σημαντικά πράγματα για τη ζωή μου: να μην αισθάνομαι τύψεις, να μην ντρέπομαι πολύ για κακές συνήθειες όπως το ότι κοιμάμαι πολύ αργά το βράδυ και να περνάω καλά. Οι αισθητική και οι συνήθειες και των τριών αυτών γυναικών με έχουν επηρεάσει πολύ.

 

Έχω μαζέψει και βάλει στο σπίτι πολλά πράγματα που έχουν φτιάξει οι ίδιες. Χειροποίητα μάλλινα χαλιά φτιαγμένα στον αργαλειό με απίθανη επιλογή χρωμάτων και μοτίβων, κεντητά μαξιλάρια και κουβέρτες με περίτεχνα σχέδια, ακόμη και γάντια για τον φούρνο! Αγαπώ περισσότερο απ'όλα αυτές τις κουρτίνες - βελονάκι που έπλεξε η θεία μου ειδικά για το διαμέρισμα μου.

 

Επίσης, εκτός από τους καναπέδες, που τους αγόρασα εγώ ο ίδιος, όλα τα υπόλοιπα έπιπλα τα κληρονόμησα από κείνες. Αγαπώ πολύ αυτό το εφηβικό γραφείο της μητέρας μου. Πολύτιμα για μένα είναι και αντικείμενα και ρούχα από τα διάφορα ταξίδια του πατέρα μου, την περίοδο που εργαζόταν στο Εμπορικό Ναυτικό ως ασυρματιστής, πολύ πριν γεννηθώ, όπως αυτός ο κεραμικός σκύλος-λουκάνικο που κουβαλάει φλιτζανάκια ή οι μεταξωτές του πιτζάμες που είχε πάρει από την Ιαπωνία τη δεκαετία του '50» λέει και πάει να φορέσει τις πιτζάμες για να μας τις δείξει.

 

Ο καλλιτέχνης Αντωνάκης Χριστοδούλου είχε εμμονή με τη Φωκίωνος, πολύ πριν μετακομίσει στην περιοχή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ο καλλιτέχνης Αντωνάκης Χριστοδούλου είχε εμμονή με τη Φωκίωνος, πολύ πριν μετακομίσει στην περιοχή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ο Αντωνάκης ταξίδευε μέχρι και πριν από κάποια χρόνια συχνά στο Λος Άντζελες, καλεσμένος συνήθως σε καλλιτεχνικά residencies. «Η Κρήτη έχει πολλές ομοιότητες με το Λος Άντζελες» ακούω να μου λέει προς μεγάλη μου έκπληξη. «Στο κλίμα, τα δέντρα, ακόμη και συγκεκριμένα σημεία μέσα στις πόλεις κάποιες φορές. Καταλαβαίνω πως μπορεί να ακούγεται παράξενο αυτό που λέω, αλλά σε έναν βαθμό ισχύει, δεν είναι μόνο δική μου εντύπωση. Πριν το επισκεφτώ διαισθανόμουν πως θα έμοιαζε πολύ σε ορισμένα σημεία και όταν πήγα εκεί για πρώτη φορά αισθάνθηκα αμέσως ιδιαίτερη οικειότητα με το μέρος, σαν να είχα ξαναπάει. Εκείνη η αίσθηση βέβαια μπορεί να προέκυψε και λόγω των αμέτρητων αμερικάνικων τηλεοπτικών εκπομπών που παρακολουθούσα. Το 2012 έκανα μια έκθεση όπου συνέκρινα (και βασικά ταύτιζα) το Λος Άντζελες με το Ρέθυμνο, είχε πολύ πλάκα, αν και δεν αστειευόμουν και πολύ».

 

Μου λέει πως όταν βρίσκεται στην Αθήνα, διότι κάνει συχνά ταξίδια στο εξωτερικό λόγω δουλειάς, κοιμάται πάντα στο σπίτι του. «Όπου και να είμαι, όσο κουρασμένος και να νιώθω, αποκλείεται να ξεμείνω σε σπίτια φίλων επειδή νύσταξα. Επίσης, με ευχαριστεί πολύ που ζω μόνος μου. Στο σπίτι μου αισθάνομαι 100% ασφαλής, από όλες τις απόψεις. Τώρα τελευταία μπορώ να πω ότι έχω γίνει και λίγο σπιτόγατος. Παλαιότερα δεν μπορούσα να κάτσω με τίποτα μέσα, ήμουν έξω κάθε βράδυ, αισθανόμουν πως θα έχανα κάτι τρομερά σημαντικό αν έμενα μέσα. Τώρα ως μεσήλικας βαριέμαι λίγο».

 

Πάνω-πάνω ένα χέδιο του καλλιτέχνη από λαδοπαστέλ (Σπουδή δωματίου του οίκου ανοχής Moonlight Bunny Ranch), ακριβώς από κάτω πορτρέτο του Brutus Von Dankelein, χαρακτήρα της ταινίας «The Ugly Dachshund» (1966) ενώ στον διπλανό τοίχο υπάρχει ένα έργο του Μιχάλη Αδάμη, το μοναδικό έργο τέχνης που έχει αγοράσει ο Αντωνάκης, όπως μας έιπε ο ίδιος. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Πάνω-πάνω ένα χέδιο του καλλιτέχνη από λαδοπαστέλ (Σπουδή δωματίου του οίκου ανοχής Moonlight Bunny Ranch), ακριβώς από κάτω πορτρέτο του Brutus Von Dankelein, χαρακτήρα της ταινίας «The Ugly Dachshund» (1966) ενώ στον διπλανό τοίχο υπάρχει ένα έργο του Μιχάλη Αδάμη, το μοναδικό έργο τέχνης που έχει αγοράσει ο Αντωνάκης, όπως μας έιπε ο ίδιος. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Vintage φωτιστικό αγορασμένο από το Mofu. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Vintage φωτιστικό αγορασμένο από το Mofu. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Τον ρωτάω ποια είναι η αγαπημένη του θέση μέσα στο σπίτι και πώς περνάει τις περισσότερες ώρες μέσα σε αυτό. «Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής παρόλο που ντρέπομαι λίγο να το πω. Περνάω πολλές ώρες στον καναπέ μου, μπροστά από μια τεράστια τηλεόραση, εντελώς αποβλακωμένος.

 

Το σπίτι βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο, πάνω από την πλατεία, στο ύψος της κλειστής αγοράς της Κυψέλης και σκέφτομαι πως είναι το τέλειο σημείο για να κάνει χάζι τσεκάροντας από το μπαλκόνι του την κίνηση στη γειτονιά. «Έχει πολύ υλικό, τσακώνονται, φωνάζουν, γαβγίζουν, κλαίνε, καθημερινά, εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Όμως προτιμώ το Netflix».

 

Λίγο αργότερα μου λέει πως μόλις τελείωσε να δουλεύει πάνω σε κάποια σχέδια για το άλμπουμ του indie συγκροτήματος Xoan. «Μου αρέσουν πολύ τα εξώφυλλα δίσκων, σε έναν ιδανικό κόσμο θα ήθελα να κάνω μόνο αυτό. Επίσης, δουλεύω μια καμπάνια για τη νέα σειρά κοσμημάτων της Μαργαρίτας Μυρογιάννη, δεν έχω ξανακάνει ποτέ κάτι τέτοιο και με ενθουσιάζει ιδιαίτερα η διαδικασία, ειδικά οι περιορισμοί που έχει.

 

Έργο του Κωνσταντίνου Κακανιά. «Μου το χάρισε το 2004 όταν είχα δουλέψει για αυτόν για μια έκθεσή του στην Αθήνα η οποία ήταν η αφορμή για να γίνουμε φίλοι». Ακριβώς δίπλα κολάζ που είχε φτιάξει ο αδερφός του Αντωνάκη στο νηπιαγωγείο το 1985. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Έργο του Κωνσταντίνου Κακανιά. «Μου το χάρισε το 2004 όταν είχα δουλέψει για αυτόν για μια έκθεσή του στην Αθήνα η οποία ήταν η αφορμή για να γίνουμε φίλοι». Ακριβώς δίπλα κολάζ που είχε φτιάξει ο αδερφός του Αντωνάκη στο νηπιαγωγείο το 1985. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Πριν από λίγους μήνες μάλιστα μετακόμισα σε ένα καινούριο εργαστήριο στον Νέο Κόσμο και έχω αρχίσει να δουλεύω εκεί τα έργα για τη νέα μου έκθεση».

 

«Τι μου "πληγώνει" την αισθητική στην Αθήνα; Δυστυχώς η λίστα μου δεν έχει τελειωμό. Οι λευκές αλουμινένιες πόρτες που αντικαθιστούν τα σιδερένια αριστουργήματα στις παλιές πολυκατοικίες, οι άθλιες επιγραφές καταστημάτων, πρόχειρα φτιαγμένες και ιδιαίτερα κακόγουστες, διάφορα εγκαταλελειμμένα πανέμορφα κτίρια όπως αυτό στη γωνία των οδών Πατησιών και Αγίου Μελετίου με την ξεθωριασμένη διαφήμιση της Guess –για δεκαετίες σε πολύ κακή κατάσταση–, η κατάντια του Πεδίου του Άρεως, του Green Park και της Μαυροματαίων, του ωραιότερου δρόμου της Αθήνας. Οι κακοντυμένοι νεαροί με τα χρωματιστά Hollister φούτερ τους, το πόσο βρόμικοι είναι οι κάδοι ανακύκλωσης και τα προποτζίδικα που ανοίγουν σε κάθε γωνιά σαν επιδημία ενώ παράλληλα κλείνουν πανέμορφα καταστήματα όπως ο Καλυβιώτης στην Κοδριγκτώνος».

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτογραφία του Λέοντα Φραντζή (1889-1965) από παράσταση του Εθνικού Θεάτρου (με πρωταγωνίστρια την Ελένη Παπαδάκη) και από κάτω έργο του γλύπτη James McLardy. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτογραφία του Λέοντα Φραντζή (1889-1965) από παράσταση του Εθνικού Θεάτρου (με πρωταγωνίστρια την Ελένη Παπαδάκη) και από κάτω έργο του γλύπτη James McLardy. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Κεραμικά του Αλέξανδρου Τζάνη και ακριβώς δίπλα κεραμικός σκύλος-λουκάνικο που κουβαλάει φλιτζανάκια, αναμνηστικό δώρο από τα ταξίδια του πατέρα του την περίοδο που εργαζόταν στο Εμπορικό Ναυτικό ως ασυρματιστής. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Κεραμικά του Αλέξανδρου Τζάνη και ακριβώς δίπλα κεραμικός σκύλος-λουκάνικο που κουβαλάει φλιτζανάκια, αναμνηστικό δώρο από τα ταξίδια του πατέρα του την περίοδο που εργαζόταν στο Εμπορικό Ναυτικό ως ασυρματιστής. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Πορτρέτο του παππού του Αντωνάκη Χριστοδούλου: «Το κληρονόμησα όταν έφυγε από τη ζωή η γιαγιά μου, το 2002». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Πορτρέτο του παππού του Αντωνάκη Χριστοδούλου: «Το κληρονόμησα όταν έφυγε από τη ζωή η γιαγιά μου, το 2002». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Info

Μάθετε περισσότερα για τον Αντωνάκη εδώ.

Η Μερόπη Κοκκίνη γεννήθηκε στην Κύπρο. Άρχισε να δημοσιογραφεί στο περιοδικό «01». Ανήκει στην συντακτική ομάδα της LIFO.
Email: [email protected]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μέσα σε ένα σπίτι με τζαμαρίες έξι μέτρων πάνω από τη λεωφόρο Πειραιώς
Η αρχιτέκτονας και σχεδιάστρια κοσμημάτων Νεφέλη Παπαναγιώτου μένει σε ένα υπέροχο διώροφο λοφτ, σε κτίριο που σχεδίασε και κατασκεύασε η ίδια στην περιοχή της Τεχνόπολης
Ένα ασυνήθιστο λοφτ στην οδό Γερανίου
Δύο καλλιτέχνες, ο Κωνσταντίνος Λαδιανός και ο Στέφανος Φούκης, έκαναν σπίτι τους έναν χώρο που στέγαζε μια παλιά βιοτεχνία στο πιο πολυπολιτισμικό σημείο της πόλης

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένας επίγειος παράδεισος με νούφαρα, λωτούς, ίριδες και 700 είδη φυτών στο Μαραθώνα
Περάσαμε μια μέρα στο κτήμα του Γιάννη Γρύλλη, του μοναδικού καλλιεργητή νούφαρων και υδρόβιων φυτών στη χώρα μας
Τα δέκα πιο εμβληματικά κτίρια του Ι Μ Pei
Ένας από τους διασημότερους αρχιτέκτονες του κόσμου πέθανε σήμερα σε ηλικία 102 ετών.
Flaw Project: πήλινα πιάτα με όμορφα «ψεγάδια»
Δύο κορίτσια από τη Δράμα δημιουργούν διακοσμητικά κεραμικά πιάτα με ναΐφ εικόνες γυναικείων κυρίως μορφών.
Ο Κωνσταντίνος Μπούρας μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη στη Νέα Σμύρνη και είναι πανευτυχής
Στο σπίτι του Έλληνα αρχιτέκτονα που σχεδίασε το διαμέρισμα της διευθύντριας του Guggenheim στη Νέα Υόρκη
Ο αχαλίνωτος αιθησιασμός και το λεπτό σχέδιο ενός καλλιτέχνη του ίνσταγκραμ
Ο μυστηριώδης καλλιτέχνης καταφέρνει να «εξάψει» την ερωτική φαντασία με μονάχα ένα χαρτί και μαύρο μελάνι
O άνθρωπος πίσω από τα πιο εθιστικά animation που κυκλοφορούν στο Ίντερνετ
Τα τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια κάτω από την ονομασία Extraweg έχουν γίνει viral στο Instagram και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Athens International Tattoo Convention: η μεγάλη αθηναϊκή γιορτή του τατουάζ
Στις 10, 11 και 12 Μαΐου διοργανώνεται το 13ο Athens International Tattoo Convention, το φεστιβάλ που έχει καταφέρει να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα events δερματοστιξίας στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως.
Δεντρόσπιτα στο κέντρο της πόλης: μια όχι και τόσο ουτοπική αρχιτεκτονική
Ένας νέος αρχιτέκτονας προτείνει τη λύση για τη στεγαστική κρίση του Λονδίνου αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα και τη ρύπανση της πόλης.
Η ζωή του Γιαννούλη Χαλεπά σε ένα αριστουργηματικό κόμικ
Ο Θανάσης Πέτρου και ο Δημήτρης Βανέλλης δημιούργησαν μια εικονογραφημένη μελέτη για τον μύθο της νεοελληνικής γλυπτικής που είναι ένα από τα πιο σημαντικά κόμικς που βγήκαν ποτέ στην Ελλάδα.
Επτά αρχιτεκτονικές προτάσεις για το νέο κωδωνοστάσιο της Παναγίας των Παρισίων
Πλήθος αρχιτεκτόνων έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους μετά την πρόσκληση του Μακρόν. Εδώ θα δούμε τις επτά πιο ενδιαφέρουσες
Ο παλιός «Μαύρος» της οδού Αιόλου μετατράπηκε στο hip ξενοδοχείο The Pinnacle Athens
Η αναγέννηση του ψηλότερου κτιρίου στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας σε aparthotel, με παράθυρα τριών μέτρων που χαρίζουν απρόσκοπτη θέα στη πόλη
Στην Ουκρανία τα αυγά του Πάσχα είναι έργα τέχνης
Κάθε Ουκρανός προσπαθεί να έχει τουλάχιστον ένα αυγό pysanka στο καλάθι του το Πάσχα
Φτιάξε έναν κλώνο σου σε μινιατούρα μέσω 3D εκτυπωτή στην Αθήνα
Σε φωτογραφίζουν 60 φωτογραφικές μηχανές ταυτόχρονα. Η μινιατούρα σου είναι έτοιμη, μέσω 3D εκτυπωτή. Είναι κυριολεκτικά φανταστικό.
 Γάτες και φυτά, ίσον σουρεαλισμός
Τα σουρεαλιστικά κολάζ του Stephen Eichhorn με φωτογραφίες από βίντατζ βιβλία
Το Πάσχα μέσα από τα παλιά αναγνωστικά
Αφέλεια, νοσταλγία, στερεότυπα, μνήμη
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή