Όπου και να στρίψω, νάσου ένα βαρύ βιογραφικό - μου απελπίσανε τον έρωτα αυτό το καλοκαίρι. Στρατός της σωτηρίας με το στανιό. Θέλουν να με χώσουν στο ντους, να με στεγνώσουν, να μου κάνουν καθαρισμό προσώπου, πήλιγκ, λέιζερ, αποτρίχωση και δυτικό άνθρωπο. Τους φωνάζω ότι απ' τη δύση είναι κι ο Γκαίτε κι ο Ζενέ κι ο Τρυφώ κι ο Γιάννης Αγιάννης κι ο Αλέκος που δουλεύει περιστασιακά τρενάκι σε λούνα παρκ. Αλλά δεν χαμπαριάζουν.

 

Τα βαριά βιογραφικά ξέρουν καλύτερα από ιστορία, λογοτεχνία, πολιτική, οικονομία, ξεμάτιασμα και κατσικάκι στο φούρνο. Μου  τραβάνε  τον φραπέ απ' το χέρι και με ποτίζουν φυσικό χυμό, ανάμικτο με βιταμίνες και αλτρουισμό. Επιμένουν να με ξεπλύνουν από ανόητες ιδέες και επικίνδυνες συναναστροφές. Έχουν σπουδάσει εξομολόγηση, ωτορινολαρυγγολογία, μπίζνες αντμινιστρέισον, σωτηρία δευτερότριτων, μοντελίστ- πατρονίστ και βαφές αυγών.

 

Δεν ακούνε τις φωνές μου, δεν πτοούνται απ' τις τσιρίδες μου. Επιμένουν στο σχέδιο ευπρεπισμού, αντιπαροχής και προικοδότησής μου. Ευτυχώς που λόγω ελαφρότητας του βιογραφικού μου, με σηκώνουν κάτι πονόψυχα μελτέμια και γλυτώνω το μπούρου μπούρου για το υπόλοιπο Αυγούστου. Από Σεπτέμβριο και πέρα δεν ξέρω. 'Ισως καταφύγω σε έξτρα ελαφρότητα.

 

Βλέποντας και κάνοντας.