«Έχω γεράσει και με συγκινούν τα πάντα»: Ο Άντονι Χόπκινς δίνει συνέντευξη στον Μπραντ Πιτ

«Έχω γεράσει και με συγκινούν τα πάντα»: Ο Άντονι Χόπκινς δίνει συνέντευξη στον Μπραντ Πιτ Facebook Twitter
Οδηγούσα τις προάλλες στην παραλιακή και σκεφτόμουν, "Όλα είναι ένα όνειρο. Τι αγώνα τραβάμε για μια ψευδαίσθηση, το μεγαλείο της ζωής όμως, η αναζήτηση αυτού του μεγαλείου, είναι το παν"
2

Παλιοί γνώριμοι από την δεκαετία του '90 όταν είχαν συμπρωταγωνιστήσει σε δύο ταινίες – στο "Legends of the Fall" (Θρύλοι του πάθους) του 1994 και στο "Meet Joe Black' του 1998 – οι δύο διάσημοι ηθοποιοί συναντήθηκαν ξανά στο πλαίσιο μιας εκ βαθέων συνέντευξης που παραχώρησε ο μεγάλος Ουαλός ηθοποιός στο νεότερο αλλά μεσήλικα πλέον συνάδελφό του (Ο Χόπκινς είναι 81 ετών και ο Πιτ 56) για λογαριασμό του περιοδικού Interview. Επιλέξαμε κάποιες από τις απαντήσεις του που λειτουργούν ως στοχαστικά αποστάγματα ζωής και περιστρέφονται γύρω από το πώς να καταφέρει κανείς να γίνει άξιος παίκτης στο «παιχνίδι της ανθρωπιάς», όπως λέει χαρακτηριστικά ο Άντονι Χόπκινς...


«Ζούμε σε καιρούς όπου είμαστε εξαιρετικά επικριτικοί και μεταχειριζόμαστε τους ανθρώπους ως αναλώσιμους. Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στο σφάλμα ενώ είναι η επόμενη κίνηση, αυτή που ακολουθεί το σφάλμα, εκείνη που καθορίζει ένα άτομο. Όλοι κάνουμε και θα κάνουμε λάθη, αλλά ποιο είναι το επόμενο βήμα; Ως κουλτούρα, δεν έχουμε την υπομονή και την διάθεση να δούμε το επόμενο βήμα του ατόμου που υπέπεσε στο σφάλμα. Εκεί όμως βρίσκεται όλο το ενδιαφέρον».

«Με συγκινούν τα πάντα επειδή έχω γεράσει. Όσο γερνάμε, ξεθωριάζει σιγά-σιγά η ταπετσαρία με τις άμυνές μας και αφηνόμαστε στο κλάμα. Και δεν έχει να κάνει με την θλίψη, αλλά με το μεγαλείο της ζωής»

«Γιατί κάνουμε αυτά που κάνουμε; Ιδέα δεν έχουμε, συνήθως. Δεν ξέρω γιατί πέρασα τόσα χρόνια από τη ζωή μου πίνοντας. Το έκανα επειδή ήταν το μόνο που ήξερα να κάνω. Κοιτάζοντας πίσω, σκέφτομαι τώρα πια, 'εντάξει, ίσως δεν ήταν και τόσο φριχτό τελικά, αλλά δεν θα ήθελα με τίποτα να το ξανακάνω'. Έκανα μεγάλη ζημιά, αλλά απολογήθηκα μετά στους ανθρώπους που έβλαψα με την συμπεριφορά μου. Όλα μέσα στη ζωή είναι. Και η όποια δύναμη έχουμε μέσα μας, καταλήγει στη συγχώρεση. Πάει, τέλειωσε. Ξέχνα το. Προχώρα».

«Υπάρχει σε ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για τον Μάρλον Μπράντο μια σκηνή του ίδιου με τον πατέρα του σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Ήταν ο μεγαλύτερος ηθοποιός όλων των εποχών, αλλά ο πατέρας του δεν του πρόσφερε καμία αναγνώριση. Κάποια στιγμή λοιπόν, τον ρωτάει ο παρουσιαστής τι σκέφτεται για την επιτυχία του γιου του κι αυτός αποκρίνεται, 'Ναι, είναι ΟΚ φαντάζομαι'. Και εκείνη τη στιγμή βλέπεις στο βλέμμα του Μάρλον Μπράντο που κάθεται δίπλα, πόσο πληγωμένος νοιώθει. Έβαλα τα κλάματα, όπως κάνω συχνά εδώ και χρόνια, με το παραμικρό σχεδόν».

«Έχω γεράσει και με συγκινούν τα πάντα»: Ο Άντονι Χόπκινς δίνει συνέντευξη στον Μπραντ Πιτ Facebook Twitter
«Γιατί κάνουμε αυτά που κάνουμε; Ιδέα δεν έχουμε, συνήθως».

«Με συγκινούν τα πάντα επειδή έχω γεράσει. Όσο γερνάμε, ξεθωριάζει σιγά-σιγά η ταπετσαρία με τις άμυνές μας και αφηνόμαστε στο κλάμα. Και δεν έχει να κάνει με την θλίψη, αλλά με το μεγαλείο της ζωής».

«Ένα από τα μεγάλα μυστήρια της ζωής είναι το πότε και το πώς σχηματίζονται οι πρώτες αναμνήσεις μας. Εγώ θυμάμαι μια μέρα στην παραλία με τον πατέρα μου. Έκλαιγα επειδή είχα χάσει στην άμμο κάτι καραμέλες που μου είχε δώσει. Και είναι σα να βλέπω τώρα εκείνο το φοβισμένο αγοράκι – που ήταν προορισμένο να μεγαλώσει και να είναι χάλια στο σχολείο, μόνος, θυμωμένος, όλα αυτά τα πράγματα – και να του λέω, 'εντάξει τα πήγαμε τελικά'».

«Το γεγονός είναι ότι μια μέρα όλοι θα φύγουμε. Οι γονείς μας έχουν φύγει. Οι περισσότεροι από τους φίλους μου, έχουν φύγει. Οδηγούσα τις προάλλες στην παραλιακή και σκεφτόμουν, "Όλα είναι ένα όνειρο. Τι αγώνα τραβάμε για μια ψευδαίσθηση, το μεγαλείο της ζωής όμως, η αναζήτηση αυτού του μεγαλείου, είναι το παν". Και το συνειδητοποιώ τώρα, πιο έντονα από ποτέ, ότι βρίσκεται παντού. Στη γάτα μου, στον σκύλο μου, σε σένα και σε μένα».

Οθόνες
2

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Civil War»: Γιατί μια ταινία δράσης έχει φρικάρει τόσο τους Αμερικανούς θεατές;

The Review / «Civil War»: Γιατί μια ταινία δράσης έχει φρικάρει τόσο τους Αμερικανούς θεατές;

Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος, κριτικός στο Αθηνόραμα, αναλύουν τη νέα ταινία του Άλεξ Γκάρλαντ, που μόλις κυκλοφόρησε στις αίθουσες και τρομάζει τους Αμερικανούς θεατές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ο Μανώλης Πιμπλής και η Σταυρούλα Παπασπύρου μιλούν για την αγαπημένη εκπομπή των booklovers

Οθόνες / «Βιβλιοβούλιο»: Μια διόλου σοβαροφανής τηλεοπτική εκπομπή για το βιβλίο

Ο Μανώλης Πιμπλής και η Σταυρούλα Παπασπύρου ήταν κάποτε «ανταγωνιστές». Και πια κάνουν μαζί την αγαπημένη εκπομπή των βιβλιόφιλων, τη μοναδική που υπάρχει για το βιβλίο στην ελληνική τηλεόραση, που επικεντρώνεται στη σύγχρονη εκδοτική παραγωγή και έχει καταφέρει να είναι ευχάριστη και ενημερωτική.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μην ανοίγεις την πόρτα

Οθόνες / «Μην ανοίγεις την πόρτα»: Το χειροποίητο αλλά καθόλου ερασιτεχνικό θρίλερ των Unboxholics

Η πρώτη τους ταινία είναι λογικό να αποτελεί τη συνισταμένη των επιρροών τους αλλά και τόσο παρήγορο να συνορεύει με ένα λιντσικό σύμπαν ψυχολογικού θρίλερ, αντί να αναπαράγει απότομες τρομάρες και δωρεάν ανατριχίλες. 
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία  στη μνήμη

Daily / The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία στη μνήμη

Σατιρικό δράμα και περιπέτεια κατασκοπίας συγχρόνως, η νέα φιλόδοξη σειρά του HBO διαθέτει, ανάμεσα στα άλλα σημαντικά της ατού, τον Παρκ Τσαν-γουκ στη σκηνοθεσία και τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σε τέσσερις διαφορετικούς ρόλους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τελικά, είναι ο Τομ Ρίπλεϊ γκέι; 

Βιβλίο / Τελικά, είναι γκέι ο Τομ Ρίπλεϊ;

Το ερώτημα έχει τη σημασία του. Η δολοφονία του Ντίκι Γκρίνλιφ από τον Ρίπλεϊ, η πιο συγκλονιστική από τις πολλές δολοφονίες που διαπράττει σε βάθος χρόνου ο χαρακτήρας, είναι και η πιο περίπλοκη επειδή είναι συνυφασμένη με τη σεξουαλικότητά του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το νέο Χόλιγουντ των 80άρηδων στο Φεστιβάλ Καννών

Pulp Fiction / Το νέο Χόλιγουντ των 80άρηδων στο Φεστιβάλ Καννών

Ο Κόπολα πούλησε τα φημισμένα αμπέλια του και σκάρωσε ένα από τα ακριβότερα στοιχήματα στην ιστορία του σινεμά. Όμως, το Φεστιβάλ Καννών των auteurs και των κινηματογραφιστών αιχμής έχει τόση ανάγκη τους καταξιωμένους δημιουργούς μιας αλλοτινής εποχής;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιώργος Αρβανίτης: «Έλεγα "είμαι καλύτερος" και δεν με πήρε η φτώχεια από κάτω»

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Αρβανίτης: «Πείσμωνα για να γίνω ο καλύτερος και δεν με πήρε η φτώχεια από κάτω»

Από μια νιότη γεμάτη αντιξοότητες, ο τροχός για εκείνον γύρισε, η ζωή του στράφηκε στο φως και έγινε βιβλίο. Η Ευρώπη τον ανακάλυψε από τις ταινίες του Αγγελόπουλου, στις ιστορίες του πρωταγωνιστούν ο Φίνος, ο Μαστρογιάνι και ο Κουροσάβα. Ο πολυβραβευμένος διευθυντής φωτογραφίας που ήταν «πάντα την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος» είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Εμφύλιος πόλεμος

Οθόνες / «Εμφύλιος πόλεμος»: Μυθοπλαστική εικασία ή ρεαλιστικό σενάριο;

Με μια φιλμογραφία γεμάτη ζόμπι, κλώνους και αποκυήματα φαντασίας, αυτή είναι η λιγότερο αλληγορική ταινία του Άλεξ Γκάρλαντ που επιλέγει να μην εξηγήσει τις αιτίες του διχασμού, επιμένει σε μια πολιτική ασάφεια και δεν κατονομάζει τον Τραμπ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Οθόνες / Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Το laugh track στις κωμικές σειρές αντιπροσώπευε την ψευδαίσθηση μιας κοινότητας, αλλά τώρα ακόμη κι αυτή η ψευδαίσθηση έχει χάσει τη λάμψη της. Καμία σειρά με γέλιο-κονσέρβα δεν έχει κερδίσει το βραβείο Emmy καλύτερης κωμωδίας εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
THE LIFO TEAM
Σάκης Καρπάς: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Οθόνες / Unboxholics: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Καθώς το «Μην ανοίγεις την πόρτα», το σκηνοθετικό ντεμπούτο των Unboxholics, ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες, ο Σάκης Καρπάς μας μιλά για το δάσος και άλλα πράγματα που τους τρομάζουν, για αγαπημένες ταινίες και games τρόμου, αλλά και για την άδικη δαιμονοποίηση των gamers.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των 90s;

Pulp Fiction / Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των '90s;

Είναι η δεκαετία του '90 η καλύτερη όλων στο σινεμά; Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με την κριτικό και αρθρογράφο της LiFO Ειρήνη Γιαννάκη για τη δεκαετία που ξεκίνησε με το «Pretty Woman», το «Goodfellas», το «Χορεύοντας με τους λύκους» και το «Μόνος στο σπίτι» και έκλεισε με τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», την «Έκτη αίσθηση», το «Matrix» και το «Fight Club».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ghostwatch»: H ταινία τρόμου που προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό

Οθόνες / «Ghostwatch»: Γιατί αυτή η ταινία τρόμου προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό το 1992;

H κυκλοφορία του «Late Night with the Devil» στους κινηματογράφους ξαναφέρνει στην επικαιρότητα μια πρωτοποριακή και πέρα για πέρα ανατριχιαστική δημιουργία του BBC, που προκάλεσε πανικό και ακραίες αντιδράσεις στη Βρετανία το 1992, οδηγώντας έναν νεαρό τηλεθεατή στην αυτοκτονία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πάτρικ Τατόπουλος: Ο designer που σχεδίασε το Μπάτμομπιλ, τον Γκοτζίλα και έναν δονητή για το «Seven»

Οθόνες / Πάτρικ Τατόπουλος: Ο designer που σχεδίασε το Μπάτμομπιλ, τον Γκοτζίλα και έναν δονητή για το «Seven»

Ο διάσημος Ελληνογάλλος σκηνογράφος του Χόλιγουντ μιλά στη LiFO για την τέχνη του, για το «Independence Day», το «Dark City», το «Poor Things» και την «Barbie», και για τότε που ο Φίντσερ του ζήτησε να του σχεδιάσει έναν δονητή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Back to Black»: Aξίζει η κινηματογραφική βιογραφία της Έιμι Γουάινχαουζ

The Review / «Back to Black»: Είναι η ταινία για την Έιμι Γουάινχαουζ αντάξια του μύθου της;

Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Άκης Καπράνος είδαν την ταινία της Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον μέχρι τέλους, επιβίωσαν και βρέθηκαν στο στούντιο της LiFO για να συζητήσουν για την εμπειρία τους και για τα στοιχεία που κάνουν καλή μια κινηματογραφική μουσική βιογραφία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

σχόλια

2 σχόλια
Και πιο σοφός από ποτέ μπορώ να πω!Καλά είναι να ακούμε απο μεγάλους για το "παιχνίδι της ζωής", αυτοί τα έχουν περάσει άλλωστε. Ευτυχώς κατάλαβα απο νωρίς το νόημα της ζωής, ότι δεν υπάρχει νόημα! Είναι μάταιο το να περάσεις μια ζωή μέσα στο μίσος, μόνο αγάπη και καλοσύνη είναι τα μεγαλεία του ανθρώπου, όλα τ'αλλα είναι περιττά!