Ίαν ΜακΚέλεν: Όταν έχεις την αίσθηση ότι η ζωή σου δεν πήγε χαμένη

Ίαν ΜακΚέλεν: Όταν έχεις την αίσθηση ότι η ζωή σου δεν πήγε χαμένη Facebook Twitter
Ο ανθρώπινος Μαγκνέτο καταφέρνει ακόμα, στα γηρατειά του, να σε γεμίζει ενέργεια και να σε κάνει να τινάζεσαι από τη θέση σου.
0

Ο Ίαν ΜακΚέλεν είναι ηθοποιός. Έκανε τον Γκάνταλφ στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και τον σούπερ ήρωα Μαγκνέτο στους «X-Μen». Μπορεί να τον ξέρετε από κει. Όμως, είναι ένας άνθρωπος του θεάτρου. Σπουδαίος σε σαιξπηρικούς ρόλους, έχει παίξει στις σημαντικότερες θεατρικές παραγωγές μέχρι στιγμής.


Τώρα, στις αίθουσες των σινεμά παίζεται το «Ιαν ΜακΚέλεν, ρόλος ζωής», μια ταινία για τη ζωή του. Τη λάτρεψα. Προφανώς, δεν είναι ακριβώς η ζωή του, αλλά το χτίσιμο ενός μύθου. Δεν με πείραξε.

Είχα ανάγκη να δω έναν άνθρωπο γεμάτο χαρά να μου λέει για τη ζωή του και να συμπεραίνει πως, τελικά, μάλλον δεν την έζησε μάταια. Τι έκανε τον βίο του αξιόλογο; Στρέφω την προσοχή μου σε δύο πράγματα.


Το πρώτο είναι το να βρίσκεις ευτυχία στον κόπο σου. Η ταινία εκπέμπει αυτή την ταπεινή και μετρημένη αντοχή, να κάνεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα για χρόνια, να ασχολείσαι με την τέχνη σου.

Η φαντασίωση ότι οι ταλαντούχοι άνθρωποι περνάνε τον χρόνο τους χαζεύοντας ή διασκεδάζοντας και ότι κάπου τους βρίσκει το όλο έμπνευση μεγαλείο τους και τους χτυπάει στο κεφάλι για πολλά χρόνια καλλιεργήθηκε από ταινίες, μύθους, αφηγήσεις και χαζές εκπομπές ή χαζά sites.

Σου μένει η εντύπωση πως αυτός ο άνθρωπος γούσταρε κάθε, μα κάθε μέρα αυτής της πορείας. Ακόμα κι όταν έπαιρνε ελάχιστα για να γυρίζει τη βρετανική επαρχία παίζοντας θέατρο, το 'θελε πάρα πολύ. Ακόμα κι όταν του την έσπασαν λιγάκι τα τεχνικά χαρακτηριστικά στο γύρισμα όταν έπαιζε τον Γκάνταλφ, δεν έχασε την όρεξή του.

Αυτή η ενοχλητική και μίζερη φαντασίωση κρύβει και μια επικίνδυνη «συμβουλή» προς όσους θέλουν να αφοσιωθούν στην τέχνη τους: μην το πάρεις στα σοβαρά, αν έχεις ταλέντο όλα θα γίνουν, αν δεν σου βγαίνει με τη μία, δεν το 'χεις, αν σκοντάφτεις κάπου, παράτα τα.


Ευτυχώς, η ταινία για τον Ίαν ΜακΚέλεν δεν το κάνει αυτό. Δεν μας λέει ψέματα ότι ο ηθοποιός έφτασε να παίζει συγκλονιστικά τον Ριχάρδο Γ' μέσα σε ένα βράδυ, επειδή το 'χε. Το εννιάχρονο αγοράκι που ονειρευόταν να γίνει μεγάλος ηθοποιός, έγινε. Ένιωσε περίεργα ζώντας το όνειρό του.

Ευτύχησε να παίξει μεγάλους ρόλους στα πιο σπουδαία θέατρα του κόσμου. Όντως το 'χε από μικρός. Έπαιζε μπροστά στον καθρέφτη, έπαιζε για την οικογένειά του, βαφόταν, ντυνόταν, ένιωθε από πολύ μικρός ότι η συμβολή του στην κοινωνία θα ήταν να παίζει ρόλους.

Όμως δεν του χαρίστηκε η ζωή του. Δεν μας μιλάει καν για τις ώρες εξάσκησης. Μας λέει ότι ζούσε μέσα από το θέατρο και μέσα στο θέατρο.

Ο ίδιος δεν έκανε παιδιά. «Πώς να 'χεις και παιδιά και το θέατρο;» αναρωτιέται, δηλώνοντας ότι το να γίνεις γονιός είναι μάλλον συγκλονιστική εμπειρία.

Όμως, όλα αυτά δεν τα παρουσιάζει καν ως θυσίες, δεν θέλει να παραστήσει τον βιβλικό ήρωα, τον καλλιτέχνη οσιομάρτυρα. Έζησε μια ζωή απολαυστική κι αυτό δεν κρύβεται.


Σου μένει η εντύπωση πως αυτός ο άνθρωπος γούσταρε κάθε, μα κάθε μέρα αυτής της πορείας. Ακόμα κι όταν έπαιρνε ελάχιστα για να γυρίζει τη βρετανική επαρχία παίζοντας θέατρο, το 'θελε πάρα πολύ. Ακόμα κι όταν του την έσπασαν λιγάκι τα τεχνικά χαρακτηριστικά στο γύρισμα όταν έπαιζε τον Γκάνταλφ, δεν έχασε την όρεξή του.


Αναπολεί τα εξωτερικά γυρίσματα του «Άρχοντα» και νιώθεις ότι είσαι μέσα στην ταινία και μέσα στα γυρίσματα ταυτόχρονα.

Ζηλεύεις τόσο όμορφα που η δουλειά κάποιου ήταν να πηγαίνει και να ερμηνεύει στα βουνά και στα λιβάδια του «Άρχοντα». Βλέποντάς τον δονείσαι απ' αυτή την ξεσηκωτική αύρα που εκπέμπουν όσοι βρίσκουν χαρά στον κόπο τους. Όμως ο Ίαν ΜακΚέλεν δεν σταμάτησε εκεί.

Ίαν ΜακΚέλεν: Όταν έχεις την αίσθηση ότι η ζωή σου δεν πήγε χαμένη Facebook Twitter
Αναπολεί τα εξωτερικά γυρίσματα του «Άρχοντα» και νιώθεις ότι είσαι μέσα στην ταινία και μέσα στα γυρίσματα ταυτόχρονα.


Όταν σκέφτεται αν η ζωή του άξιζε τον κόπο, φέρνει στον νου του τους αγώνες για τα δικαιώματα των γκέι. Το να νιώθεις ότι δεν πέταξες τον χρόνο που σου δόθηκε στα σκουπίδια επειδή έδωσες κάτι στην κοινωνία σου, αυτό φαίνεται να μας διδάσκει ο κομψός, μεγάλης ηλικίας πια, κύριος που −δεν κρύβεται− υπήρξε ένας απίστευτα γοητευτικός άντρας, ο οποίος αγαπούσε, κι ακόμα αγαπάει, τους άντρες.


Τον βλέπουμε νέο, ωραίο και γελαστό σε πορείες, στη βρετανική τηλεόραση, στο BBC, σε συναντήσεις με πολιτικά πρόσωπα, να επιτίθεται στους συντηρητικούς και να κερδίζει.

Τώρα τα θέματα αυτά λύθηκαν, δηλώνει. Εμάς, όμως, η μετάφραση στα ελληνικά δεν μας αφήνει ν' αγιάσουμε! Όταν ο ηθοποιός λέει «I was a gay boy», που θα πει «ήμουν γκέι αγόρι», η ελληνική μετάφραση λέει «ήμουν ομοφυλοφιλικό παιδί».

Ακόμα και σ' αυτή την ταινία, μ' αυτό το περιεχόμενο, το ελληνικό κοινό διαβάζει, τελικά, μια εξομολόγηση ενός επιτυχημένου άντρα που γουστάρει τους άντρες σαν ιατρική διάγνωση, σαν παραδοχή κακού, σαν δήλωση ότι πάσχει από κάτι.


Ο Ιαν ΜακΚέλεν λέει πως ο ηθοποιός πρέπει να φτάσει σ' ένα αποτέλεσμα που το βλέπει κανείς και λέει «μα, πώς το κάνει!". Οφείλεις να δίνεις τις δυνάμεις σου σε ανθρώπους που ήρθαν εξαντλημένοι απ' τη δουλειά για να σε δουν.

Οι μεγάλοι καλλιτέχνες δίνουν στους ανθρώπους ενέργεια για να ζουν, παράγουν κάτι απ' όσα κάνουν τη ζωή ν' αντέχεται ή να κυλάει υπέροχα. Ο ανθρώπινος Μαγκνέτο καταφέρνει ακόμα, στα γηρατειά του, να σε γεμίζει ενέργεια και να σε κάνει να τινάζεσαι από τη θέση σου. 

 

Ίαν ΜακΚέλεν: Ρόλος Ζωής - Επίσημο Τρείλερ

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένα στα γρήγορα με την Taylor Swift

Pulp Fiction / Ένα στα γρήγορα με την Taylor Swift

Τη στιγμή που οι δύο υποψήφιοι Πρόεδροι, ο Μπάιντεν χιουμοριστικά και ο Τραμπ απειλητικά, επικαλούνται την προτίμησή της για να επηρεαστούν οι ψηφοφόροι των προεδρικών εκλογών, η Τέιλορ Σουίφτ ξεφουρνίζει ένα ακόμα μουσικό ημερολόγιο με επικάλυψη μελαγχολικής εκδίκησης έναντι των πρώην της και την ίδια synthpop μονοτονία που επιμένει να σπάει ρεκόρ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Civil War»: Γιατί μια ταινία δράσης έχει φρικάρει τόσο τους Αμερικανούς θεατές;

The Review / «Civil War»: Γιατί μια ταινία δράσης έχει φρικάρει τόσο τους Αμερικανούς θεατές;

Ο Γιάννης Βασιλείου και ο Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος, κριτικός στο Αθηνόραμα, αναλύουν τη νέα ταινία του Άλεξ Γκάρλαντ, που μόλις κυκλοφόρησε στις αίθουσες και τρομάζει τους Αμερικανούς θεατές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ο Μανώλης Πιμπλής και η Σταυρούλα Παπασπύρου μιλούν για την αγαπημένη εκπομπή των booklovers

Οθόνες / «Βιβλιοβούλιο»: Μια διόλου σοβαροφανής τηλεοπτική εκπομπή για το βιβλίο

Ο Μανώλης Πιμπλής και η Σταυρούλα Παπασπύρου ήταν κάποτε «ανταγωνιστές». Και πια κάνουν μαζί την αγαπημένη εκπομπή των βιβλιόφιλων, τη μοναδική που υπάρχει για το βιβλίο στην ελληνική τηλεόραση, που επικεντρώνεται στη σύγχρονη εκδοτική παραγωγή και έχει καταφέρει να είναι ευχάριστη και ενημερωτική.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μην ανοίγεις την πόρτα

Οθόνες / «Μην ανοίγεις την πόρτα»: Το χειροποίητο αλλά καθόλου ερασιτεχνικό θρίλερ των Unboxholics

Η πρώτη τους ταινία είναι λογικό να αποτελεί τη συνισταμένη των επιρροών τους αλλά και τόσο παρήγορο να συνορεύει με ένα λιντσικό σύμπαν ψυχολογικού θρίλερ, αντί να αναπαράγει απότομες τρομάρες και δωρεάν ανατριχίλες. 
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία  στη μνήμη

Daily / The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία στη μνήμη

Σατιρικό δράμα και περιπέτεια κατασκοπίας συγχρόνως, η νέα φιλόδοξη σειρά του HBO διαθέτει, ανάμεσα στα άλλα σημαντικά της ατού, τον Παρκ Τσαν-γουκ στη σκηνοθεσία και τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σε τέσσερις διαφορετικούς ρόλους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τελικά, είναι ο Τομ Ρίπλεϊ γκέι; 

Βιβλίο / Τελικά, είναι γκέι ο Τομ Ρίπλεϊ;

Το ερώτημα έχει τη σημασία του. Η δολοφονία του Ντίκι Γκρίνλιφ από τον Ρίπλεϊ, η πιο συγκλονιστική από τις πολλές δολοφονίες που διαπράττει σε βάθος χρόνου ο χαρακτήρας, είναι και η πιο περίπλοκη επειδή είναι συνυφασμένη με τη σεξουαλικότητά του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το νέο Χόλιγουντ των 80άρηδων στο Φεστιβάλ Καννών

Pulp Fiction / Το νέο Χόλιγουντ των 80άρηδων στο Φεστιβάλ Καννών

Ο Κόπολα πούλησε τα φημισμένα αμπέλια του και σκάρωσε ένα από τα ακριβότερα στοιχήματα στην ιστορία του σινεμά. Όμως, το Φεστιβάλ Καννών των auteurs και των κινηματογραφιστών αιχμής έχει τόση ανάγκη τους καταξιωμένους δημιουργούς μιας αλλοτινής εποχής;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιώργος Αρβανίτης: «Έλεγα "είμαι καλύτερος" και δεν με πήρε η φτώχεια από κάτω»

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Αρβανίτης: «Πείσμωνα για να γίνω ο καλύτερος και δεν με πήρε η φτώχεια από κάτω»

Από μια νιότη γεμάτη αντιξοότητες, ο τροχός για εκείνον γύρισε, η ζωή του στράφηκε στο φως και έγινε βιβλίο. Η Ευρώπη τον ανακάλυψε από τις ταινίες του Αγγελόπουλου, στις ιστορίες του πρωταγωνιστούν ο Φίνος, ο Μαστρογιάνι και ο Κουροσάβα. Ο πολυβραβευμένος διευθυντής φωτογραφίας που ήταν «πάντα την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος» είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Εμφύλιος πόλεμος

Οθόνες / «Εμφύλιος πόλεμος»: Μυθοπλαστική εικασία ή ρεαλιστικό σενάριο;

Με μια φιλμογραφία γεμάτη ζόμπι, κλώνους και αποκυήματα φαντασίας, αυτή είναι η λιγότερο αλληγορική ταινία του Άλεξ Γκάρλαντ που επιλέγει να μην εξηγήσει τις αιτίες του διχασμού, επιμένει σε μια πολιτική ασάφεια και δεν κατονομάζει τον Τραμπ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Οθόνες / Γέλιο-κονσέρβα: Ο θάνατος του πιο απόκοσμου και μισητού ήχου στην τηλεόραση

Το laugh track στις κωμικές σειρές αντιπροσώπευε την ψευδαίσθηση μιας κοινότητας, αλλά τώρα ακόμη κι αυτή η ψευδαίσθηση έχει χάσει τη λάμψη της. Καμία σειρά με γέλιο-κονσέρβα δεν έχει κερδίσει το βραβείο Emmy καλύτερης κωμωδίας εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
THE LIFO TEAM
Σάκης Καρπάς: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Οθόνες / Unboxholics: «O κόσμος θα μας πει να συνεχίσουμε ή θα μας στείλει σπίτι μας»

Καθώς το «Μην ανοίγεις την πόρτα», το σκηνοθετικό ντεμπούτο των Unboxholics, ετοιμάζεται να βγει στις αίθουσες, ο Σάκης Καρπάς μας μιλά για το δάσος και άλλα πράγματα που τους τρομάζουν, για αγαπημένες ταινίες και games τρόμου, αλλά και για την άδικη δαιμονοποίηση των gamers.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των 90s;

Pulp Fiction / Γιατί επιστρέφουμε συνεχώς στο σινεμά των '90s;

Είναι η δεκαετία του '90 η καλύτερη όλων στο σινεμά; Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με την κριτικό και αρθρογράφο της LiFO Ειρήνη Γιαννάκη για τη δεκαετία που ξεκίνησε με το «Pretty Woman», το «Goodfellas», το «Χορεύοντας με τους λύκους» και το «Μόνος στο σπίτι» και έκλεισε με τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», την «Έκτη αίσθηση», το «Matrix» και το «Fight Club».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ghostwatch»: H ταινία τρόμου που προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό

Οθόνες / «Ghostwatch»: Γιατί αυτή η ταινία τρόμου προκάλεσε πανικό στο βρετανικό κοινό το 1992;

H κυκλοφορία του «Late Night with the Devil» στους κινηματογράφους ξαναφέρνει στην επικαιρότητα μια πρωτοποριακή και πέρα για πέρα ανατριχιαστική δημιουργία του BBC, που προκάλεσε πανικό και ακραίες αντιδράσεις στη Βρετανία το 1992, οδηγώντας έναν νεαρό τηλεθεατή στην αυτοκτονία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ