Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ο αναπολογητικός ερωτισμός της Έλενας Ναθαναήλ - σε σπάνιες εικόνες

Ήταν ένας ακαταμάχητος συνδυασμός, κομψότητας και ερωτισμού -μια κερένια κούκλα, μέσα στην οποία φούντωνε διαρκώς η ίδια παγωμένη φλόγα.
ΚΕΙΜΕΝΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ & ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ
Ατελιέ LIFO

Ηταν δεν ήταν δεκάξι χρονών όταν βρέθηκε, συνοδευόμενη από τον δημοσιογράφο Δημήτρη Λυμπερόπουλο, στα γυρίσματα της Ψεύτρας του Γιάννη Δαλιανίδη με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

 

Ο σκηνοθέτης, απόλυτος άρχοντας των στούντιο του Φίνου, με το που την είδε, έμεινε άναυδος με την ομορφιά του έφηβου κοριτσιού, όπως άλλωστε οι πάντες εκείνη την εποχή. Η αντίδρασή του ήταν ακαριαία: «Δεν έχεις δουλειά πίσω από τις κάμερες, αλλά μπροστά από αυτές, σε περιμένει από αύριο συμβόλαιο με το όνομά σου στα γραφεία της Φίνος Φιλμ, Χίου 53. Ποιο είναι, αλήθεια, το όνομα σου;». «Δεληβασίλη» απάντησε εκείνη. «Της μητέρας σου;». «Ναθαναήλ». «Ε, μ' αυτό, σε περιμένει ένας ρόλος στην επόμενή μου ταινία».

 

Η μητέρα της Λίνα εξέφρασε από την πρώτη στιγμή την αντίθεσή της, όχι για ηθικούς λόγους, ήταν μια sui generis γυναίκα, από τις ωραιότερες της κοσμικής Αθήνας, κόρη βιομηχάνου, χωρισμένη με δύο κόρες.

 

Αλλά πάλι, δεν ήθελε να σταθεί εμπόδιο στο μέλλον της Έλενας και προς στιγμήν συμφώνησε. Ο πατέρας, υπέροχος μποέμ, φευγάτος στη Σαντορίνη, δεν είχε λόγο ν' ανησυχεί για την κόρη του. Από κείνον είχε το ελεύθερο να κάνει ό,τι ήθελε.

 

Ακόμη κι... «Εκείνο Το Καλοκαίρι» προσέφερε ορισμένες θαυμάσιες πόζες, ελέω Βασίλη Γεωργιάδη, έχοντας δίπλα της, ιδανικό παρτενέρ, τον Λάκη Κομνηνό
Ακόμη κι... «Εκείνο Το Καλοκαίρι» προσέφερε ορισμένες θαυμάσιες πόζες, ελέω Βασίλη Γεωργιάδη, έχοντας δίπλα της, ιδανικό παρτενέρ, τον Λάκη Κομνηνό

 

 

 

Το αλαβάστρινο σχεδόν πρόσωπό της, η ευγένειά της και βέβαια τα μεγάλα, εκφραστικά και μελαγχολικά μάτια της τους κατακτούσαν όλους, άντρες-γυναίκες.


Έτσι, εν έτει 1963, πρωταγωνιστούσε δίπλα στον Ηλιόπουλο, τη Βλαχοπούλου, τον Βουτσά, την Καραγιάννη, στο πρώτο έγχρωμο σινεμασκόπ του ελληνικού κινηματογράφου, το μιούζικαλ Κάτι να Καίει.

 

Το αλαβάστρινο σχεδόν πρόσωπό της, η ευγένειά της και βέβαια τα μεγάλα, εκφραστικά και μελαγχολικά μάτια της τους κατακτούσαν όλους, άντρες-γυναίκες.

 

Όπως κατέκτησαν, χάρη στο πρώτο της εξώφυλλο στις «Εικόνες», και τον σημαντικό Γερμανό σκηνοθέτη Ραλφ Τίλερ, που την κάλεσε να πρωταγωνιστήσει στο Αίμα των Βελσβούγκεν, βασισμένο σε μια «σκοτεινή» αιμομικτική νουβέλα του Τόμας Μαν!

 

Πίσω στην Ελλάδα, ο άρτι αφιχθείς από την Πράγα Γιώργος Σκαλενάκης την επέλεξε για το ασπρόμαυρο, καλλιτεχνικών προδιαγραφών Ντάμα Σπαθί.

 

Γυρισμένο στο εκτυφλωτικό Ναύπλιο, με τον Σπύρο Φωκά και τη Δέσπω Διαμαντίδου, ταξίδεψε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έπεισε Σουηδούς παραγωγούς να εμπιστευτούν στο σκηνοθέτη τη ρομαντική κομεντί και τουριστικών προθέσεων Επιχείρηση Απόλλων, με πρωταγωνίστρια πάλι την Έλενα, που ήδη φωτογραφιζόταν για μερικά από τα μεγαλύτερα περιοδικά μόδας της Ευρώπης.

 

 

Nightwalk - Rolla Scape / Video / Album:Rolla Scape,Undo records 2011 /video footage from the greek film(Dama Spathi)1966 by George Skalenakis, Actors : Helena Nathanael,Spyros Fokas.




Σε μια από τις συγκλονιστικότερες ελληνικές ταινίες, στο Φόβο, δίπλα σε «ιερά τέρατα» όπως ο Αλέξης Δαμιανός και η Μαίρη Χρονοπούλου, ο σκηνοθέτης Κώστας Μανουσάκης εκμεταλλεύεται μοναδικά το πρόσωπό της και σκηνές όπως εκείνη ανάμεσα στα στάχια και η άλλη με τη συνωμοτική σιωπή στο τραπέζι έχουν καταγραφεί στην ανθολογία του ελληνικού σινεμά.

 

H αφίσα για την ιταλική έκδοση της εξαιρετικής ταινίας του Κώστα Μανουσάκη «Φόβος». Η Ναθαναήλ έκανε πάταγο με τη γυμνή της εμφάνιση, αλλά συνειδητά αψηφούσε τη σεμνοτυφία της εποχής.
H αφίσα για την ιταλική έκδοση της εξαιρετικής ταινίας του Κώστα Μανουσάκη «Φόβος». Η Ναθαναήλ έκανε πάταγο με τη γυμνή της εμφάνιση, αλλά συνειδητά αψηφούσε τη σεμνοτυφία της εποχής.
 

 

Ακριβώς την ίδια χρονιά γύρισε και τον ιδιαίτερα τολμηρό Δραπέτη, αψηφώντας τα ήθη της εποχής.

 

Με τον Βασίλη Γεωργιάδη έκανε το Ραντεβού με μια άγνωστη, με το οποίο πήρε και βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1968 και την πιο «προσωπική» της ταινία και τεράστια επιτυχία, το Εκείνο το καλοκαίρι, την ελληνική βερσιόν του Love Story με συμπρωταγωνιστή τον Λάκη Κομνηνό και την αξέχαστη μουσική του Γιάννη Σπανού, που στοίχειωσε όλα τα εφηβικά πάρτι της δεκαετίας του '70.

 

Με τον Δαλιανίδη ξανασυναντήθηκαν στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Δημήτρη Ψαθά Ξύπνα, Βασίλη, το οποίο είχε ήδη παίξει σε περιοδεία με τον Γιώργο Κωσταντίνου, με τον οποίο διατηρούσε δεσμό για ένα διάστημα. Καθώς ο εμπορικός κινηματογράφος με την έλευση της τηλεόρασης έφθινε, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, η Ναθαναήλ στράφηκε στο θέατρο.

 

Με πτυχίο από τη σχολή του Πέλου Κατσέλη και την πείρα των ταινιών, έπαιξε σε παραστάσεις ελάσσονος σημασίας, επιθεωρήσεις με τον Βουτσά και άλλα τρανταχτά ονόματα, αντιμετωπίζοντας το επάγγελμά της σαν όλα τα άλλα.

 

Αυτοσαρκαζόταν, είχε άλλωστε αστείρευτο χιούμορ, δεν έπαιρνε καθόλου σοβαρά το σταριλίκι, το οποίο σχεδόν απέρριπτε, όπως και την ομορφιά της! Έκανε σαν να μην την αφορούσαν, αλλά πετύχαινε χάρη στον Αλέξη Σολομό και το Προσκήνιό του μερικές αξιομνημόνευτες ερμηνείες: Στη διασκευή του Ο Γύρος του κόσμου σε ογδόντα ημέρες και σε δύο έργα του Μαγιακόφσκι, τον Κοριό και το Λουτρό, την περίοδο 1978-79.

 

Δέκα χρόνια μετά θα έχανε την ευκαιρία για μια ακόμα αξιοζήλευτη παράσταση, καθώς, ενώ είχε ξεκινήσει πρόβες με τον Γιάννη Τσαρούχη για την Ηλέκτρα του, ο ζωγράφος, σκηνογράφος και σκηνοθέτης πέθανε προτού ολοκληρώσει το εγχείρημά του.

 

Η Έλενα υπήρξε fashion icon και στο σινεμά και στη ζωή. Καθόλου παράξενο που έγινε εξώφυλλο στη Vogue και στη «Ντάμα Σπαθί» (φωτ.) υποδύεται ένα φωτομοντέλο
Η Έλενα υπήρξε fashion icon και στο σινεμά και στη ζωή. Καθόλου παράξενο που έγινε εξώφυλλο στη Vogue και στη «Ντάμα Σπαθί» (φωτ.) υποδύεται ένα φωτομοντέλο
 

 

Η Έλενα Ναθαναήλ υπήρξε ένας άνθρωπος σοβαρός, συνεπής στις αρχές του, ανεξάρτητος. Δεν προκάλεσε ποτέ σκάνδαλα, επιλέγοντας να μείνει στην αθέατη πλευρά της show business, όπως όταν γέννησε το 1973 την κόρη της Ίνκα, καρπό του σύντομου δεσμού της με τον εκπάγλου καλλονής Γιώργο Τσαγκάρη, χωρίς να τον παντρευτεί.

 

Ορκισμένη εχθρός του γάμου, δεν θέλησε να δεσμευτεί με τα «ιερά» δεσμά του, ούτε καν με τον μεγάλο και παθιασμένο έρωτα της ζωής της -έναν έρωτα που κράτησε εικοσιεννέα χρόνια κι έγινε μέχρι και στίχος σε τραγούδι του Σαββόπουλου-, τον σούπερ σταρ του Ολυμπιακού Τάσο Μητρόπουλο.

 

Το 1979, αφού περνάει κάποιο καιρό κάνοντας παρέα και διαβάζοντας βιβλία σε τυφλά παιδιά ενός ιδρύματος, γράφει και εκδίδει το εξομολογητικό και καταγγελτικό για την αναλγησία και εκμετάλλευση των υπευθύνων βιβλίο Πώς έμαθα να βλέπω. Εκείνη την περίοδο αρχίζει να συνδέεται όλο και πιο στενά με ανθρώπους των γραμμάτων, διανοούμενους, συγγραφείς, ποιητές, εικαστικούς.

 

«Ντάμα Σπαθί» στα ιταλικά. Ακατάλληλον.
«Ντάμα Σπαθί» στα ιταλικά. Ακατάλληλον.

 

«Ντάμα Σπαθί» στα ιταλικά. Ακατάλληλον.
«Ντάμα Σπαθί» στα ιταλικά. Ακατάλληλον.

 

Η όλο και μεγαλύτερη απόσταση που παίρνει από τα δρώμενα της καλλιτεχνικής ζωής τα χρόνια που ακολουθούν, η θρυλούμενη στάση ζωής της, ο διαχρονικός ερωτισμός της της προσδίδουν διαστάσεις μύθου οι οποίες μεγαλώνουν όταν τη δεκαετία του '90 αποτραβιέται σε ένα κτήμα στη βόρεια Εύβοια, μια αχανή έκταση που αγοράζει για να καταπιαστεί με τις αγροτικές δουλειές.

 

Σώζει από θανάτωση άλογα του ιππόδρομου, οραματίζεται μια μονάδα βιολογικών προϊόντων, φτιάχνει το δικό της κρασί, το οποίο κυκλοφορεί με το όνομα της!

 

Στην Αθήνα κατεβαίνει αραιά, στο επάγγελμα επιστρέφει μόνο όταν θέλει να κερδίσει κάποια χρήματα για να χρηματοδοτήσει τις εργασίες της στο κτήμα.

 

Έτσι τη μαθαίνουν οι νεότεροι από την τηλεόραση, σε σαπουνόπερες όπως το Γαλάζιο Διαμάντι, για το οποίο παραχωρεί ένα από τα σπίτια του και τη Roles Royce του ο στενός της φίλος Δημήτρης Πιερίδης.

 

Ακολούθησαν το Άγγιγμα Ψυχής του Μανούσου Μανουσάκη και το πλέον πρόσφατο Γοργόνες. Οι σινεφίλ θα τη θυμούνται από ταινίες όπως οι Απουσίες του Κατακουζηνού, η Παταγονία του Γιαννακάκη, το Στη σκιά του Lemmy Caution του Ζερβού, δίπλα σε παλιούς συμπρωταγωνιστές της όπως ο Λάκης Κομνηνός και ο Σπύρος Φωκάς.

 

Ο ξαφνικός θάνατός της από καρκίνο στις 4 Μαρτίου συγκλόνισε τόσο τους παλιούς συνεργάτες και τους φίλους της όσο και τους θαυμαστές της.

 

Είχε φροντίσει για μια ακόμα φορά να μην απασχολήσει τον Τύπο και να αντιμετωπίσει το προσωπικό της δράμα μόνη, με τον αφοσιωμένο σύντροφο της και τη λατρεμένη της κόρη.

 

«Ως άνθρωποι, έχουμε δικαίωμα στην αρρώστια και στο θάνατο» είχε πει σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις της...

― Χρήστος Παρίδης

 

Από δοκιμαστικό για μια ταινία του Νίκου Κούνδουρου που δεν γυρίστηκε ποτέ. Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη LIFO και ανήκει στο αρχείο του Αντώνη Μποσκοΐτη.
Από δοκιμαστικό για μια ταινία του Νίκου Κούνδουρου που δεν γυρίστηκε ποτέ. Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη LIFO και ανήκει στο αρχείο του Αντώνη Μποσκοΐτη.

 

BONUS

ΕΛΕΝΑ ΝΑΘΑΝΑΗΛ ...until the end

Από τον Φώντα Τρούσα 

 

"Δεν ξέρω τι με οδηγεί, αλλά ορισμένες ταινίες του παλαιού ελληνικού σινεμά τις βλέπω πάντα σαν υπνωτισμένος.

 

Ενώ ξέρω ότι είναι καρικατούρες, κακέκτυπα των, πολύ περισσότερο hip, αντίστοιχων ιταλο-γαλλικών με την Laura Antonelli ή την Edwige Fenech, ενώ βλέπω ότι λειτουργούν με σχήματα και προφάσεις καλλιτεχνίας, αγγίζοντας συχνά τα όρια ενός κάκιστου γούστου, εντούτοις με «εξαναγκάζουν» να στήνομαι κάθε φορά στην οθόνη και να τις χαζεύω.

 

Μία τέτοια είναι η «Αναζήτησις» του Ερρίκου Ανδρέου. Μου αρέσει να τη βλέπω και να τη ξαναβλέπω στην τηλεόραση (και όχι στο βίντεο, ας πούμε), επειδή νομίζω ότι έτσι συμμετέχω κι εγώ κάπου, ότι μεθώ μαζί με άλλους και πως, όλοι μαζί, σε «ανοικτή» θέαση και ακρόαση (Σπανός γαρ), τα δίνουμε όλα στο... μόνον της ζωής μας το πάρτυ. Ψάχνοντας την Έλενα...


Παρακολουθώντας, για πολλοστή φορά, την «αναζήτηση» δεν γίνεται παρά να σκέφθομαι το προφανές. Η Έλενα Ναθαναήλ μπορεί να ήταν πολλά ενδεχομένως, μα, πάνω απ' όλα, ήταν οι ρόλοι της.

 

 

 

Η Έλενα Ναθαναήλ ήταν η αιώνια κερένια κούκλα, μέσα στην οποία φούντωνε διαρκώς η ίδια παγωμένη φλόγα.

 

 

Είναι οι φιγούρες που έβγαλαν στον αφρό τη δική μας εφηβεία στην ασπρόμαυρη TV, όταν, μαθητές ακόμη, πέφταμε από το... μπαλκόνι, στην προσπάθεια να διακρίνουμε το μαρμαρένιο στήθος της στη λίμνη, σ' εκείνη την απίθανη υποβρύχια λήψη από το «Φόβο» του Κώστα Μανουσάκη. Ή εκείνο το άχραντο σώμα, στη σκηνή του μπάνιου στην «Ντάμα Σπαθί» του Γιώργου Σκαλενάκη· που τέντωνε τις αρτηρίες μας, κάνοντας τους σφυγμούς να σπάνε...

 

Ακόμη και δίπλα στον δικαστικό Δημήτρη Μυράτ στο «Ραντεβού Με Μιαν Άγνωστη» η Έλενα Ναθαναήλ ήταν η αιώνια κερένια κούκλα, μέσα στην οποία φούντωνε διαρκώς η ίδια παγωμένη φλόγα. Υπήρξαν κι άλλα φιλμ, όπως το αγροτικό – ένα είδος ελληνικού sexploitation – «Ο Δραπέτης» του Στέλιου Ζωγραφάκη, με την Έλενα να στέκεται αγέρωχη στο κέντρο ενός τριγώνου (ο Σπύρος Φωκάς, ο σκληροτράχηλος αντίζηλος Τάκης Εμμανουήλ, ο άνδρας της Μάνος Κατράκης).

 

Μα ακόμη κι... Εκείνο Το Καλοκαίρι προσέφερε ορισμένες θαυμάσιες πόζες, ελέω Βασίλη Γεωργιάδη, έχοντας δίπλα της, ιδανικό παρτενέρ, τον Λάκη Κομνηνό και ανάμεσά τους τα euro-breaks του λυκόφωτος του «Γάλλου» Γιάννη Σπανού.

 

Εμφανίστηκε και σε κωμωδίες η Έλενα Ναθαναήλ· κοντά στον Βουτσά, τον Ηλιόπουλο, τον Κωνσταντίνου, απ' όσο θυμάμαι, αν και πάντα, είχα την αίσθηση πως ήταν «αλλού».

 

Πρέπει να ήταν «αλλού»... αφού έπαιζε μονίμως με μιαν έμφυτη αυτοσυγκράτηση, μετρώντας τα λόγια της, τις «αποστάσεις».

 

Έμοιαζε σαν να αρνιόταν, ώρες-ώρες, ακόμη και τον ίδιον της τον εαυτό. Όχι «τσαλακώνοντάς» τον – η φύση τής είχε παράσχει μία πιεστική αυτογνωσία, που ξεπερνούσε το υποκριτικό πλαφόν –, αλλά πείθοντάς τον πως ήταν κάτι άλλο, πέραν της απαμοιβής των ρόλων της.

 

Ντυμένη ή γυμνή. Μέχρι το τέλος... Και απ' την αρχή..."

 

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το μοντέρνο, λαϊκό και κοσμοπολίτικο σινεμά του Γιώργου Σκαλενάκη
Η μουσική στις ταινίες του ήταν συχνά το Α και το Ω
Η Έλενα Ναθαναήλ ξανθιά(!), σε μια παράξενη και σπάνια φωτογράφιση
Η ώρα της αλήθειας μιας καλλονής, στις ΕΙΚΟΝΕΣ του '68, με τα δικά της λόγια
Ο «Φόβος» του Κώστα Μανουσάκη: μια θρυλική ταινία από το 1966 με αληθινή διεθνή καριέρα
Σκηνοθετημένη με μαεστρία από έναν απόβλητο του ελληνικού σινεμά, που σταμάτησε να κάνει ταινίες στα 37 χρόνια του
9 χρόνια χωρίς την Έλενα Ναθαναήλ
Η αγέρωχη κούκλα των αποστάσεων και της έμφυτης αυτοσυγκράτησης, που βγήκε αλώβητη από το ελληνικό sexploitation
Tο Αδιέξοδο του Όμηρου Ευστρατιάδη με τον Udo Kier (και η άγνωστη μουσική του)
Ή, όταν το ελληνικό σινεμά, στις αρχές του ’70, έδινε εξώφυλλα σε αγγλικά κινηματογραφικά περιοδικά και περιείχε τραγούδια και συνθέσεις αναπάντεχων δημιουργών
R.I.P. Γιώργος Σκαλενάκης (1926 - 2014)
Πλήρης ημερών έφυγε ο σκηνοθέτης και δάσκαλος
Αφιέρωμα στην 'Ελενα Ναθαναήλ.
Σαν σήμερα, πεθαίνει στην Αθήνα το 2008.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Γιώργος Αυγερόπουλος, αυτόπτης μάρτυς στα παρασκήνια της κρίσης, μιλά για το νέο, εκρηκτικό φιλμ του
Μετά το «AGORA - Από τη Δημοκρατία στις Αγορές», το οποίο προκάλεσε αίσθηση και βραβεύτηκε διεθνώς, ο Γιώργος Αυγερόπουλος επιστρέφει με τη δεύτερη ταινία του για την ελληνική κρίση που φέρει τον τίτλο «AGORA II - Δεσμώτες». Η LiFO την παρακολούθησε λίγο πριν προβληθεί στους κινηματογράφους και παρουσιάζει τους κεντρικούς της άξονες.
Οι δέκα καλύτεροι ρόλοι του Χιθ Λέτζερ
Σαν σήμερα το 2008, πέθανε ο εξαιρετικός ηθοποιός, σε ηλικία μόλις 28 ετών.
Γιατί σνομπάραμε Τζένιφερ Λόπεζ και Άνταμ Σάντλερ: Η αβάσταχτη στενομυαλιά όσων ψηφίζουν στα Όσκαρ
Μιλώντας ανώνυμα στην εφημερίδα New York Post, μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου επιχειρούν να δικαιολογήσουν (ανεπιτυχώς) γιατί αγνόησαν δύο ερμηνείες που αποθεώθηκαν από την παγκόσμια κριτική
Τα τούνελ του έρωτα
Το πρώτο όμορφο πράγμα της Δευτέρας 20 Ιανουαρίου 2020...
10 ταινίες του Φεντερίκο Φελίνι που αξίζει να δεις
Γεννήθηκε σαν σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών
100 χρόνια Φελίνι: «Μικρός πίστευα ότι δεν θα μεγαλώσω ποτέ και κατά βάθος είχα δίκιο»
Ένα κείμενο του μεγάλου Μαέστρου όπου ξετυλίγονται οι αναμνήσεις του από τα παιδικά και νεανικά του χρόνια αλλά και από το καθοριστικό ταξίδι του με τον Ροσελίνι, με αφορμή την συμπλήρωση ενός αιώνα από την γέννησή του δημιουργού του «8 ½», της «Ντόλτσε Βίτα» και τόσων άλλων αριστουργημάτων της έβδομης τέχνης.
100 χρόνια Φελίνι: Ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι μιλά για την κρίσιμη και πολύτιμη σχέση του με τον Μαέστρο (audio)
Ένα συγκινητικό απόσπασμα από συνέντευξη που είχε δώσει ο ηθοποιός το 1963 στον ιστορικό του κινηματογράφου Gideon Bachmann
Λευκές, ανδρικές υποψηφιότητες για Όσκαρ
Όποιον μετεωρολόγο βραβείων και αυτοσχέδιο προγνωστικάριο και να ακούσετε, μη δώσετε βάση. Η οσκαρική σεζόν μόλις τώρα ανοίγει τα χαρτιά της.
Όσκαρ 2020: Ανακοινώθηκαν οι φετινές υποψηφιότητες
Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου ανακοίνωσε μέσω livestream στο YouTube τις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ του 2020
Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου αγκαλιάζει και φέτος τον κόσμο
Με θεματικούς άξονες το Περιβάλλον και την Ισότητα, το φεστιβάλ φτάνει στην έκτη του χρονιά και θα παρουσιάσει στο κοινό 96 δημιουργίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
6 ταινίες που δεν θα χάσουμε τις επόμενες εβδομάδες
Επιλογές από τις ταινίες που κάνουν πρεμιέρες προσεχώς στους ελληνικούς κινηματογράφους.
«1917»: 4 αστεράκια για τη νέα ταινία του Σαμ Μέντες, ένα από τα μεγάλα φετινά οσκαρικά φαβορί
Η κριτική του Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλου για το εντυπωσιακό αντιπολεμικό δράμα του Σαμ Μέντες.
Σταύρος Τσιώλης: η λατρεία του σημαντικού σκηνοθέτη για το αγωνιστικό αυτοκίνητο και για την κουλτούρα του αυτοκινήτου γενικότερα
Οι σκηνές καταδίωξης με αυτοκίνητα στις ταινίες του είναι οι κορυφαίες του ελληνικού κινηματογράφου
«Ένας πούστ*ς με πατάτες»
Ήταν ο gay χαρακτήρας της «Ευτυχίας» μια γραφική, αξιοχλεύαστη καρικατούρα; Ή δεν είναι έτσι ακριβώς;
«Υοung Pope»: Ο Paolo Sorrentino μιλά στη LIFO για τον αιχμηρό, σέξι Ποντίφικα που δημιούργησε με τον Τζουντ Λο
Ο δημιουργός του «Grande Bellezza» και του «Youth» μας μίλησε αποκλειστικά στο Φεστιβάλ Βενετίας για τη σειρά του που θα αρχίσει να προβάλλεται στην Cosmote TV
4 σχόλια
Ταξινόμηση:
avatar Elli P 24.2.2019 | 14:32
Μια απ'τις πιο όμορφες γυναίκες που πέρασαν απ' τον ελληνικό κιν/φο με τα πιο εκφραστικά μάτια.
avatar bcool 24.2.2019 | 17:03
Ομορφιά που κόβει την ανάσα!
avatar Sin·d·arta 25.2.2019 | 11:31
Διόρθωση: Ο Τάσος και η Ελένη στο στίχο του Σαββόπουλου δεν αφορούν τον Μητρόπουλο και τη Ναθαναήλ αλλά τον αείμνηστο μουσικό παραγωγό Τάσο Φαληρέα και την κόρη του Ελένη.
MarionL MarionL 25.2.2019 | 14:30
Πολύ ωραίο το αφιέρωμα, εκπληκτική η Έλενα Ναθαναήλ!
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή