Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ένας εκρηκτικός νέος έλληνας ζωγράφος που θυμίζει Μπασκιά και συζητιέται πολύ

Γνωριμία με τον πολλά υποσχόμενο ζωγράφο (και μουσικό) Γιάννη Ιωαννίδη, που μόλις αποφοίτησε από την Καλών Τεχνών.
M. HULOT
Αυτό που έχει σημασία είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

Τα έργα του Γιάννη Ιωαννίδη τα είδα για πρώτη φορά στην έκθεση των τελειόφοιτων της Καλών Τεχνών, μεγάλων διαστάσεων πίνακες με ανάγλυφα σχέδια, σύμβολα και γράμματα, σκοτεινά, παρόλη την πολυχρωμία τους, που ξεχώριζαν μέσα στις υπόλοιπες εργασίες των καλλιτεχνών που παρουσίαζαν την πτυχιακή τους. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι οι πίνακές του θύμιζαν έντονα Ζαν Μισέλ Μπασκιά και Jonathan Meese και αυτό για έναν νέο καλλιτέχνη μπορεί να θεωρηθεί κομπλιμέντο, παρόλο που για πολλούς κριτικούς της τέχνης το να θυμίζει το έργο σου το έργο κάποιου άλλου καλλιτέχνη θεωρείται μεγάλο μειονέκτημα.

 

Αυτό ήταν ένα από τα σχόλια που ακούγονταν έξω από τους χώρους της φετινής έκθεσης, ότι, γενικά, τα έργα όλο και κάπου «πατούσαν», όλο και κάτι θύμιζαν, ότι δεν υπήρχε κάτι πρωτότυπο ή πρωτοπόρο, ακόμα και κάτι εξωφρενικό. Υπήρξαν διαφωνίες για το θέμα, σχεδόν τσακωμοί, γιατί είναι διαφορετική η εικόνα που έχει για κάποιο έργο ένας καλλιτέχνης που το βλέπει από τη δική του θέση (και γνωρίζει και τον άνθρωπο που το έφτιαξε) και διαφορετική αυτή που έχει ο επισκέπτης σε μία έκθεση. Τέλος πάντων, ένας από τους τελειόφοιτους που η δουλειά του συζητήθηκε πολύ ήταν και ο Γιάννης Ιωαννίδης, ένας από τους νεότερους τελειόφοιτους. Ξανασυναντηθήκαμε μετά από καιρό, όταν ο απόηχος της έκθεσης είχε περάσει, ενώ είχα μάθει και μία άλλη του ιδιότητα, του μουσικού, κι είχα δει περισσότερη εικαστική δουλειά του.

 

Είναι καλό οι επιρροές σου να μην είναι τόσο εμφανείς. Σίγουρα θα μοιάζουνε πολλά πράγματα που κάνεις με άλλων. Κάπως πρέπει να ξεκινήσεις, βλέπεις τι παίζει τριγύρω και παίρνεις ένα κίνητρο για να παράγεις. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι.


«Στις πτυχιακές είδα πολύ καλές προσπάθειες, όπως κάθε χρόνο», λέει, «αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ταυτίστηκα με κάτι, γιατί πιστεύω ότι η τέχνη όσο είναι κοινωνικό φαινόμενο, άλλο τόσο είναι και προσωπική υπόθεση. Βλέπεις πόσο ιδιαίτερο μπορεί να γίνει κάτι σε σχέση με το σύνολο και αυτό είναι σημαντικό.


Είναι καλό οι επιρροές σου να μην είναι τόσο εμφανείς. Σίγουρα θα μοιάζουνε πολλά πράγματα που κάνεις με άλλων. Κάπως πρέπει να ξεκινήσεις, βλέπεις τι παίζει τριγύρω και παίρνεις ένα κίνητρο για να παράγεις. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι».


Βάζει να ακούσουμε δείγματα από τη μουσική που γράφει ως Egomime, κομμάτια με αρκετά μεγάλη γκάμα ήχων, από synth και darkwave μέχρι experimental hip hop. «Με τη μουσική ασχολούμαι έναν χρόνο τώρα, είμαι αυτοδίδακτος, οπότε τεχνικά έχω δρόμο» εξηγεί. «Έγραφα στίχους και ριφάκια από παλιά, στην πορεία έμαθα να φτιάχνω παραγωγές και δουλεύω διάφορα πρότζεκτ. Κατά κάποιον τρόπο κάνω το ίδιο πράγμα και με τον ήχο όπως και με τη μπογιά, απλά είναι άλλο μέσο έκφρασης. Στη μουσική η Ελλάδα είναι πολύ πίσω, επικρατεί ακόμα το λαϊκό στοιχείο και αυτό είναι που κρατάει πολλά πράγματα κολλημένα στο παρελθόν, και στο underground και στο mainstream.

 

Μερικά από τα έργα του Γιάννη Ιωαννίδη. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Μερικά από τα έργα του Γιάννη Ιωαννίδη. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου


Οι επιρροές μου είναι πολλές και διάφορες, είναι κυρίως ζωγράφοι, ποιητές, μπάντες και ταινίες που έχουν έντονο το στοιχείο του υποσυνείδητου. Μπορώ να σου πω ότι λατρεύω πολλούς "μάστερς" και κλασικούς και εξπρεσιονιστές, είναι πράγματα που κατάλαβα όταν τα είδα από κοντά, σε σύγκριση πάντα με το τότε. Μικελάντζελο, Καραβάτζιο, ήτανε σοκ. Ιερώνυμος Μπος, Μουνχ, Βαν Γκονγκ, Γκόγια και πολλούς άλλους "psychos". Έχουνε ένα μυστήριο πίσω από αυτό, σε κάνουν να αναρωτιέσαι.

 

Μου αρέσει επίσης ο Τουόμπλι, ο Μπασκιά, ο Jonathan Meese και πολλοί άλλοι. Θεωρώ ότι η ζωγραφική που αποτυπώνει σωματικότητα, κίνηση, υφές, λέξεις, σύμβολα, μπορεί να κάνει κάτι που οι μηχανές δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν στο μέλλον. Δηλαδή, βρίσκω αξία στην αποτύπωση του σώματος συν του λόγου, αν αυτό συνδυάζεται με μία μεταφορά, ένα μήνυμα, ένα κοινωνικό σχόλιο.

 

Μου αρέσει ο Μόρισον, ό,τι έχει κάνει, γενικά πολλοί «καμένοι» ποιητές, Κέρουακ, Ρεμπό. Αυτά βέβαια είναι κάπως παλιά φαινόμενα, απλά τα αναφέρω σαν ερεθίσματα δικά μου. Από πράγματα του σήμερα δύσκολα θα πω "wow!" με κάτι, ειδικά στη ζωγραφική, ειδικά στην Ελλάδα, ειδικά στην "εννοιολογική τέχνη", εκεί τις περισσότερες φορές βλέπω άδεια πλαίσια βαφτισμένα τέχνη. Νομίζω ότι η μουσική σκηνή κλέβει την παράσταση...».

 

Οι επιρροές μου είναι πολλές και διάφορες, είναι κυρίως ζωγράφοι, ποιητές, μπάντες και ταινίες που έχουν έντονο το στοιχείο του υποσυνείδητου. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Οι επιρροές μου είναι πολλές και διάφορες, είναι κυρίως ζωγράφοι, ποιητές, μπάντες και ταινίες που έχουν έντονο το στοιχείο του υποσυνείδητου. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Θεωρώ ότι η ζωγραφική που αποτυπώνει σωματικότητα, κίνηση, υφές, λέξεις, σύμβολα, μπορεί να κάνει κάτι που οι μηχανές δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν στο μέλλον. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Θεωρώ ότι η ζωγραφική που αποτυπώνει σωματικότητα, κίνηση, υφές, λέξεις, σύμβολα, μπορεί να κάνει κάτι που οι μηχανές δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν στο μέλλον. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου


«Από πού είσαι Γιάννη;». «Είμαι από επαρχία, από Κατερίνη, ήρθα στην Αθήνα για σπουδές. Ξεκίνησα να ζωγραφίζω από πολύ μικρός, τριών, τεσσάρων χρονών, σπίτι μόνος μου και μετά στο σχολείο, κυρίως από το μυαλό μου και από τα παιχνίδια μου. Πήγαινα σε μικρά εργαστήρια ζωγραφικής, κάπως το κατάφερνα, πέρναγα το χρόνο μου έτσι. Μετά, στο γυμνάσιο, το είχα αφήσει, έπαιζα μπάλα και τέτοια... Μέχρι που στο λύκειο μου πρότεινε η μητέρα μου να ξεκινήσω ελεύθερο σχέδιο για το προσπαθήσω πιο σοβαρά και πήγε καλά, εκφραζόμουν και το ακολούθησα».


«Πώς ήταν η Καλών Τεχνών; Σε βοήθησε να εξελιχθείς ως καλλιτέχνης;». «Γνώρισα ωραίο κόσμο στη σχολή, επικοινωνούσα αυτό που με ενδιέφερε και είχα έναν λόγο να δουλεύω πάνω σε κάτι. Το είχα πάρει πολύ θερμά γιατί δεν είχα και τίποτα άλλο να κάνω τότε στην Αθήνα, πήγαινα απλά στο χώρο μου και ζωγράφιζα. Δεν πιστεύω, όμως, ότι κάποια σχολή σε κάνει "καλλιτέχνη", είναι κάτι που το χτίζεις σιγά-σιγά και βιωματικά, είναι κάτι που μπορείς να το κάνεις και μόνος σου αν υπάρχει θέληση, απλά η Καλών Τεχνών σου δίνει εφόδια.


Με βοήθησε σίγουρα. Αυτό που ένιωσα πιο πολύ είναι ότι το να σπουδάζεις εκεί σου ρίχνει το βάρος της ιστορίας, ότι είσαι κομμάτι της, που από τη μία είναι πιεστικό, αλλά από την άλλη είναι κίνητρο για να δουλέψεις. Είχα στενή σχέση με τους καθηγητές μου, τα λέγαμε καλά, δεν ήταν θέμα βαθμού, πίναμε καφέ, σχολιάζαμε έργα κλπ. Μπορεί να μου την έλεγαν άμα ξενυχτούσα...».


«Τελείωσες τη σχολή, τι θα ήθελες να κάνεις από δω και πέρα;». «Ιδανικά θα ήθελα να εκθέσω, να επικοινωνήσω τη δουλειά μου, κάτι που δεν έχω κάνει τα τελευταία χρόνια. Φυσικά, έχω να το εξελίξω πολύ ακόμα. Δεν γνωρίζω τι προοπτικές έχει ο καθένας, θεωρώ ότι λίγοι κυνηγάνε κάτι μετά την Καλών Τεχνών».

 

Δεν πιστεύω, ότι κάποια σχολή σε κάνει «καλλιτέχνη», είναι κάτι που το χτίζεις σιγά-σιγά και βιωματικά. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Δεν πιστεύω, ότι κάποια σχολή σε κάνει «καλλιτέχνη», είναι κάτι που το χτίζεις σιγά-σιγά και βιωματικά. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου


«Γιατί συμβαίνει αυτό;». «Είναι πολύ δύσκολο στην Ελλάδα να συνεχίσεις. Νομίζω ότι θέλει πολύ χρόνο και αφοσίωση ώστε κάποιος να πείσει με τη τέχνη του. Το "κάνω τέχνη" για μένα είναι άλλο με το "βγάζω λεφτά", ασχέτως με το ότι τα πάντα μπορούν να πουληθούν ως "τέχνη". Ο A.Warhol έλεγε "Το να βγάζεις χρήματα, μάλλον το πώς βγάζεις χρήματα, είναι μορφή τέχνης"».


«Πώς τα βλέπεις τα πράγματα, γενικά, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;». «Από δημιουργική άποψη; Ανισόρροπα. Βλέπω κόσμο που θέλει, και κόσμο που δεν θέλει. Αν καταλαβαίνεις τι εννοώ... Με ενοχλεί πολύ η μιζέρια».


«Θα ήθελες να φύγεις στο εξωτερικό;». «Θα προσπαθήσω αυτή την άνοιξη να πάω Βερολίνο για λίγο καιρό, έχω κάποιους γνωστούς μου εκεί. Γενικά μου αρέσουν τα ταξίδια, θα προσπαθήσω να γνωρίσω κόσμο με κοινές ασχολίες».


«Τι θα έλεγες σε ένα νέο παιδί που ετοιμάζεται να δώσει εξετάσεις τώρα στην Καλών Τεχνών;». «Να βρει τι θέλει να κάνει από πριν μπει στην Καλών Τεχνών, να έχει ήδη υλικό για να εξελίξει».


«Πώς βιοπορίζεσαι αυτή τη στιγμή;».«Σκαρφαλώνω σε δέντρα και τρώω μπανάνες...»

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Info

https://www.facebook.com/Egomime-282593719069047/

https://www.facebook.com/jery.jw.94

https://www.instagram.com/ego_mime/

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών: Κυρία ετών 180, αειθαλής και ακόμη δημιουργική
Η ΑΣΚΤ παραμένει το πιο δημιουργικό σημείο της πόλης και εδώ μπορείτε να δείτε το γιατί
Μέσα στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας
Το ένδοξο παρελθόν και η θαμπή προοπτική του μεγαλύτερου εργοστάσιου καλλιτεχνών της Ελλάδας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κοσμάς Ξενάκης (1925-1984): Ένας ερμητικός, καινοτόμος και μάλλον άγνωστος Έλληνας καλλιτέχνης, στο φως
Με αφορμή μια έκθεσή του στο ΜΙΕΤ με τίτλο «Χασάπηδες και Κριοφόροι», ο ιστορικός τέχνης και συνεπιμελητής της έκθεσης, Σπύρος Μοσχονάς, μιλά στο LIFO.gr για τον πολυτάλαντο καλλιτέχνη
Η τέχνη στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά
H Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά φιλοξενεί μερικά αριστουργήματα σημαντικών Ελλήνων ζωγράφων που το κοινό ίσως δεν γνωρίζει ότι βρίσκονται εκεί.
Πήγα στην έκθεση «Untitled 1958» με έργα του ντιζάινερ Σταύρου Παπαγιάννη
Ο ντιζάινερ Σταύρος Παπαγιάννης έβγαλε έργα από τα συρτάρια του μετά από τριάντα πέντε χρόνια και τα παρουσίασε στην κομψή γκαλερί Crux.
Τα υπέροχα έργα του David Hockney ζωγραφισμένα σε iPhone εκδίδονται στον Taschen
O διάσημος καλλιτέχνης ενθουσιάστηκε όταν ανακάλυψε πως μπορεί να δουλεύει χωρίς καν να σηκωθεί από το κρεβάτι του.
Σπάνια φωτογραφικά έργα του Andy Warhol αποκαλύπτονται στη Νέα Υόρκη
Μια νέα έκθεση στη Νέα Υόρκη με τίτλο “Andy Warhol Photography: 1967-1987” παρουσιάζει 193 φωτογραφικά έργα του, πολλά από τα οποία δεν έχουν εμφανιστεί ποτέ στην δημοσιότητα.
Αλέξανδρος Ίσαρης: «Δεν είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, ούτε και αισιόδοξος ποιητής»
Ένα απόγευμα με τον πολυτάλαντο συγγραφέα και καλλιτέχνη, με αφορμή το νέο του βιβλίο «Περίπατοι» και την προσεχή ατομική του έκθεση.
Πώς εξελίχθηκε η ανθρώπινη μορφή στην ελληνική ζωγραφική του 20ού αιώνα
73 πίνακες της νεοελληνικής ζωγραφικής παρουσιάζονται στην έκθεση που διοργανώνει το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη.
 Ένας πίνακας-σύμβολο που έγινε διάσημος χάρη σε μια κινηματογραφική ταινία
Η ιστορία του πίνακα που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της σκηνής έναρξης της ταινίας του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι «1900».
Η Κόλαση του Δάντη αναβιώνει πάνω στα βιολιά-κομψοτεχνήματα του Leonardo Frigo
«Dante Alighieri – Inferno»:Ο Ιταλός καλλιτέχνης αφιέρωσε τέσσερα χρόνια σε ένα πρότζεκτ σχεδιάζοντας λίγα έργα τέχνης με απίστευτες λεπτομέρειες πάνω σε βιολιά και τσέλο
10 νέα μουσεία θα ανοίξουν μέσα στο 2020, αλλάζοντας το χάρτη της Τέχνης
Στόχος των curators και των διευθυντών αυτών των μουσείων είναι να δημιουργήσουν πιο «ρευστές« αφηγήσεις για τους επισκέπτες τους
5 εκθέσεις εικαστικών και φωτογραφίας που θα δούμε τους επόμενους δύο μήνες
Σύγχρονη τέχνη, ιστορικές φωτογραφίες, εξαιρετική ζωγραφική στις γκαλερί και τα μουσεία της πόλης
Αρκτική: Το Βρετανικό Μουσείο μόλις ανακοίνωσε την πιο ξεχωριστή έκθεση της χρονιάς με θέμα τη βορειότερη περιοχή του πλανήτη
Η curator της έκθεσης, Amber Lincoln, περιγράφει πώς είναι πραγματικά η ζωή και ο πολιτισμός στο πιο βόρειο σημείο του κόσμου, πέρα από τις αχανείς παγωμένες εκτάσεις και την άγρια ζωή.
Άλμπρεχτ Ντύρερ στη Βιέννη. Μια ρετροσπεκτίβα εξόχως σημαντική
Μια έκθεση το Μουσείο Αλμπερτίνα της Βιέννης με μερικά από τα πιο σπουδαία έργα του μεγάλου γερμανού ζωγράφου, ανατρέπει την πάγια πεποίθηση που υπάρχει στην ιστορία της τέχνης ότι τα χαρακτικά απλώς προηγούνται των πινάκων ζωγραφικής
Πώς η Δυτική τέχνη δημιούργησε στερεότυπα για τον Αραβικό κόσμο
Μία έκθεση στο Βρετανικό μουσείο επιχειρεί να καταδείξει ότι η αποικιοκρατία δεν είναι μόνο υπόθεση γεωγραφική, αλλά και καλλιτεχνική.
Η Λένα Κιτσοπούλου ζωγράφος (και καλή μάλιστα)
H σαρωτική κι αισθαντική προσωπικότητα του θεάτρου και της λογοτεχνίας εισέρχεται πλέον στον στίβο της ζωγραφικής με την έκθεση «Between my legs» που ανοίγει τον Δεκέμβριο στην γκαλερί The Breeder
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή