Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ένας εκρηκτικός νέος έλληνας ζωγράφος που θυμίζει Μπασκιά και συζητιέται πολύ

Γνωριμία με τον πολλά υποσχόμενο ζωγράφο (και μουσικό) Γιάννη Ιωαννίδη, που μόλις αποφοίτησε από την Καλών Τεχνών.
M. HULOT
Αυτό που έχει σημασία είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

Τα έργα του Γιάννη Ιωαννίδη τα είδα για πρώτη φορά στην έκθεση των τελειόφοιτων της Καλών Τεχνών, μεγάλων διαστάσεων πίνακες με ανάγλυφα σχέδια, σύμβολα και γράμματα, σκοτεινά, παρόλη την πολυχρωμία τους, που ξεχώριζαν μέσα στις υπόλοιπες εργασίες των καλλιτεχνών που παρουσίαζαν την πτυχιακή τους. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν ότι οι πίνακές του θύμιζαν έντονα Ζαν Μισέλ Μπασκιά και Jonathan Meese και αυτό για έναν νέο καλλιτέχνη μπορεί να θεωρηθεί κομπλιμέντο, παρόλο που για πολλούς κριτικούς της τέχνης το να θυμίζει το έργο σου το έργο κάποιου άλλου καλλιτέχνη θεωρείται μεγάλο μειονέκτημα.

 

Αυτό ήταν ένα από τα σχόλια που ακούγονταν έξω από τους χώρους της φετινής έκθεσης, ότι, γενικά, τα έργα όλο και κάπου «πατούσαν», όλο και κάτι θύμιζαν, ότι δεν υπήρχε κάτι πρωτότυπο ή πρωτοπόρο, ακόμα και κάτι εξωφρενικό. Υπήρξαν διαφωνίες για το θέμα, σχεδόν τσακωμοί, γιατί είναι διαφορετική η εικόνα που έχει για κάποιο έργο ένας καλλιτέχνης που το βλέπει από τη δική του θέση (και γνωρίζει και τον άνθρωπο που το έφτιαξε) και διαφορετική αυτή που έχει ο επισκέπτης σε μία έκθεση. Τέλος πάντων, ένας από τους τελειόφοιτους που η δουλειά του συζητήθηκε πολύ ήταν και ο Γιάννης Ιωαννίδης, ένας από τους νεότερους τελειόφοιτους. Ξανασυναντηθήκαμε μετά από καιρό, όταν ο απόηχος της έκθεσης είχε περάσει, ενώ είχα μάθει και μία άλλη του ιδιότητα, του μουσικού, κι είχα δει περισσότερη εικαστική δουλειά του.

 

Είναι καλό οι επιρροές σου να μην είναι τόσο εμφανείς. Σίγουρα θα μοιάζουνε πολλά πράγματα που κάνεις με άλλων. Κάπως πρέπει να ξεκινήσεις, βλέπεις τι παίζει τριγύρω και παίρνεις ένα κίνητρο για να παράγεις. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι.


«Στις πτυχιακές είδα πολύ καλές προσπάθειες, όπως κάθε χρόνο», λέει, «αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ταυτίστηκα με κάτι, γιατί πιστεύω ότι η τέχνη όσο είναι κοινωνικό φαινόμενο, άλλο τόσο είναι και προσωπική υπόθεση. Βλέπεις πόσο ιδιαίτερο μπορεί να γίνει κάτι σε σχέση με το σύνολο και αυτό είναι σημαντικό.


Είναι καλό οι επιρροές σου να μην είναι τόσο εμφανείς. Σίγουρα θα μοιάζουνε πολλά πράγματα που κάνεις με άλλων. Κάπως πρέπει να ξεκινήσεις, βλέπεις τι παίζει τριγύρω και παίρνεις ένα κίνητρο για να παράγεις. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι».


Βάζει να ακούσουμε δείγματα από τη μουσική που γράφει ως Egomime, κομμάτια με αρκετά μεγάλη γκάμα ήχων, από synth και darkwave μέχρι experimental hip hop. «Με τη μουσική ασχολούμαι έναν χρόνο τώρα, είμαι αυτοδίδακτος, οπότε τεχνικά έχω δρόμο» εξηγεί. «Έγραφα στίχους και ριφάκια από παλιά, στην πορεία έμαθα να φτιάχνω παραγωγές και δουλεύω διάφορα πρότζεκτ. Κατά κάποιον τρόπο κάνω το ίδιο πράγμα και με τον ήχο όπως και με τη μπογιά, απλά είναι άλλο μέσο έκφρασης. Στη μουσική η Ελλάδα είναι πολύ πίσω, επικρατεί ακόμα το λαϊκό στοιχείο και αυτό είναι που κρατάει πολλά πράγματα κολλημένα στο παρελθόν, και στο underground και στο mainstream.

 

Μερικά από τα έργα του Γιάννη Ιωαννίδη. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Μερικά από τα έργα του Γιάννη Ιωαννίδη. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου


Οι επιρροές μου είναι πολλές και διάφορες, είναι κυρίως ζωγράφοι, ποιητές, μπάντες και ταινίες που έχουν έντονο το στοιχείο του υποσυνείδητου. Μπορώ να σου πω ότι λατρεύω πολλούς "μάστερς" και κλασικούς και εξπρεσιονιστές, είναι πράγματα που κατάλαβα όταν τα είδα από κοντά, σε σύγκριση πάντα με το τότε. Μικελάντζελο, Καραβάτζιο, ήτανε σοκ. Ιερώνυμος Μπος, Μουνχ, Βαν Γκονγκ, Γκόγια και πολλούς άλλους "psychos". Έχουνε ένα μυστήριο πίσω από αυτό, σε κάνουν να αναρωτιέσαι.

 

Μου αρέσει επίσης ο Τουόμπλι, ο Μπασκιά, ο Jonathan Meese και πολλοί άλλοι. Θεωρώ ότι η ζωγραφική που αποτυπώνει σωματικότητα, κίνηση, υφές, λέξεις, σύμβολα, μπορεί να κάνει κάτι που οι μηχανές δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν στο μέλλον. Δηλαδή, βρίσκω αξία στην αποτύπωση του σώματος συν του λόγου, αν αυτό συνδυάζεται με μία μεταφορά, ένα μήνυμα, ένα κοινωνικό σχόλιο.

 

Μου αρέσει ο Μόρισον, ό,τι έχει κάνει, γενικά πολλοί «καμένοι» ποιητές, Κέρουακ, Ρεμπό. Αυτά βέβαια είναι κάπως παλιά φαινόμενα, απλά τα αναφέρω σαν ερεθίσματα δικά μου. Από πράγματα του σήμερα δύσκολα θα πω "wow!" με κάτι, ειδικά στη ζωγραφική, ειδικά στην Ελλάδα, ειδικά στην "εννοιολογική τέχνη", εκεί τις περισσότερες φορές βλέπω άδεια πλαίσια βαφτισμένα τέχνη. Νομίζω ότι η μουσική σκηνή κλέβει την παράσταση...».

 

Οι επιρροές μου είναι πολλές και διάφορες, είναι κυρίως ζωγράφοι, ποιητές, μπάντες και ταινίες που έχουν έντονο το στοιχείο του υποσυνείδητου. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Οι επιρροές μου είναι πολλές και διάφορες, είναι κυρίως ζωγράφοι, ποιητές, μπάντες και ταινίες που έχουν έντονο το στοιχείο του υποσυνείδητου. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Θεωρώ ότι η ζωγραφική που αποτυπώνει σωματικότητα, κίνηση, υφές, λέξεις, σύμβολα, μπορεί να κάνει κάτι που οι μηχανές δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν στο μέλλον. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Θεωρώ ότι η ζωγραφική που αποτυπώνει σωματικότητα, κίνηση, υφές, λέξεις, σύμβολα, μπορεί να κάνει κάτι που οι μηχανές δεν θα μπορέσουν να καταφέρουν στο μέλλον. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου


«Από πού είσαι Γιάννη;». «Είμαι από επαρχία, από Κατερίνη, ήρθα στην Αθήνα για σπουδές. Ξεκίνησα να ζωγραφίζω από πολύ μικρός, τριών, τεσσάρων χρονών, σπίτι μόνος μου και μετά στο σχολείο, κυρίως από το μυαλό μου και από τα παιχνίδια μου. Πήγαινα σε μικρά εργαστήρια ζωγραφικής, κάπως το κατάφερνα, πέρναγα το χρόνο μου έτσι. Μετά, στο γυμνάσιο, το είχα αφήσει, έπαιζα μπάλα και τέτοια... Μέχρι που στο λύκειο μου πρότεινε η μητέρα μου να ξεκινήσω ελεύθερο σχέδιο για το προσπαθήσω πιο σοβαρά και πήγε καλά, εκφραζόμουν και το ακολούθησα».


«Πώς ήταν η Καλών Τεχνών; Σε βοήθησε να εξελιχθείς ως καλλιτέχνης;». «Γνώρισα ωραίο κόσμο στη σχολή, επικοινωνούσα αυτό που με ενδιέφερε και είχα έναν λόγο να δουλεύω πάνω σε κάτι. Το είχα πάρει πολύ θερμά γιατί δεν είχα και τίποτα άλλο να κάνω τότε στην Αθήνα, πήγαινα απλά στο χώρο μου και ζωγράφιζα. Δεν πιστεύω, όμως, ότι κάποια σχολή σε κάνει "καλλιτέχνη", είναι κάτι που το χτίζεις σιγά-σιγά και βιωματικά, είναι κάτι που μπορείς να το κάνεις και μόνος σου αν υπάρχει θέληση, απλά η Καλών Τεχνών σου δίνει εφόδια.


Με βοήθησε σίγουρα. Αυτό που ένιωσα πιο πολύ είναι ότι το να σπουδάζεις εκεί σου ρίχνει το βάρος της ιστορίας, ότι είσαι κομμάτι της, που από τη μία είναι πιεστικό, αλλά από την άλλη είναι κίνητρο για να δουλέψεις. Είχα στενή σχέση με τους καθηγητές μου, τα λέγαμε καλά, δεν ήταν θέμα βαθμού, πίναμε καφέ, σχολιάζαμε έργα κλπ. Μπορεί να μου την έλεγαν άμα ξενυχτούσα...».


«Τελείωσες τη σχολή, τι θα ήθελες να κάνεις από δω και πέρα;». «Ιδανικά θα ήθελα να εκθέσω, να επικοινωνήσω τη δουλειά μου, κάτι που δεν έχω κάνει τα τελευταία χρόνια. Φυσικά, έχω να το εξελίξω πολύ ακόμα. Δεν γνωρίζω τι προοπτικές έχει ο καθένας, θεωρώ ότι λίγοι κυνηγάνε κάτι μετά την Καλών Τεχνών».

 

Δεν πιστεύω, ότι κάποια σχολή σε κάνει «καλλιτέχνη», είναι κάτι που το χτίζεις σιγά-σιγά και βιωματικά. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Δεν πιστεύω, ότι κάποια σχολή σε κάνει «καλλιτέχνη», είναι κάτι που το χτίζεις σιγά-σιγά και βιωματικά. Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου


«Γιατί συμβαίνει αυτό;». «Είναι πολύ δύσκολο στην Ελλάδα να συνεχίσεις. Νομίζω ότι θέλει πολύ χρόνο και αφοσίωση ώστε κάποιος να πείσει με τη τέχνη του. Το "κάνω τέχνη" για μένα είναι άλλο με το "βγάζω λεφτά", ασχέτως με το ότι τα πάντα μπορούν να πουληθούν ως "τέχνη". Ο A.Warhol έλεγε "Το να βγάζεις χρήματα, μάλλον το πώς βγάζεις χρήματα, είναι μορφή τέχνης"».


«Πώς τα βλέπεις τα πράγματα, γενικά, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;». «Από δημιουργική άποψη; Ανισόρροπα. Βλέπω κόσμο που θέλει, και κόσμο που δεν θέλει. Αν καταλαβαίνεις τι εννοώ... Με ενοχλεί πολύ η μιζέρια».


«Θα ήθελες να φύγεις στο εξωτερικό;». «Θα προσπαθήσω αυτή την άνοιξη να πάω Βερολίνο για λίγο καιρό, έχω κάποιους γνωστούς μου εκεί. Γενικά μου αρέσουν τα ταξίδια, θα προσπαθήσω να γνωρίσω κόσμο με κοινές ασχολίες».


«Τι θα έλεγες σε ένα νέο παιδί που ετοιμάζεται να δώσει εξετάσεις τώρα στην Καλών Τεχνών;». «Να βρει τι θέλει να κάνει από πριν μπει στην Καλών Τεχνών, να έχει ήδη υλικό για να εξελίξει».


«Πώς βιοπορίζεσαι αυτή τη στιγμή;».«Σκαρφαλώνω σε δέντρα και τρώω μπανάνες...»

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου
Φωτο: Ιφιγένεια Φιλοπούλου

 

Info

https://www.facebook.com/Egomime-282593719069047/

https://www.facebook.com/jery.jw.94

https://www.instagram.com/ego_mime/

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών: Κυρία ετών 180, αειθαλής και ακόμη δημιουργική
Η ΑΣΚΤ παραμένει το πιο δημιουργικό σημείο της πόλης και εδώ μπορείτε να δείτε το γιατί
Μέσα στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας
Το ένδοξο παρελθόν και η θαμπή προοπτική του μεγαλύτερου εργοστάσιου καλλιτεχνών της Ελλάδας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζον Λιούρι ζει και βασιλεύει και μας παραδίδει μαθήματα επιβίωσης
Τριάντα ακριβώς χρόνια μετά το “Fishing With John” –μια από τις πιο cult τηλεοπτικές δημιουργίες όλων των εποχών– ο εμβληματικός εκπρόσωπος της αυθεντικής hipster κουλτούρας επιστρέφει στην τηλεόραση με τη σειρά “Painting with John” που γυρίστηκε στο καταφύγιό του, κάπου στην Καραϊβική.
O Έντβαρντ Μουνκ πέρα από την κραυγή του
Πώς η τέχνη του σπουδαίου Νορβηγού εξπρεσιονιστή που πέθανε σαν σήμερα το 1944 επηρέασε και επηρεάστηκε καθοριστικά από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα των αρχών του 20ού αιώνα
Οι εκθέσεις που θα παρουσιάσουν προσεχώς τα αθηναϊκά μουσεία και οι γκαλερί
Μια περιήγηση σε σημαντικές εικαστικές εκθέσεις που θα δούμε μέσα στους τρεις πρώτους μήνες του νέου έτους.
Η παρεξήγηση με τη Μέδουσα του Garbati
Πώς ένα γλυπτό που ξεκίνησε να φιλοτεχνείται το 2008 έφτασε να θεωρείται σύμβολο δικαιοσύνης για θύματα βιασμού και μια αλληγορία για την εποχή του #MeToo
Γιάννης Τσαρούχης: «Είμαι μαθητής του αττικού φωτός»
Αποσπάσματα από τρεις ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του μεγάλου ζωγράφου και σκηνογράφου που γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1910.
Μια έκθεση τέχνης ως βιντεο-αποτύπωμα στο YouTube
Η έκθεση «Αδράνεια» δίνει μια ενδιαφέρουσα εικόνα του τι σημαίνει να μην παραμένεις αδρανής εν μέσω της επιβεβλημένης από τον κορωνοϊό αδράνειας.
Στο κατεχόμενο Βαρώσι, τα έργα ενός καλλιτέχνη για ένα night club αποκαλύπτονται 46 χρόνια μετά
Η φωτογράφος και δημοσιογράφος Ελένη Παπαδοπούλου και η ιστορικός τέχνης Μαρίνα Χριστοδουλίδου φέρνουν στο φως τις τσιμεντογραφίες του επιφανούς Κύπριου καλλιτέχνη Χριστόφορου Σάββα από το εσωτερικό του διάσημου κέντρου διασκέδασης «Perroquet» στο Βαρώσι.
Ένα γιγάντιο τσιμεντένιο γλυπτό αιδοίου διχάζει ολόκληρη τη Βραζιλία
Πώς ένα γλυπτό εντυπωσιακών διαστάσεων γελοιοποίησε την ακροδεξιά φανφάρα των υποστηρικτών του Μπολσονάρου στην Βραζιλία.
Έτος Δάντη: Η Ιταλία ξεκινά τους εορτασμούς για τον μεγάλο δημιουργό της με μία ψηφιακή έκθεση στην Πινακοθήκη Uffizi
Νικόλαος Γύζης: «Λοιπόν ας ελπίζωμεν και ας ζητούμεν να είμεθα εύθυμοι!»
Σαν σήμερα, στις 4 Ιανουαρίου 1901, πεθαίνει στο Μόναχο ο Νικόλαος Γύζης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα και εκπρόσωπος της «Σχολής του Μονάχου».
2 αθηναϊκές γκαλερί, 17 έργα τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν μέσα στο 2020, 1 συλλεκτικό τεύχος της LiFO
Δείτε τα 17 έργα με τα οποία οι γκαλερί The Breeder και Kalfayan εικονογράφησαν το τελευταίο τεύχος της LiFO. Δημιουργήθηκαν όλα μέσα στο παράξενο 2020, για το οποίο οι υπεύθυνοι των γκαλερί, Νάντια Γεραζούνη και Αρσέν Καλφαγιάν, κάνουν τον δικό τους απολογισμό.
Η μοναξιά και η απομόνωση του 2020 μέσα από τα έργα του Marcel Alcalá
Η ατομική έκθεση «Solita» του Μεξικανο-αμερικανού καλλιτέχνη στη Night Gallery του Λος Άντζελες περιλαμβάνει έργα που δημιουργήθηκαν τη χρονιά που φεύγει.
10 εικαστικές εκθέσεις θα θυμόμαστε από το 2020
Παρά τη γενική απορρύθμιση που προκάλεσε η πανδημία, το 2020 υπήρξε μία χρονιά πλούσια σε ενδιαφέροντα εικαστικά ερεθίσματα.
Ο Γιάννης Μόραλης πέταγε στα σκουπίδια ό,τι δεν του έβγαινε καλό, κυνηγώντας πάντα την τελειότητα
Αναδρομή στην πορεία του νεότερου ζωγράφου της γενιάς του '30, που πέθανε σαν σήμερα το 2009
Πάουλ Κλέε. Ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες των αρχών του εικοστού αιώνα
Σαν σήμερα γεννήθηκε το 1879 ο Ελβετός ζωγράφος
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή