Ο Στέλιος Φαϊτάκης στους New York Times

Ο Στέλιος Φαϊτάκης στους New York Times Facebook Twitter
Ο Στέλιος Φαϊτάκης δουλεύοντας πάνω στην "Ελεγεία του Μαίου"... Φωτ.: Stelios Faitakis and The Breeder, Athens, photo by Aurelien Mole
0

Τι ακριβώς συμβαίνει όταν η παράτολμη ασέβεια της street art συναντιέται με την ιερή εικονογραφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας; Το αποτέλεσμα φαίνεται στα έργα του Στέλιου Φαϊτάκη ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο γνωστούς καλλιτέχνες της πόλης μας. 

 Οι πολύπλοκες συνθέσεις του θυμίζουν ζωγράφους της Βαϊμάρης όπως τον Otto Dix αλλά και τις τοιχογραφίες του Diego Rivera,  τα δυστοπικά του ωστόσο θέματα - που καλύπτουν κοινωνικές αναταραχές και ανισότητες- είναι πολύ σύγχρονα. Αυτό το μήνα στο Παρίσι και συγκεκριμένα στο Palais de Tokyo αποκαλύπτεται μία μεγάλη τοιχογραφία του που αναπαριστά τις εξεγέρσεις των φοιτητών το Μάη του 1968. Στην παρακάτω συνέντευξη ο κύριος Φαϊτάκης -που ξεκίνησε τη καριέρα του κάνοντας γκράφιτι μιλάει για το πως η δουλειά του μεταλλάσσεται παίρνοντας διαφορετικές, πιο επίσημες διαστάσεις όσο η ζωή στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο χαοτική. 

Μου αρέσει η ιδέα του να μιλάω μια καλλιτεχνική γλώσσα που έχει βαθιές ρίζες· οι ντόπιοι την καταλαβαίνουν και οι επισκέπτες την βρίσκουν πολύ ενδιαφέρουσα. Και στο τέλος της μέρας εξακολουθεί να είναι μία μορφή θρησκευτικής τέχνης και προσωπικά την χρησιμοποιώ γι' αυτό ακριβώς που είναι, ανεξάρτητα του ποιο είναι το θέμα της

— Γιατί η Ορθόδοξη εικονογραφία μετατρέπεται σε μια δυνατή μεταφορά για να σχολιάσετε την παρούσα κατάσταση στην Ελλάδα;
Μεγαλώσαμε βλέποντας τη συγκεκριμένη μορφή τέχνης στις εκκλησίες και είναι πολύ οικεία σε όλους, Προσωπικά μου πήρε πολλά χρόνια να την εκτιμήσω πλήρως και να κατανοήσω το βάθος και τη δύναμη αυτής της παράδοσης. Τώρα όσες φορές και να επισκεφτώ το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο στην Αθήνα ή τη συλλογή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά στη Κρήτη μένω πάντα έκπληκτος. Μου αρέσει η ιδέα του να μιλάω μια καλλιτεχνική γλώσσα που έχει βαθιές ρίζες· οι ντόπιοι την καταλαβαίνουν και οι επισκέπτες την βρίσκουν πολύ ενδιαφέρουσα. Και στο τέλος της μέρας εξακολουθεί να είναι μία μορφή θρησκευτικής τέχνης και προσωπικά την χρησιμοποιώ γι' αυτό ακριβώς που είναι, ανεξάρτητα του ποιο είναι το θέμα της· είτε είναι κάτι απλό ή ακόμα και ρηχό το χρυσό φόντο θυμίζει πάντα στον θεατή ότι υπάρχει ένα άλλο, υψηλότερο επίπεδο ύπαρξης παρά την απόσταση που μπορεί να έχουμε απ' αυτό λόγω του καθημερινού μας αγώνα για την επιβίωση. Αυτό είναι ένα από τα βασικά στοιχεία που αποτελούν τον πυρήνα της δουλειάς μου.

Ο Στέλιος Φαϊτάκης στους New York Times Facebook Twitter
Λεπτομέρεια από την "Ελεγεία του Μαίου" (2016), μια τοιχογραφία για το Palais de Tokyo, στο Παρίσι... Φωτ.: Stelios Faitakis and The Breeder, Athens, photo by Aurelien Mole

— Ήρθατε στο προσκήνιο αρχικά ως street artist. Γιατί τώρα προτιμάτε περισσότερο το στούντιο;
Για να παραχθούν αυτά τα μεγάλης κλίμακας κομμάτια χρειάζονται αρκετές μέρες δουλειάς. Πολύ γρήγορα ανακάλυψα ότι η δουλειά στο στούντιο μπορεί να είναι εξίσου ενδιαφέρουσα και κεφάτη όπως και η δουλειά στο δρόμο. Αλλά οφείλω πολλά στις τεχνικές και στα υλικά που χρησιμοποιούν οι καλλιτέχνες του δρόμου και μου αρέσει πολύ να παρουσιάζεται η δουλειά μου σε δημόσιους χώρους αν και δεν θεωρώ πλέον τη δουλειά μου εφήμερη όπως γινόταν στο παρελθόν. Όχι ότι δεν αντέχω να δω ένα έργο μου να καταστρέφεται, απλώς προτιμώ να το κάνω με τους δικούς μου όρους και να μην επιτρέψω σε κάποιον να καταστρέψει μέσα σε λίγες μέρες μια δουλειά που μου πήρε μήνες να ολοκληρώσω, είτε στο δρόμο είτε οπουδήποτε αλλού.  

— Παρά τις οικονομικές δυσκολίες πιστεύετε ότι αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα χρονική στιγμή για να είναι κάποιος καλλιτέχνης στην Ελλάδα;
Η κρίση προσφέρει πολλές θεματικές σε διαφορετικά επίπεδα- το μόνο που πρέπει να κάνει κάποιος είναι να κρατά τα μάτια του ανοιχτά, να παρατηρεί προσεκτικά τι συμβαίνει γύρω του και να ξεκινήσει να τα διερευνά. Φυσικά δεν διασκεδάζω καθόλου με τη κατάσταση στην Ελλάδα αλλά προσωπικά προτιμώ να αγκαλιάζω με το έργο μου όλα τα πράγματα που βλέπω γύρω μου, ειδικά αυτά που θεωρώ αρνητικά. 

— Πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες έχουν φύγει από τη χώρα αναζητώντας στο εξωτερικό περισσότερες ευκαιρίες. Θα σκεφτόσασταν ποτέ να κάνετε ένα αντίστοιχο βήμα;
Σ' αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Η καριέρα για μένα δεν σημαίνει τίποτα αν δεν μπορώ να απολαύσω τη ζωή μου. Εδώ βρίσκονται όλοι οι αγαπημένοι μου και οτιδήποτε με ενδιαφέρει. Άλλωστε η Ελλάδα μου προσφέρει μεγάλη έμπνευση που δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσε να διατηρηθεί κάπου στο εξωτερικό. Αισθάνομαι ότι η Ελλάδα είναι το μόνο μέρος όπου μπορώ να συνεχίσω και να αναπτύξω την έρευνα μου και τη καλλιτεχνική μου πειθαρχία. Άκουσα κάποτε τον  Ψαραντώνη να λέει ότι ένα δέντρο χρειάζεται δυνατές και υγιείς ρίζες για να ανθίσει και να καρπίσει. Νομίζω πως αυτό τα λέει όλα.

Εικαστικά
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Για πρώτη φορά η Art Athina στο Onassis Ready

Εικαστικά / Art Athina 2026 στο Onassis Ready: Ήρθε κι έδεσε

Ξεκίνησε η μεγάλη διεθνής φουάρ σύγχρονης τέχνης Art Athina, ανανεωμένη και για πρώτη φορά στο Onassis Ready, με τη συμμετοχή 65 ελληνικών και διεθνών γκαλερί, έργα design και παράλληλα προγράμματα. Οι βασικοί συντελεστές της διοργάνωσης μιλούν στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Takis: Η νύχτα που η Αθήνα ανακάλυψε το σπουδαίο έργο του

Εικαστικά / Takis: Η νύχτα που η Αθήνα ανακάλυψε το ιδιοφυές του έργο

Στις 17 Οκτωβρίου 1974, ο Takis παρουσίασε για πρώτη φορά στην Αθήνα 105 μαγνητικά γλυπτά του. Η γκαλερίστα Πέγκυ Ζουμπουλάκη θυμάται την ιστορική εκείνη νύχτα και τα απίθανα περιστατικά πίσω από την πραγματοποίησή της.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πίτερ Κατσίχτης: Έκρηξη χρωμάτων και συνάντηση πολιτισμών

Εικαστικά / Πίτερ Κατσίχτης: Έκρηξη χρωμάτων και συνάντηση πολιτισμών

Βρεθήκαμε στην έδρα της Ουνέσκο στο Παρίσι, στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του 85χρονου Ελληνοαμερικανού ζωγράφου, συλλέκτη και επιχειρηματία από τη Νέα Υόρκη, με καταγωγή από τον Ταΰγετο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Φθινοπώριασε, λίγη Τέχνη ακόμη παρακαλώ: 12 εκθέσεις που ξεχωρίζουν

Εικαστικά / Φθινοπώριασε, λίγη Τέχνη ακόμη παρακαλώ: 14 εκθέσεις που ξεχωρίζουν

Το Παρίσι της Μπελ Επόκ, ο μύθος του Ορφέα και της Ευρυδίκης μέσα από την οπτική του Ουίλιαμ Κέντριτζ, τα ιστορικά πορτρέτα του Platon, τα πορτρέτα του Χρήστου Τσιμάρη και άλλες οκτώ εκθέσεις που αξίζει να δεις αυτόν τον Νοέμβριο στην Αθήνα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γυμνό, ούρα και ακροβατικά στην Μπιενάλε της Βενετίας

Εικαστικά / Γυμνό, ούρα και ακροβατικά στην Μπιενάλε της Βενετίας

Η Βενετία το φθινόπωρο είναι απολαυστική, η φετινή Μπιενάλε, ωστόσο, δεν στάθηκε το ίδιο συναρπαστική. Με εξαίρεση ορισμένα περίπτερα και, κυρίως, την προκλητική περφόρμανς της Φλορεντίνα Χόλτσινγκερ, η διοργάνωση άφησε την εντύπωση μιας έκθεσης που έχει πολλά να δείξει αλλά λίγα να πει.
M. HULOT
«Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol.2»: 55 έργα σύγχρονης τέχνης σε έναν ιστορικό χώρο της πόλης

Εικαστικά / «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol.2»: 55 έργα σύγχρονης τέχνης σε έναν ιστορικό χώρο της πόλης

Στις εγκαταστάσεις του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, που το κοινό έχει σπάνια την ευκαιρία να επισκεφθεί, η τέχνη συναντά την ιστορία της ηλεκτρικής ενέργειας σε μια εντυπωσιακή έκθεση.
ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
«Cahiers d’Art»: Μια ιστορία 100 ετών ξαναζωντανεύει στο Μουσείο Μπενάκη

Εικαστικά / «Cahiers d’Art»: 100 χρόνια τέχνης και πρωτοπορίας στο Μουσείο Μπενάκη

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από την κυκλοφορία του περιοδικού που επηρέασε καταλυτικά τη μοντέρνα τέχνη, μια νέα έκθεση στην οδό Κουμπάρη παντρεύει το πνεύμα του Ελληνογάλλου τεχνοκριτικού Κριστιάν Ζερβός με τη συλλεκτική ευφυΐα του Αντώνη Μπενάκη. Η έκθεση επικεντρώνεται στον οικουμενικό και διαπολιτισμικό χαρακτήρα του περιοδικού, παρουσιάζοντας αντικείμενα από τις μόνιμες συλλογές του Μουσείου σε αντιπαραβολή με τις σελίδες του.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ένα μεσημέρι με τον εικαστικό Αλέκο Λεβίδη, στο σπίτι του στην Πλάκα

Εικαστικά / Αλέκος Λεβίδης: «Είμαστε σαν όλους τους λαούς, αλλά ζούμε σε έναν ιδιαίτερο τόπο»

Με αφορμή την έκθεση «Αλέκος Λεβίδης. Ζωγραφική 1961-2026. Δια βίου παιχνίδι» στο Μουσείο Μπενάκη, ανασύραμε μια παλιότερη συνέντευξη με τον ακαδημαϊκό και ζωγράφο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Belle Époque ήταν το Instagram των αρχών του 20ού αιώνα

Εικαστικά / Η Belle Époque ήταν το Instagram των αρχών του 20ού αιώνα

Το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή αναβιώνει φέτος το φθινόπωρο μια εποχή ομορφιάς, ελευθερίας και αισιοδοξίας, με μια μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στην Belle Époque. Ενενήντα περίπου έργα, αφίσες και λιθογραφίες, καθώς και αποσπάσματα από ταινίες της εποχής, συνθέτουν το πανόραμα μιας λαμπρής περιόδου για την Ευρώπη.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Φραντς Μαρκ: Τα ζώα ως ένας άλλος τρόπος να δεις τον κόσμο

Εικαστικά / Φραντς Μαρκ: Ο ζωγράφος που είδε την ψυχή των ζώων

Μια μεγάλη έκθεση στο μουσείο K20 του Ντίσελντορφ, με περισσότερα από 120 έργα, παρακολουθεί την εξαιρετικά σύντομη αλλά ριζοσπαστική πορεία του σπουδαίου Γερμανού εξπρεσιονιστή, από τις πρώιμες ζωγραφιές ζώων μέχρι την κυβιστική αφαίρεση και τα δραματικά έργα των τελευταίων χρόνων του.
M. HULOT
88 πίνακες του Βαν Γκογκ σε ένα μουσείο μέσα στο δάσος

Εικαστικά / 88 έργα του Βαν Γκογκ σε ένα μουσείο μέσα στο δάσος

Η έκθεση «Van Gogh, all our paintings», στο μουσείο Kröller-Müller, στην ολλανδική επαρχία, συγκεντρώνει 88 αριστουργηματικούς πίνακες του μεγάλου ζωγράφου και αποτελει μια σπάνια ευκαιρία να δει κανείς ολόκληρη σχεδόν την πορεία του.
M. HULOT