Οι τσατσάρες έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Οι τσατσάρες έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Facebook Twitter
Φωτ.: Πωλίν Κόκλα / LIFO
10

Στην είσοδο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, ενός από τα ωραιότερα μουσεία του κόσμου, όπου φυλάσσεται και εκτίθεται ο ανθός της αρχαιοελληνικής τέχνης, υπενθυμίζοντας στις χιλιάδες επισκέπτες του, ποιός έθεσε το μέτρο του κάλλους στην Ιστορία της ανθρωπότητας, ορθώνεται ένα τερατικό σύμπλεγμα. Πρόκειται για τρια στρογγυλά χτένια, άλλα πλαγιαστά, άλλα ορθωμένα προς τον ουρανό, στο κέντρο ενός παρτεριού με βλάστηση ό,τι κάτσει.

Το έργο κατασκευάστηκε το 2014 και τοποθετήθηκε εκεί για να εορταστούν τα 150 χρόνια του κορυφαίου ελληνικού μουσείου, το οποίο διηύθυναν αρχικά με αληθινή γνώση, αυτοθυσία και σοβαρότητα ο Χρήστος και η Σέμνη Καρούζου.

Αν πλησιάσεις θα διακρίνεις μια πλάκα στην οποία οι συνεργοί επεξηγούν το έργο σε ελληνικά και αγγλικά: Ονομάζεται, λέει, «Προμαχώνες» δηλάδή «τμήμα οχυρού ή φρουρίου από το οποίο μάχεται κάποιος». Και συμπληρώνουν από κάτω: «Συνώνυμα: προπύργιο, έπαλξη, μετερίζι, ντάπια, ταμπούρι».

Οι τσατσάρες έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Facebook Twitter
Φωτ.: Πωλίν Κόκλα / LIFO
Οι τσατσάρες έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Facebook Twitter
Φωτ.: Πωλίν Κόκλα / LIFO

Δεν είναι το μοναδικό γελοίο δημόσιο έργο τέχνης της Αθήνας. Πλήθος αμόρφωτων ταγών έχει αφήσει την κακορίζικη σφραγίδα του στην πόλη, επιλέγοντας τέχνη με βάση την πελατειακή αμορφωσιά που συνήθως το διακρίνει. Εδώ όμως μιλάμε για ένα από τα κορυφαία σημεία της πόλης, με τεράστιο συμβολισμό.

Ελπίζουμε, όσοι είναι τώρα υπεύθυνοι, να φερθούν επιτέλους με την σοβαρότητα που αρμόζει.

Οι τσατσάρες έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Facebook Twitter
Φωτ.: Πωλίν Κόκλα / LIFO
Αρχαιολογία & Ιστορία
10

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αρχαιολόγοι βρήκαν μούμια θαμμένη με στίχους από την Ιλιάδα

Πολιτισμός / Αρχαιολόγοι βρήκαν μούμια θαμμένη με στίχους από την Ιλιάδα

Σε τάφο ρωμαϊκής περιόδου στην αρχαία Οξύρρυγχο της Αιγύπτου, αρχαιολόγοι εντόπισαν πάπυρο με στίχους από τη Β΄ ραψωδία της Ιλιάδας πάνω σε μουμιοποιημένο σώμα. Το εύρημα φωτίζει τη θέση του Ομήρου όχι μόνο στην εκπαίδευση και την ανάγνωση, αλλά και στις τελετουργίες γύρω από τον θάνατο.
THE LIFO TEAM
Η Ιερά Οδός κάτω από τη γη

Ιστορία μιας πόλης / Η Ιερά Οδός είναι ένα με την ιστορία της Αθήνας

Οι αρχαιολόγοι Ευσταθία (Έφη) Ανέστη και Ειρήνη Σβανά μιλούν για τις μεγάλες ανασκαφές της Ιεράς Οδού κατά τη διάνοιξη του μετρό και τα σπουδαία ευρήματα που ήρθαν στο φως κατά μήκος της αρχαίας Ιεράς Οδού, του δρόμου που ένωνε την Αθήνα με την Ελευσίνα και τα Ελευσίνια Μυστήρια.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Δίχως κα@λα δουλειά δεν γίνεται»

Οι Αθηναίοι / Κωστής Καρπόζηλος: «H επιτυχία της δεξιάς είναι μια αριστερά που φοβάται τον εαυτό της»

Από ένα παιδί που μεγάλωνε «αποκομμένο» έξω από τα Γιάννενα, βρίσκοντας καταφύγιο στα βιβλία, μέχρι τον φοιτητή που έκανε την πολιτική «διέξοδο» και τον ιστορικό που κινήθηκε ανάμεσα σε Ελλάδα, Ευρώπη και ΗΠΑ, η διαδρομή του είναι μια συνεχής αναζήτηση μέσα από εμπειρίες, ρήξεις και μετατοπίσεις. Ο ιστορικός Κωστής Καρπόζηλος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO. 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Εδώ υπήρξε μια φορά η Παλιά Στρατώνα»

Μεσοπόλεμος / «H φυλακή είχε μεταβληθεί σε κόλαση για κάθε άνθρωπο»

«Θα λείψει αυτό το αίσχος που προσβάλλει τον πολιτισμό μας και ντροπιάζει την Αθήνα»: Το 1931 η φυλακή Παλαιάς Στρατώνας κατεδαφίστηκε στο πλαίσιο των αρχαιολογικών ανασκαφών στην Αρχαία Αγορά.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Το σπήλαιο Κουβαρά: Τα μυστικά των πρώτων ανθρώπων της Αττικής

Ιστορία μιας πόλης / Σε αυτό το σπήλαιο υπήρξαν οι πρώτοι άνθρωποι της Αττικής

Το Σπήλαιο Κουβαρά δεν είναι απλώς ένας αρχαιολογικός χώρος. Είναι ένα παράθυρο στις ζωές των πρώτων ανθρώπων που έζησαν στην περιοχή. Από ταφές και εργαλεία μέχρι ίχνη πρώιμων δικτύων επικοινωνίας, κάθε εύρημα φωτίζει ένα κομμάτι της προϊστορίας που μέχρι πρόσφατα παρέμενε άγνωστο. Ο αρχαιολόγος Φάνης Μαυρίδης εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Στο νέο βιβλίο της Μέρι Μπερντ, κορυφαίας προσωπικότητας των Kλασικών Σπουδών, αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες προσφέρουν συναρπαστικές απαντήσεις σε κρίσιμα σύγχρονα ερωτήματα.
THE LIFO TEAM
Καισαριανή 1944: Όταν ο φακός ανήκει στον θύτη

Ιστορία μιας πόλης / Καισαριανή 1944: Η ιστορία μέσα από το φακό του θύτη

Οι νέες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή ανοίγουν ένα δύσκολο πεδίο: τι σημαίνει να βλέπουμε την Ιστορία μέσα από το βλέμμα εκείνου που ασκεί τη βία; Ο ιστορικός Βαλεντίν Σνάιντερ εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Περιήγηση στον μεσοπολεμικό Πειραιά

Μεσοπόλεμος / «Αν ο Δάντης έβλεπε τις συνοικίες του Πειραιά, θα έγραφε μια νέα "Κόλαση"»

Οι ρεπόρτερ της πειραιώτικης εφημερίδας «Νέοι Καιροί» καταγράφουν τον Απρίλιο του 1930 όσα βλέπουν γυρνώντας στην περιοχή, αυτό «το κέντρο της λαθρεμπορίας, ατιμίας, βρώμας».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
«Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Ιστορία μιας πόλης / Αράχωβα: «Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Στην Αράχωβα, ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι μια τελετουργία όπου η πίστη, η ιστορία και η συλλογική μνήμη γίνονται ένα. Ο λαογράφος Πάρης Ποτηρόπουλος εξερευνά το «Πανηγυράκι» και θέτει το ερώτημα: πρόκειται για μια βιωμένη παράδοση ή για μια σύγχρονη αναπαράσταση προσαρμοσμένη στο σήμερα;
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Αντώνης Λιάκος: «Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Από τους πιο επιδραστικούς ιστορικούς στον δημόσιο χώρο, ο Αντώνης Λιάκος επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης, στέκεται στα όσα «τρομακτικά» συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή και επισημαίνει τα προβλήματα της Ελλάδας που θα απασχολήσουν τον ιστορικό του μέλλοντος.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η εξάπλωση του «μαύρου θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Η μαύρη πανώλη στοίχισε τη ζωή σε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα του 14ου αιώνα και ήταν, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο, «η πιο θανατηφόρα φυσική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας».
THE LIFO TEAM
Μανόλης Κορρές: «Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε το Ηρώδειο όπως ήταν»

Αθήνα / Μανόλης Κορρές: «Λίγοι γνωρίζουν πως το Ηρώδειο διέθετε στέγη»

Αφότου αναστηλώθηκε τη δεκαετία του ’50, το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού καθιερώθηκε ως η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών. Με αφορμή το επικείμενο κλείσιμό του λόγω εργασιών, ο επικεφαλής συντήρησης μνημείων της Ακρόπολης αποκαλύπτει κάποια «μυστικά» του και αναφέρεται σε εγκεκριμένες μελλοντικές παρεμβάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος το «σβήσιμο» της Χατσεψούτ;

Πολιτισμός / Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος την εξαφάνιση της Χατσεψούτ από την ιστορία;

Μελέτη που επανέρχεται στο προσκήνιο αμφισβητεί την παλιά εκδοχή ότι τα αγάλματα της Χατσεψούτ καταστράφηκαν από εκδίκηση και συνδέει μεγάλο μέρος της φθοράς τους με τελετουργικό σπάσιμο και μεταγενέστερη επαναχρησιμοποίηση.
THE LIFO TEAM

σχόλια

7 σχόλια
Με τινος την υπογραφη τοποθετηθηκε το γλυπτο εξω απο το σημαντικοτερο μουσειο της χωρας και ενα απο τα σημαντικοτερα του πλανητη?εγινε αναθεση στη συγκεκριμενη καλλιτεχνιδα? ειναι δωρεα? υπηρξε καποιος διαγωνισμος λογω του εορτασμου των 150 χρονων του Εθνικου Αρχαιολογικου Μουσειου?Δεν οφειλει να δωσει καποια απαντηση το ΥΠΠΟ ?
Είναι άλλο πράγμα να κάνεις κριτική ενός έργου βάσει προσωπικού γούστου ή οποίας αντικειμενικόυητας θεωρείς πως κατέχεις και άλλο να μιλάς για "εκτρώματα"και "αμόρφωτους ταγούς" και από κάτω να βάζεις το ονοματεπώνυμο ενός δημιουργού (Βένια Δημητρακόπουλου). Αλήθεια την γνωρίζεται προσωπικά; Είναι αμόρφωτη; Είναι ταγός; Της ανατέθηκε το έργο με τις δολοπλοκίες που υπονοείτε στο άρθρο σας; Διαφωτίστε μας, γιατί εγώ με ένα Google Search μόνο θετικά στοιχεία βρήκα και σοβαρό βιογραφκό. Αλλά εγώ μπορεί να είμαι αμόρφωτος. Ή ασχετος. Ή ταγός. Πείτε μας!
ποιοι γνωμοδότησαν άραγε για την τοποθέτηση του γλυπτού? ο δημαρχος, ο ΥΠΠΟ, ο πρωθυπουργός? ποιος έβαλε την υπογραφή του?θα ήταν πολύ χρησιμο να γνωριζει ο πολίτης της ρημαγμένης αυτής ποληςαν ήθελαν καποιο συγχρονο γλυπτο για τον κήπο του σημαντικοτερου μουσειου της χωρας, γιατι δεν διάλεξαν άραγε ενα γλυπτο των διεθνών καταξιωμένων γλυπτών μας - του αληθινα σπουδαιου Τάκι, της Χρύσσας, του Αντωνάκου?
Ο περιβάλλων χώρος του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου αποτελεί μια μεγάλη αλάνα για τα "προσφυγόπουλα" και τα παιδιά των μεταναστών από τα γκέτο(;) της γύρω περιοχής. Αυτό από μόνο του, αποτελεί ισχυρότατο συμβολισμό στην Ελλάδα του 2019, πέρα από οποιοδήποτε έργο τέχνης.
Επιτέλους! Το έβλεπα και ελεγα ποτέ θα βγει το τερατουργημα! Κι εκείνος ο εγκαταλελειμμένος κήπος του Μουσείου? Κι εκείνο το τριτοκοσμικό καφέ? Ας ελπίσουμε ότι η νυν ηγεσία του ΥΠΠΟ θα μεριμνήσει ώστε οι χώροι που περιβάλλουν το ΕΑΜ να είναι αντάξιοι του !
Τελικά απο ότι φαίνεται στην Ελλάδα ακόμα μιλάμε με όρους της τέχνης του 19ου αιώνα. Ίσως η μοντέρνα τέχνη να μην βρίσκει γόνιμο έδαφος εδώ, πόσο μάλλον μια μετά-μοντέρνα αφήγηση. Ένας Αλβανός με είχε ρωτήσει : αν καταστραφεί αυτό το κτήριο καταστρέφεται και η Ελλάδα; Οπότε ναί οι «τσατσάρες» όπως τις αποκαλείται βγάζουν σε εμένα απόλυτο νόημα. Ιωάννης Λεσσές Ιστορικός Τέχνης
Βγάζουν νόημα σαν αισθητική ή σαν συμβολισμός;Δουλειά του κριτικού τέχνης δεν είναι να συστήνει στο ευρύ κοινό την πρωτοπορία αντί να το μέμφεται για τον επαρχιωτισμό του; Μου μύρισε ολίγον τι ελιτισμός ή μου εφάνη; Ελυτισμό ψάχνουμε. Νομιζω, δηλαδη, και με ολον τον σεβασμό μου.
Περί γούστου, αισθητικής και τέχνης έχουν γραφτεί εκατοντάδες βιβλία. Δεν μπορεί να αρέσουν όλα σε όλους, ούτε μπορεί η δημόσια τέχνη να λειτουργήσει ακριβώς με ψηφοφορία του κοινού.Το ωραίο, ως έναν βαθμό, συνήθως ορίζεται ιστορικά από αυτόν που έχει «τα φράγκα» την «εξουσία» και τις «ισχυρές γνώμες» με το μέρος του. (Με διαφόρων τύπων παραδοξότητες να συμβαίνουν κατά καιρούς...)Στην συγκεκριμένη περίπτωση πάντως το έργο εξυπηρετεί απόλυτα τον σκοπό του, κάνει αισθητή την παρουσία του, αναφέρεται στην αρχαιότητα με αφαιρετικό και πρωτοτυπο τρόπο και δεν «καπελώνει» το κτίριο αλλά έρχεται σε αρμονία και “διάλογο” με αυτό...Αν θέλετε να γκρινιάξετε για κάτι, έχετε όλο το ελεύθερο να βγάλετε το άχτι σας στη διάλυση της πινακοθήκης και τη μετατροπή της από Μοντέρνο τοπόσημο, σε «βλαχόσημο».
Η αλήθεια είναι πως είναι ένα πολύ «ωραίο» έργο, μοντέρνας σύλληψης για το χώρο, που καταφέρνει με έξυπνο τρόπο να έρθει σε αρμονία με το περιβάλλον.Όμως τι καθορίζει το ωραίο πέραν αυτών που έχουν χρήματα, εξουσία και σύμφωνες γνώμες μεταξύ τους;