Από τη Μαρία Παπαπαναγιώτου

Γενναιόδωρος γεννιέσαι, είναι το τελευταίο συμπέρασμα της επιστήμης , η οποία θυμίζει όμως, ότι όταν δίνει κανείς ωφελείται πρώτα ο ίδιος, πριν από τον αποδέκτη….

Η καλοσύνη βρέθηκε γραμμένη στα γονίδια των ανθρώπων, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που ανακάλυψε ότι εκείνοι που επιμένουν να προσφέρουν και να βοηθούν σ' αυτόν τον κόσμο, κι ας τους πληγώνει, το ‘χουν στο DNA τους .

Για πρώτη φορά εξετάστηκε η ευγένεια του χαρακτήρα σε σχέση με τις γενετικές διαφορές των ανθρώπων, εκείνες που ως χημικό αποτέλεσμα του βιολογικού μας καμβά, διαμορφώνουν από άνθρωπο σε άνθρωπο άλλες συμπεριφορές, σχέσεις ή προσωπικότητες.

Εντοπίστηκαν μάλιστα οι ορμόνες–κλειδί που ονομάζονται οκυτοκίνη και
βασοπρεσίνη και συνδέονται με τις κοινωνικές συμπεριφορές, και αποδείχθηκε ότι καθορίζουν αποφασιστικά τον χαρακτήρα των ανθρώπων που παραμένουν γενναιόδωροι, όσο κι αν η ζωή επιμένει να τους απογοητεύει.

Τα καλά παιδιά γεννήθηκαν έτσι, καταλήγει η έρευνα, και είναι δύσκολο να αλλάξουν ακόμη κι αν πληγωθούν. Το συναίσθημα της προσφοράς και τους καθήκοντος στον συνάνθρωπο πάντως, έχουν δείξει άλλες έρευνες, ότι μπορεί να λειτουργήσει για τους δωρητές και εθελοντές -ανεξάρτητα από τα γονίδια τους- έως και ως «αντίδωρο» που χαρίζει υγεία και ευφορία σε εκείνον που δίνει, σαν βιολογικό αντάλλαγμα στην πράξη της προσφοράς.

Μελέτες στην υγεία πολλών χιλιάδων εθελοντών επί σειρά ετών, έδειξαν ότι μικρές ή μεγαλύτερες καλές πράξεις μπορούν ακόμη και να… γιατρέψουν τους εθελοντές (!), από προβλήματα καρδιοπάθειας, χρόνιων πόνων και κατάθλιψης, ακόμη και να παρατείνουν θεαματικά τη ζωή τους.

Το “effect”, η βιολογική δράση της εθελοντικής προσφοράς και της φιλανθρωπίας στην υγεία και την διάθεση του δωρητή, ονομάστηκε επιστημονικά «helper’s high» και οι καταγραφές της έρευνας εκπλήσσουν για το πόσο θα μπορούσε, ως επιχείρημα, το helper’s high να μετατρέψει τις σημερινές κοινωνίες των κανιβάλων και ατομιστών, σε κοινωνίες αγγέλων…

• Σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου του Στάνφορντ που έγινε στους ηλικιωμένους κατοίκους της Καλιφόρνια, εκείνοι που συμμετείχαν σε περισσότερες από μια φιλανθρωπικές ή εθελοντικές δραστηριότητες σε σταθερή βάση ετησίως, είχαν μείωση στους δείκτες θνησιμότητας από 44-63% , (με αυστηρά ερευνητικά κριτήρια που συσχέτισαν όλους τους δείκτες υγείας για να συγκρίνουν την υγεία των εθελοντών/φιλανθρώπων και των μη εθελοντών).

• 60% μείωση του ποσοστού θνησιμότητας επίσης εμφάνισε στην ίδια μελέτη το γκρουπ των ηλικιωμένων εθελοντών που παρακολουθούσαν θρησκευτικές εκδηλώσεις (της θρησκείας στην οποία ανήκε ο καθένας) μία φορά την εβδομάδα, και μετείχαν παράλληλα και σε εθελοντικές ή φιλανθρωπικές δραστηριότητες, ανεξάρτητα από τη συχνότητα.

• Συνομήλικοι εθελοντές που έπασχαν όλοι από νοσήματα χρόνιου πόνου κατέδειξαν σε άλλη μακρόχρονη μελέτη , θεαματική πτώση έντασης του πόνου, όσο οι εθελοντικές δραστηριότητές τους αυξάνονταν, ενώ σε πολλούς από τους η κατάθλιψη υποχώτησε. Σε όσους αντιμετώπιζαν κινητικά προβλήματα λόγω της πάθησής τους ακόμα και ο βαθμός αυτό-εξυπηρέτησης εμφανίστηκε να βελτιώνεται εως και σε ποσοστό 40%

Όπως έχει αποδειχθεί στα εργαστήρια, η πράξη της προσφοράς απελευθερώνει ενδορφίνες, τα χημικά παράγωγα των ορμονών της χαράς, με την ίδια επιτυχία που το ανθρώπινο σώμα και πνεύμα ωφελείται από την ιδανικότερη γυμναστική άσκηση ή από τον διαλογισμό.

Απαραίτητος όρος για να λειτουργήσει όμως, το αντισταθμιστικό δώρο της δωρεάς είναι το να υπάρχει απευθείας επαφή του δωρητή με τον αποδέκτη, και η καλοσύνη να μην είναι καταναγκαστική ή ψυχαναγκαστική...