Η μουσική θρέφει χωρίς να τρώγεται

Facebook Twitter
0

 

Με αφορμή το χθεσινό ποστ συνειδητοποίησα πόσο συνδεδεμένη είναι η μουσική με το φαγητό. Δεν εννοώ ότι ακούμε μουσική όταν τρώμε (αν κι αυτό ισχύει βεβαίως) αλλά ότι πάρα πολλά συγκροτήματα έχουν ονόματα που έχουν σχέση με κάτι που τρώγεται. Ένα ψάξιμο στο google θα σας πείσει. Θα σας παρουσιάσω τα δικά μου αγαπημένα, μαζί με μερικά που δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν, αλλά έχουν καταπληκτικά ονόματα, και ποιος ξέρει, μπορεί μεταξύ τους να υπάρχουν και διαμάντια!


Smashing Pumpkins

 

Σε μία ραδιοφωνική συνέντευξη, ο Billie Corgan είπε ότι το όνομα προέκυψε όταν στο σχολείο ένας συμμαθητής του είπε ότι αυτό που θα έκανε το Halloween θα ήταν να «σπάει κολοκύθες». Αμέσως ο Billie σκέφτηκε ότι αυτό είναι ένα πολύ κουλ όνομα για μπάντα και υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι αν ποτέ συμμετείχε σε συγκρότημα, θα το ονόμαζε έτσι. Κι έτσι έγινε.

 

 

 

Ανώμαλη προσγείωση: Black Eyed Peas - φασόλια μαυρομάτικα

 

Μέχρι το 1995 λεγόταν Black Eyed Pods (ναι, τόσο παλιοί είναι) αλλά τότε πέθανε ο Easy E από AIDS, οπότε άλλαξαν το όνομά τους σε κάτι που θυμίζει εσκεμμένα φαγητό, γιατί «η μουσική τους είναι τροφή για την ψυχή, όπως και τα φασόλια», ή κάπως έτσι. Φανταστείτε ένα λογοπαίγνιο που περιέχει το “soul food” μέσα. Η πιο ρεαλιστική εξήγηση είναι ότι έπρεπε να βρουν κάτι που έμοιαζε τόσο με το προηγούμενο όνομα ώστε να μην χαλάσει η συνέχεια και η φήμη του συγκροτήματος.

 

 

 

Peaches

 

Η Peaches, της οποίας το αληθινό όνομα είναι Merrill Nisker, πήρε το όνομά της από ένα τραγούδι της Nina Simone, το Four Women. To τραγούδι βγήκε το 1966 και περιγράφει τέσσερις στερεοτυπικές μαύρες γυναίκες, όπως τις έβλεπε η κοινωνία τότε (και μάλλον τις βλέπει ακόμα). Η Peaches, η οποία εμφανίζεται τελευταία, εκπροσωπεί την επιθετική μαύρη γυναίκα. “Peaches” ήταν πραγματικά η λέξη που χρησιμοποιούνταν γι’ αυτό τον τύπο γυναίκας. Το τραγούδι έχει μία τρομερά δραματική κορύφωση, με την Nina Simone να ουρλιάζει σχεδόν το όνομα Peaches, και αν δεν ανατριχιάσετε εκεί, πραγματικά δεν μπορώ να σας καταλάβω.

 

 

 

Four women

My skin is black
My arms are long
My hair is wooly
My back is strong
Strong enough to take the pain
It's been inflicted again and again
What do they call me
My name is AUNT SARAH
My name is Aunt Sarah

My skin is yellow
My hair is long
Between two worlds
I do belong
My father was rich and white
He forced my mother late one night
What do they call me
My name is SIFFRONIA
My name is Siffronia

My skin is tan
My hair's alright, it's fine
My hips invite you
And my lips are like wine
Whose little girl am I?
Well yours if you have some money to buy
What do they call me
My name is SWEET THING
My name is Sweet Thing

My skin is brown
And my manner is tough
I'll kill the first mother I see
Cos my life has been too rough
I'm awfully bitter these days
because my parents were slaves
What do they call me
My
name
is

Peaches!

(αύριο:  λιγότερο γνωστοί)

Γεύση
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Στο ΚΙΝΩΝΩ στο Κουκάκι που περνάει την πιο νόστιμη φάση του

Γεύση / Στο ΚΙΝΩΝΩ στο Κουκάκι που περνάει την πιο νόστιμη φάση του

Ο Βαγγέλης από το «Σπιρτόκουτο» –δηλαδή ο Γιάννης Βουλγαράκης– άφησε τα Κύθηρα για την Αθήνα και ανανέωσε, με τις λιτές του γεύσεις, έναν χώρο όπου κάποτε αράζαμε για ποτά και τώρα πηγαίνουμε για φρέσκες παπαρδέλες και σφακιανόπιτα.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Γιαννούδι, Μαραθέφτικο, Μαύρο: Οι άγνωστες δυνάμεις του κυπριακού αμπελώνα

Το κρασί με απλά λόγια / Γιαννούδι, Μαραθεύτικο, Μαύρο: Οι ερυθρές δυνάμεις του κυπριακού αμπελώνα

Σε τι ξεχωρίζουν οι γηγενείς κόκκινες ποικιλίες της Κύπρου; Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης φιλοξενούν τον οινολόγο και οινοποιό Σοφοκλή Βλασίδη και συζητούν μαζί του για τα αυτόριζα αμπέλια του νησιού.
THE LIFO TEAM
Ronin: Ένα καταφύγιο ιαπωνικής κομψότητας και γεύσης στο Κολωνάκι/ Στο Ronin στο Κολωνάκι θα ανακαλύψεις το νόημα της ιαπωνικής απλότητας/ Ronin: Η ιαπωνική απλότητα που συγκινεί σε κάθε πιάτο

Γεύση / Ronin: Ιαπωνέζικη κουζίνα με ακρίβεια, λιγότερο fusion, περισσότερο zen

Το εστιατόριο Ronin φέρνει στο Κολωνάκι τη δύναμη της απλότητας της ιαπωνικής κουλτούρας και την αποθέωση της γευστικής λεπτομέρειας σε έναν απολαυστικό διάλογο μεταξύ παράδοσης και μοντέρνας δημιουργίας.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Καπάνι Μάρκετ: Ένα οινορεστοράν που παντρεύει Βορρά, Βαλκάνια και Ανατολή

Γεύση / Καπάνι Μάρκετ: Ένα οινορεστοράν που παντρεύει Βορρά, Βαλκάνια και Ανατολή

Ο σεφ Δημήτρης Μπαλάκας σιγομαγειρεύει σχεδόν τα πάντα στον ξυλόφουρνο, «ψήθηκε» με τις παραδοσιακές γεύσεις στον φούρνο του παππού και της γιαγιάς του, και μοιράστηκε μαζί μας τρεις αυθεντικές συνταγές από τη Φλώρινα.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Γκίκας Ξενάκης

Γκίκας Ξενάκης / «Έχω κάνει λάθη – δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου για να τους σέβομαι όλους στην κουζίνα»

Μεγαλώνοντας στη Θήβα, αγάπησε το φρέσκο ψάρι, τα άγρια χόρτα και τις ταπεινές συνταγές. Αν και είχε αρχικά πολύ κακή εικόνα για τους μάγειρες, εξελίχθηκε σε σεφ για τον οποίο –όπως είπε ο Επίκουρος– μπορούσε να καταλάβει κανείς ένα πιάτο του με κλειστά τα μάτια. Ο «τιμονιέρης» της κουζίνας του Aleria, Γκίκας Ξενάκης, είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πούλοι και κουκνούκοι, τα ζυμαρένια ειδώλια της Ανάστασης

Γεύση / Πούλοι και κουκνούκοι, τα ζυμαρένια ειδώλια της Ανάστασης

Ευφάνταστα τσουρέκια και καλιτσούνια της Λαμπρής, που βγαίνουν σε ποικίλα σχήματα και εκδοχές στα νησιά του Αιγαίου, θυμίζουν ζυμαρένια μικρογλυπτά και αναδίδουν την αρχοντική ευωδιά των ημερών.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Πώς ο Ιωσήφ Ζησιάδης δημιούργησε το μοναδικό οινοποιείο της Πάτμου

Το κρασί με απλά λόγια / Πώς ένας πρώην υπουργός της Ελβετίας έγινε ο μοναδικός οινοποιός της Πάτμου

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης φιλοξενούν τον Ιωσήφ Ζησιάδη, έναν άνθρωπο με πολυδιάστατη πορεία που κάποια στιγμή αποφάσισε να δημιουργήσει το μοναδικό οινοποιείο της Πάτμου.
THE LIFO TEAM