ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΟΤΑΝ βλέπετε μια κοπέλα με πολύ μακριά νύχια; Ή ένα άτομο με πολλά τατουάζ, ή μαλλιά σε έντονο και πιο ασυνήθιστο χρώμα; Η απάντηση (θα έπρεπε να) είναι «τίποτα», όμως υπάρχουν αρκετοί που έχουν μια προκατάληψη με αυτό, είτε πρόκειται για κάποιον άγνωστο είτε για έναν κοντινό τους άνθρωπο. Σκεφτείτε το λίγο· πόσο εύκολα θα πείτε σε κάποιον πως δεν σας αρέσει ο τρόπος που επιλέγει να εκφράζεται μέσω της εμφάνισής του, είτε είναι φίλος σας είτε κάποιος που γνωρίζετε ελάχιστα.
«Έχω ακούσει άπειρα σχόλια για τα νύχια μου τα τελευταία χρόνια, σχετικά με το μήκος τους, ωστόσο τα περισσότερα θετικά σχόλια τα έχω ακούσει κυρίως από αγνώστους. Μάλιστα, έχει τύχει να με σταματήσουν και να μου πουν πόσο τους αρέσουν», μου εξηγεί η δημοσιογράφος της LiFO, Πέννυ Μαστοράκου, που έχει αρκετά μακριά νύχια τα τελευταία δέκα χρόνια. «Ξεκίνησα να τα κάνω όσο ήμουν στο Λύκειο, κυρίως γιατί είχα ξένες επιρροές και μου αρέσουν πολύ. Για μένα δείχνουν ισχυρή προσωπικότητα, δυναμισμό και, βασικά, με γεμίζουν αυτοπεποίθηση».
Τα μακριά νύχια έχουν αρχίσει να γίνονται τάση, τελευταία σε μικρότερες ηλικίες κυρίως. Χτιστά, gel ή με φυσική ενίσχυση, φαίνεται να είναι μία από τις κύριες επιλογές είτε διασημοτήτων είτε μαθητριών. Όμως, παίζει η ηλικία (και εδώ) κάποιον στερεοτυπικό ρόλο; «Πιο μικρή, δεν άκουγα τόσα σχόλια όσα τώρα. Για κάποιον λόγο, το κοντό νύχι φαίνεται να θεωρείται πιο οk, πιο “σοβαρό”, ενώ, όσο πιο μικρή είσαι, τόσο περισσότερο σου δικαιολογούνται πράγματα».
«Το χειρότερό μου είναι όταν έρχεται κάποιος και μου λέει τη γνώμη του, που δεν τη ζήτησα ποτέ. Άλλο το να σου λέει τη γνώμη του ένας κοντινός σου άνθρωπος, που και πάλι δεν θα την ακούσω γιατί αφορά το προσωπικό μου γούστο· όμως είναι διαφορετικό να ακούω τέτοια σχόλια από άτομα που ξέρω μόλις 10 λεπτά. Το τι επιλέγει και τι ταιριάζει σε κάθε άτομο, το κρίνει το ίδιο, δεν μπορείς να του το πεις εσύ».
Η συζήτησή μας γρήγορα έρχεται στα στερεότυπα. Όσο κι αν τα καταπολεμάμε και προσπαθούμε να τα αφήσουμε πίσω, κρύβονται μέσα σε απλές ερωτήσεις ή απόψεις. «Τα στερεότυπα υπάρχουν μέσα και στις πιο απλές εκφράσεις. Θεωρώ πως πλέον τα μακριά νύχια είναι τα νέα “κόκκινα νύχια”».
Πρέπει να αναφερθεί η ευκολία με την οποία έρχεται κάποιος να σου πει την άποψή του για κάτι χωρίς καν να τη ζητήσεις. «Το χειρότερό μου είναι όταν έρχεται κάποιος και μου λέει τη γνώμη του, που δεν τη ζήτησα ποτέ. Άλλο το να σου λέει τη γνώμη του ένας κοντινός σου άνθρωπος, που και πάλι δεν θα την ακούσω γιατί αφορά το προσωπικό μου γούστο· όμως είναι διαφορετικό να ακούω τέτοια σχόλια από άτομα που ξέρω μόλις 10 λεπτά. Το τι επιλέγει και τι ταιριάζει σε κάθε άτομο, το κρίνει το ίδιο, δεν μπορείς να του το πεις εσύ».
Ποιο είναι το πιο προσβλητικό σχόλιο που έχει ακούσει; «Οι περισσότεροι αφήνουν να υπονοηθεί πως τα μακριά νύχια είναι κάπως πιο β’ κατηγορία, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Αξιοσημείωτο είναι το ότι τα περισσότερα αρνητικά σχόλια τα έχω ακούσει από γυναίκες».
Πώς αντιμετωπίζει εκείνη τα αρνητικά σχόλια και τις προκαταλήψεις ή αυτά τα στερεότυπα; «Τα “γράφω” εκεί που πρέπει. Το κομμάτι της αισθητικής είναι ξεκάθαρα θέμα επιλογής. Ο καθένας κάνει ό,τι του αρέσει και ό,τι του ταιριάζει. Αυτή είμαι, εμένα μου αρέσω και δεν με ενδιαφέρει να ακούσω τη γνώμη των άλλων για θέματα δικής μου αισθητικής. Για μένα, τα μακριά μου νύχια είναι η δύναμη και η αυτοπεποίθησή μου», καταλήγει.
Στερεότυπα στον εργασιακό χώρο
Όπως μου εξηγεί, σε κάθε καινούργια δουλειά άκουγε σχόλια τύπου «κόψε τα λίγο» ή «πώς γράφεις έτσι» με ένα σαφές υπονοούμενο, όμως εκείνη γνωρίζει πολύ καλά τις ικανότητές της και ποια είναι. Ωστόσο, δεν ήταν πάντα έτσι. «Πιο μικρή είχε τύχει τις πρώτες μέρες σε δουλειά να θέλω να πάω πιο “σοβαρά” ντυμένη. Βασικά, πιστεύω πως οτιδήποτε διαφορετικό, όπως ένα ιδιαίτερο χρώμα μαλλιών, τα τατουάζ ή τα πολλά πίρσινγκ, αντιμετωπίζονται ακόμα με δυσπιστία και το άτομο που τα έχει πρέπει να αποδείξει διπλά την ικανότητά του».
Η Βάνα Κράβαρη, δημοσιογράφος της LiFO, πιστεύει πως οι περισσότερες στερεοτυπικές απόψεις στον χώρο εργασίας έχουν να κάνουν κυρίως με το ότι απλώς «είσαι γυναίκα».
«Όλες αυτές οι στερεοτυπικές απόψεις έχουν να κάνουν κυρίως με το φύλο, το γεγονός πως πρέπει να είσαι περιποιημένη και πολύ καλή και ικανή στη δουλειά σου. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά για τους περισσότερους ανθρώπους δεν πάνε μαζί. Για κάποιον λόγο δεν μπορείς να είσαι και τα δύο. Θα είσαι ή εκείνη που προσέχει υπερβολικά την εμφάνισή της ή η κοπέλα που είναι πολύ καλή στην εργασία της».
Τι μπορεί να ωθεί κάποιον να κάνει αυτά τα σχόλια όμως; Η Βάνα είναι ξεκάθαρη. «Εσωτερικευμένος και μη μισογυνισμός. Σεξιστικές αντιλήψεις, μια υπόγεια έλξη που μπορεί να νιώθει κάποιος αλλά και μια ανάγκη για υποτίμηση της γυναίκας στον εργασιακό χώρο. Αν δεν είναι για τα νύχια της, θα είναι για εκείνη τη μέρα που έχει νεύρα και θα τη ρωτήσουν “αν έχει περίοδο”, και τέτοια».
Αυτά τα πιο «υπόγεια» σχόλια είναι και τα πιο επικίνδυνα, γιατί πολλές φορές μπορεί να παρερμηνευτούν, αν διατυπωθούν με έναν συγκριμένο τρόπο ιδίως, ως ενδιαφέρον ή κομπλιμέντο.
«Είναι τα πιο επικίνδυνα ακριβώς επειδή δεν είναι ευθέως υποτιμητικά, καθώς ο στόχος τους είναι να υποτιμήσουν την κοπέλα ως εργαζόμενη, επειδή έρχεται στο γραφείο ντυμένη με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ωστόσο, σίγουρα δεν πρέπει να φτάσουμε στο άλλο άκρο και να μην μπορούμε να εκτιμήσουμε το πραγματικό κομπλιμέντο, είναι κάπως επικίνδυνο. Όμως, πιστεύω πως το ένστικτό σου σού λέει πάντα πότε ένα σχόλιο είναι αθώο ή κρύβει κάτι άλλο».
