Στο Μουσείο Μόδας του Μπαθ μετά από καθυστέρηση ενός ολόκληρου χρόνου ξεκινά η έκθεση Shoephoria, ή αλλιώς «Η ευφορία των παπουτσιών», μια έκθεση για το πιο σοβαρό φετίχ της ένδυσης και της μόδας που συμπεριλαμβάνει από τις παντόφλες με μονόγραμμα που φορούσε ο Νοελ Κάουαρντ μέχρι τα λευκά τσόκαρα Toffeln που φοριούνται από τους επαγγελματίες της υγείας και θα διαρκέσει από τις 18 Μαΐου μέχρι το 2022.
Το σόου, το οποίο θα ανοίξει την επόμενη εβδομάδα, θα περιλαμβάνει επίσης τα trainers Yeezy που έχουν σχεδιαστεί από τον Kanye West, ένα κρεμ παντελόνι που μεταμορφώνεται σε μπότες από τον Gareth Pugh και 36 ζευγάρια Manolo Blahnik.
Στον χρόνο που το μουσείο έμεινε κλειστό οι επιμελητές κατάφεραν να αυξήσουν τα ζευγάρια της έκθεσης από 100 σε 350. Άρχισαν να κατασκευάζουν νέες θέσεις στην ήδη υπάρχουσα έκθεση A History of Fashion in 100 Objects. Οι μοναδικές προσθήκες είναι μια πελώρια συλλογή που ξεκινά από τις λευκές μπότες Clarks εμπνευσμένες από τον André Courrèges που βρίσκονται δίπλα σε ένα ζευγάρι γόβες του Yves Saint Laurent του 1965 και στο περίφημο φόρεμα «Mondrian» του σχεδιαστή.
Η έκθεση χωρίζεται σε τρία μέρη και καλύπτει τρεις αιώνες. Το πρώτο και το τρίτο είναι χρονολογικά. Ξεκινώντας με τα παλαιότερα παπούτσια της συλλογής –κόκκινο βελούδο mule με χρυσό κέντημα από τη δεκαετία του 1690– τελειώνει με την Αγγλία της εποχής της Jane Austen, δείχνοντας τη μετάβαση από τα τακούνια σε παπούτσια χωρίς τακούνι και τη σιλουέτα του 19ου αιώνα.
Ξεκινώντας με τα παλαιότερα παπούτσια της συλλογής –κόκκινο βελούδο mule με χρυσό κέντημα από τη δεκαετία του 1690– τελειώνει με την Αγγλία της εποχής της Jane Austen, δείχνοντας τη μετάβαση από τα τακούνια σε παπούτσια χωρίς τακούνι και τη σιλουέτα του 19ου αιώνα.
Το τρίτο και τελευταίο μέρος είναι ένα χάος στις υπόλοιπες δεκαετίες. Στην έξαλλα δημιουργική δεκαετία '20 υπήρχαν σκασμένα δερμάτινα παπούτσια σαν από σκασμένο δέρμα με αγκράφες. Το άλμα από τη μεταπολεμική λιτότητα στη νεωτερικότητα της δεκαετίας του '50 παρουσιάζεται από σόλες από ξύλο ή δαντέλα τοποθετημένες δίπλα σε ένα ζευγάρι χρυσών και πλαστικών παπουτσιών από το 1949 που αψηφούν τη φυσική και τους νόμους της βαρύτητας. Οι δεκαετίες του '60 και του '70 αντιπροσωπεύονται από μποτάκια και πλατφόρμες στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Όπως είναι αναμενόμενο, η έκθεση τελειώνει με τα πιο δημοφιλή παπούτσια της εποχής μας, τα πάνινα παπούτσια.
Για όσους αναρωτηθούν γιατί υπάρχουν τόσα Manolo Blahnik στην έκθεση η απάντηση είναι απλή, ο Blahnik είναι κάτοικος του Μπαθ, ενώ σε διπλανές βιτρίνες είναι μοντέλα που ανήκαν στην Ginger Rogers και τη Margot Fonteyn.
Το περπάτημα, το φετίχ και τα παπούτσια της δουλειάς ανήκουν σε μια θεματική που προσεγγίζει τη μόδα με τον τρόπο της ταινίας «Ο Διάβολος φορούσε Πράντα», με την ιδέα να δείξουμε γιατί φοράμε αυτό που φοράμε. Έτσι, τα απομεινάρια από ρωμαϊκά σανδάλια βρίσκονται δίπλα σε ένα ζευγάρι με ροζ σόλες Balenciaga από το 2010 και ένα ζευγάρι παπούτσια από αυτά που φορούν οι ντόπιοι ψαράδες πέστροφας είναι δίπλα σε καφέ μπότες με δίχτυ του Herbert Levine.
Δυστυχώς, όπως λένε οι επιμελητές, ήταν δύσκολο να δανειστούν Birkenstocks και τα περίφημα McQueen Armadillo που λείπουν από την έκθεση. Ωστόσο η έκθεση Shoephoria, μια γιορτή του παπουτσιού, δεν παραλείπει να διερευνήσει τη μανία του logo που ακολούθησε την οικονομική κρίση του 2008 και διαμόρφωσε τη μόδα στα πόδια των γυναικών με πολλά γράμματα και πολλή πληροφορία, που σήμαινε την κοινωνική και οικονομική τάξη στην οποία ανήκαν ή ήθελαν να ανήκουν.
