Τα πρώτα χρόνια, αναμνήσεις από την παιδική ηλικία, το φλερτ με τη μόδα και την φωτογραφία
Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου ήταν όμορφα όπως πρέπει να είναι για όλους. Με το σχολείο μου, τον αθλητισμό και συγκεκριμένα την κολύμβηση, προπονήσεις, παιχνίδια στις αλάνες, όμορφες οικογενειακές στιγμές και πολλοί φίλοι κυρίως μέσα από τον αθλητισμό.
Μετά ξεκίνησαν οι σπουδές μου στο ΤΕΦΦΑ. Μέσα από κάποια γεγονότα ξεκίνησε η αναζήτηση με τη τέχνη διαβάζοντας, ακούγοντας μουσική, βλέποντας εκθέσεις, συζητώντας με κάποιους ανθρώπους της τέχνης που βρίσκονταν στο οικογενειακό μου περιβάλλον εκείνη την εποχή, αλλά πάντα μένοντας στις σπουδές και φωτογραφίζοντας ερασιτεχνικά.
Τότε ήτανε και η πρώτη επαφή με τη μόδα πηγαίνοντας σε κάποιες επιδείξεις χωρίς όμως να έχω σκεφτεί ότι θα μπορούσα να βρεθώ να φωτογραφίζω. Μετά από καιρό, ψάχνοντας μανιωδώς ένα τρόπο έκφρασης κι αφού είχα κάνει δειλές προσπάθειες με τη ζωγραφική, τη μουσική, και άλλα που ποτέ δεν απέδωσαν, γνωρίστηκα με ένα φωτογράφο που εκτιμώ, τον Παύλο Φυσάκη ο οποίος είδε κάποιες εικόνες μου και μου πρότεινε να πάρω μέρος σε μια ομαδική έκθεση φωτογραφίας.
Τα παράτησα όλα, αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά στη φωτογραφία και πλέον όλη η ζωή και σκέψη μου περνάει μέσα από αυτό.
Ξεκίνησα από την φωτογραφία δρόμου αλλά πάντα με ενδιέφερε ο άνθρωπος και γι’αυτό γρήγορα εστίασα στα πορτρέτα. Ταυτόχρονα η δυνατότητα του να μπορείς να καθορίζεις ρούχο, μακιγιάζ, μαλλιά και να συντονίζεις μια ομάδα για να πετύχεις ένα αποτέλεσμα, ήταν καθοριστικό στο να ασχοληθώ με την μόδα καθώς πλέον είχα το χώρο όχι μόνο για να φωτογραφίζω αλλά και για να λέω μικρές ιστορίες.
Η φωτογραφία στην ψηφιακή εποχή και η τάση του Instagram.
Η εξέλιξη συνόδευε τη φωτογραφία από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκε οπότε και η ψηφιακή φωτογραφία είναι απλά μια ακόμα μορφή εξέλιξης, το φυσικό επακόλουθο ενός καθαρά κοινωνικού μέσου.
Το Instagram είναι μια ξεκάθαρη επιβεβαίωση της σημαντικότητας της φωτογραφίας.
Η Ελλάδα και η μόδα
Η Ελλάδα σε συνδυασμό με τη μόδα είναι συνδυασμός που εμπνέει, αλλά δεν παύει να είναι ένας δύσκολος χώρος, ειδικά αυτή τη περίοδο. Πάντως είναι ένας πολύ δημιουργικός συνδυασμός πού έχει κάνει έντονη παρουσία αλλά έχει δρόμο ακόμα.
Από τον χώρο σου ποιους θεωρείς κορυφαίους καλλιτεχνικά;
Οι φωτογράφοι που μου αρέσουν είναι ο Eugenio Recuenco, o Jean Baptiste Mondino, o JeanloupSieff, o William Klein, η Yelena Yemchuk, ο Arnold Newman, ο Bruce Davidson και ο Félix Nadar..
Ποιον θα ήθελες διακαώς να φωτογραφίσεις και ποιον θα προτιμούσες μάλλον να αποφύγεις;
Το ποιον θα ήθελα, είναι κάτι που δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα γιατί συνέχεια φωτογραφίζω πρόσωπά που έχουν να μου πούνε τόσα πολλά. Σίγουρα αποφεύγω να φωτογραφίζω άτομα από τον πολιτικό χώρο, κάτι που έχω κάνει πολλές φορές στο παρελθόν αλλά πλέον δεν το επιθυμώ γιατί δεν μπορώ να δω κάτι πέρα από αυτό που είναι.
Ο Γιάννης Βασταρδής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965, και σπούδασε φωτογραφία στη FOCUS κάνοντας το χόμπι του επάγγελμα. Ο αρχικός προσανατολισμός του ήταν το documentary και στη συνέχεια αφιερώθηκε στα πορτρέτα και στη μόδα. Ζει και εργάζεται στην Aθήνα φωτογραφίζοντας για τα μεγαλύτερα περιοδικά και διαφημιστικές καμπάνιες εταιριών.
http://ivastardis.com/home.htm
σχόλια