Το 1993 η Μία Φάροου, λίγο καιρό μετά το χωρισμό της με τον Άλλεν, υποστήριξε ότι ο πρώην σύντροφός της είχε κακοποιήσει σεξουαλικά την υιοθετημένη κόρη της Ντίλαν. Σύντομα η κατηγορία κατέπεσε, ως επινόηση, πιθανά υπαγορευμένη απ' την ίδια τη Φάροου. 

 

20 χρόνια αργότερα, πρώτα με μια συνέντευξη στο Vanity Fair και χτες με μια ανοιχτή επιστολή στους NYTimes η ίδια η Ντίλαν πήρε θέση. Και να τι είπε:

 

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

 

 

 

Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία του Γούντι Άλλεν; Πριν απαντήσετε, πρέπει να ξέρετε: Όταν ήμουν επτά ετών, ο Γούντι Άλλεν με πήρε απ' το χέρι, και με οδήγησε σε μία σκοτεινή σοφίτα, μικρή σαν ντουλάπα, στον δεύτερο όροφο του σπιτιού μας. Μου είπε να ξαπλώσω μπρούμυτα και να παίξω με το ηλεκτρικό τρενάκι του αδερφού μου. Τότε με κακοποίησε σεξουαλικά. Μου μιλούσε καθώς το έκανε, ψιθύριζε ότι είμαι καλό κορίτσι, ότι αυτό ήταν το μυστικό μας, μου υποσχόταν ότι θα με πήγαινε στο Παρίσι, ότι θα πρωταγωνιστούσα στις ταινίες του. Θυμάμαι πως κοιτούσα το τρενάκι, εστιάζοντας σ' αυτό καθώς γυρνούσε γύρω γύρω στη σοφίτα. Ακόμα και σήμερα το βρίσκω δύσκολο να αντικρύζω καν τρενάκια. 

 

Για όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ο πατέρα μου μου έκανε πράγματα που δε μου άρεσαν. Δε μ' άρεσε πως συχνά με έπαιρνε απ' τη μαμά μου και τα αδέρφια μου για μείνω μόνη μαζί του. Δε μ' άρεσε όταν έβαζε τον αντίχειρά του στο στόμα μου, όταν με έβαζε κάτω απ' τα σεντόνια μαζί του στο κρεβάτι... Κρυβόμουν κάτω από κρεβάτια ή κλειδωνόμουν στα μπάνιο για να το αποφύγω, αλλά πάντα με έβρισκε. Αυτά συνέβαιναν τόσο συχνά, τόσο πετυχημένα και κρυφά απ' τη μητέρα μου, που αν γνώριζε θα με προστάτευε, που τα έπαιρνα για νορμάλ πράγματα. Νόμιζα ότι έτσι φέρονταν οι πατέρες στις κόρες τους. Αλλά αυτό που μου έκανε στην σοφίτα έμοιαζε διαφορετικό και δε μπορούσα να κρατήσω πια το μυστικό. 

 

Όταν ρώτησα τη μαμά μου αν κι ο πατέρας της της έκανε όσα μου έκανε ο Γούντι Άλλεν, πραγματικά δεν γνώριζα την απάντηση. Επίσης, δεν γνώριζα το χαμό που θα ακολουθούσε. Δεν ήξερα ότι ο πατέρας μου θα χρησιμοποιούσε τη σχέση με την αδεφή μου για να καλύψει το ότι με κακοποιούσε. Δεν περίμενα ότι θα κατηγορούσε τη μητέρα μου ότι μου φύτεψε στο μυαλό την ιστορία κι ότι θα την αποκαλούσε ψεύτρα που με υπερασπίστηκε. Δεν περίμενα ότι θα έπρεπε να πω και να ξαναπώ την ιστορία μου σε γιατρούς που πίεζαν για να δουν αν έλεγα ψέματα, ως μέρος δικαστικής διαδικασίας την οποία δεν καταλάβαινα. Κάποια στιγμή η μητέρα μου μου είπε ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν έλεγα ψέματα, κι ότι θα μπορούσα να τα πάρω όλα πίσω. Δεν μπορούσα, ήταν όλα αλήθεια. Αλλά οι κατηγορίες εναντίον ενός ισχυρού είναι δύσκολο να προχωρήσουν. Υπήρχαν ειδικοί που αρνήθηκαν την αξιοποιστία μου και γιατροί που εναντιώθηκαν σ' ένα κακοποιημένο παιδί. 

 

Μετά από την απόφαση για την κηδεμονία, σύμφωνα με την οποία ο πατέρας μου δεν είχε πια δικαίωμα να με βλέπει, η μητέρα μου δεν θέλησε να τον κυνηγήσει δικαστικά, παρά τα ευρήματα για πιθανές αποδείξεις απ' την Πολιτεία του Κονέκτικατ, εξαιτίας, σύμφωνα με τα λόγια του κατηγόρου, της εύθραυστης κατάστασης του "παιδιού θύματος". Ο Γούντι Άλλεν δεν καταδικάστηκε ποτέ για κανένα έγκλημα. Το ότι γλίτωσε με στοιχειωσε καθώς μεγάλωνα. Είχα τύψεις που του είχα επιτρέψει να είναι κοντά σε άλλα κοριτσάκια. Έτρεμα στην ιδέα να με αγγίζουν οι άντρες. Είχα διατροφική διαταραχή. Άρχισα να κόβω τον εαυτό μου. Το μαρτύριο χειροτέρεψε εξαιτίας της συμπεριφοράς του Χόλιγουντ. Όλοι εκτός από λίγους σπουδαίους ανθρώπους (τους ήρωές μου) έκαναν ότι δεν κατάλαβαν τίποτα. Για τους περισσότερους ήταν εύκολο να πουν "ποιος ξέρει τι έγινε στ' αλήθεια" και υποκρίθηκαν ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ηθοποιοί τον εκθείασαν σε απονομές βραβείων. Τα κανάλια τον πρόβαλλαν στην TV, οι κριτικοί τον έβαλαν στα περιοδικά. Κάθε φορά που έβλεπα το πρόσωπο του δυνάστη μου -σε κάποια αφίσα, σε t-shirt, στην τηλεόραση- έκρυβα τον πανικό μου, μέχρι να βρω ένα μέρος που θα ήμουν μόνη μου και όπου θα κατέρρεα. 

 

Την περασμένη εβδομάδα, ανακοινώθηκε πως ο Άλλεν είναι υποψήφιος για ένα ακόμη Όσκαρ. Αλλά αυτή τη φορά αρνήθηκα να καταρρεύσω. Για πολύ καιρό η αποδοχή που είχε ο Γούντι Άλλεν με έκανε να σιωπώ. Αισθανόμουν ότι τα βραβεία και τα καλά λόγια ήταν ένας τρόπος για να μου πουν να το βουλώσω και να τον αφήσω ήσυχο. Αλλά όσοι έχουν επηζήσει σεξουαλική κακοποίηση με βοήθησαν, με υποστήριξαν στην απόφασή μου να ξεπεράσω τους φόβους μου ότι θα με πουν ψεύτρα, ότι θα μου πουν πως οι αναμνήσεις μου δεν είναι αληθινές. Όλοι αυτοί μου έδωσαν λόγους για να μην παραμείνω σιωπηλή, ώστε και άλλοι να ξέρουν ότι δεν χρειάζεται να παραμείνουν σιωπηλοί κι αυτοί.

 

Σήμερα, θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό. Είμαι παντρεμένη και ευτυχισμένη. Έχω την υποστήριξη των υπέροχων αδερφιών μου. Έχω μια μητέρα που βρήκε μέσα της τεράστια δύναμη για να μας σώσει απ' το χάος που ένας κυνηγός έφερε στο σπίτι μας. 

 

Αλλά άλλοι είναι ακόμα φοβισμένοι, ευάλωτοι και προσπαθούν να βρουν το κουράγιο να πουν την αλήθεια. Το μήνυμα που στέλνει το Χόλιγουν έχει γι' αυτούς μεγάλη σημασία. 

 

Κι αν ήταν το παιδί σου, Cate Blanchett; Louis CK; Alec Baldwin; Κι αν ήσουν εσύ, Emma Stone; Ή εσύ Scarlett Johansson; Με ήξερες όταν ήμουν κοριτσάκι, Diane Keaton. Με ξέχασες; 

 Ο Woody Allen αποδεικνύει το πώς η κοινωνία μας αδιαφορεί για τους επιζώντες σεξουαλικών επιθέσεων. 

 

Οπότε, φανταστείτε την επτάχρονη κόρη σας να οδηγείται σε μια σοφίτα, από τον Woody Allen. Φανταστείτε την να ξοδεύει μια ολόκληρη ζωή να ανακατεύεται όταν ακούει το όνομά του. Φανταστείτε έναν κόσμο που βραβεύει τον βασανιστή της. 

 

Τα φαντάζεστε όλα αυτά; Τώρα, ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία του Γούντι Άλλεν;

 

=

  

Αυτή ήταν η επιστολή που κάνει το γύρο του κόσμου, εξοργίζοντας τον κόσμο και στρέφοντάς τον εναντίον του "παιδεραστή" και "βιαστή" Γούντι Άλλεν. 

 

Έχοντας ψάξει με κάθε λεπτομέρεια, παλιότερα, την υπόθεση που χαρακτηρίστηκε φαιδρή προσπάθεια εκδίκησης της Μία Φάροου μετά το χωρισμό της απ' τον Άλλεν, δεν αντιμετώπισα ως ευαγγέλιο τα λόγια της Ντίλαν, τον αθέλητο ίσως συναισθηματικό εκβιασμό, τις απλουστεύσεις της και τις εξόφθαλμες διαστρεβλώσεις της. Και θα εξηγήσω γιατί πιστεύω, χωρίς να ξέρω σίγουρα αν λέει αλήθεια ή ψέματα, ότι υπάρχουν λόγοι που οι ισχυρισμοί της δεν είχαν γίνει πιστευτοί, παρ' ό,τι γνωστοί, εδώ και 20 χρόνια.

 

Κι όσο για την ερώτησή της, "Τώρα, ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία του Γούντι Άλλεν;", εγώ απαντώ:

 

Το Interiors. Ή και το Manhattan Mystery Murder. 

 

 

 

------

 

 

Ακολουθεί:

 

Ένα λεπτομερές άρθρο για τις φημολογούμενες κατηγορίες της Ντίλαν και την ιστορία τους μέσα στα χρόνια, από τον Robert B. Weide που, γυρίζοντας ντοκιμαντέρ για τον Άλλεν, έψαξε εξονυχιστικά όλες τις πτυχές της υπόθεσης. Περιγράφει αυτές που μπορούν να διασταυρωθούν.

Από το Daily Beast.

 

 

The Woody Allen Allegations: Not So Fast

(Μετάφραση αποσπασμάτων δική μου - γιατί καλό είναι να ακούγεται και η άλλη πλευρά, ειδικά σε τέτοια σημαντικά ζητήματα)

 

 

Υπάρχουν βασικά δύο θέματα που πρέπει να διαχωριστούν. Το ένα είναι η ρομαντική/σεξουαλική σχέση του Άλλεν με την υιοθετημένη κόρη της Φάροου, το 1991. Το άλλο είναι η κατηγορία της Φάροου -που έγινε κατά τη διάρκεια της διαμάχης για την κηδεμονία τριών παιδιών που είχαν από κοινού- ότι ο Άλλεν κακοποίησε την 7χρονη υιοθετημένη κόρη Ντίλαν. Επειδή πολλοί τα μπερδέυουν, ας τα εξετάσουμε ξεχωριστά, 

 

Πρώτα η σχέση με την Σουν Γι:

 

Όποτε διαβάζω κάτι στο ίντερνετ, οι πιο εξοργισμένοι είναι αυτοί που δεν έχουν καν ιδέα για τα γεγονότα. 

 

#1: Η Soon-Yi ήταν κόρη του Γούντι. Λάθος. 

 

#2: Η Soon-Yi ήταν προγονή του Γούντι. Λάθος.

 

#3: Η Soon-Yi ήταν η υιοθετημένη κόρη του Γούντι και της Μία. Λάθος. (Ήταν η υιοθετημένη κόρη της Μία Φάροου και του André Previn. Το πλήρες όνομά της ήταν Soon-Yi Farrow Previn.)

 

#4: Ο Woody και η Mia ήταν παντρεμένοι. Λάθος

 

#5: Ο Woody και η Μία ζούσαν μαζί. Λάθος. Ο Γούντι ζούσε στο διαμέρισμά του στην Fifth Ave. Η Μία και τα παιδιά ζούσαν στο Central Park West. Είναι επιβεβαιωμένο γεγονός ότι ο Γούντι, ποτέ, ούτε μία φορά, δεν κοιμήθηκε στο διαμέρισμα της Μία στα 12 χρόνια που ήταν σύντροφοι. 

 

#7: Η Soon-Yi έβλεπε τον Woody σαν πατέρα της. Λάθος. Τον έβλεπε σαν σύντροφο της μητέρας της. Η πατρική της φιγούρα ήταν ο θετός πατέρας της, André Previn.

 

#8: Η Soon-Yi ήταν ανήλικη όταν ξεκίνησε τη σχέση της με τον Γούντι. Ο Γούντι Άλλεν είναι άρα παιδεραστής! Λάθος. Ήταν είτε 19 είτε 21. (Η χρονιά γέννησής της στην Κορέα δεν καταγράφηκε, θεωρούνταν από πάντα όμως ότι ήταν το 1970 ή το 1972.) 

 

#9: Η Soon-Yi ήταν οριακά διανοητική καθυστερημένη. Χα! Είναι πανέξυπνη, έχει πτυχίο απ' το Columbia University και μιλά περισσότερες γλώσσες από σένα. 

 

#10: Ο Woody "χάιδευε" την Soon-Yi από μικρή ηλικία και την ετοίμαζε για νύφη του. Ελάτε τώρα! Σύμφωνα με τα πρακτικά του δικαστηρίου και την ίδια την αυτοβιογραφία της Μία, μέχρι το 1990 (όταν η Soon-Yi ήταν 18 ή 20), ο Woody "είχε ελάχιστη επαφή με τα παιδιά του Previn, αλλά τη λιγότερη επαφή την είχε με την Soon-Yi" - κι έτσι η Μία τον ενθάρρυνε να περναει χρόνο μαζί της. Ο Άλλεν ξεκίνησε να την παίρνει σε αγώνες μπάσκετ, και τα υπόλοιπα τα έγραψε η (ταμπλόιντ) ιστορία. 

 

Το σημαντικότερο επί του θέματος είναι αυτό: Όποιος φρικάρει απ' το ότι ένας 55-χρονος τα έφτιαξε με την 19χρονη υιοθετημένη κόρη της φίλης του, το καταλαβαίνω. Είναι πολύ λογικό. Αλλά γιατί να διαστρεβλώνει τα γεγονότα; Αν το συμβάν σού είναι τόσο αηδιαστικό, γιατί το τραγικοποιείς κι άλλο;

 

Είναι κατανοητό ότι η Μία θα ήταν έξαλλη με τον Γούντι για το υπόλοιπο της ζωής της. Θα έκανα το ίδιο. (Αν και θα το χειριζόμουν διακριτικά, χωρίς να τουιτάρω ότι "είναι παιδόφιλος!"). Καταλαβαίνω και την οργή του γιου τους Ρόναν, που έχει πει για το γάμο του πατέρα του ότι είναι "ηθική αμαρτία". Το πρόβλημά του μάλλον λύνεται όμως μετά την αποκάλυψη της Φάροου ότι ο Ρόναν είναι γιος του Φρανκ Σινάτρα - πράγμα που αν ισχύει η Μία απατούσε τον Άλλεν. (Τον είχε παντρευτεί όταν ήταν 21 ετών κι ο Σινάτρα 50. Αν έκανε μαζί του τον Ρόναν, το έκανε μετά το χωρισμό τους, όσο ήταν με τον Άλλεν.)

 

Δε με ενδιαφέρει να κρίνω την Μία. Είναι εξαιρετική ηθοποιός και πολιτική ακτιβίστρια. Αλλά όσοι μισούν τον Γούντι για "οσα έκανε στη Μία" ας ξέρουν ότι αν ο Ρόναν είναι γιος του Σινάτρα, η κατά τα άλλα ηθικολόγος Μία έκανε για δεύτερη φορά παιδί με παντρεμένο. Στα 24 της έμεινε έγκυος απ' τον André Previn, 40, παντρεμένο με την τραγουδοποιό Dory Previn. Η προδοσία λέγεται πως οδήγησε την Dory Previn στο ψυχιατρείο, όπου της έκαναν ηλεκτροσόκ. Αργότερα έγραψε το τραγούδι "Beware of Young Girls", για την Μία. Παρ' ό,τι το να κοιμάσαι με τον άντρα της φίλης σου δεν εξαγριώνει τόσο όσο το να κοιμάσαι με την υιοθετημένη κόρη της φιλενάδας σου, αν κουνάς μια σημαία "Δεν Ξεχνώ", θυμήσου λιγάκι και την μακαρίτισσα την Dory Previn. (Ή καλύτερα, ας τα ξεχάσουμε όλα αυτά. Όπως και η σχέση του Γούντι, δεν είναι δουλειά μας.)

 

Τώρα, στο θέμα των κατηγοριών της Μία κατά τη διάρκεια της υπόθεσης κηδεμονίας των παιδιών, όπου υποστήριξε ότι ο Γούντι κακοποίησε την Ντίλαν.

 

Στις 4 Αυγούστου, σχεδόν τέσσερις μήνες μετά την αποκάλυψη της σχεσης του με την Σουν Γι, ο Γούντι επισκέφτηκε τα παιδιά στην εξοχική κατοικία της Μία. Υποτίθεται πως σε κάποια στιγμή ο Άλλεν πήγε με την Ντίλαν στην σοφίτα και "την άγγιξε". Την επόμενη ημέρα, η Μία, κι ενώ θα γινόταν και μάχη για την κηδεμονία στα δικαστήρια, βιντεοσκόπησε την Ντίλαν να αφηγείται την ιστορία της.

 

Συνέβη αυτό το πράγμα; Η ενήλικη Ντίλαν υποστηρίζει ότι συνέβη και πιθανοτατα το πιστεύει πραγματικά. Ο αδερφός της Ρόναν επίσης, οπότε μπράβο του που την υποστήριξε. Και οι δύο τους μεγάλωσαν σε ένα σπιτι όπου αυτό το σενάριο ήταν πάντα αποδεκτό ως η απόλυτη αλήθεια, οπότε γιατί να μην το πιστεύουν;

 

Αν αυτό που υποστηρίζει η Μία Φάροου είναι αληθινό, αυτό σημαίνει ότι εν μέσω διαπραγματεύσεων για την κηδεμονία, σε ένα σπίτι που ανήκει στην έξαλλη πρώην φίλη του, γεμάτο με ανθρώπους που τον κατηγορούσαν για τα πάντα, αυτός -γνωστός κλειστοφοβικός- αποφάσισε ότι ήταν το κατάλληλο μέρος και ο κατάλληλος χρόνος να πάρει την κόρη του σε μια σοφίτα και να την κακοποιήσει, στα γρήγορα, πριν γίνει αντιληπτό σε ένα σπιτι γεμάτο παιδιά και νταντάδες ότι και οι δύο λείπουν.

 

Ο Γούντι Άλλεν δεν "αθωώθηκε" για αυτό. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ τέτοια απόφαση δικαστηρίου, απλούστατα επειδή ποτέ δεν κατηγορήθηκε για τέτοιο έγκλημα, μια και οι ερευνητικές αρχές δεν βρήκαν κανένα αξιόπιστο στοιχείο που να στηρίζει τους ισχυρισμούς της Μία (και της Ντίλαν).

 

Οι ισχυρισμοί είχαν προκαλέσει μια αυτεπάγγελτη μια έρευνα απ' την Αστυνομία του Κονέκτικατ, που έφερε για να την βοηθήσει ειδική ερευνητική ομάδα απ' το Yale-New Haven Hospital. Μετά από εξάμηνη έρευνα (που περιλάμβανε και ιατρικές εξετάσεις) κατέληξαν ότι η Ντίλαν ΔΕΝ κακοποιήθηκε.

 

Όσο για το "αποδεικτικό στοιχείο" της βιντεοκασέτας την οποία τράβηξε η Μία με την Ντίλαν να εξομολογείται τι της έκανε ο Άλλεν: Έχει σημειωθεί ότι υπάρχουν αρκετά "κοψίματα" στην ηχογράφηση, ενός είδος μοντάζ δηλαδή, από την Μία, που καθώς ηχογραφούσε, κάθε τόσο άνοιγε και έκλεινε την κάμερα. Αυτό γέννησε ερωτήματα για το τι συνέβαινε όταν δηλαδή το παιδί δεν βιντεοσκοπούνταν. Είχε προπονήσει την κόρη της για αυτά που έπρεπε να πει; Αυτό υποστηρίζουν οι δικαστικοί ερευνητές της υπόθεσης. (Η Μία λέει ότι απλώς έγραφε την κόρη της κάθε φορά που ανέφερε τι της έκανε ο μπαμπάς. Αφού δεν ήμασταν εκεί, ας κρατήσουμε τις κρίσεις μας για τους εαυτούς μας.)

 

Δεν είναι όμως η βιντεοκασέτα και οι ιατρικές εξετάσεις τα μόνα προβληματικά σημεία στην προσπάθεια της Μία να πείσει ότι ο πρώην σύντροφός της ήταν παιδεραστής. Υπήρχαν ανακολουθίες και με όσα είπε -εκτός κάμερας- η Μία. Όπως έγραψαν οι New York Times το 1993, μπέρδεψε το πότε πήγε το παιδί στο γιατρό, και στο τέλος αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι δεν είχε υπάρξει καμία ένδειξη σεξουαλικής κακοποίησης στα γεννητικά όργανα.

 

Εν μέσω της δικαστικής διαμάχης, οι Los Angeles Times αποκάλυψαν πως μία απ' τις νταντάδες που πληρωνόταν απ' τον Άλλεν (μια και τρία απ' τα παιδιά ήταν δικά του), είχε, όντας σε όρκο, κατονομάσει την Φάροου ως το άτομο που την πίεζε να υποστηρίξει τις κατηγορίες κακοποίησης, πράγμα που δεν έκανε και την οδήγησε σε έξοδο από τη δουλειά της.

 

Η νταντά είπε για την βιντεοταινία: "Γνώριζα ότι εκείνη η κασέτα φτιάχτηκε σε μια περίοδο τουλάχιστον δύο ή και ίσως τριών ημερών, και όχι απλώς την επόμενη ημέρα. Θυμάμαι την κυρία Φάροου να λέει στην Ντίλαν, <<και τι σου έκανε ο μπαμπάκας, και τι έκανε μετά;>> Η Ντίλαν έμοιαζε να μην ενδιαφέρεται καν, και η Φάροου σταματούσε την βιντεοσκόπηση για λίγο, και μετά συνέχιζε και πάλι".

 

Η ίδια αποκάλυψε επίσης μια συνομιλία που είχε με την Kristie Groteke, την άλλη νταντά της Φάροου: "Μου είπε ότι είχε ενοχές που άφησε την Φάροου να πει αυτά τα πράγματα για τον Άλλεν. Μου είπε ότι εκείνη την ημέρα που ο Άλλεν την πέρασε με τα παιδιά, η νταντά δεν είχε αφήσει για πάνω από πέντε λεπτά την Ντίλαν απ' τα μάτια της, κι ούτε θυμόταν να την είδε ποτέ χωρίς εσώρουχο." [Πράγμα που ισχυρίστηκε η Φάροου.]

 

Στις 20 Απριλίου 1993, ο Dr. John M. Leventhal, ο επικεφαλής της έρευνας του Yale New Haven Hospital, έχοντας ορκιστεί, εξήγησε γιατί η επιτροπή δεν ζήτησε την δίωξη του Άλλεν: "Είχαμε δύο υποθέσεις/πιθανότητες. Η μία ήταν ότι αυτοί οι ισχυρισμοί έγιναν από ένα συναισθηματικά ταραγμένο παιδί και μετά εντυπώθηκαν στο μυαλό του σαν αληθινοί. Και η άλλη περίπτωση ήταν πως δασκαλεύτηκε ή επηρεάστηκε από τη μητέρα της. Δεν καταλήξαμε με σιγουριά σε κάποια απ' τις δύο υποθέσεις. Πιστεύουμε ότι πιθανότατα ήταν μάλλον ένας συνδυασμός και των δύο."

 

Ο Leventhal επίσης, όντας υπό την επήρεια του όρκου, δήλωσε πως οι δηλώσεις της Ντίλαν στο Νοσοκομείο είχαν αντιφάσεις μεταξύ τους - αλλά και με με όσα έλεγε στη βιντεοταινία. "Δεν ήταν μικρές αντιφάσεις. Στην αρχή μας είπε ότι κανείς δεν άγγιξε τα γεννητικά της όργανα, μετά ότι τα άγγιξε, μετά μας είπε ότι δεν τα άγγιξε." Είπε ότι η Ντίλαν έμοιαζε να έχει προβάρει όσα έλεγε, ενώ σε κάποια στιγμή το κορίτσι είπε στους γιατρούς: "Μ' αρέσει να λέω ψέματα στις ιστορίες μου".

 

Η δήλωση του Leventhal καταλήγει: "Ήδη, πριν από τον ισχυρισμό περί κακοποίησης, ο Άλλεν θεωρούνταν στο σπιτικό της Μία για πολλούς μήνες διαβολικός και απαίσιος και τρομακτικός άντρας. Υπήρχε η αίσθηση ότι κακοποιούσε την Soon-Yi και ότι θα κακοποιούσε στο μέλλον και την Ντίλαν. Αυτό το πίστευαν στο σπιτικο της Φάροου ότι θα γίνει, πριν καν τελικά καταγγελθεί ότι έγινε. Στην πραγματικότητα πιστεύουμε ότι είναι ιατρικά πιθανό ότι η Ντίλαν επέμεινε στους ισχυρισμούς της καθώς πέρασε ο καιρός, εξαιτίας της στενής σχέσης της με τη μητέρα της, Κάθε φορά που πήγαινε να μιλήσει για το συμβάν, και μας έκανε εντύπωση αυτό, η Ντίλαν μιλούσε για τη σχέση του Άλλεν με τη Soon-Yi, και το πόσο πίκρανε την καημένη τη μητέρα της, που έχασε την καριέρα που έκανε στα φιλμ του Άλλεν."

 

Οι υποστηρικτές της Φάροου τονίζουν ότι η ερευνητική ομάδα κατέστρεψε τις συλλογικές σημειώσεις πριν παραδώσει την επίσημη αναφορά, αλλά και το γεγονός ότι οι γιατροί της επιτροπής εκπροσωπήθηκαν στο δικαστήριο απ' τον υπεύθυνο της επιτροπής. Δεν έχω ιδέα αν αυτό είναι καν κάτι ασυνήθιστο και δεν θα ισχυριστώ πως γνωρίζω τι σημαίνει αυτό, όπως δεν ξέρω τι σημαίνει και το ότι η Μία ανοιγόκλεινε την κάμερα.

 

Επίσης δεν ξέρω ποιος λήκαρε την βιντεοταινία της Ντίλαν, αλλά και γιατί η Μία δεν δέχτηκε να κάνει το Τεστ Αληθειας, και αρνήθηκε να περάσει από ανιχνευτή ψεύδους. (Ο Γούντι Άλλεν δέχτηκε να κάνει το τεστ, και το πέρασε!)

 

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός της καταστροφής των σημειώσεων ήταν ίσως ο λόγος που, ενώ η αναφορά κατέληξε ξεκάθαρα ότι η Ντίλαν δεν κακοποιήθηκε, ο δικαστής Elliot Wilk δεν έβγαλε οριστικό συμπέρασμα. Ο ίδιος δικαστής έδωσε στην Μία την κηδεμονία των Satchel και Dylan. Ο 15χρονος Moses επέλεξε να μη βλέπει τον πατέρα του. Η Μία επέστρεψε σπίτι με τα 8 απ' τα 9 παιδιά. Στη συνέχεια θα υιοθετούσε άλλα έξι, μεταξύ των οποίων και τον Thaddeus Wilk Farrow, τον οποίο ονόμασε προς τιμή του δικαστή Wilk.

 

Σχεδόν τέσσερις μήνες μετά την απόφαση του Wilk, οι αρχές του Κονέκτικατ σταμάτησαν τις έρευνες, πράγμα που οδήγησε σε μια ασυνήθιστη δήλωση του Δημόσιου Κατηγορου, που αθώωσε μεν τον Άλλεν, αλλά είπε ότι υπήρχαν και λόγοι για να πιστέψει κανείς και την Ντίλαν. Νομικά ο Άλλεν δικαιώθηκε, αλλά στο μυαλό πολλών έμεινε ένα σύννεφο αμφιβολιών. Ο Γούντι έξαλλος έδωσε συνέντευξη τύπου. "Ακόμα και σήμερα" είχε πει, "καθώς λένε ψέματα και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις αδικαιολόγητες κατηγορίες, δεν υπήρχε ούτε ένα στοιχεί εναντίον μου. Και ακόμα δεν υπάρχει. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα λένε ότι έχουν κάποια στοιχεία και αποδείξεις, αλλά πάντα θα υπάρχει κάποιος λόγος που δεν θα μπορούν να σας τα δείξουν..."

 

Ο Moses Farrow, που είχε αρνηθεί να δει τον πατέρα του Γούντι τότε, τώρα είναι 36 ετών και πετυχημένος φωτογράφος. Έχει αποστασιοποιηθεί από την Μία εδώ και αρκετά χρόνια. Σε πρόσφατη συνομιλία μας μου είπε ότι "επιτέλους είδε την αλήθεια" και χρησιμοποίησε πολλές φορές τη φράση "πλύση εγκεφάλου" για αυτό που υπέστη απ'΄την Μία, σχετικά με την υπόθεση του πατέρα του. Πρόσφατα μάλιστα ξανάρχισε να έχει επαφές με τον Άλλεν και πλέον έχει και πάλι καλή σχέση με τον πατέρα του και την Soon-Yi.

 

[Πρόσφατα ζητήθηκε απ' τον αρθρογράφο να βοηθήσει σε ένα μοντάζ από ταινίες του Άλλεν που παίχτηκε κατά τη διάρκεια των Χρυσών Σφαιρών - και αυτός ζήτησε την άδεια της Μία Φάροου να υπάρχει κάποια σκηνή της. Αυτή δέχτηκε όπως δέχτηκε και σε άλλες περιπτώσεις που της ζητήθηκε. Όταν παίχτηκαν όμως οι Χρυσές Σφαίρες - θεωρώντας ότι κανείς δε θα μάθει πως είχε δώσει την άδειά της τιμώντας έτσι- η ίδια έγραφε στο τουίτερ ότι ο Άλλεν είναι παιδόφιλος.Έγραψε: "A woman has publicly detailed Woody Allen's molestation of her at age 7. Golden Globe tribute showed contempt for her & all abuse survivors." Έγραψε αυτό, για το ίδιο tribute στο οποίο δέχτηκε να συμμετέχει κι η ίδια!"]

 

Όταν όμως η Φάροου τουιτάρησε και το λινκ ενός άρθρου που κατηγορούσε τον Άλλεν λέγοντας "Αυτός ο άνθρωπος είναι παιδόφιλος" μου ήρθε να το ριτουιτάρω, αλλά στη θέση του άρθρου για τον Άλλεν να έβαζα την είδηση για την καταδίκη του αδερφού της (10 χρόνια για πολλές και διαφορετικές υποθέσεις παιδοφιλίας) John Charles Villiers-Farrow. Για το θέμα του καταδικασμένου παιδόφιλου αδερφού της βέβαια η Μία είναι ασυνήθιστα σιωπηλή, αν σκεφτεί κανείς το ζήλο της να κράζει υποτιθέμενους (χωρίς καν καταδίκη) παιδόφιλους τους οποίους έφερνε κοντά στα παιδιά της...

 

Οι κατηγορίες για την υποτιθέμενη παιδοφιλική συμπεριφορά του Άλλεν κάνουν πρωτοσέλιδα. Οι διαψεύσεις και τα γεγονότα θάβονται στις πίσω σελίδες και κανείς δε τις διαβάζει.

 

Κι όσο για το άρθρο του Vanity Fair που "πρωτοαποκάλυψε" την ιστορία της Ντίλαν και για την αξιοπιστία του... Ας πω απλώς ότι το περιοδικό μηνύθηκε απ' τον Ρομάν Πολάνσκι, που το 1977 παραδέχτηκε την ενοχή του για ασέλγεια ανήλικής (σεξουαλική πράξη με 13χρονο κορίτσι) στο Λος Άντζελες. Το περιοδικό είχε γράψει ότι είχε φλερτάρει ένα νεαρό μοντέλο καθώς πήγαινε στην κηδεία της γυναίκας του Σάρον Τέιτ (Ψέμα).

 

Μία απ' τους μάρτυρες υπεράσπισης του Πολάνσκι ήταν η Μία Φάροου, που, απ' όσο ξέρω, παραμένει φίλη του και σήμερα. Μπράβο της που υποστήριξε τον φίλο της και που πήγε να πει τι καλός χαρακτήρας είναι. Τον υποστήριξε μάλιστα τόσο, που όταν ο Πολάνσκι κέρδισε το Όσκαρ για τον αριστουργηματικό Πιανίστα του το 2002, η Μία ποτέ δεν υπονόησε καν ότι η Ακαδημία περιφρονούσε όλα τα θύματα παιδικής κακοποίησης με το να τον βραβεύει. Ίσως γιατί ήταν οι μέρες προ Τουίτερ...

 

 

===

 

 

ΥΓ. Οι απαξιωμένοι ισχυρισμοί της Ντίλαν, στους οποίους τώραπροσθέτει/θυμάται ότι υπήρχαν διάφορες περιπτώσεις παρενόχλησης και πέρα απ' την σοφίτα, έγιναν σήμερα πρώτο θέμα.

 

Ακούστηκε μόνο η πλευρά της και ο Άλλεν για ακόμη μια φορά παρουσιάστηκε ως τέρας.

 

Είμαι σίγουρος ότι τα γεγονότα εκείνης της εποχής (η παραδοχή για τις "ψεύτικες ιστορίες" της Ντίλαν, η άρνηση της Φάροου να περάσει από τον ανιχνευτή ψεύδους, ο γιατρός της Φάροου που επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρξε βιασμός, τα εκδικητικά συμφέροντα, οι αντιφάσεις κ.α.) θα περάσουν στα τυφλά. Όλοι κάνουν share στις καταγγελίες, λιγότεροι θα κάνουν share σ' αυτό το άρθρο. 

 

Αλλά ας υπάρχουν κι αυτά, δημόσια, για όσους δεν εντυπωσιάζονται μόνο απ' τους βαρύγδουπους τίτλους και τις "σοκαριστικές αποκαλύψεις".

 

Στην πραγματικότητα, αρκετές οργανώσεις παιδιών που κακοποιήθηκαν, προτιμούσαν να μην έχει κάνει τέτοιο θέμα η Μία Φάροου, γιατί με τη συγκεριμένη περίπτωση (που μπάζει από παντού) μεγαλώνει η δυσπιστία ανθρώπων στις αφηγήσεις παιδιών, που έπεσαν στ' αλήθεια θύματα κακοποίησης, πέρα από κάθε αμφιβολία.

 

ΥΓ2. Υπάρχει μια φετινή ταινία από τη Δανία που διεκδικεί το Όσκαρ καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το Κυνήγι. Έχει πραγματικά πολύ ενδιαφέρον - και έχει σχέση με την υπόθεσή μας...