Από το Δήμο Μπουλούκο

 

Θα μπορούσε να ήταν σενάριο ταινίας, εμπνευσμένο από μυθιστόρημα του Dan Brown, αλλά η υπόθεση με τις «χρυσές» μίζες της FIFA, της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας ποδοσφαίρου που εδώ και λίγες ημέρες αποτελεί το πρώτο θέμα στην ειδησεογραφία όλων των διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, είναι η πραγματική ζωή.


Μία ιστορία που τα έχει όλα: Διεφθαρμένους παράγοντες, πακτωλούς «βρόμικων» εκατομμυρίων, χρηματισμούς, ακριβά ξενοδοχεία, χλιδάτη ζωή κι όλα αυτά με πρόσχημα το... ποδόσφαιρο!


Όλα ξεκίνησαν τις πρωϊνές ώρες της περασμένης Τετάρτης στο πεντάστερο ξενοδοχείο Baur au Lac της Ζυρίχης όπου διέμεναν τα μέλη της FIFA ενόψει των εκλογών στην Παγκόσμια Ομοσπονδία για το νέο Πρόεδρο, όπου και έγιναν οι πρώτες συλλήψεις. Συνολικά σε επτά άτομα παγκοσμίως πέρασαν χειροπέδες, ενώ 14 κατηγορούνται για κατηγορίες, που γεμίζουν τον μισό ποινικό κώδικα και κυμαίνονται από απάτη, δωροδοκία και δωροληψία έως σύσταση συμμορίας και ξέπλυμα χρήματος. Οι κατηγορίες αφορούν μια σειρά διοργανώσεων, όπως το Κόπα Αμέρικα του 2016 στις Η.Π.Α., αλλά και την ανάθεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 στη Νότια Αφρική και τη διαδικασία εκλογής προέδρου της FIFA το 2011.

 

Όταν στη μικρή - από πλευράς ποδοσφαιρικών αριθμών - χώρα μας οι αναφορές και οι καταγγελίες για παράγκα υπάρχουν εδώ και χρόνια, είναι ηλίου φαεινότερο ότι σε άλλες χώρες και ομοσπονδίες με πολλαπλάσια οικονομικά μεγέθη, δεν υπάρχει απλώς... παράγκα αλλά ολόκληρη έπαυλη.


Όσοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τη δικαιοσύνη, έπαιρναν χρήματα κάτω από το τραπέζι, είτε για να δώσουν τις διοργανώσεις σε συγκεκριμένες χώρες της Αμερικής, είτε για να κερδίσουν τα τηλεοπτικά δικαιώματα συγκεκριμένες εταιρείες.


Όλα αυτά είναι η μία όψη του νομίσματος, καθώς αφορούν την αμερικανική ήπειρο, μετά την έρευνα που ξεκίνησε το FBI το 1991 (!) κι έφτασε σε συνεργασία με την εισαγγελία σε συγκεκριμένες κατηγορίες για πρόσωπα του ποδοσφαίρου.


Η άλλη πλευρά, έχει σχέση με τις ελβετικές αρχές που διέταξαν έρευνα για την ανάθεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 στην Ρωσία και του 2022 στο Κατάρ! Αν προχωρήσουν οι συγκεκριμένες υποθέσεις είναι σίγουρο ότι θα βγουν μεγαλύτερα λαβράκια καθώς ήδη οι καταγγελίες ειδικά για το Κατάρ, είναι απίστευτες.


Και πώς να μην είναι, όταν για χάρη της αραβικής χώρας άλλαξε όλος ο προγραμματισμός και οι αγώνες μετά από απόφαση της FIFA θα γίνουν χειμωνιάτικα για να αποφευχθούν οι 45 βαθμοί που είναι ο μέσος όρος της θερμοκρασίας στη χώρα, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.


Φυσικά όλα αυτά τα γνώριζαν τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής , αλλά επέλεξαν να δώσουν το Μουντιάλ για πρώτη φορά σε αραβική χώρα, αντί σε κράτη - οικονομικά μεγαθήρια όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία, η Αυστραλία και η Νότια Κορέα, που ήταν επίσης υποψήφιες.


Όλη αυτή η υπόθεση, έγινε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα για τη χώρα μας, καθώς μεταξύ των συλληφθέντων ήταν ένας Ελληνοκύπριος, ο Κώστας Τάκας. Είναι το δεξί χέρι του Προέδρου της CONCACAF, δηλαδή της αντίστοιχης με την ΟΥΕΦΑ ομοσπονδίας, στη Βόρεια, την Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική.Πρόκειται για οικονομικό στέλεχος που εκτός των θέσεων που κατείχε σε εταιρείες, είναι Γενικός Γραμματέας της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας των Νήσων Κέιμαν! Ναι, καλά διαβάσατε, τα Νησιά Κέιμαν, εκτός από off shore εταιρείες, έχουν και ποδόσφαιρο με δική τους μάλιστα ομοσπονδία. Ο Τάκας ζούσε, σύμφωνα με μαρτυρίες, μεταξύ Κέιμαν, Αγγλίας και Ελβετίας, ενώ μετά το σάλο προέκυψε και μαι ροζ πτυχή του σκανδάλου με βίντεο στο διαδίκτυο που τον δείχνει γυμνό να αυνανίζεται.


Όλα αυτά λοιπόν μπορεί να εντυπωσιάζουν τον απλό φίλαθλο, αλλά όλοι εμείς οι άνθρωποι του Τύπου, που ασχολούμαστε χρόνια με το ποδόσφαιρο, δεν πέσαμε από τα σύννεφα.


Όταν στη μικρή - από πλευράς ποδοσφαιρικών αριθμών - χώρα μας οι αναφορές και οι καταγγελίες για παράγκα υπάρχουν εδώ και χρόνια, είναι ηλίου φαεινότερο ότι σε άλλες χώρες και ομοσπονδίες με πολλαπλάσια οικονομικά μεγέθη, δεν υπάρχει απλώς... παράγκα αλλά ολόκληρη έπαυλη.


Για να έχετε μια μικρή εικόνα του χρήματος που κυκλοφορεί, η FIFA την τετραετία 2011-14 είχε τζίρο μεγαλύτερο από επτά δισεκατομμύρια ευρώ. Την ίδια ώρα ο Πρόεδρος της, ο Σεπ Μπλάτερ, είναι ο μοναδικός αθλητικός παράγοντας που βρίσκεται μέσα στη λίστα των 100 πιο ισχυρών ανθρώπων του περιοδικού Forbes.


Φυσικά αυτά τα ποσά αφορούν άμεσα την Παγκόσμια Ομοσπονδία ποδοσφαίρου και εκτοξεύονται σε δυσθεώρητα ύψη, εάν επιχειρήσουμε να μετρήσουμε τον πακτωλό των χρημάτων που κινείται γύρω από την ποδοσφαιρική βιομηχανία, με τις μεταγραφές των ποδοσφαιριστών, τα κάθε είδους δικαιώματα, τα έσοδα των ομάδων, τις διαφημίσεις, τα κέρδη των εταιρειών αθλητικού υλικού και πολλά άλλα.


Με το χρήμα να ρέει άφθονο λοιπόν στον βασιλιά των σπορ που ενδεχομένως να είναι και το μεγαλύτερο κοινωνικό φαινόμενο, πως θα γινόταν να μην υπήρχε διαφθορά και χρηματισμός;


Και μπορεί κάποιοι να πιστεύουν ότι τουλάχιστον έγινε μια κάποια αρχή, για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της διαπλοκής, αλλά εγώ δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος.


Όπως έχει αποδειχθεί στο παρελθόν, όλα τα βρώμικα κυκλώματα μοιάζουν σαν Λερναία Ύδρα που κόβεις το ένα κεφάλι και ξεπηδά αμέσως το άλλο, ενώ ακόμα και η χρονική συγκυρία των συλλήψεων, μόνο υποψίες μπορεί να προκαλέσει για ξεκαθάρισμα λογαριασμών.


Η επιχείρηση έγινε δύο ημέρες πριν από τις εκλογές της FIFA με τον ίδιο τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαδιμίρ Πούτιν να κατηγορεί τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι κρύβονται πίσω από την υπόθεση, για να πλήξουν την ανάθεση στη χώρα του, του Μουντιάλ του 2018.


Και μέσα σε όλα αυτά, ο Σεπ Μπλάτερ που δεν ήξερε και δεν γνώριζε τίποτα για τις παράνομες πράξεις των συντρόφων του (σύμφωνα με τα λεγόμενα του) επανεξελέγη για πέμπτη θητεία Πρόεδρος του συνδικάτου της FIFA, αφήνοντας πολύ πίσω τον αντίπαλο του Πρίγκιπα Αλί. Μία επιβράβευση της άψογης στάσης του, από το 1998 και μετά που έχει στρογγυλοκαθίσει στον «ολόχρυσο θρόνο» της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας ποδοσφαίρου.


Για αυτό λοιπόν μην περιμένετε τίποτα και απλώς συγκρατήστε άλλες εικόνες ποδοσφαίρου, κι όχι αυτές του Μπλάτερ και της παρέας του. Προτιμήστε τις εικόνες που μπορούν να μας χαρίσουν κάποια Ελληνόπουλα που κλωτσάνε τη μπάλα σε κάποια αλάνα της χώρα μας, ή αντιστοίχως δύο μικροί Βραζιλιάνοι που χτυπούν με λύσσα το τόπι, δίπλα στις φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο.