ΡΩΣΙΚΗ ΟΜΟΦΟΒΙΑ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

Η Ρωσίδα χρυσή ολυμπιονίκης του πατινάζ, Τατιάνα Νάβκα, δημοσίευσε στα κοινωνικά μέσα ομοφοβικά σχόλια για τον Ισπανό γυμναστή της ρυθμικής γυμναστικής, Κρίστοφερ Μπενίτεθ. Η Νάβκα έγραψε ότι η ρυθμική γυμναστική είναι «γυναικείο άθλημα», ότι είναι ευχαριστημένη που δεν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις στη χώρα της, ότι ελπίζει να μην υπάρξουν ποτέ, και αναρωτήθηκε τι είδους άτομα μεγαλώνουν στη Δύση. 

 

Τον Μπενίτεθ υποστήριξαν πολλοί, μεταξύ των οποίων οι αθλητές της ρυθμικής γυμναστικής Gabriella Papadakis, Guillaume Cizeron, Kaitlyn Weaver, και ο Ισπανός υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού.  

 

Η Νάβκα είναι παντρεμένη με τον επί πολλά έτη γραμματέα τύπου του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ. Δεν είναι αδικαιολόγητες, επομένως, οι υπόνοιες ότι δεν εξέφρασε απλώς την προσωπική της άποψη, αλλά ότι με την παρέμβασή της επεδίωξε να στηρίξει την ομοφοβική κρατική πολιτική του Βλαντιμίρ Πούτιν.

 

 

• • •

 

ΠΕΝΤΕ ΦΟΡΕΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ

Το κόστος εμβολιασμού κατά της covid-19 θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον 5 φορές μικρότερο αν οι φαρμακοβιομηχανίες δεν εκμεταλλεύονταν τη μονοπωλιακή τους θέση, συμπεραίνει μελέτη του The People’s Vaccine Alliance που δημοσίευσε χθες η Oxfam. 

 

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι Pfizer/BioNTech και Moderna επιβάρυναν τις κυβερνήσεις με 41 δισ. δολάρια πάνω από το εκτιμούμενο κόστος παραγωγής. Ενδεικτικά, αναφέρει ότι τα 28 δολάρια τη δόση που πλήρωσε το Ισραήλ είναι σχεδόν 24 φορές το εκτιμούμενο κόστος παραγωγής, η ΕΕ πρέπει να έχει πληρώσει μέχρι και 31 δισ. δολάρια περισσότερα για τα 1,96 δισ. εμβόλια, και η Κολομβία πλήρωσε διπλάσια τιμή για το εμβόλιο της Moderna από τις ΗΠΑ.

 

Βάσει μιας ανάλυσης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, οι αναπτυγμένες χώρες πλήρωναν πριν την πανδημία διάμεση τιμή 0,80 δολάρια τη δόση για όλα τα μη covid-19 εμβόλια. Μολονότι τα εμβόλια είναι διαφορετικά και άμεσα μη συγκρίσιμα, το φθηνότερο εμβόλιο της Oxford/AstraZeneca είναι τέσσερις φορές ακριβότερο από αυτή την τιμή, το Johnson and Johnson 13 φορές, και τα Pfizer/ BioNTech, Moderna και το κινεζικό Sinopharm έως 50 φορές. 

 

Σχολιάζοντας τα συμπεράσματα της μελέτης, η επικεφαλής των Πολιτικών Υγείας της Oxfam δήλωσε ότι «αυτή είναι ίσως μία από τις πιο θανάσιμες κερδοσκοπίες στην ιστορία».

 

• • •

 

ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΘΑ ΚΑΑΑΑΘΕΣΑΙ (;)

Σύμφωνα με τα παραδεδεγμένα, που ξεκινούν τουλάχιστον από τον Θορστάιν Βέμπλεν, η «αργόσχολη» τάξη έχει άφθονο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή της, τον οποίο σπαταλά στην επιδεικτική κατανάλωση. 

 

Αν βασιστούμε, πάντως, στις στατιστικές (οι οποίες έρχονται μεν από τις ΗΠΑ, αλλά μάλλον παρόμοια είναι τα πράγματα και στην Ευρώπη), οι εύποροι δεν έχουν στη διάθεσή τους τόσο ελεύθερο χρόνο όσο θέλουν τα στερεότυπά μας. Τα τελευταία πενήντα χρόνια, ενώ εισοδήματα και ελεύθερος χρόνος αυξήθηκαν, τα μικρότερα κέρδη σε ελεύθερο χρόνο είχαν όσοι αποκόμισαν τα μεγαλύτερα εισοδηματικά κέρδη, δηλαδή όσοι βρίσκονται ψηλά στην εισοδηματική πυραμίδα.

 

Τα πράγματα είναι ακόμη πιο περίπλοκα. Ο νομπελίστας ψυχολόγος Ντάνιελ Κάνεμαν και οι συνεργάτες του ισχυρίζονται ότι «οι πλούσιοι ξοδεύουν σχεδόν διπλάσιο χρόνο από τους φτωχότερους σε δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο τους που είναι συγκροτημένες και στρεσογόνες». 

 

Πλούσιοι και εύποροι φαίνεται κατάφεραν να διαβρώσουν τον ελεύθερο χρόνο με τη λογική της εργασίας, απολαμβάνοντας το φαγητό μόνο σε γεύμα εργασίας, μετατρέποντας τη σωματική άσκηση σε καταναγκασμό (για λόγους υγείας, φυσικά…), και αποζητώντας νευρωτικά συναρπαστικές «εμπειρίες». 

 

Διαλέγουν το Α και όχι το Β νησί, διότι προσδοκούν ότι θα εκμεταλλευτούν τις οικονομίες κλίμακας, οι οποίες προκύπτουν από τη συγκέντρωση πολλών ομοιότυπων ανθρώπων, για να δικτυωθούν ή να αναθερμάνουν παλιές σχέσεις. Παρά θίν’ αλός εργασιομανείς με το κινητό ανά χείρας, υπόσχονται να στείλουν, μόλις επιστρέψουν στο δωμάτιο τους, ένα μέιλ όπου θα διευκρινίζουν την ιδέα για το νέο πρότζεκτ.

 

Ο Μίμης Φωτόπουλος προσδοκούσε ότι κάποια μέρα, έχοντας εξασφαλίσει στους δικούς του, όχι πλούτη και μεγαλεία, αλλά μια αξιοπρεπή ζωή, θα μπορούσε επιτέλους «να κάαααθεται». 

 

Έκτοτε, τα πράγματα άλλαξαν. Ίσως ο ανταγωνισμός είναι τέτοιος σήμερα, ώστε όποιος θέλει να διατηρήσει το επίπεδο ζωής του πρέπει να είναι απίκο ανά πάσα στιγμή. Ίσως, επικράτησε η φιλοσοφία του «πλουτίζω, άρα υπάρχω». Ίσως, διότι «εγώ χαλαρώνω, μόνον όταν δουλεύω». 

 

Κι, όμως, το ερώτημα έρχεται και επανέρχεται. Μήπως η ζωή είναι αλλού; Όπως, δυστυχώς, και η απορία που το συνοδεύει. Πού αλλού, όμως;

 

• • •

 

ΚΑΜΗΛΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ

Κάπου 1.000 καμήλες χρησιμοποιούνταν για μεταφορά εμπορευμάτων στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης / Δεδεαγάτς στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

 

Ο μεγαλύτερος αριθμός βρισκόταν στην κωμόπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας, Καβακλί, το σημερινό Τοπόλοβγκραντ, όπου υπολογίζεται ότι το 1934 υπήρχαν περί τις 300. 

 

Πηγή: bnr Radio Bulgaria

 

Kαμήλες στην Κομοτηνή
Καμήλες κοντά στην Κομοτηνή / Γκιουμουλτζίνα.

 

• • •

 

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Αντρέ Κερτέζ, Νέα Υόρκη, 1962.
Αντρέ Κερτέζ, Νέα Υόρκη, 1962.