ΤΟ 2016, ΟΤΑΝ ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, δήλωσε ότι θα διεύρυνε και θα ανανέωνε τη Νέα Δημοκρατία. Οχτώ χρόνια μετά, η Νέα Δημοκρατία θυμίζει ελάχιστα εκείνη του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά και όσοι γνωρίζουν τα εσωκομματικά, λένε ότι έχει ξηλώσει τους μηχανισμούς τους απ' άκρου εις άκρον. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πετύχει επίσης να απαλλαγεί από τις βαρονίες του κόμματος, οι οποίες μέχρι πρότινος αποτελούσαν συστατικό στοιχείο της ΝΔ. Η εκκαθάριση των βαρόνων από μόνη της είναι μια μεγάλη αλλαγή στο εσωκομματικό τοπίο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρώτος πρόεδρος και πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας που δεν αναγκάζεται να συγκυβερνά μαζί τους. Οι Καραμανλήδες μετά τα Τέμπη μάλλον τελείωσαν. Ο Κώστας Αχ. Καραμανλής, ο τελευταίος της σερραϊκής πολιτικής «δυναστείας», δεν πρόκειται να ξαναγίνει υπουργός μετά το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα και αποτελεί ήδη πρόκληση ότι παραμένει βουλευτής – κατόπιν απαίτησης και πιέσεων της οικογένειας.
Μετά την αποπομπή του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη από την κυβέρνηση, ο οποίος αποχώρησε πρόσφατα και από τη Βουλή, η Όλγα Κεφαλογιάννη είναι η μόνη από που έχει μείνει από τις πάλαι ποτέ ισχυρές βαρονίες, αλλά χωρίς να διαθέτει την ισχύ που είχε κάποτε η οικογένειά της. Οχι ότι δεν υπάρχουν στη ΝΔ γόνοι σήμερα, αλλά οι βαρόνοι ήταν κάτι παραπάνω από αυτό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι βέβαιος ότι η στροφή στο φιλελεύθερο κέντρο και η διεύρυνση με πολιτικά πρόσωπα που προέρχονται κυρίως από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ είναι συνταγή επιτυχίας και δεν σκοπεύει να την αλλάξει.
Την πρώτη τετραετία της θητείας του ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβέρνησε σχεδόν σαν παραδοσιακός νεοδημοκράτης, δίνοντας όμως ένα σαφές δείγμα για το πού ήθελε να πάει το κόμμα του. Στη δεύτερη τετραετία, καθώς δεν έχει αντίπαλο που να τον πιέζει, ούτε εντός ούτε εκτός κόμματος, το πηγαίνει στην κατεύθυνση που θέλει, αγνοώντας όσους γκρινιάζουν ότι κυβερνά το σημιτικό ΠΑΣΟΚ ή ότι έκανε τη ΝΔ Ποτάμι.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι βέβαιος ότι η στροφή στο φιλελεύθερο κέντρο και η διεύρυνση με πολιτικά πρόσωπα που προέρχονται κυρίως από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ είναι συνταγή επιτυχίας και δεν σκοπεύει να την αλλάξει. Λέει ότι πρόκειται για τη στρατηγική της μεγάλης παράταξης, στην οποία συνυπάρχουν οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας με τους νέους ψηφοφόρους του «πολυδιάστατου εκσυγχρονισμού», και με αυτήν πέτυχε τη νίκη το 2019 και το 2023.
Απαντώντας πρόσφατα, μέσα από συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, σε όσους λένε ότι έχει κάνει τη Νέα Δημοκρατία αγνώριστη, υποστήριξε ότι «έχει καταφέρει να διαφυλάξει τον πυρήνα των αξιών της, αλλά ταυτόχρονα αυτή εξελίσσεται για να μετεξελιχθεί σε μια προοδευτική κατεύθυνση που θα μπορεί να υλοποιεί μεγάλες αλλαγές προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων». Με τη ρητορική της «προοδευτικής κατεύθυνσης» που έχει υιοθετήσει και στην οποία λέει ότι οδηγεί το κόμμα, θα υπέθετε κανείς ότι επιχειρεί να οικειοποιηθεί το μοναδικό αφήγημα που έχει μείνει στην κεντροαριστερά, αυτό της «προοδευτικής κυβέρνησης».
Το κυβερνητικό σχήμα της δεύτερης θητείας είχε την προσθήκη ενός ακόμα πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, του Γιώργου Φλωρίδη, στον οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέθεσε τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, και την επιστροφή του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Μετά την κυβέρνηση, άρωμα ΠΑΣΟΚ θα έχει και το ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Το πρώτο όνομα που ανακοινώθηκε ήδη είναι η Εύη Χριστοφιλοπούλου, με την οποία διατηρούσε φιλική σχέση, ενώ είναι γνωστό ότι συνομιλεί εδώ και πολύ καιρό για το ίδιο θέμα με τον Πύρρο Δήμα, άλλοτε βουλευτή του ΠΑΣΟΚ – σίγουρα όχι δεξιό, με τον οποίο ήρθαν πιο κοντά μετά το ταξίδι τους στη Χειμάρρα. Όμως τα πρόσωπα που ήταν στο ΠΑΣΟΚ κάποτε και με τα οποία ο πρωθυπουργός συνομιλεί και έχει σε εκτίμηση, δεν τελειώνουν εδώ. Ο κατάλογος έχει αρκετά ακόμα ονόματα.
