ΚΚΕ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Πολλοί βρίσκουν ομοιότητες ανάμεσα στον πρώιμο Χριστιανισμό και το κομμουνιστικό κίνημα στην ανοδική του φάση. Κοινές, λόγου χάριν, είναι οι ιδέες της κοινοκτημοσύνης και του διεθνισμού, και ταπεινοί και καταφρονεμένοι ήταν όσοι μαζικά υιοθέτησαν τις ιδέες τους. Εντούτοις, αυτό που δεσπόζει ήταν η στάση και των μεν και των δε που δεν πρόδωσαν την πίστη τους παρά τα βασανιστήρια και μπρος στον θάνατο. Οι Χριστιανοί έχουν τους αγίους τους που μαρτύρησαν, και οι κομμουνιστές τους ηρωικούς αγωνιστές που εκτελέστηκαν ή δολοφονήθηκαν.


Ουδέποτε πήρα τοις μετρητοίς αυτές τις αναλογίες.


Για πρώτη φορά κλονίστηκα όταν διάβασα τις προχθεσινές δηλώσεις του Μητροπολίτη Κυθήρων και Αντικυθήρων, Σεραφείμ, ότι «η Εκκλησία είναι υπό διωγμό»· και του Μητροπολίτη Δημητριάδος, Ιγνάτιου, ότι «τα μέτρα μπορεί να φέρουν φαινόμενα κρυπτοχριστιανισμού».


Δεν μου έμεινε πλέον η παραμικρή αμφιβολία. Ήταν σαν να ακούγονταν ΚΚΕέδες από το μακρινό παρελθόν: «Σύντροφοι, η Ασφάλεια κάνει συλλήψεις, έφτασε η ώρα να βγούμε στην παρανομία».

 

• • •


ΜΑΝΙΚΙΟΥΡΟΠΕΝΤΙΚΙΟΥΡ

Γιατί είναι σιχαμερή η δεξιά; Διότι καταπνίγει τα κινήματα. Τελευταίο θύμα της το κίνημα του μανικιουροπεντικιούρ.


Γιατί είναι αξιολάτρευτη η δεξιά; Διότι νοιάζεται για την ψυχολογική ανάταση του γυναικείου πληθυσμού.


Στον γενικό γραμματέα Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, Παναγιώτη Σταμπουλίδη, οφείλουμε την πολιτικο-κοινωνικο-ψυχολογική ανάλυση: «Είναι συμπληρωματικό μέτρο του καλλωπισμού [τα κέντρα αισθητικής μανικιούρ και πεντικιούρ]. Νομίζω ότι και αυτό θα συμβάλει στην ψυχολογική ανάταση του γυναικείου πληθυσμού. Σεβαστήκαμε την επιθυμία που κόντεψε να γίνει κίνημα αυτές τις μέρες».


Η γλώσσα καθορίζει τα όρια ανάμεσα στη σοβαρότητα και την ιλαρότητα, κύριε Γενικέ. Ρωτήστε και τη βουλευτή Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ, Σουλτάνα Ελευθεριάδου, που «ξεγυμνώθηκε» μπροστά σε τόσο κόσμο με το αμίμητο «επιδειξίας».

 

• • •


«ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΘΕΑΤΡΑ, ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ»

Χιλιάδες επαγγελματίες στον τομέα πολιτισμού συγκεντρώθηκαν χθες στην Πλατεία της Βαστίλης στο Παρίσι και σε είκοσι πόλεις της Γαλλίας, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το κλείσιμο των πολιτιστικών χώρων επί τρεις επιπλέον εβδομάδες.


Οι χώροι πολιτισμού επρόκειτο να επαναλειτουργήσουν στις 15 Δεκεμβρίου, αλλά το κλείσιμό τους παρατάθηκε λόγω κορονοϊού μέχρι τις 7 Ιανουαρίου, ημερομηνία στην οποία θα επανεξεταστεί η λειτουργία τους.


Η προφανής αγωνία των διαδηλωτών είναι πόσο θα αντέξουν οικονομικά και πώς θα επιβιώσουν οι επιχειρήσεις τους μέσα σε τέτοιο κλίμα αβεβαιότητας.


Εκείνο, όμως, που εξοργίζει του επαγγελματίες του χώρου είναι η πεποίθηση ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: τα μαγαζιά ανοίγουν, οι εκκλησίες επίσης και τα μαζικά μέσα μεταφοράς λειτουργούν.


Η αίσθηση ότι δεν υπάρχει δίκαιη αντιμετώπιση είναι δηλητηριώδης, και γεννήτορας απειθαρχίας. Εννοείται σε όλες τις κοινωνίες.

 

 

• • •


ΓΥΝΑΙΚΟΚΡΑΤΙΑ;

Αργά ή γρήγορα θα γινόταν κι αυτό.


Το υπουργείο Δημοσίων Υπηρεσιών της Γαλλίας επέβαλε πρόστιμο 90.000 ευρώ στον Δήμο του Παρισιού, διότι το 2018 παραβίασε την ποσόστωση ανδρών και γυναικών σε διευθυντικές θέσεις που όριζε νόμος του 2013.


Σύμφωνα με τον νόμο του 2013, ένα φύλο δεν θα πρέπει να καταλαμβάνει πάνω από το 60% των διευθυντικών θέσεων, περιορισμός που παραβιάστηκε διότι το 69% των διορισμών αφορούσε γυναίκες (11 γυναίκες, 5 άντρες).


Άγνωστο αν τελικά θα πληρωθεί ή όχι το πρόστιμο: η συγκεκριμένη περίπτωση δεν εμπίπτει σε αλλαγές του δημοσίου που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούνιο του 2020, βάσει των οποίων δεν θα είχε επιβληθεί πρόστιμο.


Φυσικά ξεσηκώθηκαν οι πάντες στη δημαρχία. Το πιο ωραίο, όμως, ήταν η απάντηση μιας ακτιβίστριας στο επιχείρημα κάποιου ότι η ισότητα των δύο φύλων πρέπει να αφορά εξίσου άντρες και γυναίκες: «Και τα πρόστιμα για αιώνες ανισότητας και διακρίσεων, τι λέτε; Μας χρωστάτε δισεκατομμύρια».


Η Εκκλησία βγαίνει στην παρανομία
Ο Δήμος του Παρισιού πρέπει να πληρώσει πρόστιμο, διότι διόρισε πολλές γυναίκες σε διευθυντικές θέσεις.

 

• • •


ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΚΛΟΓΗ

Φέτος είναι η 100η επέτειος από την απόκτηση του δικαιώματος ψήφου από τις γυναίκες στις ΗΠΑ.


Φέτος, επίσης, είναι η πρώτη φορά που μια γυναίκα εκλέγεται αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.


Ένας αιώνας δεν είναι μικρό πράγμα. Ας το αναλογιστούν ορισμένοι που αντιμετώπιζαν και αντιμετωπίζουν ειρωνικά τις φεμινίστριες. Όπως ακριβώς οι ιδεολογικοί πρόγονοί τους αντιμετώπιζαν τις σουφραζέτες στην εποχή τους.


Η Εκκλησία βγαίνει στην παρανομία
Ένας αιώνας χωρίζει αυτές τις δύο φωτογραφίες: δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και εκλογή γυναίκας στην αντιπροεδρία των ΗΠΑ.

 

• • •

 

ΕΝΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΥΜΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ο Ολλανδός ζωγράφος Γιοχάνες Βερμέερ (31 Οκτωβρίου 1632 - 15 Δεκεμβρίου 1675) μας κληροδότησε λίγα, αλλά σπουδαία έργα.
Αν «Η Τέχνη της Ζωγραφικής» (1666) αποτελεί ύμνο στην τέχνη που υπηρέτησε, «Ο Αστρονόμος» (1668) και «Ο Γεωγράφος» (1669) αποτελούν ύμνο στην τότε ανερχόμενη επιστήμη.


Η Εκκλησία βγαίνει στην παρανομία
Γιοχάνες Βερμέερ, «Ο Αστρονόμος», 1668.


Η Εκκλησία βγαίνει στην παρανομία
Γιοχάνες Βερμέερ, «Ο Γεωγράφος», 1669.