ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ μην έχω ασχοληθεί ποτέ με την επικαιρότητα του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, να μη γνωρίζω πρόσωπα, αρμοδιότητες και κώδικες, έτσι ώστε να μπορούσα να απολαύσω από μια απόσταση μακάριας άγνοιας και χωρίς συγκείμενο τα κωμικοτραγικά (κυρίως όμως τραγικά και βάναυσα προσβλητικά για όλους μας) επεισόδια της χθεσινής σύσκεψης των ισχυρών του χώρου στα γραφεία της ΕΠΟ – σα να μην επρόκειτο για πραγματικά πρόσωπα, αλλά για εξωτικές και «larger than life» φιγούρες λούμπεν μυθοπλασίας.
Κάθε μέρα ντέρμπι, κάθε μέρα ξύλο, κάθε μέρα αρρώστια. Μεθαύριο θα έχουμε ξεχάσει και τα χθεσινά, όπως θα έχουμε ξεχάσει και τον Άλκη και όλους όσους χάνονται κάθε τόσο για το τίποτα.
Λίγα λόγια για το έργο: Στην αρχή καταφθάνει ο πρόεδρος της Super League και πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος περνώντας μπροστά από τους ταλαίπωρους δημοσιογράφους και εικονολήπτες φαίνεται να μειδιά κοφτά, να κάνει μια κίνηση «συμπερίληψης» με το χέρι του και να λέει «όλα τα σκατά μαζεμένα».
Ο κ. Μαρινάκης ήταν και ο τελευταίος που αποχώρησε από την πολύωρη, πλην όμως εντελώς άκαρπη σύσκεψη, αυτήν τη φορά όμως υπήρξε φιλικότερος προς τους εκπροσώπους των μέσων: «Τι να σας πω εγώ;» τους είπε. «Δεν ξέρετε τι είναι η ΕΠΟ; Ό,τι χειρότερο υπάρχει είναι η ΕΠΟ…».
Πιο αλληγορικός υπήρξε ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού, ο οποίος δήλωσε για τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας: «Έχω κάνει δώρο μια φούστα του Μπαλτάκου. Να τη φορέσει για να δει αν του κάνει». Ο ίδιος ο κ. Μπαλτάκος συνοψίζοντας τα πεπραγμένα της συνάντησης είπε ότι «δεν επήλθε συμφωνία, αλλά η ΕΠΟ θα τηρήσει τον θεσμικό της ρόλο». Πνεύμα και ηθική.
Προηγουμένως, ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ, Δημήτρης Μελισσανίδης, σε μια «αινιγματική» αποστροφή του κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, αναφέρθηκε στον πρώην αρχιδιαιτητή της ΚΕΔ Μαρκ Κλάτενμπεργκ (ζηλεύω τον αναγνώστη που θα αναρωτηθεί «μα γιατί έχουμε ξένους αρχιδιαιτητές; Πού ζούμε; Στην πρώιμη μετεπαναστατική περίοδο;») λέγοντας: «Ως τι ασχολείται ο Κλάτενμπεργκ; Του έχετε ρίξει δίπλα τη Μάτα Χάρι για να σας κάνει τα γούστα».
Λίγο νωρίτερα, είχε αποχωρήσει έξαλλος ο εκπρόσωπος του Βόλου Αχιλλέας Μπέος, όχι όμως πριν προβεί σε μια μοιρολατρική και δυσοίωνη (και ρατσιστική, αλλά αυτό είναι το λιγότερο εν προκειμένω) δήλωση: «Αυτό το ποδόσφαιρο δεν γίνεται, όχι στο Τζιμπουτί, σε κανένα μέρος του κόσμου. Είναι μια φαρσοκωμωδία. Δεν ξέρω τον λόγο που μαζευτήκαμε εδώ. Τους ενδιαφέρει ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα, δεν τους ενδιαφέρει το ποδόσφαιρο. Να ευχηθώ να μην έχουμε αίματα».
Δεν έχει κι άδικο, ασχέτως του μεγάλου μεριδίου που του αναλογεί στην υπερθυρεοειδική σήψη του εγχώριου επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Θα μπορούσε μάλιστα να εννοεί όχι τους ολιγάρχες των μεγάλων ΠΑΕ, αλλά εμάς τους «αγνούς οπαδούς» που νομίζουμε ακόμα και σε ώριμη ηλικία ότι μια τυχαία λίγο-πολύ επιλογή που κάναμε μικροί μάς προσδίδει μια ηθική ανωτερότητα ως προς τους αιωνίους αντιπάλους, και τώρα είμαστε έτοιμοι να ριχτούμε με τα μούτρα σ’ αυτό το γελοίο ξεζούμισμα ενός προβληματικού προϊόντος που είναι τα play off της Super League.
Κάθε μέρα ντέρμπι, κάθε μέρα ξύλο, κάθε μέρα αρρώστια. Μεθαύριο θα έχουμε ξεχάσει και τα χθεσινά, όπως θα έχουμε ξεχάσει και τον Άλκη και όλους όσους χάνονται κάθε τόσο για το τίποτα.
