«The Bear»: Η κουζίνα ως καθαρτήριο των ψυχών

The Bear: Η κουζίνα ως καθαρτήριο των ψυχών Facebook Twitter
Ο Κάρμ Μπερζάτο είναι στα τριάντα του ένας φτασμένος, «αστεράτος» σεφ που έχει αποξενωθεί από το συγγενικό του περιβάλλον.
0

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΦΑΝ ΤΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ του φαγητού, των τηλεοπτικών σεφ και του μύθου των σύγχρονων αλχημιστών της κουζίνας με τα άπειρα τατουάζ και τις μανιοκαταθλιπτικές εξάρσεις που υστεριάζουν και τραμπουκίζουν κόσμο σε περιβάλλοντα όπου κυριαρχεί «ο θόρυβος, η ακολασία και η ψεύτικη τεστοστερόνη», όπως έγραφε ο Άντονι Μπουρντέν στο «Kitchen Confidential». Οπότε λογικά θα ήμουν πολύ επιφυλακτικός απέναντι σε μια δραματική σειρά με κεντρικό χαρακτήρα έναν τέτοιο τύπο.

Μόνο που ο πρωταγωνιστής του «The Bear», παρότι είναι σεφ και μάλιστα υψηλού επιπέδου, παρότι έχει μπόλικα τατουάζ και μπόλικες ανισορροπίες, δεν είναι τέτοιος τύπος και η σειρά αυτή δεν είναι αυτό που θα περίμενε ίσως κανείς από μια ιστορία που διαδραματίζεται σε τέτοιο περιβάλλον.

Ο Κάρμ Μπερζάτο (εξαιρετικός στις λεπτές αποχρώσεις των νευρώσεών του ο Τζέρεμι Άλαν Γουάιτ, ανανεωμένος μετά την ολοκλήρωση της δεκαετούς θητείας του στο «Shameless») είναι στα τριάντα του ένας φτασμένος, «αστεράτος» σεφ που έχει αποξενωθεί από το συγγενικό του περιβάλλον.

Όταν όμως αυτοκτονεί ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Μάικ, εξαναγκάζεται να αφήσει εστιατόρια όπως το Noma για να επιστρέψει στη γενέτειρά του, το Σικάγο και να αναλάβει αυτός το ιστορικό πλην ταπεινό ιταλικό εστιατόριο / σαντουιτσάδικο της οικογένειας.

Είναι τέτοια η ένταση που επικρατεί στον μικρόσκοσμο αυτό, που σε κάποιες στιγμές ο θεατής φοβάται ότι θα πάθει καρδιακό επεισόδιο όχι μόνο κάποιος από τους κεντρικούς χαρακτήρες, αλλά και ο ίδιος, ενώ παρακολουθεί στην οθόνη του την κλιμάκωση της φρενίτιδας στο κλειστοφοβικό σύμπαν μιας μικρής κουζίνας που θυμίζει υποβρύχιο την ώρα που δέχεται επίθεση με βόμβες βυθού.

Εκεί έχει να αντιμετωπίσει ένα χάος λογαριασμών και υποχρεώσεων, πέρα από τη διαχείριση των προσωπικών του δαιμόνων που δεν τον αφήνουν να ησυχάσει τις νύχτες.

Η κάθαρση θα έρθει στο όγδοο και τελευταίο επεισόδιο με έναν συγκλονιστικό μονόλογο, πριν να συμβεί αυτό όμως ο θεατής νιώθει ότι έχει γίνει κι αυτός μέλος μιας σοσιαλιστικής δημοκρατίας της κουζίνας όπου τα ονόματα καταργούνται και οι πάντες (εκτός από τους λαντζέρηδες) αποκαλούν αλλήλους «Σεφ» («ναι, Σεφ», «ευχαριστώ, Σεφ», «κάνω ό,τι μπορώ, Σεφ» κ.λπ.) – μιας δυσλειτουργικής οικογένειας που τρώγεται με τις σάρκες της αλλά συγχρόνως μπορεί και να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, που γίνονται ζόρικες και απαιτητικές σε καθημερινή βάση.

Είναι τέτοια η ένταση που επικρατεί στον μικρόσκοσμο αυτό, που σε κάποιες στιγμές ο θεατής φοβάται ότι θα πάθει καρδιακό επεισόδιο όχι μόνο κάποιος από τους κεντρικούς χαρακτήρες, αλλά και ο ίδιος, ενώ παρακολουθεί στην οθόνη του την κλιμάκωση της φρενίτιδας στο κλειστοφοβικό σύμπαν μιας μικρής κουζίνας που θυμίζει υποβρύχιο την ώρα που δέχεται επίθεση με βόμβες βυθού.

Παρά την τσίτα όμως και τα δραματικό κρεσέντο, υπάρχει πάντα και η τελετουργία του φαγητού –είτε πρόκειται για περίτεχνα, μινιμαλιστικά και πολυτελή πιάτα είτε για λαχταριστά παραδοσιακά σάντουιτς– και είναι σαφώς προτιμότερο να παρακολουθεί κανείς τα επεισόδια χορτάτος έτσι ώστε να μπορεί να συγκεντρωθεί απερίσπαστος σε μια από τις ξεχωριστές σειρές της χρονιάς χωρίς να του τρέχουν διαρκώς τα σάλια.    

Έχουν καταντήσει μπανάλ οι προσδιορισμοί «αυθεντικό» και «ανθρώπινο», ταιριάζουν όμως απολύτως στους ρυθμούς και στο ύφος αυτής της σειράς που προσφέρει μαθήματα ζωής και συντροφικότητας χωρίς ίχνος διδακτισμού και χειραγώγησης.

Τα πάντα μοιάζουν οργανικά και αβίαστα: Οι διάλογοι, οι συμπεριφορές, οι μεταπτώσεις, οι κραδασμοί, οι προσμονές, οι απογοητεύσεις, οι κλονισμοί, οι εθισμοί, οι λυτρώσεις. «Πώς το λένε όταν φοβάσαι την ώρα που συμβαίνει κάτι καλό επειδή πιστεύεις ότι θα στο τέλος θα συμβεί κάτι κακό;» αναρωτιέται ο κεντρικός ήρωας για να δεχτεί τη διστακτική αλλά καθησυχαστική απόκριση του φίλου του, Ρίτσι, ο οποίος επίσης δυσκολεύεται να διαχειριστεί την απώλεια του Μάικ. «Ξέρω ‘γω; Ζωή;»

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ Οι ΗΠΑ και το Ολοκαύτωμα: Το νέο ντοκιμαντέρ του Κεν Μπερνς καταρρίπτει διάφορους μύθους

Δημήτρης Πολιτάκης / Οι ΗΠΑ και το Ολοκαύτωμα: Το εξάωρο έπος του Κεν Μπερνς καταρρίπτει διάφορους μύθους

Το νέο κατόρθωμα του κορυφαίου σύγχρονου ντοκιμαντερίστα αποτελεί και μια καταγραφή των ευκαιριών που χάθηκαν μέσα στο κλίμα αντισημιτισμού και ξενοφοβίας μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης απέναντι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
ΠΕΜΠΤΗ 22/09 - Όλες οι ταινίες που θα δούμε το φθινόπωρο στις αίθουσες και τις πλατφόρμες

Pulp Fiction / Όλες οι ταινίες που θα δούμε το φθινόπωρο στις αίθουσες και τις πλατφόρμες

Ο κριτικός κινηματογράφου Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος σχολιάζει τις ταινίες που βγαίνουν στις αίθουσες και στις πλατφόρμες και θα μας απασχολήσουν τους επόμενους μήνες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Νέιθαν Φίλντερ

Daily / «The Rehearsal»: Η πιο κουλή τηλεοπτική σειρά της χρονιάς ίσως είναι και η πιο ιδιοφυής

Ψεύτικο ή αληθινό; Κωμωδία ή δράμα; Παραβολή ή φάρσα; Πειραγμένο ριάλιτι ή εξεζητημένο κοινωνικό πείραμα με χορηγό το HBO; ‘Ένα ιδεοψυχαναγκαστικό όργιο; Το meta στα όρια του; Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν έχεις ξαναδεί τέτοια τηλεόραση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Οι άνδρες προτιμούν την Μάρθα Καραγιάννη

Daily / Οι άνδρες προτιμούν τη Μάρθα Καραγιάννη

Είναι κάτι στιγμές στις ταινίες της που μοιάζει σα να βρίσκεται εκεί για να χλευάζει τα μονότονα κλισέ των ανδρών, υπενθυμίζοντάς τους ότι αν πράγματι ισχύει το δόγμα «οι κύριοι προτιμούν τις ξανθές», τότε κακό του κεφαλιού τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Μαρία Ναυπλιώτου: «Θέλουν δε θέλουν, ο κόσμος αλλάζει!»

Οθόνες / Μαρία Ναυπλιώτου: «Θέλουν δε θέλουν, ο κόσμος αλλάζει!»

Η ηθοποιός μιλά στο ampa και τη Χριστίνα Γαλανοπούλου για τη νέα της τηλεοπτική δουλειά που αγγίζει με τόλμη τη μάστιγα της ενδο-οικογενειακής βίας, για τις γυναίκες, το #MeToo, αλλά και το νέο θεατρικό της εγχείρημα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΑ 19/09 - ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ-«Pendulus» του Δημήτρη Γκότση -λεκτικά σε λίγο

The Review / «Pendulus»: Πόσο διχασμένοι νιώθουν οι Αλβανοί δεύτερης γενιάς που μεγάλωσαν στην Ελλάδα;

Ο Χρήστος Παρίδης συζητάει με τον Βορειοηπειρώτη συγγραφέα Τηλέμαχο Κώτσια περί εθνικών ταυτοτήτων, με αφορμή τη βραβευμένη ταινία μικρού μήκους «Pendulus» Δημήτρη Γότση.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τζον Μάκενρο

Daily / Τζον Μάκενρο υπεράνω (και εναντίον) όλων

Το νέο ντοκιμαντέρ «McEnroe» είναι μια στιλάτη και διεισδυτική προσωπογραφία του πιο εκρηκτικού σταρ του τένις όλων των εποχών, που στα 63 του μοιάζει να βρίσκεται σε διάθεση αναστοχασμού, παραμένοντας συγχρόνως εκείνο «το κωλόπαιδο από τη Νέα Υόρκη» που όλοι αγαπήσαμε κάποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Δικαίωμα στον θάνατο

Δημήτρης Πολιτάκης / Δικαίωμα στον θάνατο

Η «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» του 91χρονου Ζαν Λικ Γκοντάρ έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια μια κρίσιμη συζήτηση που συχνά παγιδεύεται σε ποικίλης μορφής ηθικά και υπαρξιακά αδιέξοδα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ